Φ. Kυπρίζογλου: «Το ΚΥΤ της Λέρου συνυπάρχει ειρηνικά με τους κατοίκους του νησιού»

Κυρία Κυπρί­ζο­γλου, έχετε ένα –ομολογουμένως- ‘βαρύ’ βιο­γρα­φικό και πείρα στον τομέα του Προ­σφυ­γι­κού. Θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε με το ΚΥΤ της Λέρου που βρί­σκε­ται σε μια πολύ ευαί­σθητη περιοχή. Περι­γράψτε μας την κατά­σταση όπως είναι τώρα για να έχουμε μια ολο­κλη­ρω­μένη εικόνα.

Αυτή την στιγμή μιλάμε για μια δομή που φιλο­ξε­νεί περίπου 2.000 πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες, οι οποίοι βρί­σκο­νται στον χώρο του Κρα­τι­κού Θερα­πευ­τη­ρίου Λέρου -με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται. Έχει γίνει κατά­ληψη σε όλα τα γει­το­νικά κτήρια, πράγμα που κλη­ρο­νο­μή­σαμε από την προη­γού­μενη Διοί­κηση του Κέντρου Υπο­δο­χής και Ταυ­το­ποί­η­σης Λέρου. Μεγάλο πρό­βλημα δημιουρ­γεί­ται από τις πολλές και δια­φο­ρε­τι­κές εθνι­κό­τη­τες προ­σφύ­γων και μετα­να­στών, καθώς και μια σειρά κατε­στραμ­μέ­νων έργων υπο­δο­μής, στην υδρο­δό­τηση, τον ηλε­κτρι­σμό και τον βιο­λο­γικό –ο οποίος είναι και αυτός κατε­στραμ­μέ­νος. Υπάρ­χουν πολλά παρά­πονα από τους εργα­ζό­με­νους του Ιδρύ­μα­τος για παρε­νό­χληση ασθενών από κάποιους από τους φιλο­ξε­νού­με­νους πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες.

Προ­σπα­θούμε με την βοήθεια και της αστυ­νο­μίας να ελα­χι­στο­ποι­ή­σουμε (και γιατί όχι να μηδε­νί­σουμε) αυτές τις συμπε­ρι­φο­ρές. Ήδη πρέπει να σας πω ότι το έχουμε κατα­φέ­ρει σε ένα σημείο και είμαι ιδιαί­τερα ευτυχής γι’ αυτό.

Ποια είναι τα προ­βλή­ματα που απαι­τούν παρεμ­βά­σεις και βελ­τιώ­σεις και ποιες είναι οι λύσεις που θέλετε να δρο­μο­λο­γή­σετε;

Προ­τε­ραιό­τητά μου είναι: η πλήρης κατα­γραφή όλων των δια­με­νό­ντων στο ΚΥΤ Λέρου, ο δια­χω­ρι­σμός εθνι­κο­τή­των για την αποφυγή συγκρού­σεων, η επι­διόρ­θωση κοντέι­νερ καθώς και καθο­λική δουλειά από όλους τους εργα­ζό­με­νους στον χώρο του ΚΥΤ της Λέρου. Η περί­ο­δος χάριτος τελεί­ωσε, όλοι μαζί πρέπει να στα­θούμε με υπευ­θυ­νό­τητα απέ­να­ντι σε μια δομή που έχει πολλές απαι­τή­σεις.

Κυρί­αρχο θέμα για μένα είναι στον χώρο να βρί­σκο­νται πρω­τί­στως οικο­γέ­νειες με παιδιά, πράγμα που δυστυ­χώς δεν συνέ­βαινε μέχρι πρό­τι­νος.

Η περί­ο­δος της καρα­ντί­νας λόγω της κρίσης του κορω­νοϊού πώς βρήκε το ΚΥΤ της Λέρου; Είναι μια δύσκολη κατά­σταση για τους πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες που φιλο­ξε­νού­νται εκεί;

Ήταν πολύ δύσκολο να δια­χει­ρι­στούμε την κρίση με τον COVID-19 μέσα στο ΚΥΤ της Λέρου. Προ­σπα­θή­σαμε με καθη­με­ρινή ενη­μέ­ρωση να δώσουμε στους ανθρώ­πους αυτούς να κατα­λά­βουν πόσο επι­κίν­δυ­νος είναι ο κορω­νο­ϊός για τους ίδιους, τις οικο­γέ­νειές τους, αλλά και για την ασφά­λεια των κατοί­κων του νησιού. Η αλήθεια είναι ότι ήταν πολύ δύσκολη η εφαρ­μογή των μέτρων μέσα στο ΚΥΤ αφού οι περισ­σό­τε­ροι έδει­χναν να μην κατα­νο­ούν αυτό που συνέ­βαινε σε ολό­κληρο τον κόσμο.

Προ­σπα­θή­σαμε και περιο­ρί­σαμε τις μετα­κι­νή­σεις τους, με καθη­με­ρινό έλεγχο για την είσοδο και έξοδό τους, κρα­τή­σαμε τις απο­στά­σεις σε όλα και γενικά μέχρι σήμερα κατα­φέ­ραμε να μην έχει παρου­σια­στεί ΚΑΝΕΝΑ κρούσμα μέσα στην δομή!

