Γκάγκα: Αισιοδοξία για το Πάσχα αλλά οι νοσηλείες είναι ακόμα πολλές – Προσοχή τις επόμενες δύο εβδομάδες

Αι­σιό­δο­ξη εμ­φα­νί­στη­κε για την πο­ρεία της παν­δη­μί­ας η ανα­πλη­ρώ­τρια Υπουρ­γός Υγεί­ας, Μίνα Γκά­γκα μι­λώ­ντας στην εκ­πο­μπή «Ώρα Ελ­λά­δος» του OPEN TV, το­νί­ζο­ντας πως τα πράγ­μα­τα φαί­νο­νται να πη­γαί­νουν κα­λύ­τε­ρα και τα κρού­σμα­τα να πέ­φτουν, όμως πρέ­πει να δεί­ξου­με με­γά­λη προ­σο­χή. Σύμ­φω­να με την ίδια, αν η κα­τά­στα­ση δεν επι­δει­νω­θεί τώρα, το Πάσχα θα εί­μα­στε καλά.

«Οι ει­σα­γω­γές στα νο­σο­κο­μεία είναι ακόμα πολ­λές. Η με­τάλ­λα­ξη Δέλτα δεν έχει φύγει τε­λεί­ως. Είναι ση­μα­ντι­κό να θυ­μό­μα­στε ότι τα κρού­σμα­τα είναι πολ­λές χι­λιά­δες. Το εμ­βο­λια­σμέ­νο μέρος του γε­νι­κού πλη­θυ­σμού είναι με­γά­λο, πολ­λοί είναι και αυτοί που έχουν νο­σή­σει, υπάρ­χει όμως ένας σκλη­ρός πυ­ρή­νας αν­θρώ­πων που δεν θέλει να εμ­βο­λια­στεί», τό­νι­σε.

Ανα­φε­ρό­με­νη στο άνοιγ­μα των σχο­λεί­ων, εξή­γη­σε πως δεν φαί­νε­ται να δη­μιουρ­γή­θη­κε πρό­βλη­μα από αυτό. «Η εβδο­μά­δα κύ­λη­σε καλά, τα κρού­σμα­τα δεν αυ­ξή­θη­καν. Εί­μα­στε η μο­να­δι­κή χώρα που κρά­τη­σε τόσο χρόνο κλει­στά τα σχο­λεία. Για τα παι­διά υπάρ­χουν και εμ­βό­λια και επαρ­κή ρα­ντε­βού», συ­μπλή­ρω­σε.

Τι είπε για το Παί­δων Πε­ντέ­λης

Απα­ντώ­ντας σε ερώ­τη­ση για το Παί­δων Πε­ντέ­λης, η κυρία Γκά­γκα ανέ­φε­ρε: «Ανε­βή­κα­με πάνω πριν πά­ρου­με την από­φα­ση. Η νο­ση­λευ­τι­κή υπη­ρε­σία είπε ότι δεν μπο­ρεί να κάνει τα πάντα. Για έξι εβδο­μά­δες δεν θα εφη­με­ρεύ­ει για δύο μέρες την εβδο­μά­δα θέ­λου­με να υπο­στη­ρί­ξου­με το Παί­δων Πε­ντέ­λης. Εγώ δεν έχω καμία σχέση με τα ΜΑΤ, ως συ­νά­δελ­φος πήγα να μι­λή­σω μαζί τους. Εχου­με τρία παι­δια­τρι­κά στην Αθήνα, είναι το μι­κρό­τε­ρο, εκεί έχει πρό­σβα­ση μόνον ο βό­ρειος το­μέ­ας και όχι ο νό­τιος Χρειά­ζε­ται να κά­νου­με με­γά­λες εμ­βο­λια­στι­κές γραμ­μές.

Το Αγία Σοφία κάνει 600 εμ­βό­λια την ημέρα, δεν μπο­ρεί να τα αυ­ξή­σει. Στο Παί­δων Πε­ντέ­λης κά­νουν τα μισά εμ­βό­λια από το Παί­δων Αγία Σοφία. Στην Ελ­λά­δα το με­γα­λύ­τε­ρο μας πρό­βλη­μα είναι ότι κοι­τά­με τον δι­πλα­νό μας και όχι τι κά­νου­με εμείς».