ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Aλ. Aγγελοπουλος: «Η ελληνική οικονομία χωρίς τον τουρισμό, δεν υπάρχει»!

news room 8 λεπτά ανάγνωση
AΛEΞANΔPOΣ AΓΓEΛOΠOYΛOΣ
Η ελληνική οικονομία χωρίς τον τουρισμό, δεν υπάρχει»!

AΛ. AΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

  • Συνέντευξη στην
  • Πέγκυ Ντόκου

Στην εκτί­μηση ότι η φετινή σεζόν δεν ήταν τόσο καλή όσο φαι­νό­ταν, εξη­γώ­ντας τους λόγους, προ­βαί­νει σε συνέ­ντευξή του στην «δ» ο κ. Αλέ­ξαν­δρος Αγγε­λό­που­λος, διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της ALDEMAR και μέλος του Ξενο­δο­χεια­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Ελλάδας. Επι­πλέον, μιλάει για τον φόρο δια­νυ­κτέ­ρευ­σης, για το άνοιγμα της Αιγύ­πτου και της Τουρ­κίας, που πήραν μεγάλο κομμάτι από την πίτα της Ελλάδας, τις αγορές, το AirBnb ενώ εμφα­νί­ζε­ται συγκρα­τη­μέ­νος για να κάνει οποια­δή­ποτε εκτί­μηση για το 2019, καθώς, όπως λέει, θα είναι «μια δύσκολη χρονιά».

Η συνέ­ντευξη ανα­λυ­τικά:

Κύριε Αγγε­λό­πουλε, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε με την φετινή του­ρι­στική περίοδο, η οποία δεν έχει λήξει ακόμη. Κατά την άποψή σας, μπορεί να χαρα­κτη­ρι­στεί ως καλή περί­ο­δος σε σχέση με την προη­γού­μενη;

Κατά την δική μου άποψη, όχι. Έχει αρχίσει και γίνεται εμφανές ότι πλέον πολλοί μπορεί να είναι, καλοί σίγουρα δεν είναι οι επι­σκέ­πτες που έρχο­νται στην χώρα. Υπάρχει μια αύξηση, όπως αυτή κατα­γρά­φε­ται στις πύλες εισόδου της χώρας, αλλά την ίδια ώρα, το πού μένουν αυτοί και το πόσο μένουν (γιατί έχουμε και μείωση δια­νυ­κτε­ρεύ­σεων) και το πώς συμπε­ρι­φέ­ρο­νται κατά την διάρ­κεια της παρα­μο­νής τους, αυτό νομίζω ότι η αγορά μπορεί να το κρίνει από μόνη της –αλλά δυστυ­χώς δεν είναι αυτό που περι­μέ­ναμε.

Η αλήθεια είναι πάντως, ότι υπάρ­χουν και πάρα πολλοί παρά­γο­ντες που έπαιξαν ρόλο, όπως π.χ. ο φόρος δια­νυ­κτέ­ρευ­σης, οι αυξή­σεις στον ΦΠΑ κ.λπ. Τελικά πώς λει­τούρ­γησε στην πράξη ο περί­φη­μος αυτός φόρος;

Για να μην είμαστε σε όλα αρνη­τι­κοί, πέραν του γεγο­νό­τος ότι υπήρξαν περι­πτώ­σεις όπου ο πελάτης εφόσον δεν χρε­ώ­θηκε κατά την άφιξή του, έφυγε και δεν είδε κανείς τα χρήματα, νομίζω ότι οι περισ­σό­τε­ροι, ήταν οργα­νω­μέ­νοι και βρήκαν τον σωστό τρόπο για να περά­σουν τον φόρο στον επι­σκέ­πτη κατά την άφιξή του και να τον εισπρά­ξουν προ­κα­τα­βο­λικά. Προ­φα­νώς και η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα του προ­ο­ρι­σμού συνο­λικά ως Ελλάδα, ‘πέφτει’ –θέλουμε δεν θέλουμε, πολύ περισ­σό­τερο τώρα, που έχουμε πλέον την Αίγυπτο και την Τουρκία να επα­νέρ­χο­νται δυνα­μικά με πολύ ελκυ­στικά ‘πακέτα’.

Εδώ θα ήθελα να μεί­νουμε λίγο παρα­πάνω. Άνοιξε η Αίγυ­πτος, όπως είναι γνωστό ενώ η Τουρκία δίνει μεγάλες προ­σφο­ρές, επι­δο­τεί αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες, δηλαδή μπήκε πολύ δυνα­μικά στο παι­χνίδι του Του­ρι­σμού παίρ­νο­ντας ένα πολύ μεγάλο κομμάτι από την δική μας πίτα.

