Ολη η αλήθεια για το «Noor 1» – Πώς καταρρίπτονται πέντε σενάρια κατασκευής ενόχων

Η σύλληψη προ μερικών ημερών στην Κων­στα­ντι­νού­πολη του 44χρονου τούρκου μεγα­λε­μπό­ρου ναρ­κω­τι­κών Σερίφ Ζιντά­στι – προς υλο­ποί­ηση και εντάλ­μα­τος σύλ­λη­ψης των ελλη­νι­κών αρχών – φαί­νε­ται να απο­τε­λεί την πλέον σημα­ντική εξέλιξη των τελευ­ταίων μηνών γύρω από την πολύ­κροτη υπόθεση της μετα­φο­ράς 2,1 τόνων ηρωίνης με το πλοίο «Noor 1» που εντο­πί­στηκε τον Ιούνιο του 2014 στην Ελευ­σίνα. Ο 44χρονος τούρκος μεγα­λέ­μπο­ρος ήδη κατη­γο­ρεί­ται ως βασικός χρη­μα­το­δό­της (με δύο ομο­ε­θνείς του) του φορτίου του «Noor 1» και ο άνθρω­πος που οργά­νωσε τη μετα­φορά των ναρ­κω­τι­κών από το Πακι­στάν προς τις «πιάτσες» των ναρ­κω­τι­κών στο Βέλγιο, στην Ολλαν­δία και στις άλλες χώρες της Κεντρι­κής Ευρώπης. Ωστόσο, η σύλληψη του Ζιντά­στι απο­τε­λεί ένα καίριο πλήγμα στο πολυ­ε­τές παι­χνίδι πολι­τι­κών και επι­χει­ρη­μα­τι­κών σκο­πι­μο­τή­των και συμ­φε­ρό­ντων που εξε­λίσ­σε­ται γύρω από την υπόθεση του περιώ­νυ­μου «ναρ­κο­πλοίου». Με κύριο στόχο να «εμπλα­κεί» με αυθαί­ρετο τρόπο στην υπόθεση του «Noor 1» το όνομα του γνωστού εφο­πλι­στή και προ­έ­δρου του Ολυ­μπια­κού κ. Ευάγ­γε­λου Μαρι­νάκη.

Τέσσερα χρόνια μετά την ανα­κά­λυψη του φορτίου, έχουν ήδη υπάρξει απο­φά­σεις δικα­στη­ρίων, εκα­το­ντά­δες κατα­θέ­σεις μαρ­τύ­ρων, εκθέ­σεις της αμε­ρι­κα­νι­κής Υπη­ρε­σίας Δίωξης Ναρ­κω­τι­κών DEA, η πρό­σφατη σύλληψη Ζιντά­στι και άλλα καθο­ρι­στικά στοι­χεία που προσ­διο­ρί­ζουν με σαφή τρόπο την εμπλοκή ελλήνων, αλλά κυρίως τούρκων και ιρανών ναρ­κο­ε­μπό­ρων στη δια­κί­νηση της ηρωίνης. Ομως πολλά από αυτά, σκο­πί­μως, απο­κρύ­πτο­νται ή δεν λαμ­βά­νο­νται υπ’ όψιν. Και έτσι, τα τελευ­ταία χρόνια, εξε­λίσ­σε­ται μια εντυ­πω­σιακή μεθό­δευση με αστή­ρι­κτους ισχυ­ρι­σμούς και συνω­μο­σιο­λο­γι­κές θεωρίες για «τρίτο τόνο ηρωίνης», για «ύποπτα εμβά­σματα στο “Noor 1″», για «περί­ερ­γες offshore» και άλλα σχετικά εφευ­ρή­ματα χωρίς οποιο­δή­ποτε αντί­κρι­σμα.

Η διε­ρεύ­νηση του παρα­σκή­νιου της υπό­θε­σης

«Το Βήμα της Κυρια­κής» απο­κα­λύ­πτει, με σειρά στοι­χείων, αυτό το πολυ­ε­τές παρα­σκή­νιο γύρω από το «Noor 1».

Η μετα­φορά των δύο τόνων ηρωίνης από το Ντου­μπάι στην Ελευ­σίνα με το μικρό δεξα­με­νό­πλοιο «Noor 1» (με τη φόρτωση να γίνεται εν πλω στον Περσικό Κόλπο) απο­κα­λύ­φθηκε τον Ιούνιο του 2014. Οι ναρ­κω­τι­κές ουσίες βρε­θη­καν στη βίλα, στη Φιλοθέη, του επι­χει­ρη­μα­τία Ευθύ­μιου Γιαν­νου­σάκη και σε αποθήκη στο Κορωπί.

