Συνέδριο Βήματος – Αβραμόπουλος: «Η Ελλάδα έχει τεράστιες δυνατότητες στην εξωτερική της πολιτική»

Ο Δη­μή­τρης Αβρα­μό­που­λος και ο Γιώρ­γος Γεν­νη­μα­τάς συ­νο­μί­λη­σαν με τον Στρα­τή Αγ­γε­λή για την πε­ρι­φε­ρεια­κή Ασφά­λεια στη Με­τα­πο­λί­τευ­ση κατά τη διάρ­κεια του συ­νε­δρί­ου του Βή­μα­τος για τα 50 χρό­νια Ελ­λη­νι­κής Εξω­τε­ρι­κής Πο­λι­τι­κής.

Ο κ. Αβρα­μό­που­λος στην αρ­χι­κή του το­πο­θέ­τη­ση τό­νι­σε με­τα­ξύ άλλων: «Οι όποιες προ­σπά­θειες κα­τέ­βα­λε η Ελ­λά­δα στην εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή, είχαν να κά­νουν και με τον προ­σω­πι­κό ρόλο των ηγε­τών της. Αν δεν ήταν ο Κων­στα­ντί­νος Κα­ρα­μαν­λής, δεν θα μπαί­να­με στην ΕΕ.

Οι δια­προ­σω­πι­κές σχέ­σεις έπαι­ζαν ρόλο και σε σχέση με ηγέ­τες της Ευ­ρώ­πης, με γεί­το­νές μας και με τις ΗΠΑ. Έγι­ναν κά­ποια πράγ­μα­τα κάτω από μία οπτι­κή. Πώς βλέ­πα­με εμείς το ρόλο της Ελ­λά­δος και όχι ποιος θα μπο­ρού­σε να είναι ο ρόλος της σε ένα ευ­ρύ­τε­ρο σκη­νι­κό. Να δώ­σου­με τα εύ­ση­μα σε όσους που μας άνοι­ξαν το δρόμο, κυ­ρί­ως για τη θέση μας στην Ευ­ρώ­πη, όμως να πούμε ότι έγι­ναν και λαν­θα­σμέ­νες κι­νή­σεις. Ας πούμε ότι η έξο­δος της Ελ­λά­δος από το ΝΑΤΟ το 1974 ήταν μια βια­στι­κή, συ­ναι­σθη­μα­τι­κή αντί­δρα­ση. Επει­δή τυ­χαί­νει να γνω­ρί­ζω από μέσα πώς μπή­κα­με ξανά μέσα στο ΝΑΤΟ να σας πω ότι μπή­κα­με με δυ­σμε­νέ­στε­ρους όρους από ότι ήμα­σταν πριν.

Η Ελ­λά­δα έχει τε­ρά­στιες δυ­να­τό­τη­τες στην εξω­τε­ρι­κή της πο­λι­τι­κή. Θα πρέ­πει όμως να απαλ­λα­γεί από ορι­σμέ­να ξε­πε­ρα­σμέ­να στε­ρε­ό­τυ­πα στην εξω­τε­ρι­κή της πο­λι­τι­κή που την κα­θη­λώ­νουν. Κα­θη­λώ­νουν και πο­λι­τι­κούς και το απο­κα­λού­με­νο βαθύ, για μένα είναι ρηχό, σύ­στη­μα το οποίο έχει να κάνει με τους βα­σι­κούς θε­σμι­κούς κα­νό­νες πάνω στους οποί­ους στη­ρί­ζε­ται η εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή».

Ο κ. Αβρα­μό­που­λος αρ­γό­τε­ρα επε­σή­μα­νε: «Αρέ­σει δεν αρέ­σει, η Τουρ­κία έχει ισχυ­ρο­ποι­ή­σει την θέση της. Το καλό για εμάς, είναι ότι η κα­τά­στα­ση αυτή απο­φορ­τί­ζει τα ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά. Δεν είναι είναι στις προ­τε­ραιό­τη­τές της να ανοί­ξει μέ­τω­πο με την Ελ­λά­δα, δη­λα­δή με την Ευ­ρώ­πη.

Όχι πως η Ευ­ρώ­πη είναι ισχυ­ρή, καθώς δεν μπό­ρε­σε να γίνει γε­ω­πο­λι­τι­κή δύ­να­μη. Στο ιστο­ρι­κό υπο­συ­νεί­δη­το της Τουρ­κί­ας βρί­σκε­ται η επέ­κτα­ση προς την Ευ­ρώ­πη. Δεν θέλει να βγά­λει από την οπτι­κή της την επέ­κτα­ση προς τη Δύση».

