Ανεξέλεγκτα κυκλώματα στην Ειδομένη

Το ενδε­χό­μενο εγκα­τά­στα­σης τις επό­με­νες μέρες στην Ειδο­μένη επι­τρο­πής του υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών σε ρόλο συντο­νι­στι­κού οργάνου εξε­τά­ζει η κυβέρ­νηση, έστω και καθυ­στε­ρη­μένα, σε μια προ­σπά­θεια να θέσει τέλος στο χάος που επι­κρα­τεί στον εκεί καταυ­λι­σμό.

Τούτο σημαί­νει ότι στους κυβερ­νη­τι­κούς σχε­δια­σμούς δεν προ­βλέ­πε­ται άμεση απο­μά­κρυνση των δεκα­τεσ­σά­ρων χιλιά­δων προ­σφύ­γων και μετα­να­στών. Αλλωστε, πλη­ρο­φο­ρίες της «Κ» ανα­φέ­ρουν ότι ο κ. Μου­ζά­λας κατά την επί­σκεψή του χθες στην Ειδο­μένη, όταν τοπικοί παρά­γο­ντες του επι­σή­μα­ναν την ανάγκη να εκκε­νω­θεί ο καταυ­λι­σμός, φέρεται να συνέ­στησε υπομονή, καθώς, όπως είπε, αυτό θα γίνει σε είκοσι με τριάντα ημέρες.

Ομως μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα, η κατά­σταση οδεύει προς πλήρη εκτρο­χια­σμό, καθώς απουσία κέντρου συντο­νι­σμού της καθη­με­ρι­νό­τη­τας και των δρα­στη­ριο­τή­των των εμπλε­κό­με­νων φορέων και οργα­νώ­σεων, επι­κρα­τεί ένας απί­στευ­τος και άκρως επι­κίν­δυ­νος «βαβε­λι­σμός», όπου ο κάθε ένας κάνει αυτό που θέλει.

Πέρα από τις συγκι­νη­τι­κές εικόνες για το δράμα των εγκλω­βι­σμέ­νων, στην «γκρίζα πλευρά του φεγ­γα­ριού» συμ­βαί­νουν καθη­με­ρινά πράγ­ματα και ανα­πτύσ­σο­νται δρα­στη­ριό­τη­τες που δεν τιμούν τη χώρα και τα οποία είναι εν πολλοίς απόρ­ροια της απου­σίας κρα­τι­κού συντο­νι­σμού και ελέγχου.

Η διανομή του πολυ­συ­ζη­τη­μέ­νου χάρτη για τη μαζική είσοδο στην ΠΓΔΜ, προ­σφύ­γων και μετα­να­στών, ανέ­δειξε το «σάπιο» που υπάρχει στο «βασί­λειο της απελ­πι­σίας». Ποιος σχε­δί­ασε τον χάρτη και το όλο εγχεί­ρημα; Οι παροι­κού­ντες την Ειδο­μένη δεί­χνουν προς τον γαλαξία των ΜΚΟ που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στον καταυ­λι­σμό και που ξεπερ­νούν τις δέκα και οι οποίες, μολο­νότι προ­σφέ­ρουν υπερ­πο­λύ­τιμο έργο, ούτε συντο­νί­ζο­νται ούτε ελέγ­χο­νται από πουθενά. Κυκλο­φό­ρη­σαν εκα­το­ντά­δες αντί­τυπα του χάρτη στον καταυ­λι­σμό και δεν αντε­λή­φθη τίποτα κανείς;

Αλλά ας περι­δια­βούμε κάποια σκο­τεινά «μονο­πά­τια» της Ειδο­μέ­νης. Ανθρω­ποι σε από­γνωση μπήκαν στο κοι­νο­τικό κατά­στημα στην πλατεία του χωριού, σπά­ζο­ντας τις πόρτες και πέρασαν τη νύχτα αφού έκαψαν καρέ­κλες, τρα­πέ­ζια και άλλα έπιπλα για να ζεστα­θούν.

Οι κάτοι­κοι του χωριού, παρόλη την αλλη­λεγ­γύη στους πρό­σφυ­γες, αδυ­να­τούν να καλ­λιερ­γή­σουν τα κατει­λημ­μένα χωράφια τους και εγεί­ρουν τώρα αξιώ­σεις για απο­ζη­μιώ­σεις, ενώ «φρου­ρούν» πλέον τα σπίτια τους φοβού­με­νοι κατά­ληψή τους από απελ­πι­σμέ­νους πρό­σφυ­γες. Φορτηγά με τρόφιμα και είδη ρου­χι­σμού που κατα­φθά­νουν καθη­με­ρινά στον καταυ­λι­σμό, μοι­ρά­ζουν τη βοήθεια κατα­με­σής του δρόμου εν μέσω παν­ζουρ­λι­σμού και όποιος προ­λά­βει να πάρει ό,τι μπο­ρέ­σει.