Από τη διε­ρεύ­νηση της υπό­θε­σης στην Ελλάδα βρέ­θη­καν 35 κατη­γο­ρού­με­νοι, ανάμεσα στους οποίους έλληνες εκπρό­σω­ποι ναυ­τι­λια­κών εται­ρειών στην Αθήνα και στη Μέση Ανατολή, τούρκοι δια­κι­νη­τές, ινδοί μέλη του πλη­ρώ­μα­τος του δεξα­με­νό­πλοιου και άλλοι. Από τις πρώτες ημέρες είχε απο­κα­λυ­φθεί ότι δια­κι­νη­τές της ηρωίνης ήταν άτομα τουρ­κι­κής κατα­γω­γής στην Τουρκία, στο Ιράν αλλά και στη Βόρεια Ευρώπη όπου θα κατέ­ληγε η τερά­στια ποσό­τητα ηρωίνης. Οπως προ­έ­κυψε από τη δικα­στική διε­ρεύ­νηση της υπό­θε­σης, η ελλη­νική εμπλοκή στο «Noor 1» ήταν στη ναύλωση του πλοίου και στη μετα­φορά του φορτίου στο ταξίδι του από τον Περσικό στην Ελευ­σίνα. Η αγορά της ηρωίνης από τη Μέση Ανατολή και η διανομή της στην Ευρώπη ήταν έργο τούρκων ποι­νι­κών, οι οποίοι, όπως κατα­τέ­θηκε στη δίκη του «Noor 1» (πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε την περίοδο 2015-2016), είχαν προ­γε­νέ­στε­ρες ποι­νι­κές εμπλο­κές στην Τουρκία, στο Ιράν, στη Ρου­μα­νία, στο Βέλγιο και αλλού. Στη διάρ­κεια της δίκης φαί­νε­ται να δόθηκε και απά­ντηση στο προ­φα­νές όσο και σημα­ντικό ερώτημα για το «πώς δεν εντο­πί­στηκε η τερά­στια ποσό­τητα ηρωίνης στον έλεγχο των Αιγυ­πτίων στη διέ­λευση του πλοίου από τη Διώρυγα του Σουέζ». Υπήρξαν ανα­φο­ρές ότι «μέσω αιγύ­πτιου ναυ­τι­λια­κού πρά­κτορα έγιναν χρη­μα­τι­σμοί των τοπικών ελεγ­κτών, ενώ υπήρξε ειδική μεταλ­λική κατα­σκευή στο “Noor 1” ώστε η από­κρυψη της ηρωίνης να μην γίνει αντι­λη­πτή ακόμη και στην περί­πτωση ελέγχου».

Λίγες ημέρες, λοιπόν, μετά τον εντο­πι­σμό του φορτίου άρχισαν ορι­σμέ­νες «διαρ­ροές» και ισχυ­ρι­σμοί από κρα­τού­μενο αλλά και από στελέχη του Λιμε­νι­κού και πρώην αξιω­μα­τι­κών της ΕΛ.ΑΣ. κ.λπ. για «πιθανή εμπλοκή» του κ. Μαρι­νάκη στην υπόθεση. Ορι­σμέ­νοι από αυτούς τους αξιω­μα­τού­χους έσπευ­δαν να ενη­με­ρώ­σουν σχετικά δικα­στι­κούς αλλά και επι­χει­ρη­μα­τίες – αντα­γω­νι­στές που έχουν σχέση με τον αθλη­τικό χώρο – για το συγκε­κρι­μένο ασαφές «εύρημα» που δια­ψεύ­σθηκε από σειρά στοι­χείων.

«Το ταξίδι» και το λάθος της εται­ρείας

Πρώτος ισχυ­ρι­σμός, λοιπόν, που δια­τυ­πώ­θηκε είναι ότι ο γνωστός εφο­πλι­στής «χρη­μα­το­δό­τησε το ταξίδι του «Noor 1».

