Δίκη της 19ης Σεπτεμβρίου για μπιτσόμπαρα υπό τον φακό της ιδιάζουσας δωσιδικίας του δημάρχου Ρόδου

• Το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου καλεί­ται να απο­φα­σί­σει αν θα ανα­βά­λει υπόθεση λόγω της δημαρ­χια­κής ιδιό­τη­τας του Αλέ­ξαν­δρου Κολιάδη • Το δικα­στή­ριο, πριν μπει στην ουσία της «παρά­βα­σης καθή­κο­ντος», θα κρίνει αν η υπόθεση πρέπει να μετα­φερ­θεί στο Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, καθώς ένας εκ των κατη­γο­ρου­μέ­νων είναι πλέον δήμαρ­χος Ρόδου

Στην αίθουσα του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου, την Παρα­σκευή 19 Σεπτεμ­βρίου 2025, δεν θα παιχτεί μόνο το πρώτο επει­σό­διο μιας δίκης για «παρά­βαση καθή­κο­ντος κατ’ εξα­κο­λού­θηση».

Θα κριθεί, πρω­τί­στως, αν το ίδιο το δικα­στή­ριο μπορεί να τη δικάσει. Ο λόγος είναι ότι ανάμεσα στους έντεκα κατη­γο­ρού­με­νους περι­λαμ­βά­νε­ται και ο νυν δήμαρ­χος Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης, πρόσωπο που, βάσει νομο­θε­σίας, υπά­γε­ται σε ιδιά­ζουσα δωσι­δι­κία και δικά­ζε­ται από ανώτερο δικα­στή­ριο.

Η έδρα ανα­μέ­νε­ται να ακούσει αιτή­ματα ανα­βο­λής ή και ένσταση αναρ­μο­διό­τη­τας, πριν απο­φαν­θεί για το εάν η υπόθεση θα παρα­μεί­νει εκεί που έχει προσ­διο­ρι­στεί ή θα πάρει τον δρόμο για το Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου.

Το δια­κύ­βευμα της 19ης Σεπτεμ­βρίου

Ο ορισμός δικα­σί­μου στο Πλημ­με­λειο­δι­κείο συναντά πλέον το «φράγμα» της ιδιά­ζου­σας δωσι­δι­κίας, καθώς ένας εκ των κατη­γο­ρου­μέ­νων είναι εν ενερ­γεία δήμαρ­χος Ρόδου. Πρα­κτικά, πριν από κάθε άλλο ζήτημα, το δικα­στή­ριο θα σταθ­μί­σει αν οφείλει να ανα­βά­λει ή και να δια­βι­βά­σει την υπόθεση λόγω καθ’ ύλην αναρ­μο­διό­τη­τας, ενερ­γο­ποιώ­ντας το θεσμικό πλαίσιο που προ­βλέ­πει εκδί­καση αιρετών με ειδικό καθε­στώς από ανώτερο δικα­στή­ριο.

Η ιδιά­ζουσα δωσι­δι­κία και τι σημαί­νει για τη δίκη

Με τον Ν. 5003/2022 τρο­πο­ποι­ή­θηκε η παρ. 6 του άρθρου 111 του Κώδικα Ποι­νι­κής Δικο­νο­μίας, ώστε στους υπα­γό­με­νους σε ιδιά­ζουσα δωσι­δι­κία να περι­λαμ­βά­νο­νται ρητά οι δήμαρ­χοι και οι περι­φε­ρειάρ­χες για πλημ­με­λή­ματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθη­κό­ντων τους.

Η λογική του νομο­θέτη είναι ότι, για κατη­γο­ρίες αυτής της φύσης, αρμόδια είναι τα εφετεία (όπου συντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις), και όχι τα πρω­το­βάθ­μια πλημ­με­λειο­δι­κεία.

Η κρίσιμη ένσταση που ανα­μέ­νε­ται να τεθεί είναι αν, εν προ­κει­μένω, η ιδιό­τητα και η συνά­φεια με τα καθή­κο­ντα αρκούν για να ενερ­γο­ποι­η­θεί το ειδικό καθε­στώς δίκης στο Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου.

