Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών: Σαρακοστιανά-Τι να προσέχουμε

Το ΚΕ.Π.ΚΑ. – Κέντρο Προ­στα­σίας Κατα­να­λω­τών ενη­με­ρώ­νει τους Κατα­να­λω­τές για το τραπέζι της Καθαρής Δευ­τέ­ρας, αλλά και τα τρόφιμα που κατα­να­λώ­νουμε όλη τη Σαρα­κο­στή.

Γενικά, όλα τα τρόφιμα, που στο­λί­ζουν το τραπέζι της Καθαρής Δευ­τέ­ρας, είναι αρκετά ακριβά και οι τιμές τους δια­μορ­φώ­νο­νται ελεύ­θερα. Η παρα­δο­σιακή λαγάνα π.χ., δε δια­φέ­ρει σε τίποτα από το ψωμί, που προ­μη­θευό­μα­στε, καθη­με­ρινά. Παρα­σκευά­ζε­ται από το ίδιο αλεύρι, με το κοινό ψωμί και, όμως, η τιμή της είναι μεγα­λύ­τερη, από αυτή του κοινού ψωμιού. Αν συνυ­πο­λο­γί­σουμε και το μικρό­τερο βάρος της, τότε η τιμή της είναι δυσα­νά­λογα υψηλή.

Η ταρα­μο­σα­λάτα καλύ­τερα να παρα­σκευά­ζε­ται στο σπίτι, από ταραμά ποιό­τη­τας, γιατί έτσι απο­φεύ­γουμε τις χρω­στι­κές ουσίες, που, συνήθως, περιέ­χουν οι ταρα­μο­σα­λά­τες του εμπο­ρίου. Ο ταραμάς πρέπει να έχει χρώμα λευκό έως καστανό ανοιχτό και ομοιό­μορφο, σε όλη την ποσό­τητα. Η οσμή του και η γεύση του πρέπει να είναι ευχά­ρι­στη.

Οι βραστές πατάτες, τα φασόλια πιάζ, τα κρεμ­μυ­δά­κια, τα σκορ­δά­κια, τα τουρσιά, οι ελιές, ο χαλβάς και τα νηστί­σιμα θαλασ­σινά απο­τε­λούν την κύρια τροφή μας, ειδικά την Καθαρή Δευτέρα, που η παρά­δοση απαιτεί να μην υπάρ­χουν, στο τραπέζι μας, μαγει­ρε­μένα φαγητά.

Όσοι από εμάς αγο­ρά­σουμε θαλασ­σινά πρέπει να γνω­ρί­ζουμε:

1. Μαλάκια:

α. Κεφα­λό­ποδα (Χτα­πό­δια, Καλα­μά­ρια, Σουπιές, Μοσχιοί, Θράψαλα, κ.λπ.). Τα βρί­σκουμε στην αγορά, είτε ως νωπά, είτε ως κατε­ψυγ­μένα.

 Νωπά:Προ­σέ­χουμε ιδίως την οσμή, η οποία πρέπει να είναι η οσμή της θάλασ­σας. Οποια­δή­ποτε άλλη οσμή θεω­ρεί­ται μη φυσιο­λο­γική. Επίσης, η σάρκα πρέπει να είναι συμπα­γής, ελα­στική, γυα­λι­στερή και τα πλοκάμια-βεντούζες να είναι ανθε­κτικά στο τρά­βηγμα.

 Κατε­ψυγ­μένα: Τα κατε­ψυγ­μένα πρέπει να συντη­ρού­νται, στο σημείο πώλησης, σε κατα­ψύ­κτη στους –18o C, να πωλού­νται συσκευα­σμένα και με υγειο­νο­μικό σήμα, δηλαδή τη σφρα­γίδα της επι­χεί­ρη­σης, η οποία είναι μικρή και ελλει­ψοει­δής. Στη σφρα­γίδα, της επι­χεί­ρη­σης παρα­γω­γής ανα­φέ­ρε­ται ο Κωδικός Αριθμός της επι­χεί­ρη­σης, πχ.EL 30.A.60. EU. Επί πλέον, στην συσκευα­σία, πρέπει να ανα­γρά­φο­νται όλες οι υπο­χρε­ω­τι­κές ενδεί­ξεις, που προ­βλέ­πο­νται, από την Νομο­θε­σία, δηλ. η ονο­μα­σία πώλησης, το καθαρό βάρος, η χρο­νο­λο­γία ανά­λω­σης, οι ιδιαί­τε­ρες συν­θή­κες συντή­ρη­σης και χρήσης, το όνομα, η εμπο­ρική επω­νυ­μία και η διεύ­θυνση του κατα­σκευα­στή ή συσκευα­στή, ο τόπος παρα­γω­γής ή προ­έ­λευ­σης.

