Πολυδιάστατη ή μονοδιάστατη η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας;

Αρθρο του Κοσμά Σφυ­ρί­ου

Η χθε­σι­νή απε­λευ­θέ­ρω­ση, από την Τουρ­κία, των δύο Ελ­λή­νων αξιω­μα­τι­κών και η επι­στρο­φή τους στην χώρα μας, είναι ιδιαί­τε­ρα θε­τι­κό γε­γο­νός, χαρ­μό­συ­νο. Επει­δή όμως είναι υπό­δι­κοι, ενώ­πιον της τουρ­κι­κής δι­καιο­σύ­νης, η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση έχει το αυ­το­νό­η­το χρέος, να κάνει όλες τις επι­βε­βα­λό­με­νες νο­μι­κές, δι­πλω­μα­τι­κές, αλλά και πο­λι­τι­κές ενέρ­γειες, για να αθω­ω­θούν και να λήξει ορι­στι­κά η πε­ρι­πέ­τεια τους.

Φυ­σι­κά, δεν έχου­με την ψευ­δαί­σθη­ση, ότι άλ­λα­ξε η στρα­τη­γι­κή της γεί­το­νος προς την χώρα μας. Απλά, η απε­λευ­θέ­ρω­ση εξυ­πη­ρε­τεί τις πε­ραι­τέ­ρω κι­νή­σεις που δεί­χνει πως θέλει να κάνει η Τουρ­κία (ήδη απε­λευ­θέ­ρω­σε και το κρα­τού­με­νο στέ­λε­χος της Greenpeace, για να ξε­φύ­γει από την δυ­σχε­ρή θέση που έχει βρε­θεί, οι­κο­νο­μι­κά (ήδη υπήρ­ξε άμεση βελ­τί­ω­ση στην ισο­τι­μία της τουρ­κι­κής λίρας), αλλά και πο­λι­τι­κά ένα­ντι των Η.Π.Α και της Ε.Ε.

Αυτή η θε­τι­κή εξέ­λι­ξη (στην οποία άραγε έχουν συμ­βά­λει οι Η.Π.Α 😉 γί­νε­ται σε μια συ­γκυ­ρία, που η σχέση της Ελ­λά­δας με την Ρωσία βρέ­θη­κε σε κρίση, εξ αι­τί­ας της ρω­σι­κής πα­ρεμ­βα­τι­κό­τη­τας στο προ­νο­μια­κό (ιστο­ρι­κά) «πεδίο» των Βαλ­κα­νί­ων.

Σε ότι αφορά σ’ αυτό, να δεχθώ, ότι η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση έχει αδιά­σει­στα στοι­χεία …

Η χώρα μας διώ­χνει δυο Ρώ­σους δι­πλω­μά­τες και απα­γο­ρεύ­ει την εί­σο­δο σε άλ­λους δυο

Η Ρωσία απα­ντά τόσο με την μα­ταί­ω­ση της προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νης επί­σκε­ψης του ρώσου υπουρ­γού εξω­τε­ρι­κών, όσο και με απε­λά­σεις ελ­λή­νων δι­πλω­μα­τι­κών υπαλ­λή­λων.

Επει­δή όλ’ αυτά συ­νο­δεύ­τη­καν και με ασυ­νή­θεις και επι­κρι­τι­κές δη­λώ­σεις, και από τις δύο πλευ­ρές, με τρόπο που εμ­φα­νί­ζει :

• κλι­μα­κού­με­νη την κρίση στη σχέση Ελ­λά­δας – Ρω­σί­ας και πα­ράλ­λη­λα
• «σφι­κτό ενα­γκα­λι­σμό» Ελ­λά­δας – Η.Π.Α και. Τουρ­κί­ας – Ρω­σί­ας. Επι­βάλ­λο­νται τα­κτι­κές πο­λι­τι­κές κι­νή­σεις απο­κλι­μά­κω­σης της κρί­σης, με­τα­ξύ της χώρας μας και της Ρω­σί­ας. Αυτό βέ­βαια μπο­ρεί και πρέ­πει να γίνει, αν υπάρ­χει πο­λι­τι­κή βού­λη­ση απο­κλι­μά­κω­σης και των δύο κυ­βερ­νή­σε­ων. Η ρω­σι­κή κυ­βέρ­νη­ση πι­στεύ­ει, ότι εξο­μα­λύ­νο­ντας την σχέση της με την Ελ­λά­δα, εξυ­πη­ρε­τώ­νται τα συμ­φέ­ρο­ντα της ; (η εκ­πρό­σω­πος της ρω­σι­κής πρε­σβεί­ας στην Αθήνα χθες δή­λω­σε, ότι επι­θυ­μεί την εξο­μά­λυν­ση).
• Η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ.ΡΙΖ.Α – ΑΝ.ΕΛ, εξα­κο­λου­θεί να πι­στεύ­ει, ότι (όπως έχει δια­κη­ρύ­ξει) συμ­φέ­ρον της χώρας μας είναι η πο­λυ­διά­στα­τη εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή. ; Ή και σ’ αυτή την στρα­τη­γι­κή θα κάνει «στρο­φή 180ο», μόνο με τις Η.Π.Α (που θα θε­ω­ρούν την Ελ­λά­δα δε­δο­μέ­νη), με μια νέα μο­νο­διά­στα­τη εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή. ;