Χαρακόπουλος: Αναμένουμε καταδίκη της Τουρκίας στη στοχοποίηση του Βαρθολομαίου

«Στην Τουρκία, δυστυ­χώς, οι θρη­σκευ­τι­κές ελευ­θε­ρίες εξα­κο­λου­θούν να απει­λού­νται από την εκδή­λωση αισθη­μά­των μίσους και μισαλ­λο­δο­ξίας, που καλ­λιερ­γούν εντέ­χνως συγκε­κρι­μέ­νοι κύκλοι».

Τα παρα­πάνω ανα­φέ­ρει ο επι­κε­φα­λής της ελλη­νι­κής αντι­προ­σω­πείας στη Δια­κοι­νο­βου­λευ­τική Συνέ­λευση Ορθο­δο­ξίας, βου­λευ­τής Λαρίσης της Νέας Δημο­κρα­τίας, Μάξιμος Χαρα­κό­που­λος, με αφορμή τις κατη­γο­ρίες που δημο­σί­ευσε το τουρ­κικό περιο­δικό «Gerçek Hayat» ενα­ντίον του Οικου­με­νι­κού Πατριάρχη, καθώς και άλλων θρη­σκευ­τι­κών ηγετών

Στη δήλωσή του ο Μάξιμος Χαρα­κό­που­λος επι­ση­μαί­νει ότι «δυστυ­χώς, στην Τουρκία οι θρη­σκευ­τι­κές ελευ­θε­ρίες εξα­κο­λου­θούν να απει­λού­νται από την εκδή­λωση αισθη­μά­των μίσους και μισαλ­λο­δο­ξίας, που καλ­λιερ­γούν εντέ­χνως συγκε­κρι­μέ­νοι κύκλοι. Πρό­σφατο, άκρως ανη­συ­χη­τικό, κρούσμα συνιστά το δημο­σί­ευμα του τουρ­κι­κού περιο­δι­κού ‘‘Gerçek Hayat’’, που στο­χο­ποιεί με συκο­φα­ντι­κές και απο­λύ­τως ανυ­πό­στα­τες κατη­γο­ρίες τον Οικου­με­νικό Πατριάρχη, καθώς και άλλους θρη­σκευ­τι­κούς ηγέτες».

«Τα όσα αυθαί­ρετα και υπο­νο­μευ­τικά υπο­στη­ρί­ζουν οι συντά­κτες του δημο­σιεύ­μα­τος τρο­φο­δο­τούν την εχθρό­τητα και καλ­λιερ­γούν το μίσος ενα­ντίον των θρη­σκευ­τι­κών ηγετών αλλά και των μειο­νο­τή­των εντός της τουρ­κι­κής επι­κρά­τειας. Κι αυτό συμ­βαί­νει παρά το γεγονός ότι ανά­λο­γες πρα­κτι­κές έχουν επα­νει­λημ­μέ­νως κατα­δι­κα­στεί από τους Διε­θνείς και Ευρω­παϊ­κούς Οργα­νι­σμούς, και από αυτό ακόμη το Συμ­βού­λιο Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των του ΟΗΕ. Μην λησμο­νούμε ότι, κάπως έτσι, ένα fake news που δημο­σί­ευσε τουρ­κική εφη­με­ρίδα, υπήρξε το έναυσμα για τα ‘‘Σεπτεμβριανά’’ του 1955, το πογκρόμ κατά της ανθού­σας ελλη­νι­κής μειο­νό­τη­τας της Πόλης» προ­σθέ­τει.

Όπως λέει «σε κάθε περί­πτωση, η δράση τέτοιων κύκλων είναι απο­λύ­τως κατα­δι­κα­στέα από κάθε ελεύ­θερο πολίτη του κόσμου και ανα­μέ­νουμε ξεκά­θαρη να είναι και η στάση του επί­ση­μου τουρ­κι­κού κράτους. Ο Οικου­με­νι­κός Πατριάρ­χης και ο θεσμός του Οικου­με­νι­κού Θρόνου πρέπει να απο­λαμ­βά­νουν της απο­λύ­του προ­στα­σίας από τους επί­ση­μους θεσμούς, και οι κακό­βου­λες πρα­κτι­κές να υπό­κει­νται στις δια­δι­κα­σίες της δικαιο­σύ­νης για υπο­κί­νηση θρη­σκευ­τι­κού μίσους».

«Ευθύνη για την προ­στα­σία του Οικου­με­νι­κού Πατριάρχη έχει, όμως, και η διεθνής κοι­νό­τητα, και πρω­τί­στως η ΕΕ» κατα­λή­γει.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