Το απαραίτητο φάρμακο

Την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα  υπήρ­ξαν κα­ταγ­γε­λί­ες του τέως Πρό­ε­δρου της ΕΡΤ Διο­νύ­ση Τσα­κνή, για σκάν­δα­λο δια­χεί­ρι­σης δη­μό­σιου χρή­μα­τος στην ΕΡΤ. Με υπερ­κο­στο­λο­γή­σεις προ­μη­θειών από οι­κο­γε­νεια­κή «κλίκα» με την ανοχή προ­έ­δρου, μελών ΔΣ και επο­πτεύ­ο­ντος υπουρ­γεί­ου. Δεν ασχο­λή­θη­κε κα­νείς, η κα­ταγ­γε­λία «πνί­γη­κε» σε μο­νό­στη­λα κάτω από τον θό­ρυ­βο του Μα­κε­δο­νι­κού που τις ημέ­ρες εκεί­νες πρω­το­στα­τού­σε. Προ­χθές, υπήρ­ξε και μια κα­ταγ­γε­λία των ερ­γα­ζο­μέ­νων, για ανά­θε­ση πα­ρα­γω­γών από τη διοί­κη­ση σε συγ­γε­νείς και φί­λους. Χα­μέ­νη και αυτή στον θό­ρυ­βο της Novartis και των Ιμίων. Κι αυτά να μην υπήρ­χαν δεν  νο­μί­ζω πως θα άγ­γι­ζε κα­νέ­ναν για να ασχο­λη­θεί.   «H EPT είναι ένα απα­ραί­τη­το φάρ­μα­κο, για να ζούμε με την ψευ­δαί­σθη­ση της ελευ­θε­ρί­ας», δή­λω­νε το 1984 ο με­γά­λος συν­θέ­της Μάνος Χα­τζι­δά­κις, σε συ­νέ­ντευ­ξη που είχε πα­ρα­χω­ρή­σει στην Μαρία Ρεζάν.  Η τε­λευ­ταία είχε ρω­τή­σει τον Χα­τζη­δά­κι, που πρω­τα­γω­νί­στη­σε στην ποιο­τι­κό­τε­ρη ίσως εκ­δο­χή της ελ­λη­νι­κής ρα­διο­φω­νί­ας όταν ανέ­λα­βε το Τρίτο Πρό­γραμ­μα: «Σκε­φθή­κα­τε, ποτέ, να ει­ση­γη­θεί­τε, να δια­λυ­θεί η Ε.Ρ.Τ. και να αρ­χί­σει από την αρχή;». «Kι αυτό θα το ει­ση­γού­μην αλλά ο κό­σμος δεν μπο­ρεί να ζήσει πια, χωρίς την E.P.T. Θα πε­θά­νουν αν δεν τους δώ­σεις εκεί­νο, για το οποίο θα μπο­ρούν να δια­μαρ­τύ­ρο­νται. H EPT είναι πο­λύ­τι­μη γιατί δίδει στον ελ­λη­νι­κό λαό την ευ­και­ρία να δια­μαρ­τύ­ρε­ται και να λέει «τι αί­σχος που είναι η EPT. H αντι­πο­λί­τευ­ση δια­μαρ­τύ­ρε­ται, γιατί δεν της δί­νουν πε­ρισ­σό­τε­ρο χρόνο, οι άλλοι γιατί δεν τους δί­νουν πε­ρισ­σό­τε­ρη «Δυ­να­στεία», οι άλλοι γιατί υπάρ­χει η «Δυ­να­στεία» και όλοι είναι ευ­χα­ρι­στη­μέ­νοι. H EPT είναι ένα απα­ραί­τη­το φάρ­μα­κο, για να ζούμε με την ψευ­δαί­σθη­ση της ελευ­θε­ρί­ας», ήταν η απά­ντη­σή του.