Οι απειλές Τσαβούσογλου για το Καστελλόριζο το οποίο αποκάλεσε και με τούρκικο όνομα

Η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ στις 24 και 25 Σεπτεμ­βρίου λει­τουρ­γεί σαν κατα­λύ­της για την επα­νέ­ναρξη των διε­ρευ­νη­τι­κών επαφών μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρ­κίας. Προς την κατεύ­θυνση της επα­νεκ­κί­νη­σης τωου δια­λό­γου μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας «σπρώ­χνουν» το Βερο­λίνο και η Ουά­σιγ­κτον. Η Άνγκελα Μέρκελ συνο­μί­λησε δύο φορές σε διά­στημα τεσ­σά­ρων ημερών με τον Κυριάκο Μητσο­τάκη για την κατά­σταση στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο εν όψει του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου. «Εφόσον έχουμε απτά δείγ­ματα γραφής κι αυτά συνε­χι­στούν είμαστε έτοιμοι να εκκι­νή­σουμε άμεσα -το τονίζω- άμεσα διε­ρευ­νη­τι­κές επαφές με την Τουρκία, σχετικά με τη μία μείζονα διαφορά την οποία έχουμε: Την οριο­θέ­τηση θαλασ­σίων ζωνών, ΑΟΖ δηλαδή, Απο­κλει­στι­κής Οικο­νο­μι­κής Ζώνης, στο Αιγαίο και στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο» επι­σή­μανε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης μετά τη συνά­ντησή του με τον πρόεδρο του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου στην Αθήνα.

Από την πλευρά του ο Σαρλ Μισέλ υπο­γράμ­μισε ότι «το στρα­τη­γικό συμ­φέ­ρον της ΕΕ είναι να εγγυ­η­θεί την απο­κλι­μά­κωση, τη στα­θε­ρό­τητα και την ασφά­λεια».

Κατά πλη­ρο­φο­ρίες περίπου το ίδιο είναι το περιε­χό­μενο των τελευ­ταίων παρεμ­βά­σεων της αμε­ρι­κα­νι­κής διπλω­μα­τίας στη γραμμή του υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο ότι η κατά­σταση στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο δεν πρέπει να στρα­τιω­τι­κο­ποι­η­θεί περαι­τέρω.

Η τουρ­κική κυβέρ­νηση πάντως, ενδε­δυ­μένη τον μανδύα της ετοι­μό­τη­τας για διάλογο ζητά «αμοι­βαίο σεβασμό και ισό­τι­μες λύσεις στα προ­βλή­ματα» όπως έγραψε ο Μεβλούτ Τσα­βού­σο­γλου σε άρθρο του στην «Καθη­με­ρινή». Στην ίδια παρέμ­βασή του, ο Τούρκος υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών σημεί­ωσε: «Η Τουρκία σέβεται την Ελλάδα αρκετά ώστε να μη θέλει να δια­πραγ­μα­τευ­τεί και να συμ­φω­νή­σει με άλλα μέρη για θέματα που θα έπρεπε να διευ­θε­τη­θούν απευ­θείας ανάμεσα στους δύο γεί­το­νες» αφή­νο­ντας έναν υπαι­νιγμό ότι ο διά­λο­γος για θέματα που άπτο­νται ελλη­νι­κών κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των θα μπο­ρούσε να γίνει ανάμεσα στην Άγκυρα και κάποιο τρίτο μέρος, πχ το ΝΑΤΟ.

