ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Α-τυπος και υπογραμμός: Σημείο μηδέν

Μαίρη Φώτη 2 λεπτά ανάγνωση
ΜΑΙΡΗ ΦΩΤΗ

«Αν δεν φτάσει ο άνθρω­πος στο χείλος του γκρεμού δε βγάνει η ράχη του φτε­ρού­γες να πετάξει…» είπε ο μεγάλος Νίκος Καζαν­τζά­κης οριο­θε­τώ­ντας την λεπτή γραμμή μεταξύ απελ­πι­σίας κι ελπίδας ή άλλως πως, τη στιγμή που μπροστά στον κίνδυνο του τέλους γεν­νά­ται η ελπίδα και η προ­ο­πτική της λύτρω­σης.

Σε κάποιον βαθμό, μικρό ή μεγάλο, όλοι φτάσαμε στο σημείο μηδέν που έπρεπε να πάρουμε μία απόφαση γρήγορα και απο­φα­σι­στικά για να μην γίνει το τέλος τέλμα αλλά μία νέα αρχή. Σε αυτές τις κρί­σι­μες στιγμές, το ένστι­κτο είναι εκείνο που σε οδηγεί. Η λογική ή το συναί­σθημα μπαί­νουν στην άκρη. Και τις περισ­σό­τε­ρες φορές, ορθώς συμ­βαί­νει αυτό. Τότε έρχεσαι αντι­μέ­τω­πος με την πραγ­μα­τι­κό­τητα, τότε ξεγυ­μνώ­νε­ται η αλήθεια και βλέπεις τα πράγ­ματα στην σωστή τους διά­σταση, μακριά από τη δια­στρέ­βλωση που επι­φέ­ρουν εξω­γε­νείς παρά­γο­ντες.

Σημείο μηδέν.

Σε αυτό το σημείο βρί­σκε­ται η χώρα, βρί­σκε­ται η κοι­νω­νία, βρι­σκό­μα­στε εμείς.

Είναι το σημείο μηδέν, μία ανάσα πριν το τέλος και μία ανάσα πριν το νέο ξεκί­νημα. Για να γίνει όμως η αρχή του νέου ξεκι­νή­μα­τος θα πρέπει να απο­δε­χθούμε ότι αυτό είναι το τέλος. Να τρα­βή­ξουμε μία κόκκινη γραμμή (όχι για­λαν­τζί σαν αυτές του ΣΥΡΙΖΑ) να ανοί­ξουμε τα αυτιά και τα μάτια μας και να βγά­λουμε τις παρω­πί­δες που μόνοι μας φορέ­σαμε.

Αυτό είναι το σημείο μηδέν. Σε μία χώρα που οι άνθρω­ποί της στε­νά­ζουν, που τους έχουν στε­ρή­σει από καιρό την αξιο­πρέ­πειά τους, τη δυνα­τό­τητα να ορίζουν τη ζωή τους, σε μια χώρα που τα παιδιά δεν έχουν μέλλον, οι ηλι­κιω­μέ­νοι δεν έχουν παρόν, οι γονείς ζουν με το φόβο, οι μεσή­λι­κες με την αγωνία, σε μία χώρα που κατα­δι­κά­ζει ακόμα και την παρα­μι­κρή υπόνοια καλύ­τε­ρης ζωής δεν μπορείς να περι­μέ­νεις καλύ­τε­ρες ημέρες.

Αυτός είναι ο γκρεμός, εδώ είναι το τέλος και αυτό είναι το σημείο που πρέπει να γίνει και η και­νού­ρια αρχή. Το πώς θα γίνει η νέα αρχή, έχω την αίσθηση ότι θα μας το δείξει σύντομα η ίδια η ζωή αρκεί να μην δώσουμε περι­θώ­ρια για πισω­γυ­ρί­σματα, να μην επα­να­παυ­τούμε ακού­γο­ντας πάλι ψεύ­τι­κες υπο­σχέ­σεις και να μην πιστέ­ψουμε ξανά σε μαθη­τευό­με­νους μάγους.

Αυτό είναι το σημείο μηδέν και είναι ώρα να παλέ­ψουμε για την και­νού­ρια αρχή, πριν το τέλος γίνει τέλμα.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.