Θεωρώ πολύ κολα­κευ­τικό για μένα το γεγονός πως κατα­φέ­ραμε μαζί με επι­χει­ρη­μα­τίες της Λέρου που προ­σφέρ­θη­καν αφι­λο­κερ­δώς, μέσα σε δύο μόνον μέρες να ετοι­μά­σουμε έναν προ­στα­τευό­μενο χώρο που θα φιλο­ξε­νού­νταν πιθανώς νέες αφίξεις με κρού­σματα κ.λπ. Κατα­φέ­ραμε να θωρα­κί­σουμε το ΚΥΤ της Λέρου μετα­φέ­ρο­ντας το αίσθημα ασφά­λειας στους κατοί­κους του νησιού, που είναι πάρα πολύ σημα­ντικό.

Πώς βλέπετε εσείς την αντί­δραση της τοπικής κοι­νω­νίας και των αρχών απέ­να­ντι στην ύπαρξη της δομής αυτής; Οι κάτοι­κοι και οι τοπικές αρχές, έχουν στη­ρί­ξει την λει­τουρ­γίας της;

Η αντι­με­τώ­πιση του ΚΥΤ της Λέρο από την τοπική κοι­νω­νία και την αρχές, μέχρι σήμερα βρί­σκε­ται σε ικα­νο­ποι­η­τικό στάδιο.

Υπήρξαν και υπάρ­χουν ήπιες αντι­δρά­σεις και γενι­κό­τερα θα έλεγα ότι το κλίμα που κυριαρ­χεί στο νησί, είναι πολύ καλό. Προ­σω­πικά, ό,τι έχω ζητήσει από τις αρχές έχει γίνει απο­δε­κτό, αφού βλέπουν ότι δου­λεύ­ουμε σοβαρά με σχέδιο ώστε η δομή αυτή να συνυ­πάρ­χει ειρη­νικά με τους κατοί­κους της Λέρου.

Υπάρ­χουν πολλοί ντόπιοι που δου­λεύ­ουν μέσα στην δομή, οι πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες αφήνουν χρήματα στην αγορά της Λέρου, ενώ η σίτιση που είναι πολύ καλής ποιό­τη­τας φαγητό, γίνεται από ντόπιο επι­χει­ρη­μα­τία.

Κατά την άποψή σας πώς πρέπει να λει­τουρ­γούν αυτές οι δομές; Τι μπορεί και τι πρέπει να γίνει για να είναι λει­τουρ­γι­κές; Πρέπει να καταρ­γη­θούν;

Η δομή νομίζω ότι έχει εξα­ντλή­σει εδώ και καιρό τον λόγο ύπαρξης της. Η κατά­σταση είναι πολύ κακή: κοντέι­νερ κατε­στραμ­μένα, λύματα παντού, σπα­σμέ­νες πόρτες, ελεύ­θερα καλώδια ηλε­κτρι­σμού, κατά­ληψη σε κτήρια που είναι ετοι­μόρ­ροπα, μπάνια κατε­στραμ­μένα και πολλά άλλα προ­βλή­ματα, τα οποία δε νομίζω ότι βοηθούν κανέναν στη παρούσα στιγμή. Άκουσα από τον αρμόδιο υπουργό τα σχέδια για τη νέα δομή και ομολογώ ότι εξε­πλά­γην –θετικά!

Η νέα δομή θα είναι πιο ανθρώ­πινη, πιο ασφαλής για τους δια­μέ­νο­ντες και φυσικά για τους κατοί­κους της Λέρου, θα είναι πιο λει­τουρ­γική και γενικά θα λύσει πολλά από τα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουμε καθη­με­ρινά. Ο έλεγχος θα γίνεται πιο εύκολα, θα περιο­ρι­στούν οι έξοδοι που είναι πάγιο αίτημα της τοπικής κοι­νω­νίας του νησιού και των τοπικών αρχών, θα μπει τάξη (αφού θα κλεί­σουν όλες οι άλλες δομές, σε έναν και­νούρ­γιο χώρο, μακριά από τον ευαί­σθητο χώρο του Κεντρι­κού Θερα­πευ­τη­ρίου Λέρου). Εύχομαι να γίνει αυτή η δομή σύντομα καθώς με την έναρξη της λει­τουρ­γίας της θα πείσει ακόμα και τον πιο δύσπι­στο πως είναι προς όφελος όλων. Δεν νομίζω οτι η σημε­ρινή εικόνα μπορεί να γίνει απο­δε­κτή από κανέναν πολι­τι­σμένο άνθρωπο…

Πόσο δύσκολο είναι για μια γυναίκα να βρί­σκε­ται στην Διοί­κηση μιας τέτοιας δομής;

Δύσκολο είναι αν δεν πιστεύ­εις σε σένα. Δύσκολο είναι αν δεν γνω­ρί­ζεις το αντι­κεί­μενο. Δύσκολο είναι αν δεν θέλεις να σκύψεις στο πρό­βλημα και να δώσεις λύση. Δύσκολο είναι αν δεν εμπνέ­εις το προ­σω­πικό ότι πρέπει να δου­λέ­ψει χωρίς να κοι­τά­ζει το ρολόι. Δύσκολο είναι αν η κοι­νω­νία δεν είναι μαζί σου. Δύσκολο είναι αν καθη­με­ρινά δεν μιλάς 10 φορές με το Υπουρ­γείο και τους υπη­ρε­σια­κούς παρά­γο­ντες. Δύσκολο είναι αν δεν κατα­λα­βαί­νεις ότι όλα αυτά έχουν να κάνουν με οικο­γέ­νειες, παιδιά, ανθρώ­πους που στην πλειο­ψη­φία τους ανα­ζη­τούν ένα καλύ­τερο αύριο, πιο ασφαλές, πιο ανθρώ­πινο. Τελικά, είναι πιο εύκολο αν συμ­βαί­νουν όλα αυτά!