Η «μπα­μπε­σιά» Τσα­βού­σο­γλου με το Καστε­λό­ριζο

Ο Μεβλούτ Τσα­βού­σο­γλου απα­ρίθ­μησε μάλιστα τους βασι­κούς στόχους της Τουρ­κίας στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο ως εξής: «Δίκαιη και ισότιμη οριο­θέ­τηση των θαλασ­σίων ζωνών, προ­στα­σία των δικαιω­μά­των στην υφα­λο­κρη­πίδα μας έναντι μαξι­μα­λι­στι­κών και υπερ­βο­λι­κών διεκ­δι­κή­σεων θαλασ­σίων ορίων, προ­στα­σία των ισό­τι­μων δικαιω­μά­των των Τουρ­κο­κυ­πρίων στους υπο­θα­λάσ­σιους πόρους του νησιού μέσω της εγκα­θί­δρυ­σης ενός μηχα­νι­σμού ισό­τι­μου δια­μοι­ρα­σμού των κερδών και δημιουρ­γία ενός γνήσιου, συμπε­ρι­λη­πτι­κού, δίκαιου και ισό­τι­μου μηχα­νι­σμού ενερ­γεια­κής συνερ­γα­σίας των υπο­θα­λάσ­σιων πόρων, με τη συμ­με­τοχή όλων των πλευρών, περι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των Τουρ­κο­κυ­πρίων στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο». Με σχεδόν απει­λη­τική γλώσσα ο Τούρκος υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών επα­νέ­φερε τις απειλές της Άγκυρας για το Καστελ­λό­ριζο το οποίο κατο­νό­μασε και με την αυθαί­ρετη ονο­μα­σία που χρη­σι­μο­ποιούν οι Τούρκοι. «Μια σειρά από μαξι­μα­λι­στι­κές διεκ­δι­κή­σεις δεν μπορούν να επι­βλη­θούν στην Τουρκία μέσω της ΕΕ η οποία δεν έχει καμία αρμο­διό­τητα επί ζητη­μά­των οριο­θέ­τη­σης θαλασ­σίων συνόρων» είπε ο Μεβλούτ Τσα­βού­σο­γλου και υπο­στή­ριξε ότι «δεν μπορεί να απο­κο­πεί η πρό­σβαση της Τουρ­κίας στην ανοιχτή θάλασσα και στις δικές της θαλάσ­σιες ζώνες, διεκ­δι­κώ­ντας 40.000 τετρα­γω­νικά χιλιό­με­τρα υφα­λο­κρη­πί­δας για ένα μικρό νησί όπως το Μέις ή Καστε­λό­ριζο που είναι μόνο 2 χιλιό­με­τρα μακριά από την Τουρκία και 580 από την ελλη­νική ηπει­ρω­τική ακτή».

Εκτός από την εξω­φρε­νική προ­σπά­θειά του να απο­κα­λέ­σει το Καστε­λό­ριζο και με το όνομα που θέλουν να του δώσουν οι Τούρκοι, εγγρά­φο­ντας προ­σπά­θεια να αμφι­σβη­τή­σει την ελλη­νική κυριαρ­χία επί της νήσου, ο Τσα­βού­σο­γλου έφτασε στο σημείο να δηλώσει ξεκά­θαρα ότι το Διεθνές Δίκαιο δεν μπορεί να ενερ­γο­ποι­η­θεί για το Καστε­λό­ριζο επειδή δεν συμ­φέ­ρει την Τουρκία. «Κανένας νόμος ή λογική, ούτε μια βασική αίσθηση δικαίου δεν θα επέ­τρεπε ένα αντί­θετο επι­χεί­ρημα» ισχυ­ρί­στηκε ο Τούρκος υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών επα­να­φέ­ρο­ντας το ψευ­δο­ε­πι­χεί­ρημα ότι η Τουρκία είναι η χώρα με την μεγα­λύ­τερη σχετική ακτο­γραμμή στην περιοχή, όταν η Ελλάδα έχει κατά πολύ μεγα­λύ­τερη ακτο­γραμμή απ’ αυτήν της Τουρ­κίας. Τι κάνει η Άγκυρα; Προ­σπα­θεί να απο­κό­ψει τον υπό­λοιπο νησιω­τικό κορμό της Ελλάδας από την εξίσωση και συγκρί­νει την ακτο­γραμμή της Τουρ­κίας μόνο με το Καστελ­λό­ριζο!

