ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Απάτες: Από την κάρτα στις στοιχηματικές συναλλαγές και από την αγγελία αυτοκινήτου στη μεταφορά χρημάτων

Δαμιανός Αθανασίου 6 λεπτά ανάγνωση
ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΕΣ ΑΠΑΤΕΣ

• 2 υπο­θέ­σεις απάτης εκδι­κά­στη­καν στο Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου ενώ άλλες 2 δικο­γρα­φίες στο Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου πήραν αναβολή λόγω ωραρίου

Η Ρόδος βρέθηκε ξανά στο επί­κε­ντρο δικα­στι­κών εξε­λί­ξεων για υπο­θέ­σεις απατών που, αν και δια­φο­ρε­τι­κές ως προς το σκηνικό, συγκλί­νουν στο ίδιο κρίσιμο σημείο, στην ικα­νό­τητα του δράστη να αξιο­ποιεί είτε ψηφιακά δεδο­μένα είτε την ανθρώ­πινη εμπι­στο­σύνη για να προ­κα­λεί οικο­νο­μική ζημία.

Στη μία περί­πτωση το βάρος πέφτει στα ίχνη μιας κάρτας που χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε για στοι­χη­μα­τι­κές συναλ­λα­γές, στην άλλη στην πει­στική αφήγηση μιας υπο­τι­θέ­με­νης συμ­φω­νίας αγοράς και ανταλ­λα­γής αυτο­κι­νή­του. Παράλ­ληλα, στο Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου 2 ακόμη δικο­γρα­φίες για απάτες μετα­τέ­θη­καν χρονικά λόγω ωραρίου, γεγονός που δείχνει και την πίεση στη δικα­στη­ριακή καθη­με­ρι­νό­τητα, ειδικά όταν οι υπο­θέ­σεις απαι­τούν χρόνο για ανά­γνωση εγγρά­φων και εξέταση πραγ­μα­τι­κών περι­στα­τι­κών.

Η απάτη με υπο­λο­γι­στή και οι 3 συναλ­λα­γές των 500 ευρώ

Η πρώτη υπόθεση που εκδι­κά­στηκε στο Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου αφο­ρούσε απάτη με υπο­λο­γι­στή κατ’ εξα­κο­λού­θηση, με περι­στα­τικό που τοπο­θε­τεί­ται στη Ρόδο στις 21.10.2019. Κατη­γο­ρού­με­νος ήταν 48χρονος υπήκοος Βουλ­γα­ρίας, γεν­νη­μέ­νος το 1978, ο οποίος είχε κατα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή φυλά­κι­σης 9 μηνών με 3ετή ανα­στολή και χρη­μα­τική ποινή 100 ημε­ρή­σιων μονάδων προς 3 ευρώ, δηλαδή 300 ευρώ.

Το πραγ­μα­τικό πλαίσιο, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στη δικο­γρα­φία, περι­γρά­φει ένα μοτίβο όπου ο δράστης φέρεται να επη­ρέ­ασε δια­δι­κα­σία επε­ξερ­γα­σίας δεδο­μέ­νων υπο­λο­γι­στή μέσω χρήσης μη ορθών ή ελλιπών δεδο­μέ­νων, ιδίως δεδο­μέ­νων ανα­γνώ­ρι­σης ταυ­τό­τη­τας. Στην πράξη του απο­δί­δε­ται ότι εμφα­νί­στηκε ως νόμιμος κάτοχος και δικαιού­χος τρα­πε­ζι­κής κάρτας άλλου προ­σώ­που και πραγ­μα­το­ποί­ησε 3 συναλ­λα­γές των 500 ευρώ η καθεμία προς στοι­χη­μα­τική εταιρία, με συνο­λική ζημία 1.500 ευρώ.

Στη συγκε­κρι­μένη κατη­γο­ρία υπο­θέ­σεων, το κλειδί δεν είναι μόνο το τελικό απο­τέ­λε­σμα της χρέωσης, αλλά ο τρόπος με τον οποίο απο­δει­κνύ­ε­ται η σύνδεση του προ­σώ­που με τις ψηφια­κές κινή­σεις. Το Εφετείο ως δικα­στή­ριο ουσίας δεν περιο­ρί­ζε­ται σε έναν τυπικό έλεγχο, αλλά επα­να­κρί­νει το πραγ­μα­τικό σκέλος, ξανα­ζυ­γί­ζει απο­δεί­ξεις, συνε­κτιμά κατα­θέ­σεις, έγγραφα και τα ψηφιακά δεδο­μένα που θεμε­λιώ­νουν την κατη­γο­ρία. Εκεί ακριβώς γίνεται το μεγάλο ξεκα­θά­ρι­σμα, αν η αλλη­λου­χία των ενερ­γειών δείχνει πρόθεση προ­σπο­ρι­σμού οφέλους και όχι μια ασαφή εμπλοκή, αν τα δεδο­μένα ταυ­το­ποί­η­σης και οι κινή­σεις σε συστή­ματα πλη­ρω­μών συν­δέ­ο­νται με σαφή­νεια και χωρίς κενά με συγκε­κρι­μένο πρόσωπο.

