• Οι δικηγόροι κ.κ. Στέλιος Αλεξανδρής και Πολυξένη Χατζηγιάννη θα θέσουν ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου το αίτημα για ηπιότερα μέτρα, επικαλούμενοι ολοκλήρωση της ανάκρισης, απουσία κινδύνων φυγής και υποτροπής και σοβαρούς λόγους υγείας
Σε νέο στάδιο εισέρχεται η πολύκροτη δικογραφία που αφορά ημεδαπό κατηγορούμενο ηλικίας 83 ετών, ο οποίος έχει ήδη παραπεμφθεί σε δίκη ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Περιφέρειας του Εφετείου Δωδεκανήσου για σεξουαλική κακοποίηση της 8χρονης εγγονής του, στη Ρόδο και στη Χάλκη από τον Μάιο του 2020 έως τον Σεπτέμβριο του 2021.
Παράλληλα με την παραπομπή, το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο έχει κρίνει αναγκαία τη διατήρηση της προσωρινής κράτησης, με ορίζοντα διάρκειας έως τις 6 Απριλίου 2026, ώστε να διασφαλιστεί η εμφάνιση του κατηγορουμένου στο δικαστήριο και να αποτραπεί το ενδεχόμενο τέλεσης νέων ομοειδών πράξεων.
Στο πλαίσιο αυτό, η υπεράσπιση επανέρχεται με αίτημα αντικατάστασης της προσωρινής κράτησης με περιοριστικούς όρους, επιχειρώντας να αναδείξει ότι, μετά την ολοκλήρωση της κύριας ανάκρισης, τα δεδομένα που δικαιολογούν το πιο αυστηρό δικονομικό μέτρο έχουν μεταβληθεί.
Το αίτημα υποβάλλεται και υποστηρίζεται από τους δικηγόρους κ.κ. Στέλιο Αλεξανδρή και Πολυξένη Χατζηγιάννη, οι οποίοι χειρίζονται την υπόθεση για λογαριασμό του κατηγορουμένου. Η υπεράσπιση ζητά την αντικατάσταση της προσωρινής κράτησης με ηπιότερα μέτρα, περιγράφοντας ως ενδεικτικούς όρους την απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, την υποχρέωση τακτικής εμφάνισης σε αστυνομική αρχή και την επιβολή χρηματικής εγγύησης, εφόσον κριθεί αναγκαία.
Στον πυρήνα του αιτήματος βρίσκεται η θέση ότι η ανάκριση έχει ολοκληρωθεί πλήρως και, κατά την υπεράσπιση, δεν υφίσταται πλέον πρακτικός κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων ή αλλοίωσης αποδεικτικών στοιχείων, στοιχείο που συχνά αξιολογείται ως κρίσιμο σε πρώιμα στάδια της διαδικασίας. Παράλληλα, προβάλλεται ότι τυχόν συνέχιση της κράτησης οφείλει να θεμελιώνεται πλέον αποκλειστικά σε εξατομικευμένα δεδομένα κινδύνου φυγής ή κινδύνου τέλεσης νέων πράξεων, τα οποία η υπεράσπιση υποστηρίζει ότι δεν προκύπτουν.
Η παραπομπή στο ακροατήριο
Με το παραπεμπτικό βούλευμα, ο ημεδαπός 83χρονος οδηγείται σε δίκη για κατηγορίες που περιλαμβάνουν βιασμό κατ’ εξακολούθηση, κατάχρηση ανηλίκου που δεν συμπλήρωσε τα 12 έτη κατ’ εξακολούθηση και γενετήσια πράξη μεταξύ συγγενών από ανιόντα κατ’ εξακολούθηση. Η υπόθεση αναδύθηκε το φθινόπωρο του 2021, όταν η ανήλικη παραπονέθηκε για ενοχλήσεις στα γεννητικά όργανα. Στη συνέχεια καταγράφηκαν ευρήματα ερεθισμού και πόνος, ενώ οι ειδικές συνεντεύξεις προσδιόρισαν περιστατικά που τοποθετήθηκαν χρονικά στο καλοκαίρι του 2020 και εκ νέου στο καλοκαίρι του 2021.
Στη δικογραφία περιλαμβάνονται, ιατρικές και ψυχολογικές αξιολογήσεις, με διαφορετικές προσεγγίσεις ως προς την ερμηνεία των ευρημάτων. Από τη μία πλευρά, καταγράφονται συμπεριφορές και γνώσεις που χαρακτηρίστηκαν δυσανάλογες της ηλικίας, στοιχείο που σε ορισμένες περιπτώσεις συσχετίζονται με έκθεση σε σεξουαλικοποιημένα ερεθίσματα. Από την άλλη, επισημάνθηκαν περιορισμοί εγκυρότητας, ανάγκη πολλαπλών συνεδριών και προσοχή στη χρονική ακριβολογία, ειδικά όταν συνυπάρχουν υπερκινητικότητα και δυσκολίες λόγου, παράγοντες που, κατά τους ειδικούς, απαιτούν συνολική συνεκτίμηση.
Επιπλέον, έχουν αναφερθεί δύο αντίρροπες μαρτυρικές καταθέσεις που, σε επίπεδο δημόσιας συζήτησης, αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα: μία από ημεδαπή θεία ηλικίας 50 ετών, η οποία φέρεται να παρενέβη σωματικά με σκοπό να διαπιστώσει διακορευτική βλάβη, και μία από ομογενή ηλικίας 52 ετών, κάτοικο ΗΠΑ, η οποία κατέθεσε ότι υπήρξε θύμα του ίδιου άνδρα σε πολύ παλαιότερο χρόνο. Η υπεράσπιση αξιοποιεί την πρώτη μαρτυρία ως εναλλακτική αιτία ορισμένων ευρημάτων, ενώ η δεύτερη, ακόμη και αν δεν συνοδεύεται από πλήρη δικανική επαλήθευση στο παρόν στάδιο, αναφέρεται ότι βαραίνει στην αποτίμηση του προφίλ του κατηγορουμένου.
