Επιστολή εργαζομένων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου στον πρωθυπουργό

Θέμα: Επίδομα παρα­με­θο­ρίων – προ­βλη­μα­τι­κών περιο­χών.

κύριε Πρω­θυ­πουργέ,

κύριοι Υπουρ­γοί, Βου­λευ­τές,

όπως γνω­ρί­ζετε, σύμφωνα με τον νόμο για το νέο μισθο­λό­γιο ( ν. 4354/15, ΦΕΚ α 176) και πιο συγκε­κρι­μένα το άρθρο 19, η κατα­βολή του επι­δό­μα­τος απο­μα­κρυ­σμέ­νων – παρα­με­θό­ριων περιο­χών θα επα­να­κα­θο­ρι­σθεί με κοινή απόφαση των Υπουρ­γών Εσω­τε­ρι­κών και Διοι­κη­τι­κής Ανα­συ­γκρό­τη­σης και Οικο­νο­μι­κών, η οποία θα εκδοθεί μέχρι τις 31.3.2016.

Όπως χαρα­κτη­ρι­στικά ανα­φέ­ρε­ται, θα καθο­ρι­σθούν εκ νέου οι περιο­χές που δικαιο­λο­γούν τη χορή­γησή του ως άνω επι­δό­μα­τος, με κρι­τή­ριο τη δυσκο­λία πρό­σβα­σης και λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τα ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά της νησιω­τι­κό­τη­τας και της ορει­νό­τη­τας των περιο­χών.

Υπεν­θυ­μί­ζουμε πως αρχικά, στην ειση­γη­τική έκθεση για το νέο μισθο­λό­γιο, οι Κυκλά­δες, του­λά­χι­στο, είχαν απο­κλει­σθεί απ’ την κατα­βολή του επι­δό­μα­τος. Μάλιστα σε συγκε­κρι­μένη αναφορά που κατα­δει­κνύει την άγνοια (;) του νομο­θέτη σχετικά με τις πραγ­μα­τι­κές συν­θή­κες που επι­κρα­τούν στα νησιά, γίνεται λόγος για την «στρέ­βλωση» «να χορη­γεί­ται το ίδιο επίδομα σε υπάλ­ληλο που υπη­ρε­τεί στον ν. Έβρου αλλά και σε υπάλ­ληλο που υπη­ρε­τεί στο νησί Κέα του ν. Κυκλά­δων». Η αναφορά αυτή κατα­δει­κνύει εμφανώς την πρόθεση του νομο­θέτη για την περι­κοπή ή και κατάρ­γηση του σχε­τι­κού επι­δό­μα­τος του­λά­χι­στο για τις Κυκλά­δες.

Προ­φα­νώς, όπως αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε, ο νομο­θέ­της μετρώ­ντας στον χάρτη την από­σταση από την Αθήνα θεώρησε ότι ο υπάλ­λη­λος π.χ. της Κέας κακώς λαμ­βά­νει το επίδομα.

Τι διέφυγε της προ­σο­χής του νομο­θέτη : α. Ότι πχ για φορο­λο­γι­κές υπο­θέ­σεις ο κάτοι­κος της Κέας πρέπει να ταξι­δέ­ψει στο Κορωπί, β. Για υπο­θέ­σεις π.χ. διοι­κη­τι­κές ή του ΙΚΑ πρέπει να ταξι­δέ­ψει στην Σύρο ( όπου θα ανα­χω­ρή­σει Δευτέρα και θα επι­στρέ­ψει, καιρού επι­τρέ­πο­ντος, την Πέμπτη, γ. Ότι πχ για απλή ιατρική περί­θαλψη θα πρέπει να βασι­στεί σε δύο γενι­κούς για­τρούς ( έναν ιδιώτη και έναν ΠΕΔΥ) και για οτι­δή­ποτε σοβα­ρό­τερο να ταξι­δέ­ψει στη Σύρο ή στην Αθήνα, δ. Ότι δεν υπάρχει τακτική συγκοι­νω­νία μεταξύ των οικι­σμών του νησιού με απο­τέ­λε­σμα την ανα­γκα­στική χρήση ΙΧ αυτο­κι­νή­του ή μισθω­μέ­νου ή …οτο στοπ, ε. Ότι το καλάθι της νοι­κο­κυ­ράς, όπως και τα καύσιμα κοστί­ζουν του­λά­χι­στο 30 με 40% ακρι­βό­τερα από ότι σε άλλες επαρ­χια­κές πόλεις ( και μάλιστα ενώ ισχύει ακόμη ο μειω­μέ­νος ΦΠΑ που η πολι­τεία έχει ήδη καταρ­γή­σει θεω­ρώ­ντας, προ­φα­νώς, ότι στα νησιά δεν κατοι­κούν μισθω­τοί με κατα­κρε­ουρ­γη­μέ­νους, ελέω μνη­μο­νίων και χρόνιας «φιλο­λαϊ­κής» πολι­τι­κής μισθούς).

Οι συν­θή­κες αυτές επι­κρα­τούν σε όλα τα νησιά και προ­φα­νώς και στην περιοχή των Κυκλά­δων, ενώ οποια­δή­ποτε σκέψη για διά­κριση «πλού­σιων» και «φτωχών» νησιών παρα­γνω­ρί­ζει ότι η δια­βί­ωση μισθω­τών σε «πλού­σιες» ή του­ρι­στι­κές περιο­χές καθί­στα­ται ακόμη δυσκο­λό­τερη λόγω κόστους δια­βί­ω­σης .