Είναι ανα­με­νό­μενο. Το να θέλει κανείς να αυξήσει τις κλίνες στην Ελλάδα, με μία τόσο δυνα­μική επάνοδο της Τουρ­κίας και της Αιγύ­πτου είναι ουτο­πικό. Κατά τη γνώμη μου, το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα θα φανεί το 2019 διότι μην ξεχνάμε ότι άνοιξε μεν η Τουρκία, αλλά άνοιξε καθυ­στε­ρη­μένα. Οπότε την ‘μερίδα του λέοντος ακόμη’ ανα­λο­γικά την κρα­τή­σαμε μέχρι τον φετινό Ιούνιο και τις αρχές Ιουλίου. Από τα μέσα Ιουλίου κι έπειτα που φάνηκε στην ‘υψηλή’ περίοδο της σεζόν (περίοδο κατά την οποία ‘τζιράρει’ το ελλη­νικό ξενο­δο­χείο) οι απο­στά­σεις τιμών ήταν τόσο μεγάλες, που σίγουρα χάσαμε ένα μεγάλο μέρος του κοινού που θεω­ρη­τικά θα είχαμε κερ­δί­σει. Αγορές όπως η Ρωσία αλλά κι ένα κομμάτι της Γερ­μα­νίας, έδειξαν αμέσως μια προ­τί­μηση και μία στροφή προς την Τουρκία και φυσικά, ένα κομμάτι προς την Αίγυπτο.

Να μεί­νουμε για λίγο στην ρωσική αγορά. Από την μία το Μου­ντιάλ, από την άλλη η κρίση στις διπλω­μα­τι­κές σχέσεις, προ­βλή­ματα ακόμη και στην χορή­γηση βίζας. Μήπως πρέπει να ανη­συ­χούμε γι αυτή την αγορά και πώς θα συμπε­ρι­φερ­θεί την επόμενη σεζόν;

Εγώ θα έλεγα ότι δεν πρέπει να ανη­συ­χούμε μόνο γι αυτή την αγορά, την Ρωσία. Θα πρέπει να ανη­συ­χούμε συνο­λικά, δεδο­μέ­νου ότι η δουλειά που κάνουμε είναι…. τζόγος! Είναι σαν το καζίνο, που λέμε. Παίζεις στην ρουλέτα κι εξαρ­τά­ται πού θα κάτσει η μπίλια! Από την μία εβδο­μάδα στην άλλη, μπορεί να έχει κανείς, νομι­σμα­τι­κές δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις. Και να μην ξεχνάμε την Αγγλία και το Brexit που επέρ­χε­ται, διότι οι νομι­σμα­τι­κές δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις κατά το παρελ­θόν μεταξύ στερ­λί­νας και ευρώ είχαν δημιουρ­γή­σει προ­βλή­ματα στο του­ρι­στικό ρεύμα προς την χώρα μας. Οπότε θα πρέπει να εξε­τά­σουμε και να δούμε πώς θα επη­ρε­ά­σουν τη νομι­σμα­τική σχέση. Το πόσο φτηνά βγήκε η Τουρκία, τελικά από την κρίση –αφενός επειδή συναλ­λάσ­σε­ται σε δολάρια, αφε­τέ­ρου γιατί είδαμε την τουρ­κική λίρα να ακο­λου­θεί μια καθο­δική διαδρομή- ούτε αυτό μπο­ρούμε να το προ­σεγ­γί­σουμε δια­φο­ρε­τικά. Και προ­φα­νώς, δεν έχει να κάνει μόνον με την κατά­σταση στην ρωσική οικο­νο­μία –η οποία δεν είναι και τόσο άσχημη παρά τις υποτιμήσεις- αλλά με το γεγονός πως οι άνθρω­ποι έρχο­νται από μια συγκε­κρι­μένη κουλ­τούρα. Ναι μεν ξοδεύ­ουν αυτά που μπορούν να ξοδέ­ψουν αλλά έχουν πλέον συναί­σθηση ότι μπορούν και να ξοδέ­ψουν λιγό­τερα για τα ίδια ή και περισ­σό­τερα πράγ­ματα. Να προ­σθέ­σουμε και την κρίση στις διπλω­μα­τι­κές σχέσεις που για τον Θεό, δεν έχω αντι­λη­φθεί πώς το δια­χει­ρι­στή­καμε, το σίγουρο που μπορώ να σας πω είναι ότι η ρωσική, θα είναι μια αγορά που θα πληγεί κατά προ­τε­ραιό­τητα.