Ωστόσο, από τη δικο­γρα­φία της υπό­θε­σης αλλά και τη δίκη που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε προ­έ­κυψε ότι τα περι­βό­ητα έξοδα του συγκε­κρι­μέ­νου ταξι­διού ήταν περίπου 120.000-140.000 ευρώ και κατα­βλή­θη­καν σε διά­φο­ρες φάσεις από τους κατη­γο­ρου­μέ­νους. Και όπου μάλιστα λόγω μη κανο­νι­κής χρη­μα­το­δό­τη­σης, προ­στρι­βών ελλήνων και αλλο­δα­πών πρα­κτό­ρων κ.λπ. το ταξίδι αυτό παρου­σί­ασε προ­βλή­ματα, στα­μά­τησε στη Διώρυγα του Σουέζ, όπου δεν μπο­ρούσε να πλη­ρω­θεί η διέ­λευση, και υπήρξαν και άλλα σχετικά προ­βλή­ματα λόγω έλλει­ψης ρευστού. Στη συνέ­χεια, λιμε­νι­κοί άρχισαν να δια­τυ­πώ­νουν τον ισχυ­ρι­σμό, που δεν επι­βε­βαιώ­θηκε, ότι για τη μετα­φορά της ηρωίνης χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε η εται­ρεία Arab Wave Shipping FZE, με έδρα την πόλη Σάρντζα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που θεω­ρή­θηκε αρχικά «κλειδί» στην υπόθεση αλλά στην πορεία δεν προ­έ­κυψε οτι­δή­ποτε σχετικό. Μάλιστα στη σελίδα 1.572 της από­φα­σης του δικα­στη­ρίου για το «Noor 1» σημειώ­νε­ται ότι «δεν υπάρχει σύνδεση της εται­ρείας αυτής με τα ναρ­κω­τικά».

Η αλήθεια για το φορτίο των 2,1 τόνων ηρωίνης

Ο δεύ­τε­ρος ισχυ­ρι­σμός που δια­τυ­πώ­θηκε και ο οποίος έχει πλέον καταρ­ρι­φθεί επι­σή­μως είναι ότι ο γνωστός έλληνας επι­χει­ρη­μα­τίας υπο­τί­θε­ται πως ήταν χρη­μα­το­δό­της του ίδιου του φορτίου της ηρωίνης. Ωστόσο από την αρχή αγνο­ή­θηκε ότι από όλα τα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας προ­έ­κυ­πτε πως οργα­νω­τές και παρα­λή­πτες του φορτίου της ηρωίνης ήταν οι τούρκοι και ιρανοί μεγα­λο­δια­κι­νη­τές με την προη­γού­μενη, μεγάλη, παρό­μοια ποινική δρα­στη­ριό­τητα, οι οποίοι δια­μέ­νουν στη γει­το­νική χώρα και στο Βέλγιο.

Από τον Σεπτέμ­βριο του 2014 – τρεις μήνες μετα τον εντο­πι­σμό του φορτίου – άρχισαν στην Τουρκία αιμα­τη­ρές εκδι­κη­τι­κές ενέρ­γειες για την «απώλεια» των 2,1 τόνων ηρωίνης μεταξύ τούρκων και ιρανών ποι­νι­κών. Στις 26 Σεπτεμ­βρίου 2014 δολο­φο­νή­θηκε εν ψυχρώ από δύο δράστες η 19χρονη κόρη του τούρκου μεγα­λε­μπό­ρου ναρ­κω­τι­κών Σερίφ Ζιντά­στι (αυτού που συνε­λή­φθη τώρα στην Κων­στα­ντι­νού­πολη) και ο 23χρονος οδηγός του. Στις 26 Δεκεμ­βρίου 2014 δολο­φο­νή­θη­καν δύο νεαροί Τούρκοι ως εκδί­κηση για τη δολο­φο­νία της κόρης του Ζιντά­στι. Ακο­λού­θη­σαν και άλλες πέντε δολο­φο­νίες σε Τουρκία, Βελγιο και Ντου­μπάι, οι οποίες συν­δέ­ο­νται, από δηλώ­σεις του ίδιου του Ζιντά­στι αλλά και από την τουρ­κική Αστυ­νο­μία, με την «υπόθεση ναρ­κω­τι­κών στην Ελλάδα». Χωρίς όμως καμιά αντί­δραση στην Ελλάδα, όπου υπήρχε σκόπιμη επιμονή στη θεωρία του «έλληνα χρη­μα­το­δότη». Εκ των υστέρων απο­κα­λύ­φθηκε ότι εκείνη την περίοδο υπήρχαν ενη­με­ρώ­σεις ελλήνων αξιω­μα­τού­χων – σε Αθήνα και Κων­στα­ντι­νού­πολη – από την DEA για τους τούρ­κους χρη­μα­το­δό­τες του «Noor 1» (δεν υπήρξε καμιά αναφορά στο όνομα του κ. Μαρι­νάκη). Οι ενη­με­ρώ­σεις αυτές, ωστόσο, απο­σιω­πή­θη­καν στη Ελλάδα.