Η ένορκη βεβαίωση της κόρης και η ανατροπή της αρχικής εικόνας
Ιδιαίτερη μνεία γίνεται σε ένορκη βεβαίωση που φέρεται να κατατέθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2025 από την ημεδαπή κόρη του κατηγορουμένου, ηλικίας 37 ετών. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η μάρτυρας ανακάλεσε αρχικές αναφορές, υποστηρίζοντας ότι τα γεγονότα παρερμηνεύθηκαν και ότι υπήρξε εκβιασμός από τρίτο πρόσωπο που μεθόδευσε την υπόθεση.
Στην ίδια κατεύθυνση, φέρεται να περιγράφεται ότι ο κατηγορούμενος δεν έμενε ποτέ μόνος με τα παιδιά, ενώ προβάλλεται και η εικόνα καθημερινότητας όπου ο 83χρονος φρόντιζε διαρκώς τη σύζυγό του, η οποία πάσχει από άνοια, στοιχείο που, κατά τη μάρτυρα, περιόριζε τις δυνατότητες να δημιουργηθούν συνθήκες τέλεσης των πράξεων που αποδίδονται. Παράλληλα, αναφέρεται ισχυρισμός ότι τρίτο πρόσωπο, χωρίς ιατρική ιδιότητα, εξέτασε το παιδί, φωτογράφισε τα γεννητικά του όργανα και ισχυρίστηκε ότι έλαβε επιβεβαίωση από αστυνομικό, ενώ στη συνέχεια φέρεται να αναγνωρίστηκε από την ίδια την εν λόγω γυναίκα στις αρχές ότι στόχευε σε οικονομικό εκβιασμό εις βάρος του 83χρονου.
Για την υπεράσπιση, η ένορκη βεβαίωση αποτελεί νεότερο στοιχείο που οφείλει να συνεκτιμηθεί τόσο στην αξιολόγηση της βασιμότητας των ενδείξεων, όσο και στη διαρκή στάθμιση της αναγκαιότητας της προσωρινής κράτησης, ιδίως όταν η διαδικασία έχει μετακινηθεί από τη φάση της συλλογής αποδείξεων προς τη φάση της δημόσιας εκδίκασης. Η υπεράσπιση δίνει έμφαση στην αρχή ότι η προσωρινή κράτηση αποτελεί το έσχατο μέτρο και ότι, όταν οι σκοποί της διαδικασίας μπορούν να διασφαλιστούν με ηπιότερους όρους, πρέπει να προκρίνεται η λιγότερο επαχθής επιλογή. Σε αυτή τη λογική, προβάλλεται πως, μετά την ολοκλήρωση της ανάκρισης, οι περιοριστικοί όροι επαρκούν για να διασφαλιστεί η παρουσία του κατηγορουμένου και να αποκλειστεί πρακτικά το ενδεχόμενο ανεπιθύμητων ενεργειών.
Η υπεράσπιση συνδέει το αίτημα και με την πραγματική δυνατότητα εφαρμογής των όρων, επισημαίνοντας ότι ο κατηγορούμενος έχει μόνιμη διαμονή, περιορισμένες μετακινήσεις λόγω ηλικίας και προβλημάτων υγείας, καθώς και ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς. Στο ίδιο κείμενο αναδεικνύονται ως προτεινόμενα μέτρα η απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, η υποχρέωση τακτικής εμφάνισης σε αστυνομική αρχή και η χρηματική εγγύηση.
Η υγεία του 83χρονου και οι ανθρωπιστικοί ισχυρισμοί
Κεντρικό σκέλος της επιχειρηματολογίας αφορά στην κατάσταση υγείας του 83χρονου. Περιγράφονται σοβαρά προβλήματα, όπως καρκίνος του προστάτη, καρδιολογικές επιβαρύνσεις με κολπική αρρυθμία ή μαρμαρυγή και σακχαρώδης διαβήτης. Παράλληλα προβάλλεται ότι οι συνθήκες εγκλεισμού επιδεινώνουν την ευπάθεια, με την υπεράσπιση να υποστηρίζει ότι η συνέχιση της κράτησης μπορεί να δημιουργεί πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης της υγείας του κατηγορουμένου πριν από την εκδίκαση της υπόθεσης.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και ο ισχυρισμός για την οικογενειακή κατάσταση, καθώς αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι ο βασικός φροντιστής της συζύγου του, η οποία πάσχει από άνοια, με την κράτηση να παρουσιάζεται ως παράγοντας που αφήνει χωρίς επαρκή φροντίδα ένα εξαρτώμενο πρόσωπο. Η υπεράσπιση επιχειρεί να μετατρέψει αυτό το στοιχείο σε πρόσθετη παράμετρο αναλογικότητας, υποστηρίζοντας ότι η αντικατάσταση της κράτησης με περιοριστικούς όρους θα μπορούσε να ισορροπήσει τις ανάγκες της δικαιοσύνης με τις πρακτικές και ανθρωπιστικές συνέπειες.
Η κύρια δίκη έχει οριστεί να διεξαχθεί τον Οκτώβριο 2026, στοιχείο που η υπεράσπιση αξιοποιεί για να υποστηρίξει ότι μια παρατεταμένη παραμονή σε καθεστώς προσωρινής κράτησης, μέχρι την εκδίκαση, δημιουργεί πρόσθετο βάρος για την υγεία του κατηγορουμένου και εντείνει τη συζήτηση περί αναλογικότητας.