Το AirBnb συνε­χί­ζει να προ­βλη­μα­τί­ζει και να προ­κα­λεί αντι­δρά­σεις. Η κυβέρ­νηση το αντι­με­τω­πί­ζει όπως θα έπρεπε;

Καθόλου! Αν θέλετε μια γνώμη, θα σας έλεγα ότι το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα είναι η συν­δι­κα­λι­στική εκπρο­σώ­πηση του δικού μας του κλάδου, που περιο­ρί­ζε­ται στις στο­χευ­μέ­νες και ουσιώ­δεις παρεμ­βά­σεις του προ­έ­δρου της ΠΟΞ κ. Τάσσιου. Κανο­νικά αυτές οι προ­σπά­θειες θα έπρεπε να είχαν την ανάλογη γενι­κό­τερη στήριξη για να μπο­ρέ­σουμε να εξη­γή­σουμε τον μηχα­νι­σμό με τον οποίο παρεμ­βαί­νει το AirBnb στην ελλη­νική οικο­νο­μία και κοι­νω­νία. Τα λέω έτσι, διότι η ελλη­νική οικο­νο­μία χωρίς τον ελλη­νικό Του­ρι­σμό δεν υπάρχει –και δεν το λέω αυτό με την λογική της μονο­καλ­λιέρ­γειας. Είναι μια πραγ­μα­τι­κό­τητα. Δεν μπο­ρούμε να πιστεύ­ουμε ότι η Ελλάδα μπορεί να έχει κάποια άλλη οικο­νο­μία. Ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου, ο κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, μου είχε πει κάποια στιγμή ότι το 85% της οικο­νο­μίας του Νοτίου Αιγαίου, στη­ρί­ζε­ται πάνω στο οικο­δό­μημα του Του­ρι­σμού. Αυτό δεν σημαί­νει ότι όλες οι δρα­στη­ριό­τη­τες είναι του­ρι­στι­κές, σημαί­νει ότι είναι αλλη­λο­ε­ξαρ­τώ­με­νες. Συνεπώς, δεν μπορώ να δεχτώ ότι ακόμη κι ένας μετρίου ευφυΐας και ικα­νό­τη­τας οικο­νο­μο­λό­γος δεν μπορεί να κατα­λά­βει ότι όταν τρα­βή­ξεις το χαλί κάτω από τα πόδια του ξενο­δό­χου, μαζί πέφτουν πάρα πολλοί (συμπα­ρα­σύ­ρο­ντας όλους όσους σχε­τί­ζο­νται με αυτή την δουλειά). Το τραγικό σε αυτή την ιστορία με το AirBnb είναι ότι έχουμε δύο μοντέλα φιλο­ξε­νίας -κατά την γνώμη μου εξίσου αποδεκτά- η δια­χεί­ριση των οποίων, όμως, είναι δια­φο­ρε­τική. Συνεπώς: ή θα μας βάλετε στην δική τους κατη­γο­ρία, ή θα τους βάλετε στην δική μας κατη­γο­ρία. Π.χ. υπάρ­χουν 22.000 κατα­λύ­ματα κατα­γε­γραμ­μένα στην Ρόδο ενώ το νησί έκανε ένα τερά­στιο άλμα στις αφίξεις. Άρα μπο­ρείτε να κατα­λά­βετε πού έχουν πάει οι του­ρί­στες…

Ωστόσο, θα ήθελα κι εγώ να μάθω για ποια βιω­σι­μό­τητα μιλάμε, όταν αυτός που επι­σκέ­πτε­ται ένα τέτοιο κατά­λυμα, είναι ασύ­δο­τος. Για ποια βιω­σι­μό­τητα μιλάμε όταν η αγο­ρα­στική δύναμη αυτού του πελάτη είναι μικρή και κατά βάση, το απο­τύ­πωμά του στην κοι­νω­νία είναι πολύ μεγα­λύ­τερο κι όχι θετικό. Και τελικά, για ποια βιω­σι­μό­τητα μιλάμε όταν οι εργα­ζό­με­νοι στα ξενο­δο­χεία, οι καθη­γη­τές, οι δάσκα­λοι και οι φοι­τη­τές δεν έχουν πού να μείνουν (όπως σημειώ­θηκε φέτος) ενώ ζητάμε παροχές υπη­ρε­σιών υψηλού επι­πέ­δου όταν δεν μπο­ρούμε οι ίδιοι να παρου­σιά­σουμε ένα σοβαρό μοντέλο φιλο­ξε­νίας –ενώ βάζουμε το σπίτι μας στο AirBnb για να βγά­λουμε λεφτά.