Περίπου έναν χρόνο μετά την απο­κά­λυψη του «Νoor 1» απο­κα­λύ­φθηκε στο κινητό του Γιαν­νου­σάκη βίντεο με συνά­ντηση που είχε την άνοιξη του 2014 με τον τούρκο μεγα­λέ­μπορο Σερίφ Ζιντά­στι στην Κων­στα­ντι­νού­πολη, όπου φαί­νε­ται να κανο­νί­ζε­ται το φορτίο της ηρωίνης. Τον Νοέμ­βριο του 2015 ο Γιαν­νου­σά­κης δίνει – μέσω του νομικού εκπρο­σώ­που του δικη­γό­ρου Πειραιά κ. Ιωάννη Γλύκα – μυστική κατα­θεση στις δικα­στι­κές αρχές του Πειραιά όπου επι­βε­βαιώ­νει την εμπλοκή του Σερίφ Ζιντά­στι, του αδελφού του, που έχει εστια­τό­ρια στη Βρε­τα­νία, και του Βέλγου, τουρ­κι­κής κατα­γω­γής, Ορχάν Ουρμ ως χρη­μα­το­δο­τών του φορτίου των 2,1 τόνων ηρωίνης. Ο τελευ­ταίος έχει και αυτός συλ­λη­φθεί από τις τουρ­κι­κές αρχές και κρα­τεί­ται στις φυλακές Κων­στα­ντι­νού­πο­λης. Επι­πλέον, πρό­σφατα δια­πι­στώ­θηκε ότι στις αρχές του 2016 είχε συντα­χθεί έκθεση της DEA για τους τούρ­κους δια­κι­νη­τές του «Noor 1», για την οποία μάλιστα υπήρχαν εκτε­τα­μένα δημο­σιεύ­ματα στις τουρ­κι­κές εφη­με­ρί­δες. Σημειώ­νε­ται ότι πουθενά στην αμε­ρι­κα­νική έκθεση δεν υπήρχε έστω και νύξη για το όνομα του έλληνα εφο­πλι­στή. Αξίζει να ανα­φερ­θεί ότι και στη δίκη της υπό­θε­σης του «Noor 1» κανένας από τους αξιω­μα­τι­κούς του Λιμε­νι­κού ή άλλοι μάρ­τυ­ρες δεν ανα­φέρ­θη­καν σε έλληνα χρη­μα­το­δότη. Τελικώς για τη χρη­μα­το­δό­τηση του φορτίου του «Noor 1» εκδό­θη­καν μόλις τον Σεπτέμ­βριο του 2017 (δηλαδή σχεδόν τριά­μισι χρόνια αργό­τερα) εντάλ­ματα σύλ­λη­ψης για τους τούρ­κους μεγα­λε­μπό­ρους, παρότι όλα τα στοι­χεία ήταν γνωστά σχεδόν από την αρχή της υπό­θε­σης. Μια δικο­γρα­φία ωστόσο που κρα­τεί­ται κλειστή, αφού δεν κινή­θηκε η δια­δι­κα­σία δικα­στι­κής συν­δρο­μής με την Τουρκία και έτσι δεν κοι­νο­ποιού­νται τα στοι­χεία που απο­κα­λύ­πτουν πλήρως την αλήθεια.

Η θεωρία του «τρίτου τόνου» ηρωίνης 

Ο τρίτος ισχυ­ρι­σμός, στα όρια της… αστειό­τη­τας, απο­τε­λεί την κορυ­φαία «σαθρή κατα­σκευή». Ετσι, όταν τα «περί χρη­μα­το­δό­τη­σης των 2,1 τόνων από τον έλληνα επι­χει­ρη­μα­τία» δια­ψεύ­δο­νταν από τα στοι­χεία για τους τούρ­κους μεγα­λε­μπό­ρους ναρ­κω­τι­κών που συλ­λαμ­βά­νο­νταν στην Κων­στα­ντι­νού­πολη, υπήρξε άλλο εφεύ­ρημα που παρου­σιά­στηκε με καθυ­στέ­ρηση δύο χρόνων.

