Γ. Χατζημάρκος: “Εύχομαι όταν ξυπνήσει η Ευρώπη να μην είναι αργά …”

Το σχό­λιο του Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη κ. Γ. Χα­τζη­μάρ­κου στον προ­σω­πι­κό του λο­γα­ρια­σμό, κάτω από την συ­γκε­κρι­μέ­νη φω­το­γρα­φία, θλί­ψης και από­γνω­σης, σχε­τι­κά με την αδυ­να­μία εξεύ­ρε­σης λύσης από την Ευ­ρω­παϊ­κή Ενωση για το με­τα­να­στευ­τι­κό-προ­σφυ­γι­κό πρό­βλη­μα, μετά και από την τε­λευ­ταία συ­νε­δρί­α­ση για το θέμα αυτό.

“Από τις πιο δύ­σκο­λες μέρες που πε­ρά­σα­με, η πα­ρα­λα­βή των 34 σωρών του ναυα­γί­ου στο Φαρ­μα­κο­νή­σι.

Και ενώ εμείς ετοι­μα­ζό­μα­στε να υπο­δε­χθού­με σή­με­ρα και να φι­λο­ξε­νή­σου­με τους συγ­γε­νείς των 34 θυ­μά­των της τρα­γω­δί­ας του Φαρ­μα­κο­νη­σί­ου, η Ευ­ρώ­πη συ­νε­δρί­α­σε και δεν κα­τά­φε­ρε για μία ακόμη φορά να ανοί­ξει τα μάτια της και ασχο­λή­θη­κε μόνο με τα Ιτα­λι­κά σύ­νο­ρα. Προ­τί­μη­σε να κρυ­φτεί απο το πρό­βλη­μα, την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα … το φως.

Μα, για να είναι το φως δη­μιουρ­γή­θη­κε.

Εί­μα­στε πάλι μόνοι αλλά εξαι­ρε­τι­κά υπε­ρή­φα­νοι για την στάση, τις αντι­δρά­σεις, τα αντα­να­κλα­στι­κά, τον αν­θρω­πι­σμό των νη­σιω­τών μας.

Εύ­χο­μαι όταν ξυ­πνή­σει η Ευ­ρώ­πη να μην είναι αργά …”