Η γεωστρατηγική σημασία του Καστελλόριζου

Η επί­σκεψη του Αλέξη Τσίπρα στο Καστε­λό­ριζο, φέρνει για ακόμη μια φορά τα φώτα της δημο­σιό­τη­τας, στο ακραίο αυτό Ευρω­παϊκό σύνορο και το σύμπλεγμα των 14 νήσων του. Η εγκαι­νί­αση του εργο­στα­σίου αφα­λά­τω­σης είναι μια αφορμή, αναμ­φι­σβή­τητα χρήσιμη και ουσιώ­δεις. Η αυτάρ­κεια σε υδά­τι­νους πόρους, είναι μια σπου­δαία ενί­σχυση στη δια­βί­ωση των ακριτών μας και την προ­ο­πτική τους.

Το Καστε­λό­ριζο έχει κορυ­φαία γεω­πο­λι­τική σημασία για τη χώρα μας και ευρύ­τερα για τη δια­μόρ­φωση και διεκ­δί­κηση των δικαίων του Ελλη­νι­σμού. Δεν είναι κατά τούτο τυχαία η εμμονή των Τούρκων με τον ρόλο του αλλά και η ειδική μέριμνα, που φέρεται να του αφιε­ρώ­θηκε σε ελά­χι­στα γνωστές πτυχές της Ιστο­ρίας μας. Έτσι το σχέδιο Άτσεσον, αυτό που κατά τον Γεώργιο Παπαν­δρέου συνί­στατο στη δωρεά σε εμάς μιας πολυ­κα­τοι­κίας, με μόνη υπο­χρέ­ωση την εκμί­σθωση του ρετιρέ της- σε σχέση πάντα με την προ­τει­νό­μενη τη δεκα­ε­τία του 60 επίλυση του Κυπρια­κού, από τον Αμε­ρι­κανό Υπουργό Εξω­τε­ρι­κών Ντικ Άτσεσον, που προ­έ­βλεπε την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, με την υπο­χρέ­ωση εκμί­σθω­σης της Χερ­σο­νή­σου της Καρ­πα­σίας στους Τούρ­κους για 50 χρόνια-, λέγεται ότι προ­έ­βλεπε και την εκχώ­ρηση του Καστε­λο­ρί­ζου στην Τουρκία.

Το Καστε­λό­ριζο και το σύμπλεγμα των νήσων του, είναι ουσια­στικά ο ‘κάρφος’ στο μάτι της γεί­το­νος χώρας, που ενώνει δυνη­τικά τις ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου και απο­τρέ­πει τη δυνα­τό­τητα καθο­ρι­σμού από κοινού ΑΟΖ, μεταξύ Τουρ­κίας και Αιγύ­πτου. Η Τουρκία μέσα από τη γνώριμη αυταρ­χική της προ­σέγ­γιση ως προς την ερμη­νεία της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας σύμφωνα με τα συμ­φέ­ρο­ντά της, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι το Καστε­λό­ριζο και το νησιω­τικό του σύμπλεγμα δε δια­θέ­τουν υφα­λο­κρη­πίδα και κατ’ επέ­κταση δεν επη­ρε­ά­ζουν τους όρους προσ­διο­ρι­σμού της Ελλη­νι­κής και Τουρ­κι­κής ΑΟΖ. Μέσα από μια συρραφή αρχών και κανόνων του Διε­θνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασ­σας (1982), το οποίο μάλιστα δεν έχουν καν κυρώσει, επι­κα­λού­νται την αρχή της ευθυ­δι­κίας για τον καθο­ρι­σμό της ΑΟΖ. Πέρα βέβαια από τους αυθαί­ρε­τους Τουρ­κι­κούς ισχυ­ρι­σμούς, υπάρχει ρητή πρό­βλεψη του άρθρου 56, του Δικαίου της Θάλασ­σας, που συνιστά πλέον και ανε­ξάρ­τητα από την κύρωσή του, εθιμικό κανόνα του Διε­θνούς Δικαίου, σύμφωνα με την οποία τα νησιά με οικο­νο­μική ζωή έχουν τη δική τους ΑΟΖ.

Κορυ­φαία είναι λοιπόν η συν­δρομή του Καστε­λό­ρι­ζου στον προσ­διο­ρι­σμό της Ελλη­νι­κής ΑΟΖ και τη δημιουρ­γία περι­βάλ­λο­ντος ασφα­λείας για την έρευνα και εξόρυξη του ορυκτού πλούτου στην Ανα­το­λική λεκάνη της Μεσο­γείου, σε απόλυτη συναρ­μογή με τον Κυπριακό Ελλη­νι­σμό. Πέρα και πάνω από σκια­μα­χίες Μνη­μο­νίων. Κάθε στήριξη από το μητρο­πο­λι­τικό κέντρο είναι ανα­γκαία ηθικά και επι­βε­βλη­μένη εθνικά.

*Ο Πολύ­καρ­πος Αδα­μί­δης, είναι Δικη­γό­ρος, ΔΝ, αν. Καθη­γη­τής Κοι­νο­τι­κού Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων στη Στρα­τιω­τική Σχολή Ευελ­πί­δων

Πηγή: news247.gr