Παραοικονομία : Η μεγάλη «πληγή» της Ευρώπης – Σε ποια θέση βρίσκεται η Ελλάδα

Έκθεση του Διε­θνούς Νομι­σμα­τι­κού Ταμείου (ΔΝΤ) εμφα­νί­ζει την παρα­οι­κο­νο­μία ως ένα από τα μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα των εθνικών οικο­νο­μι­κών, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της Ελλάδας.

Η έκθεση προει­δο­ποιεί ότι, αν δεν περιο­ρι­στεί έστω στα επίπεδα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης τότε τινά­ζο­νται στον αέρα τα σχέδια για μείωση φόρων- εισφο­ρών και ενί­σχυση των κρα­τι­κών εσόδων και του Κοι­νω­νι­κού Κράτους.

Η παρα­οι­κο­νο­μία

Το ΔΝΤ σημειώ­νει ότι η παρα­οι­κο­νο­μία στην Ευρώπη έχει μεγάλος εύρος, καθώς κυμαί­νε­ται από λιγό­τερο του 10% και ξεπερνά το 40%.

Στις απο­κα­λού­με­νες «ανα­πτυγ­μέ­νες» χώρες της Ε.Ε., η παρα­οι­κο­νο­μία δια­μορ­φώ­νε­ται στο 10-20% κατά μέσο όρο, ενώ στις «ανα­δυό­με­νες» χώρες ο δείκτης ανε­βαί­νει στο 30-35%.

Στην Ελλάδα η παρα­οι­κο­νο­μία κινεί­ται στα επίπεδα του 30%, ενώ το ακόμη χει­ρό­τερο είναι ότι περι­λαμ­βά­νε­ται στις λίγες χώρες που η παρα­οι­κο­νο­μία διευ­ρύ­νε­ται σταθερά από τις αρχές της δεκα­ε­τίας του 2000, σε αντί­θεση με άλλες χώρες στις οποίες, ναι μεν η παρα­οι­κο­νο­μία ενι­σχύ­θηκε τη διετία 2008- 2010, υπο­χώ­ρησε ωστόσο μετά, στα προ κρίσης επίπεδα.

Το 2000 η παρα­οι­κο­νο­μία στην Ελλάδα δια­μορ­φω­νό­ταν στο 28,1% του ΑΕΠ, το 2008 είχε διευ­ρυν­θεί στο 31% και το 2016 στο 30,2%.

Οι επι­πτώ­σεις της παρα­οι­κο­νο­μίας

Αν και η μελέτη δεν επε­κτεί­νε­ται σε συμπε­ρά­σματα και προ­τά­σεις για κάθε χώρα ξεχω­ρι­στά, οι γενικές δια­πι­στώ­σεις ται­ριά­ζουν «γάντι» στην περί­πτωση της Ελλάδας.

Κατ’ αρχάς, όσο μεγα­λύ­τερη έκταση έχουν οι «γκρίζες» οικο­νο­μι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, τόσο αδυ­να­τί­ζουν τα δημόσια έσοδα κι όσο διευ­ρύ­νε­ται το «κενό» στους φόρους, τόσο περιο­ρί­ζο­νται οι πόροι για την ενί­σχυση του Κοι­νω­νι­κού Κράτους, της Υγείας, της Παι­δείας.

Επι­πλέον, όσο μεγα­λύ­τερη είναι η παρα­οι­κο­νο­μία, τόσο μεγα­λύ­τερα είναι τα κίνητρα για τις επι­χει­ρή­σεις να παρα­μέ­νουν σε μικρό μέγεθος έτσι ώστε να περνάνε κάτω από τα «ραντάρ» των ελεγ­κτι­κών οργάνων.

Προφανή είναι και τα απο­τε­λέ­σματα στην αγορά εργα­σίας.

Από τη μια αλλοιώ­νο­νται όλα τα στα­τι­στικά στοι­χεία, με βάση τα οποία σχε­διά­ζο­νται και εφαρ­μό­ζο­νται στρα­τη­γι­κές για την απα­σχό­ληση, από την άλλη ενι­σχύ­ε­ται η «στρατιά» των κακο­πλη­ρω­μέ­νων, ανει­δί­κευ­των και ανα­σφά­λι­στων εργα­ζο­μέ­νων

Αξίζει να σημειω­θεί ότι η χαμηλή ποιό­τητα των θεσμών, τα γρα­φειο­κρα­τικά εμπόδια, μονο­πώ­λια και ολι­γο­πώ­λια, η δια­φθορά στη δημόσια διοί­κηση, η βαριά φορο­λο­γία σε συν­δυα­σμό με την αδύναμη εφαρ­μογή της, είναι τα βασικά αίτια για την έκταση της παρα­οι­κο­νο­μίας.

πηγή in.gr