Η απά­ντηση του Δένδια 

«Οι εκκλή­σεις της Άγκυρας για διάλογο δεν μπορούν παρά να εκλαμ­βά­νο­νται ως προ­σχη­μα­τι­κές, όταν συνο­δεύ­ο­νται από απειλές ενα­ντίον της Ελλάδας και άλλων χωρών» απά­ντησε ο Νίκος Δένδιας στον Μεβλούτ Τσα­βού­σο­γλου. Μετά τη συνά­ντησή του με τον Αιγύ­πτιο υπουργό Εξω­τε­ρι­κών Σάμεχ Σούκρι, ο επι­κε­φα­λής της ελλη­νι­κής διπλω­μα­τίας επι­σή­μανε: «Εμφανώς να συμ­με­τέ­χουμε και σε διάλογο με την Τουρκία, για την οριο­θέ­τηση της μεταξύ μας υφα­λο­κρη­πί­δας και των Απο­κλει­στι­κών Οικο­νο­μι­κών Ζωνών, εφόσον οι παρά­νο­μες ενέρ­γειες, οι απειλές, οι εκβια­σμοί, λάβουν ορι­στικό τέλος. Διότι υπό απειλή και εκβια­σμό δεν υφί­στα­ται διά­λο­γος. Θέλω να πω, ότι η απο­χώ­ρηση του τουρ­κι­κού ερευ­νη­τι­κού σκάφους Oruc Reis ήταν ένα θετικό βήμα, το οποίο όμως με λύπη μου παρα­τή­ρησα ότι συνο­δεύ­τηκε και από απει­λη­τική ρητο­ρική».

Ο στόχος της Τουρ­κίας και οι προει­δο­ποι­ή­σεις των φίλων της Ελλάδας

Αντι­κει­με­νι­κός σκοπός της Τουρ­κίας είναι να απο­γυ­μνω­θεί η Ελλάδα από θαλάσ­σιες ζώνες στις οποίες η Αθήνα έχει κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα.

Ο Τσα­βού­σο­γλου συνέ­χισε την προ­σπά­θεια που γίνεται το προη­γού­μενο διά­στημα από τις τουρ­κι­κές εφη­με­ρί­δες, οι οποίες έχουν στο­χο­ποι­ή­σει το συγκρό­τημα της Μεγί­στης -με σχεδόν καθη­με­ρινά ρεπορτάζ- και ανα­φο­ρές περί των νησιών που δήθεν βρί­σκο­νται «στη λάθος πλευρά», ενώ και ο Ταγίπ Ερντο­γάν έχει κατ’ επα­νά­ληψη προ­σπα­θή­σει να δημιουρ­γή­σει την εντύ­πωση ότι η γεω­γρα­φική θέση του Καστελ­λό­ρι­ζου πλήττει τα τουρ­κικά συμ­φέ­ρο­ντα. Η τουρ­κική προ­σπά­θεια, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται σε όλους τους χάρτες που δια­κι­νού­νται δημο­σίως από την Άγκυρα, είναι να εγκλω­βι­στεί το Καστελ­λό­ριζο σε μια ζώνη τουρ­κι­κής υφα­λο­κρη­πί­δας και ΑΟΖ.

Οι μεγάλοι διε­θνείς παίκτες έχουν ανάγκη την Τουρκία και αυτό είναι κάτι που ο Ταγίπ Ερντο­γάν γνω­ρί­ζει καλά και εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται στο έπακρο. «Η Τουρκία πιέζει την Γερ­μα­νία στον οικο­νο­μικό τομέα. Προ­σπα­θεί να εκμε­ταλ­λευ­θεί τις ευρω­παϊ­κές αδυ­να­μίες, αξιο­ποιώ­ντας και τις επερ­χό­με­νες αμε­ρι­κα­νι­κές εκλογές» λέει στο protothema αξιω­μα­τού­χος ξένης κυβέρ­νη­σης και συμπλη­ρώ­νει ότι ίσως η Άγκυρα να κάνει λάθος στον τρόπο που θεωρεί ότι ο πρό­ε­δρος των ΗΠΑ Ντό­ναλντ Τραμπ αντι­με­τω­πί­ζει τις προ­κλή­σεις.