Eίπατε προη­γου­μέ­νως για την Ελλάδα ότι πλέον δεν πουλάει τόσο καλά ως Brand Name. Αυτό μήπως θα δημιουρ­γή­σει πρό­βλημα στις επό­με­νες κινή­σεις μας στον Του­ρι­σμό όπως π.χ. στην προ­σπά­θεια για άνοιγμα σε νέες αγορές πέραν των παρα­δο­σια­κών πελατών μας;

Θα σας θορυ­βήσω! Επειδή στην Ελλάδα έχουμε απο­δει­χθεί ανί­κα­νοι να κάνουμε κάτι αλλά είμαστε πάρα πολύ καλοί στο να ακο­λου­θούμε και να χορεύ­ουμε στον ρυθμό των οργάνων που παίζουν οι… τρίτοι, το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα που θα έχουμε με την μειω­μένη αγο­ρα­στική δύναμη στον μέσο Ευρω­παίο (γιατί δεν υπάρ­χουν υψηλά εισο­δή­ματα πια) είναι ότι θα ανα­γκα­στούμε να προ­σαρ­μο­στούμε στο κοινό το οποίο θα ζητάει να ταξι­δέ­ψει και δεν θα είμαστε εμείς αυτοί που θα φιλο­ξε­νούμε τον επι­σκέ­πτη που θέλουμε εμείς να έχουμε στην χώρα μας. Θα υπάρ­ξουν πάλι τα παρα­δείγ­ματα της Μυκόνου και της Σαντο­ρί­νης, θα υπάρ­ξουν όμως και τα παρα­δείγ­ματα των μαζικών προ­ο­ρι­σμών όπως έχουν γίνει η Κως και η Ρόδος που δυστυ­χώς θα κατα­λή­ξουν ως χώροι μειο­δο­σίας τιμών (όπου και τα 5 ευρώ θα παίξουν ρόλο). Αυτή είναι μια πραγ­μα­τι­κό­τητα, για την οποία δεν έχει λάβει κανείς τα μέτρα του και θα κατα­λή­ξουμε να συζη­τάμε πώς νιώ­θουμε με αυτή την ιστορία, θα ψάχνουμε πού θα ρίξουμε τις ευθύνες, όταν βρι­σκό­μα­σταν στο ίδιο τραπέζι και δεν μπο­ρού­σαμε να συνεν­νοη­θούμε.

Ο ξενο­δο­χεια­κός κλάδος έχει υποστεί πολλά πλήγ­ματα τα τελευ­ταία χρόνια. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Κατ’ αρχάς το 2018 άλλαξαν χέρια πολλά ξενο­δο­χεία. Εκτός από τους συνε­χείς πλει­στη­ρια­σμούς από τις τρά­πε­ζες υπάρ­χουν πολλοί ξενο­δό­χοι που εγκα­τα­λεί­πουν το καράβι που λέγεται Του­ρι­σμός και απόλυτα δικαιο­λο­γη­μένα. Αυτή η δουλειά έχει πολύ πόνο. Αυτό που θέλω να περάσω σαν μήνυμα είναι ότι στην Ελλάδα, δεν αξίζει να είσαι πια ξενο­δό­χος. Το πιστεύω αυτό πραγ­μα­τικά και ύστερα από τόσα χρόνια, μπορώ να το πω ότι ίσως δεν έχουμε κατα­φέ­ρει να περά­σουμε το μήνυμα της δου­λειάς που κάνουμε τόσο προς την κοι­νω­νία όσο και στο κομμάτι της εικόνας της χώρας.

Να σας ζητήσω και ένα σχόλιο για την επόμενη του­ρι­στική σεζόν, αν και είναι ακόμη νωρίς. Υπάρχει αισιο­δο­ξία για το 2019;

Κοι­τάξτε έχω πει κατά καιρούς ότι είναι νωρίς να κλεί­νουμε την μία ή την άλλη χρονιά απλώς και μόνον επειδή υπάρ­χουν πολλές συγκυ­ρίες. Η αίσθηση που έχω είναι ότι το 2019 σε επίπεδο παγκό­σμιων εξε­λί­ξεων, θα είναι μια χρονιά – σταθμός. Βλέ­πο­ντας την κλι­μά­κωση όλων αυτών που μας έχουν απα­σχο­λή­σει στα δύο τελευ­ταία χρόνια, θεωρώ ότι υπάρχει κάποιο ‘ταβάνι’ που θα είναι μέσα στο 2019. Είναι πολύ δύσκολο να κάνουμε εκτι­μή­σεις, για τον απλού­στατο λόγο ότι ο Του­ρι­σμός είναι ένα πολύ ευαί­σθητο κομμάτι της οικο­νο­μίας και εξαρ­τά­ται από πολλά πράγ­ματα. φοβάμαι ότι το 2019 δεν θα είναι καλή χρονιά, γιατί μας περι­μέ­νουν εξε­λί­ξεις.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.