Καταδίκη πατέρα που χρησιμοποιούσε την άρρωστη κόρη του ως «αχυράνθρωπο»!

Ποινή κάθειρ­ξης 6 ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα υπό τον περιο­ρι­στικό όρο της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα επέβαλε το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των σε γνωστό αντικέρ της Ρόδου που κρίθηκε ένοχος έκδοσης εικο­νι­κών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων κατ’ εξα­κο­λού­θηση για συναλ­λα­γές ανύ­παρ­κτες στο σύνολό τους, η αξία των οποίων υπερ­βαί­νει το ποσό των 150.000 ευρώ και ήδη το ποσό των 200.000 ευρώ.

Πρό­κει­ται για την κύρια δίκη με κατη­γο­ρού­μενο τον αντικέρ σε μια υπόθεση που έχει απα­σχο­λή­σει κατ’ επα­νά­ληψη την δικαιο­σύνη και στην οποία βρέθηκε υπόλογη η κόρη του, την οποία είχε χρη­σι­μο­ποι­ή­σει ως «αχυ­ράν­θρωπο», αλλά και γνωστός έμπορος της Μεσαιω­νι­κής Πόλης.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται ειδι­κό­τερα την περίοδο του 2009 ως δια­χει­ρι­στής ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης στο όνομα της κόρης του με αντι­κεί­μενο λιανικό εμπόριο ρολο­γιών και κοσμη­μά­των να εξέδωσε 7 εικο­νικά τιμο­λό­για – δελτία απο­στο­λής για ανύ­παρ­κτες πωλή­σεις εμπο­ρευ­μά­των επ’ ονόματι της κόρης του, θέτο­ντας κατ’ απο­μί­μηση την υπο­γραφή αυτής, προς τον έμπορο της Μεσαιω­νι­κής Πόλης συνο­λι­κής αξίας 343.820 ευρώ χωρίς ΦΠΑ.

Την δια­χει­ρι­στική περίοδο 2008 φέρεται με τον ίδιο τρόπο να εξέδωσε 8 εικο­νικά τιμο­λό­για συνο­λι­κής αξίας 244.850 ευρώ.

Η συνο­λική αξία των εικο­νι­κών τιμο­λο­γίων ανήλθε στα 588.670 ευρώ.

Η νεαρή γυναίκα, μητέρα πλέον ενός παιδιού, που προ­σπα­θεί να ορθο­πο­δή­σει, όπως προ­έ­κυψε από την δικα­στική έρευνα είναι θύμα του πατέρα της ο οποίος την χρη­σι­μο­ποί­ησε ως «αχυ­ράν­θρωπο» για τη λει­τουρ­γία επι­χεί­ρη­σης η οποία δια­κί­νησε εικο­νικά τιμο­λό­για.

Εχει προ­κύ­ψει γρα­φο­λο­γικά, εξάλλου ότι εκδότης των εικο­νι­κών τιμο­λο­γίων, εν αγνοία της, ήταν εκείνος!!

Κατά τον έλεγχο που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε από ελεγ­κτές του Σ.Δ.Ο.Ε. στην ατομική επι­χεί­ρηση της εκδό­τριας των ανωτέρω φορο­λο­γι­κών στοι­χείων, δια­πι­στώ­θηκε ότι δεν διέθετε οργα­νω­μένη επαγ­γελ­μα­τική εγκα­τά­σταση με εκθε­σιακό χώρο και πρό­σβαση στο κοινό και εστε­ρείτο σοβαρών αγορών εμπο­ρευ­μά­των για τα έτη από το 2003 έως και το 2007, ώστε να δικαιο­λο­γή­σει πωλή­σεις κατά το έτος 2007, καθώς οι αγορές εμπο­ρευ­μά­των για τη χρονική περίοδο από το 2005 έως το 2007 ανέρ­χο­νταν για την επι­χεί­ρησή της μόλις στο ποσό των 3.240,52 ευρώ.

Εξάλλου και η ίδια ισχυ­ρί­στηκε, κλη­θείσα από τους ελεγ­κτές του Σ.Δ.Ο.Ε. ότι δεν πραγ­μα­το­ποί­ησε εκείνη τις πωλή­σεις αυτές και ότι δεν γνω­ρί­ζει ποιος υπέ­γραψε τα τιμο­λό­για καθώς η υπο­γραφή της και στα δύο παρα­στα­τικά έχει πλα­στο­γρα­φη­θεί.