«Η Γερ­μα­νία στη­ρί­ζει την Ελλάδα και την Κύπρο αλλά επι­διώ­κει την απο­κλι­μά­κωση: Πρέπει να δημιουρ­γή­σετε τις συν­θή­κες εκείνες ώστε να πετύ­χετε η ΕΕ να μην αγνοεί τα μέλη της» συνε­χί­ζει ο συνο­μι­λη­τής μας εξη­γώ­ντας ότι η αξία της Γαλλίας δεν έγκει­ται μόνο στην γρήγορη προ­μή­θεια της Ελλάδας με εξε­λιγ­μένα οπλικά συστή­ματα, ούτε μόνο σε πιθανή μετα­κί­νηση του πυρη­νο­κί­νη­του αερο­πλα­νο­φό­ρου Σαρλ ντε Γκωλ προς την περιοχή της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου αλλά -κυρίως- στην ενερ­γο­ποί­ηση της Γερ­μα­νίας ώστε το Βερο­λίνο να ταχθεί επί της ουσίας στο πλευρό της Αθήνας.

Η συζή­τηση για τις κυρώ­σεις της ΕΕ στην Τουρκία

«Παρα­τη­ρεί­ται αργή πρόοδος, αλλά τα πράγ­ματα χρειά­ζο­νται χρόνο. Είναι σαν να χορεύ­εις έναν παρα­δο­σιακό χορό όπου πρέπει να κινεί­σαι αργά και να προ­σπα­θείς να προ­σκα­λέ­σεις όσο περισ­σό­τε­ρους γίνεται να μπουν στο χορό» ανα­φέ­ρει διπλω­μα­τι­κός παρά­γο­ντας σχετικά με την εξε­λισ­σό­μενη συζή­τηση στο πλαίσιο της ΕΕ για την επιβολή κυρώ­σεων στην Τουρκία.

Το ενδε­χό­μενο επι­βο­λής κυρώ­σεων στην Τουρκία από το Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο

«Όσο περισ­σό­τερο προ­κα­λεί η Τουρκία τόσο περισ­σό­τε­ροι θα πρέπει να είναι οι περιο­ρι­σμοί που ενερ­γο­ποιού­νται. Αυτή πρέπει να είναι η συνταγή ώστε η ΕΕ να μην έχει επιλογή από το να επι­βάλ­λει κυρώ­σεις» σημειώ­νει πρόσωπο με γνώση των συσχε­τι­σμών δυνά­μεων και αντί­ληψη της απρο­θυ­μίας πολλών ευρω­παϊ­κών χωρών να εμφα­νι­στούν ως ανή­κου­σες στο στρα­τό­πεδο που επι­θυ­μεί την όρθωση ενός τείχους στις απειλές του Ταγίπ Ερντο­γάν.

Η στάση κάποιων χωρών, όπως η Μάλτα δείχνει ότι πέραν των ειδικών -φανερών ή μυστικών- συμ­φω­νιών που μπορεί να έχουν συνο­μο­λο­γή­σει με την Τουρκία, ορι­σμέ­νες ευρω­παϊ­κές χώρες είναι τρο­μο­κρα­τη­μέ­νες από το ενδε­χό­μενο επι­βο­λής κυρώ­σεων στην Τουρκία. Ειδικώς για την Μάλτα, το ελλη­νικό υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών εκπό­νησε ειδικό σχέδιο για να ανα­στρέ­ψει την ροπή της Βαλέτ­τας προς την Άγκυρα.