Οτι υπήρχε, δηλαδή, και «τρίτος τόνος στο “Noor 1” που υπο­τί­θε­ται ότι χρη­μα­το­δό­τησε και δια­χει­ρί­στηκε προ­σω­πικά ο έλληνας εφο­πλι­στής». Ο οποίος τόνος φέρεται ότι ξεφορ­τώ­θηκε στην Κρήτη, να πήραν την ηρωίνη Σέρβοι και Κοσο­βά­ροι, και άλλα παρεμ­φερή – κατά βούληση – αφη­γή­ματα. Ωστόσο, ασφαλώς και δεν έχει βρεθεί ούτε μικρο­γραμ­μά­ριο αυτής της αόρατης ποσό­τη­τας ναρ­κω­τι­κών.

Το σενάριο αυτό φέρεται ότι βασί­στηκε σε μια τηλε­φω­νική συνέ­ντευξη του Ευθ. Γιαν­νου­σάκη, η οποία παρου­σιά­στηκε τον Μάιο του 2017 σε σάιτ. Ο ίδιος ωστόσο είχε καταγ­γεί­λει ότι δεχόταν αφό­ρη­τες πιέσεις στις φυλακές Αυλώνα από λιμε­νικό που τον επι­σκε­πτό­ταν και από τηλε­φω­νι­κές κλήσεις του υπουρ­γού Εθνικής Αμυνας κ. Πάνου Καμ­μέ­νου για να «ενο­χο­ποι­ή­σει τον Μαρι­νάκη».

Ακόμη, υπάρχει επί­κληση ενός σημειώ­μα­τος που υπο­τί­θε­ται ότι βρέθηκε «τυχαία» στο «Noor 1», πολλές ημέρες μετά την ανα­κά­λυψη του φορτίου των δύο τόνων ηρωίνης. Και στο οποίο υπάρχει αναφορά για «500 κιλά πούδρα που θα μπει σε κάποιο πλοίο στην Κρήτη». Το σημεί­ωμα απο­δεί­χθηκε πλαστό. Ανά­α­μεσα στα άλλα κατα­δεί­χθηκε ότι το ανα­φε­ρό­μενο πλοίο ήταν ένα μεγάλο δεξα­με­νό­πλοιο που το διά­στημα του ταξι­διού του «Νoor 1» ήταν στο Λίβερ­πουλ.

Ομως η θεωρία του «τρίτου τόνου» είναι διά­τρητη και για σειρά άλλων λόγων. Ουδέ­ποτε στη διάρ­κεια της δίκης, σε πρώτο βαθμό, κανείς από τους δεκάδες μάρ­τυ­ρες ή κατη­γο­ρου­μέ­νους δεν μίλησε για τρίτο τόνο ηρωίνης. Και αυτό παρότι πολλοί από αυτούς ανα­φέρ­θη­καν ανα­λυ­τικά και ομο­λό­γη­σαν όλες τις κινή­σεις τους. Στην απόφαση του δικα­στη­ρίου – έκτασης 2.095 σελίδων – σε του­λά­χι­στον 30 σημεία υπάρχει αναφορά για δια­κί­νηση 2,1 τόνων ηρωίνης και μόνο.

Είναι ακόμη χαρα­κτη­ρι­στικό ότι το «εύρημα του τρίτου τόνου» παρου­σιά­στηκε για πρώτη φορά σε ανάρ­τηση αθλη­τι­κού σάιτ (με σειρά παρό­μοιων σχολίων εις βάρος του Ευάγ­γε­λου Μαρι­νάκη) στις 3 Σεπτεμ­βρίου 2016 με τίτλο «Ηταν τρεις οι τόνοι του “Noor 1”». Δηλαδή η θεωρία αυτή είχε αρχίσει να δια­κι­νεί­ται περίπου οκτώ μήνες πριν εμφα­νι­στεί να το «απο­κα­λύ­πτει» ο Γιαν­νου­σά­κης! Και ανάμεσα στα άλλα μνη­μο­νευό­ταν ότι «όλοι γνω­ρί­ζουμε ότι το πρε­ζο­πα­πόρι “Noor 1” μετέ­φερε 2,1 τόνους ηρωίνης. Τελικά, δεν απο­κλεί­ε­ται αυτή η πολυ­δια­βα­σμένη ιστορία να μας… ξεράνει. Ακόμα περισ­σό­τερο. Το άκουσα και απ’ εκεί που το άκουσα δεν έχω λόγο να μην το λάβω υπ’ όψιν μου. Οτι το φορτίο με την άσπρη ήταν τρεις (!) τόνοι. Οτι τα 900 κιλά πρό­λα­βαν και τα φυγά­δευ­σαν με ειδικής απο­στο­λής καράβι προς Σερβία μεριά». Σε δίκη ενα­ντίον ΜΜΕ όπου είχε κατα­θέ­σει ο κ. Καμ­μέ­νος την άνοιξη του 2017, μίλησε και αυτός ξαφνικά για τον «τρίτο τόνο ηρωίνης», που δεν προ­έ­κυ­πτε τότε από πουθενά και ήταν προ­φα­νώς δημιούρ­γημα συνεν­νο­ή­σεων.

