Λευκά Χριστούγεννα

Ο καιρός  τα Χρι­στού­γεννα, λένε οι μετε­ω­ρο­λό­γοι,  θα θυμίζει περισ­σό­τερο Πάσχα εξού και ο καθόλου εύηχος όρος «Πασχού­γεννα» που βλέ­πουμε σε αντί­στοιχα δημο­σιεύ­ματα. Όμως στους ανθρώ­πους αρέσει να φαντά­ζο­νται λευκά τα Χρι­στού­γεννα. Δεν υπάρχει ευχε­τή­ρια κάρτα ή χρι­στου­γεν­νιά­τι­κες εικο­νο­γρα­φή­σεις που να μην έχουν χιο­νι­σμένα τοπία και βιτρί­νες που να μην χρη­σι­μο­ποιούν δια­κο­σμη­τικό ψεύτικο χιόνι. Γιατί όμως μας αρέσουν τα χιο­νι­σμένα Χρι­στού­γεννα, ακόμη και σε περιο­χές με ήπιους χει­μώ­νες και σπάνιο έως καθόλου χιόνι; Οι μελε­τη­τές πιστεύ­ουν ότι όλο αυτό οφεί­λε­ται σε πολι­τι­στικά μηνύ­ματα και βασικά στην πολύ παγω­μένη δεκα­ε­τία του 1810. Με τη σειρά τους, ήρθαν και τα έργα του Ντίκενς που έφεραν στη φαντα­σία μας εικόνες από χιο­νι­σμένα τοπία. Ο Κάρολος Ντίκενς «μεγά­λωσε κατά τη διάρ­κεια της ψυχρό­τε­ρης δεκα­ε­τίας που είδε η Αγγλία από το 1690 και τόσο οι “Χρι­στου­γεν­νιά­τι­κες Ιστο­ρίες” του όσο και τα “Χρι­στου­γεν­νιά­τικα Κάλαντα” φαί­νε­ται ότι είχαν επη­ρε­α­στεί πολύ από εκείνα τα χρόνια» λένε οι μελε­τη­τές. Η κατα­σκευή του στε­ρε­ο­τύ­που των «λευκών Χρι­στου­γέν­νων» δεν είναι το μονα­δικό στοι­χείο που έχει προ­στε­θεί στην πορεία των αιώνων στην γιορτή αυτή. Ενα άλλο χαρα­κτη­ρι­στικό  είναι το χρι­στου­γεν­νιά­τικο δέντρο, που εμφα­νί­στηκε κατά την Ανα­γέν­νηση στις γερ­μα­νι­κές χώρες, με τον Μαρτίνο Λούθηρο να παίζει κεντρικό ρόλο σε αυτήν την εξέλιξη (και τον καθη­γητή του Χάρ­βαρντ, Charles Follen, που στόλισε το πρώτο χρι­στου­γεν­νιά­τικο δέντρο στην Αμερική, σε ένα χρι­στου­γεν­νιά­τικο πάρτι στο σπίτι του το 1832). Γενικά τα Χρι­στού­γεννα απο­τε­λούν ένα πολύ ενδια­φέ­ρον παρά­δειγμα στα­δια­κών μετα­τρο­πών και μετα­το­πί­σεων όχι μόνο ως προς τα εξω­τε­ρικά τους στοι­χεία, αλλά και ως προς το ουσια­στικό του νόημα, που βέβαια παρα­μέ­νει πολύ­πλευρο.