Παράλ­ληλα, η νομο­λο­γία έχει δείξει ότι, όταν ανα­κύ­πτει τέτοιο ζήτημα, τα δικα­στή­ρια οφεί­λουν να επι­λύ­σουν κατά προ­τε­ραιό­τητα την αρμο­διό­τητα, ώστε να απο­τρα­πεί ο κίν­δυ­νος ακυ­ρό­τη­τας ή παρα­τά­σεων που δια­βρώ­νουν την ουσία της δίκης.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο και οι 11 κατη­γο­ρού­με­νοι

Η δικο­γρα­φία αφορά «παρά­βαση καθή­κο­ντος δια παρα­λεί­ψεως και κατ’ εξα­κο­λού­θηση» από αιρε­τούς και μέλη οργάνων του Δήμου Ρόδου, με αιτίαση ότι δεν προ­χώ­ρη­σαν εγκαί­ρως σε ανα­κλή­σεις αδειών και σφρα­γί­σεις, παρά δια­πι­στω­μέ­νες πολε­ο­δο­μι­κές παρα­βά­σεις σε επι­χει­ρή­σεις υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος.

Για λόγους δημο­σίου ενδια­φέ­ρο­ντος, το κατη­γο­ρη­τή­ριο ανα­τέ­μνει σειρά καταγ­γελ­λό­με­νων αυθαί­ρε­των επεμ­βά­σεων (π.χ. πέρ­γκο­λες, υπε­ρυ­ψω­μένα δάπεδα, εξω­τε­ρικά μπαρ, ανά­πτυξη τρα­πε­ζο­κα­θι­σμά­των σε κοι­νό­χρη­στο χώρο), χωρίς αυτό να προ­δι­κά­ζει την κρίση του δικα­στη­ρίου.

Στο εδώλιο θα καθή­σουν οι κ.κ. Στέ­φα­νος Δράκος του Ιωάννη, Τσα­μπίκα Κια­χα­γιά του Συμεών, Νικό­λαος Καρα­μα­ρί­της του Ιωάννη, Βασί­λειος Παπα­οι­κο­νό­μου του Μιχαήλ, Μιχαήλ Σεΐτης του Κων­στα­ντί­νου, Αθα­νά­σιος Στάμος του Πέτρου, Alexandre-Basile Coliadis (Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης) του Ανα­στα­σίου, Ιωάννης Αφε­ντού­λης του Σταύρου, Εμμα­νουήλ Καζούλ­λης του Αντω­νίου, Μιχαήλ Σταυρής του Σταύρου, Δημή­τριος Ιωσήφ του Στυ­λια­νού.

Σύμφωνα με το κλη­τή­ριο θέσπι­σμα, τα επίδικα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά εκτεί­νο­νται σε δια­φο­ρε­τι­κές χρο­νι­κές περιό­δους, με επα­νει­λημ­μέ­νες ανα­φο­ρές υπη­ρε­σιών (Υπη­ρε­σία Νεω­τέ­ρων Μνη­μείων, ΥΔΟΜ, Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία) προς τα αρμόδια όργανα του Δήμου. Το κατη­γο­ρη­τή­ριο ισχυ­ρί­ζε­ται ότι οι απο­φά­σεις ανά­κλη­σης αδειών και σφρά­γι­σης δεν εκδό­θη­καν εντός των προ­βλε­πό­με­νων προ­θε­σμιών, με απο­τέ­λε­σμα την κατά νόμο θεμε­λί­ωση παρά­λει­ψης οφει­λό­με­νης νόμιμης ενέρ­γειας. Το δικα­στή­ριο, βεβαίως, θα εξε­τά­σει εξ υπαρχής την κάθε περί­πτωση, το απο­δει­κτικό υλικό και τους ισχυ­ρι­σμούς υπε­ρά­σπι­σης.