Σε μια περιοχή δηλαδή όπου τα σχολεία, ακόμα και τώρα, έχουν κενά εκπαι­δευ­τι­κών και πολλά ολο­ή­μερα δε λει­τουρ­γούν, σε μια περιοχή όπου κυριαρ­χεί η ανα­σφα­λής και ελα­στική απα­σχό­ληση, όπου το δημόσιο σύστημα υγείας είναι ανύ­παρ­κτο, όπου οι μετα­φο­ρές και το κόστος ζωής είναι πολύ υψηλό, όπου η ακτο­πλοϊκή συγκοι­νω­νία τους περισ­σό­τε­ρους μήνες του χρόνου είναι πολύ δύσκολη.

Η τρίμηνη παρά­ταση κατα­βο­λής του επι­δό­μα­τος δεν μπορεί ασφαλώς να απο­τε­λέ­σει λύση κι ούτε μπορεί σε καμιά περί­πτωση να οδη­γή­σει σε εφη­συ­χα­σμό τους εργα­ζο­μέ­νους που, υπό αντί­ξοες συν­θή­κες και συχνά με αυτα­πάρ­νηση, στε­λε­χώ­νουν τις δημό­σιες υπη­ρε­σίες αυτών των νησιών.

Αν ήθελε στην πράξη ο νομο­θέ­της να δια­πι­στώ­σει τις πραγ­μα­τι­κές συν­θή­κες που επι­κρα­τούν, για την συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των μισθω­τών στα νησιά, θα μπο­ρούσε να μελε­τή­σει τα στοι­χεία κατά την πρό­σφατη εφαρ­μογή της δια­δη­μο­τι­κής κινη­τι­κό­τη­τας όπου είναι χαοτική η διαφορά του αριθμού των υπαλ­λή­λων θέλησαν να φύγουν π.χ. από τους ΟΤΑ Κυκλά­δων ή άλλων νησιω­τι­κών περιο­χών σε σχέση με τον αριθμό όσων ζήτησαν μετα­κί­νηση προς τα νησιά.

Θα περί­μενε κανείς από μια κυβέρ­νηση όχι μόνο να μη θέτει εν αμφι­βόλω τη δια­τή­ρηση του επι­δό­μα­τος παρα­με­θό­ριων – προ­βλη­μα­τι­κών περιο­χών, αλλά απε­να­ντίας να εφαρ­μό­ζει πολι­τι­κές ενί­σχυ­σης των κοι­νω­νι­κών δομών, πολι­τι­κές κινή­τρων εγκα­τά­στα­σης κι όχι εγκα­τά­λει­ψης αυτών των περιο­χών.

Υπεν­θυ­μί­ζουμε ότι η τυχόν περι­κοπή του σχε­τι­κού επι­δό­μα­τος θα είναι η τελευ­ταία πράξη κατάρ­γη­σης μιας σειράς κινή­τρων που η πολι­τεία είχε θεσπί­σει για τα νησιά (ν. 1943/91, 2085/92 κλπ) θεσμο­θε­τώ­ντας την έννοια της «προ­βλη­μα­τι­κής» περιο­χής «λόγω ιδιαι­τε­ρο­τή­των από άποψη δια­βί­ω­σης, επι­κοι­νω­νίας ή στέ­γα­σης» και όχι μόνο για π.χ. λόγους από­στα­σης. Ακόμη και ο νόμος 4024/12 κάνει σαφή αναφορά στις προ­βλη­μα­τι­κές περιο­χές για τις οποίες ο σημε­ρι­νός νομο­θέ­της, προ­φα­νώς, δεν έχει ακούσει σχετικά….

Όσο αφορά στα κίνητρα που η πολι­τεία είχε θεσπί­σει και σιγά – σιγά «ξηλώ­θη­καν», ανα­φέ­ρουμε ενδει­κτικά : α. «Πλα­σμα­τική» τριετία προ­ϋ­πη­ρε­σίας, β. Εφάπαξ κατα­βολή ποσού ίσου με το τρι­πλά­σιο μέχρι και το δεκα­πλά­σιο του βασικού μισθού προ­σαυ­ξη­μέ­νου κατά 30% σε περί­πτωση οικιο­θε­λούς μετα­κί­νη­σης, δ. Κατα­βολή εξόδων μετα­κί­νη­σης σε προ­βλη­μα­τική περιοχή, ε. Επι­δό­τηση κατοι­κίας.

Εμείς, απ’ την πλευρά μας, δηλώ­νουμε έτοιμοι να προ­α­σπί­σουμε ότι έχει απο­μεί­νει απ’ τα εργα­σιακά μας δικαιώ­ματα κι απο­φα­σι­σμέ­νοι να διεκ­δι­κή­σουμε μια αξιο­πρεπή ζωή, πιστοί στις αρχές της δημο­κρα­τίας και της κοι­νω­νι­κής δικαιο­σύ­νης.

Ανα­μέ­νουμε για τις ενέρ­γειές σας ώστε όλα τα νησιά της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου, στο σύνολό τους, να συνε­χί­σουν να συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στις περιο­χές που δικαιο­λο­γούν τη χορή­γηση του ως άνω επι­δό­μα­τος λόγω νησιω­τι­κό­τη­τας, την επα­να­φορά, του­λά­χι­στο, των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ για τα είδη πρώτης ανάγκης, καύσιμα και κοινή ωφέλεια, καθώς επίσης και την επα­νε­ξέ­ταση των καταρ­γη­θέ­ντων κινή­τρων στε­λέ­χω­σης και παρα­μο­νής στις υπη­ρε­σίες των νησιών ώστε η συνταγ­μα­τική επιταγή για την ανα­γνώ­ριση της νησιω­τι­κό­τη­τας να μην απο­τε­λεί κενό γράμμα.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΧΑΡΗΣ ΖΕΠΑΤΟΣ Η ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΕΙΡΗΝΗ ΠΕΤΡΑΚΗ