Κ. Τσιάρας: Σύντομα η επαναφορά της κοινωφελούς εργασίας ως εναλλακτική της ποινής

Την πε­ποί­θη­ση ότι σε εύ­λο­γο χρο­νι­κό διά­στη­μα θα είναι έτοι­μος να κα­τα­θέ­σει προς ψή­φι­ση στη βουλή την κα­τάρ­γη­ση του άρ­θρου 98 ν. 4623/2019 και να επα­νέλ­θει σε εφαρ­μο­γή ο θε­σμός της κοι­νω­φε­λούς ερ­γα­σί­ας, ως εναλ­λα­κτι­κής της ποι­νής φυ­λά­κι­σης. εξέ­φρα­σε από το βήμα της Ολο­μέ­λειας ο υπουρ­γός Δι­καιο­σύ­νης, Κώ­στας Τσιά­ρας.

«Εί­μα­στε σε θέση να επι­τύ­χου­με όσα είναι ανα­γκαία για την επι­τυ­χή επα­νεκ­κί­νη­ση σύ­ντο­μα του θε­σμού της κοι­νω­φε­λούς ερ­γα­σί­ας, τα οποία θα συν­δρά­μουν στη ανα­βάθ­μι­ση του σω­φρο­νι­στι­κού συ­στή­μα­τος και της δι­καιο­σύ­νης», τό­νι­σε ο υπουρ­γός, απα­ντώ­ντας σε επί­και­ρη ερώ­τη­ση του βου­λευ­τή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ Κων­στα­ντί­νου Μάρ­κου.

Ο τε­λευ­ταί­ος έκανε λόγο για με­γά­λη κα­θυ­στέ­ρη­ση στην άρση ανα­στο­λής του μέ­τρου της κοι­νω­φε­λούς ερ­γα­σί­ας, για την οποία, όπως είπε, η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είχε πάρει πρω­το­βου­λία για τη θέ­σπι­σή της ως κύ­ριας ποι­νής.

«Η επ’ αό­ρι­στω ανα­στο­λή της εφαρ­μο­γής του θε­σμού δεν προ­έ­βλε­πε συ­γκε­κρι­μέ­νο χρο­νι­κό ορί­ζο­ντα για να κα­τα­στεί μό­νι­μη», αντέ­τει­νε ο υπουρ­γός Δι­καιο­σύ­νης, και επι­τέ­θη­κε στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, λέ­γο­ντας χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά:

«Πράγ­μα­τι, μια ση­μα­ντι­κή νε­ω­τε­ρι­κή πρω­το­βου­λία ανα­μόρ­φω­σης της ποι­νι­κής δι­καιο­σύ­νης, αδι­κή­θη­κε από την κοι­νο­βου­λευ­τι­κή δια­δι­κα­σία που η κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ επέ­λε­ξε να ακο­λου­θή­σει πα­ρα­μο­νές εκλο­γών εξυ­πη­ρε­τώ­ντας μι­κρο­κομ­μα­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες.

Ωστό­σο όμως, όπως γνω­ρί­ζε­τε, δεν αρκεί απλώς να προ­βλέ­ψεις κάτι στο κεί­με­νο ενός νόμου. Εάν επι­διώ­κεις να ει­σα­γά­γεις μια ση­μα­ντι­κή και εμ­βλη­μα­τι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση θα πρέ­πει να έχεις ορ­γα­νώ­σει και όλες τις υπο­στη­ρι­κτι­κές δομές της διοί­κη­σης, οι οποί­ες κά­νουν πράξη τη νο­μο­θε­τι­κή σου πρω­το­βου­λία. Δυ­στυ­χώς ως προς την κοι­νω­φε­λή ερ­γα­σία, η κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν είχε προ­ε­τοι­μά­σει τί­πο­τα. Ψή­φι­σε μια “εμ­βλη­μα­τι­κή διά­τα­ξη” αδια­φο­ρώ­ντας πλή­ρως για τον τρόπο, που αυτή θα με­του­σιω­θεί σε διοι­κη­τι­κή πρα­κτι­κή, νο­μί­ζο­ντας πως διά μα­γεί­ας όλα θα έχουν καλώς. Αυτή η προ­χει­ρό­τη­τα, λοι­πόν, οδή­γη­σε στην ανα­στο­λή του θε­σμού της κοι­νω­φε­λούς ερ­γα­σί­ας».

«Είναι ανα­γκαίο να ολο­κλη­ρω­θεί ένας γύρος δια­βου­λεύ­σε­ων και με άλλα υπουρ­γεία, η συμ­μέ­το­χη των οποί­ων κρί­νε­ται ανα­γκαία, όπως το υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών για τη συμ­μέ­το­χη του ευ­ρύ­τε­ρου δη­μό­σιου τομέα στη διά­θε­ση θέ­σε­ων απα­σχό­λη­σης, το υπουρ­γείο Ψη­φια­κής Δια­κυ­βέρ­νη­σης για τη δη­μιουρ­γία μιας ψη­φια­κής πλατ­φόρ­μας και το υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών για εξεύ­ρε­ση πόρων στή­ρι­ξης του θε­σμού. Η κοι­νω­φε­λής ερ­γα­σία ως εναλ­λα­κτι­κή έκτι­ση ποι­νής θα πρέ­πει να γί­νε­ται με συ­γκε­κρι­μέ­νους κα­νό­νες και προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Ιδιαί­τε­ρα μά­λι­στα μετά και την επέ­κτα­ση της εφαρ­μο­γής του μέ­τρου με τον νέο ποι­νι­κό κώ­δι­κα, η οποία θα έχει ως απο­τέ­λε­σμα μια ρα­γδαία αύ­ξη­ση των πε­ρι­πτώ­σε­ων, στις οποί­ες θα επι­βάλ­λε­ται η πα­ρο­χή κοι­νω­φε­λούς ερ­γα­σί­ας, είτε ως κύρια ποινή είτε ως εναλ­λα­κτι­κός τρό­πος έκτι­σης των πε­ριο­ρι­στι­κών της ελευ­θε­ρί­ας ποι­νών».

«Στη δική μας κυ­βέρ­νη­ση και τον πρω­θυ­πουρ­γό της, Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη, είναι εδραιω­μέ­νη η πε­ποί­θη­ση, πως με την κοι­νω­φε­λή ερ­γα­σία μπο­ρού­με να επι­τύ­χου­με πολ­λα­πλούς στό­χους και να εξυ­πη­ρε­τή­σου­με πολ­λα­πλές ανά­γκες, όπως:

-την τι­μω­ρία και τον σω­φρο­νι­σμό των μι­κρών πα­ρα­βα­τών, με την ασφά­λεια να μη γεν­νη­θούν με­γα­λύ­τε­ρες μελ­λο­ντι­κές πα­ρα­βα­τι­κές συ­μπε­ρι­φο­ρές,

-την απο­συμ­φό­ρη­ση των κα­τα­στη­μά­των κρά­τη­σης και την εύ­ρυθ­μη λει­τουρ­γία τους,

-την κά­λυ­ψη των ανα­γκών δη­μό­σιων φο­ρέ­ων και

-την κα­λυ­τέ­ρευ­ση των συν­θη­κών ζωής των συ­μπο­λι­τών μας».