“Επιτέλους τέλος στην εσωστρέφεια και τη μουρμούρα”

Γράφει ο Γιάννης Παππάς

Όσοι θέλουν πραγ­μα­τικά το τέλος της κυριαρ­χίας των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, θα έπρεπε κανο­νικά να επι­χαί­ρουν με τα τελευ­ταία ανοίγ­ματα και τις προ­σχω­ρή­σεις στην Μεγάλη Φιλε­λεύ­θερη Παρά­ταξη Μας,  τη Νέα Δημο­κρα­τία. Θα έπρεπε να επι­χαί­ρουν βλέ­πο­ντας τους μέχρι πρό­τι­νος ιδε­ο­λο­γι­κούς μας αντι­πά­λους να προ­σχω­ρούν στις δικές μας ιδέες και αντι­λή­ψεις. Οφεί­λουμε όλοι, ειδι­κό­τερα αυτοί που σχο­λιά­ζουν με κακε­ντρέ­χεια το τολμηρό άνοιγμα του Κυριά­κου  σε όλους τους χώρους, να αντι­λη­φθούμε ότι όλοι είναι χρή­σι­μοι στον πόλεμο κατά του λαϊ­κι­σμού και να συνει­δη­το­ποι­ή­σουν ότι  καθε­στω­τι­κές κυβερ­νή­σεις τύπου ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ  απαι­τούν ευρύ­τε­ρες συνερ­γα­σίες και συμ­μα­χίες για να ηττη­θούν και να τελειώ­σουν.

Όλοι αυτοί που αντι­δρούν και έχουν ανα­δεί­ξει σε μείζον ζήτημα, το θέμα «Τατσό­που­λου» προ­φα­νώς έχουν επι­λε­κτική μνήμη ή για λόγους προ­σω­πι­κών συμ­φε­ρό­ντων λησμο­νούν όλους τους δήθεν Νέο-Δημοκράτες που μετά από χρόνια στο πολι­τικό στε­ρέ­ωμα μετε­γρά­φη­καν  και πλέον υπη­ρε­τούν ή συνερ­γά­ζο­νται με την κυβέρ­νηση Συρι­ζο­α­νέλ.

Στο κυβερ­νών κόμμα τίποτε δεν ακού­γε­ται όταν υπουρ­γο­ποιεί­ται η Παπα­κώ­στα και ο Κου­ρου­μπλής προ­σχω­ρεί η Μεγα­λο­οι­κο­νό­μου, η Τζάκρη, εντός ολίγου η Κου­ντουρά, ο Κουίκ και ο Παπα­χρι­στό­που­λος και παράλ­ληλα εκλέ­γο­νται στα όργανα τους οι ταμίες του Άκη και τα πρω­το­κλα­σάτα στελέχη του πάλαι ποτέ σκληρού και συνάμα κατα­στρο­φι­κού Πασοκ.

Στο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα των ιδε­ο­λη­ψιών και των παλαιο­λι­θι­κών στε­ρε­ό­τυ­πων  δεν βγάζουν άχνα, ενώ στη Νέα Δημο­κρα­τία, στη φιλε­λεύ­θερη παρά­ταξη μας, -το δια­πι­στώ­νουμε και τις τελευ­ταίες ημέρες-  υπάρχει μια συνεχής  και αδιά­λει­πτη μουρ­μούρα..  Θα πρέπει να ανα­ρω­τη­θούμε εάν αυτή η εσω­τε­ρική κριτική , η μουρ­μούρα,  γίνεται για λόγους αρχής,  για ιδε­ο­λο­γι­κούς λόγους και ποιοι ασκούν την κριτική και  φυσικά τα κίνητρά τους.

Σε κάθε περί­πτωση, στη Νέα Δημο­κρα­τία όχι μόνο δεν περισ­σεύει κανένας μας , αλλά η Μεγάλη Φιλε­λεύ­θερη μας Παρά­ταξη χρειά­ζε­ται ακόμα περισ­σό­τε­ρους να προ­στε­θούν στη δύναμή της και στο έμψυχο δυνα­μικό της.

Πρέπει να συνει­δη­το­ποι­ή­σουμε όλοι μας ότι το κόμμα μας πέρα από μια μεγάλη φιλε­λεύ­θερη παρά­ταξη είναι  και μετε­ξε­λίσ­σε­ται σε έναν σύγ­χρονο πολι­τικό φορέα, ανοιχτό στην κοι­νω­νία και στις νέες ιδέες.

Σε τελευ­ταία ανάλυση, όταν ανοί­γεις τις πόρτες για να έρθει ο κόσμος, είναι προ­φα­νές ότι όλοι αυτοί που έρχο­νται για να βοη­θή­σουν στην προ­σπά­θεια ανα­τρο­πής της χει­ρό­τε­ρης  κυβέρ­νη­σης  που γνώρισε ο τόπος μας και που κινεί­ται στα όρια του καθε­στω­τι­σμού, ήταν σε άλλα κόμματα και σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις απέ­να­ντι στη Νέα Δημο­κρα­τία.

Θέλουν ή μήπως επι­θυ­μούν κιόλας όλους αυτούς ο Μητσο­τά­κης  να τους αφήσει στους κανα­πέ­δες τους ώστε να συνε­χί­σουν οι χαμαι­λέ­ο­ντες της πολι­τι­κής να εμφα­νί­ζο­νται ως πλειο­ψη­φικό ρεύμα στη κοι­νω­νία με την αποχή κοντά στο 50%!

Ας στα­μα­τή­σουμε λοιπόν αυτήν την κατα­στρο­φική μουρ­μούρα και εάν θέλουμε  να ασκή­σουμε κριτική ας την ασκή­σουμε στους δικούς μας  συνα­γω­νι­στές και δήθεν «καθα­ρούς δεξιούς» ,  που  με τις πράξεις απέ­δει­ξαν ότι απο­τε­λούν την αιχμή του δόρατος και τους συνερ­γά­τες αυτής της καθεστωτικής- κατα­στρο­φι­κής .κυβέρ­νη­σης.