Πολλά από τα είδη (αλάτι, ζάχαρη, μακα­ρό­νια, αφρό­λου­τρα, κ.λπ.) κάνουν την εμφά­νισή τους σε λίγο απλω­μένα σε σεντό­νια προ πώληση από εκεί­νους που πρό­λα­βαν να πάρουν περισ­σό­τερο απ’ ό,τι χρειά­ζο­νταν, κου­βέρ­τες και ρούχα χρη­σι­μο­ποιού­νται σαν καυ­σό­ξυλα και άλλα πετιού­νται στην πλατεία του χωριού, ενώ το πακέτο με τσιγάρα πωλεί­ται έναντι πέντε ευρώ από πρό­σφυ­γες.

Στις αρχές της εβδο­μά­δας φορτηγό αυτο­κί­νητο με φρούτα από τη λαχα­να­γορά της Θεσ­σα­λο­νί­κης άλλαξε πέντε φορές σημείο δια­νο­μής για να μην παίρ­νουν τα σακου­λά­κια με τα πορ­το­κά­λια και τα μήλα οι ίδιοι και οι ίδιοι και τα πωλούν στη συνέ­χεια.

Πλα­νό­διοι από την κεντρική Μακε­δο­νία συρ­ρέ­ουν στον καταυ­λι­σμό και πωλούν τρόφιμα αμφι­βό­λου ποιό­τη­τας με χαρα­κτη­ρι­στική περί­πτωση, χθες, κατά την οποία έμπορος διέθετε εντό­σθια που­λε­ρι­κών και νωπών κοτό­που­λων χωρίς να είναι γνωστό εάν είχαν ελεγ­χθεί και από ποιον.

Και βέβαια ουδείς έχει ανα­λά­βει την ευθύνη να κατα­γρά­ψει τις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες των ανθρώ­πων και να ενη­με­ρώ­σει τους πολίτες που θέλουν να βοη­θή­σουν. Απο­τέ­λε­σμα; Φτάνουν στην Ειδο­μένη γυναι­κεία δωδε­κά­πο­ντα παπού­τσια, δαντε­λέ­νιες γυναι­κείες φούστες και σατέν πιτζά­μες. «Οποια θέλει να αδειά­σει την γκαρ­ντα­ρό­μπα και θέλει να ξεφορ­τω­θεί τα άχρηστα, τα στέλνει στους πρό­σφυ­γες, που όμως δεν τους είναι χρήσιμα», λέει στην «Κ» μέλος ανθρω­πι­στι­κής οργά­νω­σης.

Μέσα σ’ αυτό το χάος και απουσία κρα­τι­κής εξου­σίας, μοιραίο είναι σε μια «κοι­νό­τητα» δεκα­τεσ­σά­ρων χιλιά­δων ανθρώ­πων να κάνουν την εμφά­νισή τους αόρατες παράλ­λη­λες δομές συγκρο­τού­με­νες από πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες.

Κοινώς, οργα­νω­μέ­νες ομάδες, όχι όλες σε εθνο­τική βάση, που ρυθ­μί­ζουν υπο­γείως δρα­στη­ριό­τη­τες της καθη­με­ρι­νό­τη­τας στον καταυ­λι­σμό και επι­βάλ­λουν τους δικούς τους κανόνες, συνήθως προς ίδιον συμ­φέ­ρον.

Η αστυ­νο­μία

Οσο για την αστυ­νο­μία, οι διμοι­ρίες των ΜΑΤ που είναι ανε­πτυγ­μέ­νες ανάμεσα στις σκηνές και τη σιδη­ρο­δρο­μική γραμμή πασχί­ζουν να δια­τη­ρή­σουν στοι­χειω­δώς την τάξη, όταν, όπως καταγ­γέλ­λε­ται, λίγο παρα­κάτω, στο κέντρο φιλο­ξε­νίας στο Χέρσο του Κιλκίς αστυ­νο­μι­κοί χρη­σι­μο­ποιού­νται ως σερ­βι­τό­ροι ή στο πλύσιμο των πιάτων.

Καθη­με­ρινή