β. Δίθυρα (Μύδια, Κυδώνια, Γυα­λι­στε­ρές, Στρεί­δια, κ.λπ.). Πωλού­νται συσκευα­σμένα σε μικρές συσκευα­σίες, (συνήθως σε δίχτυ) οι οποίες φέρουν το υγειο­νο­μικό σήμα, καθώς και όλες τις υπο­χρε­ω­τι­κές ενδεί­ξεις. Σε κάθε περί­πτωση τα οστρα­κοειδή πρέπει να είναι ζωντανά, πριν κατα­να­λω­θούν και ο έλεγχός τους είναι εύκολος. Τα κελύφη τους πρέπει να είναι κλειστά, ή, αν είναι μερικώς ανοιχτά, με την ελά­χι­στη πίεση, πάνω στο κέλυφος, πρέπει να κλεί­νουν μόνα τους.

Τα μύδια πωλού­νται, με κέλυφος ή απο­κε­λυ­φω­μένα και, επίσης, κατε­ψυγ­μένα. Τα απο­κε­λυ­φω­μένα συσκευά­ζο­νται, μέσα σε πλα­στι­κές σακού­λες, με μια ποσό­τητα πόσιμου νερού. Στην συσκευα­σία τους, πρέπει να υπάρχει το υγειο­νο­μικό σήμα και όλες οι υπο­χρε­ω­τι­κές ενδεί­ξεις, που προ­α­να­φέρ­θη­καν. Η ημε­ρο­μη­νία ανά­λω­σης ορί­ζε­ται με ευθύνη του παρα­γω­γού. Τα κατε­ψυγ­μένα πρέπει να φέρουν, ομοίως, όλες τις υπο­χρε­ω­τι­κές ενδεί­ξεις.

γ. Γαστε­ρό­ποδα (σαλι­γκά­ρια). Δια­τί­θε­νται στην αγορά, είτε ως νωπά, χωρίς συσκευα­σία, είτε ως κατε­ψυγ­μένα. Τα νωπά πρέπει να είναι, οπωσ­δή­ποτε, ζωντανά. Τα κατε­ψυγ­μένα πρέπει να φέρουν, στη συσκευα­σία τους, όλες τις υπο­χρε­ω­τι­κές ενδεί­ξεις.

2. Εχι­νό­δερμα:

Είναι οι γνωστοί μας αχινοί, oι οποίοι πρέπει να είναι ζωντα­νοί, όταν κατα­να­λώ­νο­νται. Η δια­πί­στωση αυτή, γίνεται με απλή παρα­τή­ρηση, κατά την οποία βλέ­πουμε να κινού­νται τα αγκάθια τους.

3. Μαλα­κό­στρακα:

Συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται Γαρίδες, Καρα­βί­δες, Αστακοί, Καβού­ρια, Ψείρες, Γάμπαρι, κ.λπ. Όταν είναι ζωντανά εμφα­νί­ζουν κινή­σεις στις κεραίες και στα πόδια. Πρέπει να έχουν την οσμή της θάλασ­σας, τα αρθρωτά τους μέρη να είναι στερεά προ­σκολ­λη­μένα στο σώμα, η επι­φά­νειά τους να είναι γυα­λι­στερή και το κεφάλι τους δεν πρέπει να φέρει μαύρες κηλίδες ή να είναι μελα­νια­σμένο. Τα κατε­ψυγ­μένα πρέπει να φέρουν, στη συσκευα­σία τους, όλες τις προ­βλε­πό­με­νες ενδεί­ξεις.

Πριν από κάθε προ­μή­θεια θαλασ­σι­νών, επι­στρα­τεύ­ουμε όλη την προσοχή μας. Τα θαλασ­σινά, γενικά, είναι εξαι­ρε­τικά ευαί­σθητα. Η οσμή και η εξω­τε­ρική όψη τους είναι τα πιο σταθερά χαρα­κτη­ρι­στικά, για να κρί­νουμε την καταλ­λη­λό­τητά τους. Πρέπει να ελέγ­χουμε, πάντα, το βάρος των προ­ϊ­ό­ντων, όταν τα αγο­ρά­ζουμε να τα ζυγί­ζουμε και αλλού.

Επειδή διάφορα είδη θαλασ­σι­νών δια­φέ­ρουν ελά­χι­στα μεταξύ τους, δια­φέ­ρουν όμως πολύ, όσον αφορά την τιμή πώλησής τους, πχ. χταπόδια-μοσχιοί, μπαρμπούνια-κουτσομούρες, πρέπει να προ­σέ­χουμε καλά, τις επι­γρα­φές και σημάν­σεις, που ανα­γρά­φουν τις πλη­ρο­φο­ρίες του είδους, ώστε να μην παρα­πλα­νη­θούμε, από τους επι­τή­δειους.

Για καταγ­γε­λίες ή περισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρίες, ας απευ­θυν­θούμε στο ΚΕ.Π.ΚΑ., τηλ. 2310-233333, ώρες 09:00 – 14:30.