«Λάθος να στα­μα­τή­σουν οι εξε­τά­σεις αι­τή­σε­ων Ασύ­λου»

Σε άλλο ση­μείο της συ­ζή­τη­σης ο Δη­μή­τρης Αβρα­μό­που­λος ανα­φέρ­θη­κε στις εξε­λί­ξεις στη Συρία και εξέ­φρα­σε τους φό­βους του για νέο κύμα προ­σφυ­γι­κού: «Εν­δέ­χε­ται να έχου­με ένα νέο κύμα προ­σφύ­γων. Ακού­σα­με κάτι ευ­τε­λι­στι­κό για τις χώρες υπο­δο­χής από τα βό­ρεια κράτη: “θα σας δώ­σου­με 12.000 το κε­φά­λι, και κρα­τή­στε τους εκεί”.

Αλλο με­τα­νά­στης και αλλο πο­λι­τι­κός προ­σφυ­γας. Για εμένα είναι λάθος να στα­μα­τή­σουν οι εξε­τά­σεις αι­τή­σε­ων Ασύ­λου, που λένε κά­ποιες χώρες. Δεν μπο­ρού­με να αρ­νη­θού­με τις αξίες πάνω στις οποί­ες έχει δη­μιουρ­γη­θεί η Ευ­ρώ­πη και που διέ­πουν την Ελ­λά­δα» ανέ­φε­ρε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Αβρα­μό­που­λος για Ερ­ντο­γάν: «Είναι ισλα­μο­δη­μο­κρά­της»

«Η με­τα­τρο­πή της Αγίας Σο­φί­ας σε τζαμί είχα απο­τρα­πεί δυο φορές από τον Ερ­ντο­γάν στο πα­ρελ­θόν. Σε κά­ποια στιγ­μή κάτω από πίεση, την έκανε την κί­νη­ση. Ο Ερ­ντο­γάν είναι κάτι σαν τους χρι­στια­νο­δη­μο­κρά­τες της Ευ­ρώ­πης, είναι ισλα­μο­δη­μο­κρά­της».

Από την πλευ­ρά του ο Ε.Τ Πρέ­σβης, Γιώρ­γος Γεν­νη­μα­τάς μι­λώ­ντας για το ρόλο της Τουρ­κί­ας επε­σή­μα­νε: «Η Τουρ­κία εκ­με­ταλ­λευό­ταν πά­ντο­τε τις πο­λι­τι­κές συ­γκυ­ρί­ες κάθε στιγ­μής. Πάρτε για πα­ρά­δειγ­μα τι έγινε στη Μέση Ανα­το­λή. Ο Ερ­ντο­γάν προ­ε­τοί­μα­σε πολύ καλά το ρόλο του από το 2003. Έκλει­σε τη βάση του Ιν­τσιρ­λίκ που αυτό ση­μαί­νει ότι ανα­τρά­πη­καν τα χρο­νι­κά όρια της επι­χεί­ρη­σης, οι ΗΠΑ άρ­γη­σαν να μπουν στο Ιράκ με όλες τις συ­νέ­πειες που είχε αυτό.

Δη­μιούρ­γη­σε το κλίμα αντι­πα­ρά­θε­σης με το Πέρες, θυ­μά­στε το επει­σό­διο που έγινε το 2009 στο Ντα­βός, όπου με μια θε­α­τρι­κή χει­ρο­νο­μία ση­κώ­θη­κε και έφυγε και έγινε δε­κτός στην Άγκυ­ρα ως ήρωας. Η τρίτη ήταν του Μαβί Μαρ­μα­ρά. Γί­νε­ται η Αρα­βι­κή Άνοι­ξη και για πρώτη φορά η Τουρ­κία, η οποία από το 1920 μέχρι το 1990 δεν είχε λάβει δράση στη Μέση Ανα­το­λή, ο Ερ­ντο­γάν εκ­με­ταλ­λεύ­τη­κε εκεί­νη τη στιγ­μή και πρό­βα­λε τον εαυτό του σαν πε­ρι­φε­ρεια­κό ηγέτη».

«Ο ση­με­ρι­νός τούρ­κος πε­ρι­δι­νί­ζε­ται με­τα­ξύ Ανα­το­λής και Δύσης»

«Υπάρ­χει αντι­νο­μία στην Τουρ­κία. Η Τουρ­κία εμ­φα­νί­ζε­ται σαν μια με­τριο­πα­θής μου­σουλ­μα­νι­κή χώρα ενώ το σύ­νταγ­μά της λέει ότι είναι μια κο­σμι­κό χώρα. Ο ση­με­ρι­νός τούρ­κος πε­ρι­δι­νί­ζε­ται με­τα­ξύ Ανα­το­λής και Δύσης. Οι τούρ­κοι δια­κα­τέ­χο­νται από κρίση ταυ­τό­τη­τας. Τι εκ­προ­σω­πεί η Τουρ­κία: Την ανα­το­λή της Δύσης ή τη Δύση της Ανα­το­λής; Ο Ερ­ντο­γάν έχει πει στις μάζες ότι «εγώ είμαι σαν εσάς και εσείς μπο­ρεί­τε να γί­νε­ται σαν και εμένα»».» επε­σή­μα­νε σε άλλο ση­μείο ο κ. Γεν­νη­μα­τάς.

Πηγή: tovima.gr