Δεν επι­κυ­ρώ­θηκε η απα­γό­ρευση εξόδου του Ευ. Μαρι­νάκη

Με ομόφωνη απόφασή του το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Πειραιά δεν επι­κύ­ρωσε τη διάταξη που εξέδωσε προ ημερών η εισαγ­γε­λέας Πειραιά, Ειρήνη Τζίβα, με την οποία απα­γο­ρεύ­θηκε η έξοδος απο τη χώρα για τον επιxειρηματία κ. Ευάγ­γελο Μαρι­νάκη. Αρνη­τική ήταν η απόφαση του δικα­στι­κού συμ­βου­λίου και για τα άλλα τρία πρόσωπα (τον πρώην διευ­θύ­νο­ντα σύμ­βουλο της ναυ­τι­λια­κής εται­ρείας Capital Νίκο Συντι­χάκη, τον δικη­γόρο Πειραιά Βαγγέλη Μπαϊ­ρα­κτάρη και τον ναυ­τα­σφα­λι­στή Ηλία Τσακίρη). Το δικα­στικό συμ­βού­λιο με ένα σπάνιο σκε­πτικό, ασχο­λή­θηκε με όλα το φάσμα των θεμάτων και απο­φάν­θηκε ότι η εισαγ­γε­λική διάταξη δεν ήταν αιτιο­λο­γη­μένη ούτε ως προς τις απο­χρώ­σες ενδεί­ξεις ενοχής, ούτε ως προς τους λόγους δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος για την έκδοση ενός τέτοιου δικο­νο­μι­κού μέτρου και υπό αυτά τα δεδο­μένα δεν επι­κύ­ρωσε την απα­γό­ρευση εξόδου. Οπως ανα­φέ­ρε­ται, «από την εκτί­μηση των προ­σκο­μι­ζο­μέ­νων στοι­χείων που αφορούν την οικο­γε­νειακή κατά­σταση και την επαγ­γελ­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα του ως άνω κατη­γο­ρου­μέ­νου, σε συν­δυα­σμό με το ότι η ως άνω εισαγ­γε­λική Διάταξη αρκεί­ται στη γενική και αόριστη πιθα­νο­λό­γηση της βασι­μό­τη­τας των κατη­γο­ριών και της συν­δρο­μής λόγων δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος να εμπο­δι­στεί η έξοδός του από τη χώρα, λόγω της φύσεως και της βαρύ­τη­τας της κατη­γο­ρίας που τον βαρύνει και των υποψιών δια­φυ­γής του στο εξω­τε­ρικό, χωρίς να γίνεται μνεία συγκε­κρι­μέ­νων περι­στα­τι­κών που να κατα­δει­κνύ­ουν τις απο­χρώ­σεις σε βάρος του ενδεί­ξεις ενοχής και κυρίως την πρόθεση δια­φυ­γής του στο εξω­τε­ρικό».

Οι «ύποπτες χρη­μα­το­δο­τή­σεις» για ένα… τίποτα!

Ο τέταρ­τος ισχυ­ρι­σμός είναι αυτός που προ­σπα­θεί να δώσει οικο­νο­μική υπό­σταση στην ανύ­παρ­κτη υπόθεση του «αόρατου» τρίτου τόνου. Οτι δηλαδή ο κ. Ευ. Μαρι­νά­κης και οι συνερ­γά­τες του φέρεται ότι προ­χώ­ρη­σαν σε ύποπτες μετα­φο­ρές χρη­μά­των που σχε­τί­ζο­νται με το τίποτα του «τρίτου τόνου».