Ο έµπορος βρέθηκε από την άλλη, µετά από έλεγχο του ΣΔΟΕ Νοτίου Αιγαίου, να έχει κατα­χω­ρή­σει στα λογι­στικά του βιβλία τιµολόγια αξίας 665.194 ευρώ, που αφορούν αγορές εµπορευµάτων, από επι­χεί­ρηση που είχε δια­κό­ψει στον χρόνο της έκδοσής τους, τη λει­τουρ­γία της, στην Παστίδα και η οποία ανήκε στην κατη­γο­ρού­μενη.

Κατά τον έλεγχο του ΣΔΟΕ, εµπορεύµατα, ρούχα, δερµάτινα και χρυσά αλλά και εξοπλισµός καταστήµατος υγειονοµικού ενδια­φέ­ρο­ντος, βρέ­θη­καν στην επι­χεί­ρηση του κατηγορούµενου.

Από την έρευνα προ­έ­κυψε ότι η επι­χεί­ρηση, που φέρεται να πώλησε τα εµπορεύµατα, δεν δια­θέ­τει οργανωµένη επαγγελµατική εγκα­τά­σταση µε εκθε­σιακό χώρο και πρό­σβαση στο κοινό.

Ως έδρα της είχε δηλωθεί η οικία της, η οποία βρέθηκε κλειδωµένη από την οµάδα ελέγχου. Η επι­χεί­ρηση δεν είχε αγορές, ικανές να δικαιο­λο­γή­σουν τις πωλή­σεις, που φαί­νε­ται να πραγµατοποίησε στον έµπορο, αφού ούτε η ίδια δήλωσε αγορές, ούτε δηλώ­θηκε από προµηθευτές της, πλην ελα­χί­στων.

Από το έτος 2005 και µετά δεν αντα­πο­κρί­θηκε σε καµία φορο­λο­γική της υπο­χρέ­ωση, ενώ αρνή­θηκε να προσκοµίσει στον έλεγχο τα φορο­λο­γικά βιβλία και στοι­χεία της.

Ο λήπτης των στοι­χείων, δεν απέ­δειξε τις συναλ­λα­γές, αφού, όχι µόνο δεν εξό­φλησε τα κρινόµενα τιµολόγια µε τρα­πε­ζι­κές κατα­θέ­σεις ή δίγραµµες επι­τα­γές, όπως ορίζει ο νόµος, ή έστω µε απλές επι­τα­γές δικές του ή τρίτων αλλά µε µετρητά συνο­λι­κού ποσού 665.194 ευρώ.

Η φερό­μενη ως εκδό­τρια των τιμο­λο­γίων έχει κατα­θέ­σει ότι ξεκί­νησε νόµιµα το έτος 2003 επι­χεί­ρηση εµπορίας κοσµηµάτων και αντικών µε έδρα την Παστίδα και ότι θεώρησε όλα τα απαιτούµενα βιβλία και στοι­χεία. Ακο­λού­θως έµπλεξε µε τα ναρ­κω­τικά, σταµάτησε να λει­τουρ­γεί την επι­χεί­ρηση και σήµερα είναι άρρωστη, τοξικοµανής και συµµετέχει σε πρόγραµµα υπο­κα­τά­στα­σης.

Υπο­στή­ριξε ότι τα βιβλία και τα στοι­χεία της έχουν χαθεί και αρνεί­ται ότι υπέ­γραψε κάποιο από τα 15 τιµολόγια που βρέ­θη­καν στο κατάστηµα του εµπόρου. Ισχυ­ρί­στηκε επι­πλέον ότι δεν γνω­ρί­ζει ποιος πλα­στο­γρά­φησε την υπο­γραφή της και ποιος κυκλο­φό­ρησε τα τιµολόγια και ζήτησε τη διε­νέρ­γεια πραγµατογνωµοσύνης. Η γρα­φο­λο­γική πραγµατογνωµοσύνη πράγµατι έδειξε ότι τα τιµολόγια δεν είχαν υπο­γρα­φεί από την ίδια ενώ προ­έ­κυψε ότι η τεθείσα επί των 15 φερόµενων ως εικο­νι­κών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων υπο­γραφή ανήκει στον πατέρα της.

Ο πατέρας της φέρεται συγκεκριµένα να κατάρ­τισε εικο­νικά τιµολόγια εκδό­σεως της κόρης του, συνο­λι­κής αξίας 588.670 ευρώ προς τον έµπορο για να τα χρησιµοποιήσει στις φορο­λο­γι­κές αρχές.