«Ο ελλη­νό­κτη­τος στόλος περι­λαμ­βά­νει περίπου 700 πλοία, δηλαδή περίπου το 1/5 του δυνα­μι­κού του, με σημαία Μάλτας. Και, βέβαια, θεω­ρούμε ότι η ελλη­νική ναυ­τι­λία θα συνε­χί­σει να απο­τε­λεί γέφυρα μεταξύ των δυο χωρών μας» υπο­γράμ­μισε υπαι­νι­κτικά ο Νίκος Δένδιας απευ­θυ­νό­με­νος στον Μαλτέζο ομόλογό του Έβαριστ Μπαρ­τόλο με τον οποίο συνα­ντή­θηκε τη Δευτέρα στην Αθήνα. Το μήνυμα της ελλη­νι­κής πλευράς προς την Μάλτα ήταν ξεκά­θαρο για εκεί­νους που γνω­ρί­ζουν να απο­κω­δι­κο­ποιούν την διπλω­μα­τική γλώσσα. Ενα στα πέντε ελλη­νό­κτητα πλοία έχουν σημαία Μάλτας και η κυβέρ­νηση της νησιω­τι­κής χώρας δεν θα έπρεπε να κινηθεί με τρόπο που θα πλήξει την Αθήνα. Άλλωστε, όπως είναι γνωστό, οι απο­φά­σεις υπα­γο­ρεύ­ο­νται από κοινά συμ­φέ­ρο­ντα.

Η ελλη­νική πλευρά, επι­χει­ρώ­ντας να ενερ­γο­ποι­ή­σει τα αντα­να­κλα­στικά των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών, αξιο­ποιεί τις σχέσεις συνερ­γα­σίας που ανα­πτύσ­σει με χώρες όπως το Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Σαου­δική Αραβία. Οι χώρες αυτές έχουν υψηλό ενδια­φέ­ρον για την αμε­ρι­κα­νική διπλω­μα­τία και τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντό­ναλντ Τραμπ και με την διαρκώς εντει­νό­μενη περι­φε­ρειακή συνερ­γα­σία μαζί τους, η Αθήνα φιλο­δο­ξεί να επι­τύ­χει να εντο­πι­στεί από το «ραντάρ» της Ουά­σιγ­κτον.

Πώς θα μπο­ρούσε να βρεθεί διέ­ξο­δος από την κρίση

Η έξοδος από την κρίση θα μπο­ρούσε να έρθει με την επα­νά­ληψη των διε­ρευ­νη­τι­κών επαφών μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρ­κίας, είναι η κοινή συνι­στα­μένη έμπει­ρων διπλω­μα­τών με τους οποίους συνο­μί­λησε το protothema. Το ερώτημα που θέτουν όμως, είναι πότε και με ποια ανταλ­λάγ­ματα θα μπο­ρούσε να πειστεί η Τουρκία. «Αν σας καλέ­σουν στην Άγκυρα θα πρέπει να αντι­λη­φθείτε τι ακριβώς έχουν στο μυαλό τους. Η στρα­τη­γική σας θα πρέπει να είναι να προ­στα­τεύ­σετε τα συμ­φέ­ρο­ντά σας και να μην πέσετε στην παγίδα των Τούρκων» ανα­φέ­ρει στέ­λε­χος ξένης κυβέρ­νη­σης.

Ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον έχει και η εξε­λισ­σό­μενη δια­βού­λευση στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ για την ενερ­γο­ποί­ηση ενός μηχα­νι­σμού απο­κλι­μά­κω­σης που θα μπο­ρούσε να απο­τρέ­ψει το ενδε­χό­μενο πρό­κλη­σης θερμού επει­σο­δίου ή ενός ατυ­χή­μα­τος που θα ήταν ικανό να μετα­τρέ­ψει την ομίχλη του πολέμου σε στρα­τιω­τική ανα­μέ­τρηση.