Πρό­κει­ται για τα «στοι­χεία» που έχει ανα­δεί­ξει η έρευνα της εισαγ­γε­λέως Πειραιά Ειρήνης Τζίβα. Μόνο που δεν παρου­σιά­ζε­ται κανένα στοι­χείο που να συνδέει αυτές τις νόμιμες συναλ­λα­γές για ναυ­τι­λιακά θέματα στη Μέση Ανατολή με το «Noor 1» και με την ανύ­παρ­κτη υπόθεση του τρίτου τόνου. Το ιδιόρ­ρυθμο και αντι­φα­τικό είναι ότι θεω­ρού­νται συν­δε­ό­με­νες με το «Noor 1» συναλ­λα­γές που έχουν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στις αρχές του 2013 και συναλ­λα­γές που έγιναν μέσα στο 2015. Και όλα αυτά όταν το ταξίδι του «Noor 1» άρχισε να οργα­νώ­νε­ται την άνοιξη του 2014 και το φορτίο βρέθηκε τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου. Δηλαδή στο νέο σκε­πτικό εμφα­νί­ζε­ται κάποιος να «χρη­μα­το­δο­τεί αγορά ναρ­κω­τι­κών έναν χρόνο μετά την… κατά­σχεσή τους».

Ακόμη το σκε­πτικό αυτό κρύβει και ένα άλλο παρά­λογο. Αφού η αγορά των τριών τόνων ηρωίνης (σύμφωνα με αυτή την εκδοχή) έγινε προ­φα­νώς ενιαία στο Πακι­στάν, πώς «δια­χω­ρί­στηκε» η αγορά των 2,1 τόνων που πλή­ρω­σαν οι τούρκοι μεγα­λέ­μπο­ροι (όπως είναι επι­βε­βαιω­μένο) και του ενός «επι­πρό­σθε­του τόνου» με την, υπο­τί­θε­ται, «ελλη­νική χρη­μα­το­δό­τηση»;

Επι­πλέον, στα έγγραφα της νέας δικο­γρα­φίας της κυρίας Τζίβα υπάρχει ενδει­κτική αναφορά για μια «ύποπτη αμε­ρι­κα­νική εται­ρεία με μεγάλες κατα­θέ­σεις στον λογα­ρια­σμό της εται­ρείας G-Tankers του Γιαν­νου­σάκη που πλη­σιά­ζουν τα οκτώ εκα­τομ­μύ­ρια δολ­λά­ρια». Πρό­κει­ται για τη MCMP, με έδρα το Ιλινόι, στο διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της οποίας υπάρ­χουν και δύο Ελληνες. Στα έγγραφα της κ.Τζίβα υπάρχει επί­κληση μιας κατά­θε­σης ενός εκ των δύο ελλήνων επι­χει­ρη­μα­τιών ότι τα 8 εκατ. δολάρια αφο­ρού­σαν χρη­μα­το­δό­τηση επι­χει­ρη­σια­κού σχεδίου του Ευθ. Γιαν­νου­σάκη και ότι αυτό δεν απα­ντή­θηκε στη διάρ­κεια της έρευνάς της. Κάτι που θεω­ρεί­ται ύποπτο και ότι σχε­τί­ζε­ται με το «Noor 1».

Αρχικά ωστόσο δια­πι­στώ­νε­ται ότι εται­ρεία G-Tankers δεν είχε καμιά σχέση με το ταξίδι του «Noor 1». Ομως το πιο σημα­ντικό είναι ότι αυτή η επίμαχη συναλ­λαγή των οκτώ εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ, που θεω­ρεί­ται ύποπτη, έχει απα­ντη­θεί στη διάρ­κεια της δίκης του «Noor 1». Στη σελίδα 713 των πρα­κτι­κών της δίκης δια­πι­στώ­νε­ται ότι ο Ευθ. Γιαν­νου­σά­κης έχει παρου­σιά­σει το συμ­φω­νη­τικό που έχει υπο­γρά­ψει με την εται­ρεία MCMP για να εξοφλεί στα­διακά χρήματα που δια­χει­ρί­ζε­ται για ένα άλλο πλοίο (τo «Grrand Island») που προ­χω­ρούσε σε μετα­φορά πετρε­λαίου στην περιοχή.