Το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου τον έκρινε ένοχο, ανα­γνώ­ρισε ελα­φρυ­ντικό και επέβαλε ποινή φυλά­κι­σης 6 μηνών με 3ετή ανα­στολή. Στην απο­λο­γία του ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να ισχυ­ρί­στηκε ότι βρήκε την κάρτα στον δρόμο επι­στρέ­φο­ντας από την εργασία του και ότι την χρη­σι­μο­ποί­ησε, ενώ ζήτησε συγ­γνώμη.

Η απάτη μέσω αγγε­λίας αυτο­κι­νή­του και το ποσό των 2.000 ευρώ

Η δεύτερη υπόθεση που εκδι­κά­στηκε στο ίδιο δικα­στή­ριο, με προσ­διο­ρι­σμό για τις 15.01.2026, αφο­ρούσε 26χρονο ημεδαπό από την Αρκαδία, γεν­νη­μένο το 2000. Πρω­το­δί­κως είχε κατα­δι­κα­στεί σε ποινή φυλά­κι­σης 8 μηνών με 3ετή ανα­στολή. Το βασικό περι­στα­τικό, όπως περι­γρά­φε­ται στη δικο­γρα­φία, εκτυ­λίσ­σε­ται στη Ρόδο στις 13.01.2020 και ξεκινά από αγγελία πώλησης αυτο­κι­νή­του σε δια­δι­κτυακή πλατ­φόρμα.

Το αφήγημα της υπό­θε­σης ανα­φέ­ρει ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος επι­κοι­νώ­νησε τηλε­φω­νικά με την πλευρά της πωλή­τριας, παρου­σιά­ζο­ντας ενδια­φέ­ρον για το αυτο­κί­νητο και προ­τεί­νο­ντας ανταλ­λαγή με άλλο όχημα που δήθεν κατείχε.

Φέρεται να απέ­στειλε φωτο­γρα­φίες οχη­μά­των για να επι­λε­γεί κάποιο, δημιουρ­γώ­ντας εικόνα πραγ­μα­τι­κής δια­θε­σι­μό­τη­τας. Όταν επι­λέ­χθηκε ένα από τα αυτο­κί­νητα, απο­δί­δε­ται ότι ανέφερε τιμή 7.500 ευρώ και δια­μόρ­φωσε σχήμα συναλ­λα­γής όπου θα λάμβανε ως αντάλ­λαγμα το αυτο­κί­νητο της πωλή­τριας και επι­πλέον 4.000 ευρώ σε 2 δόσεις των 2.000 ευρώ.

Το κρίσιμο σημείο, σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, ήταν ο τρόπος που αιτιο­λο­γή­θηκε η πρώτη κατα­βολή. Ζητή­θηκε να γίνει μέσω ηλε­κτρο­νι­κής τρα­πε­ζι­κής σε τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό, με ισχυ­ρι­σμό ότι έτσι θα προ­χω­ρούσε άμεσα εκτε­λω­νι­σμός οχή­μα­τος από τη Γερ­μα­νία και μετα­φορά του στη Ρόδο. Στις 15.01.2020 κατα­βλή­θηκε ποσό 2.000 ευρώ, όμως το όχημα που υπο­τί­θε­ται ότι θα ερχόταν δεν παρα­δό­θηκε ποτέ και ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να καρ­πώ­θηκε το ποσό χωρίς αντάλ­λαγμα, προ­κα­λώ­ντας ισόποση ζημία.

Στο κέντρο της υπό­θε­σης βρί­σκε­ται και ο ισχυ­ρι­σμός ότι οι φωτο­γρα­φίες των οχη­μά­των δεν αντι­στοι­χού­σαν σε οχήματα που είχε στην κυριό­τητά του ή μπο­ρούσε να δια­θέ­σει, αλλά είχαν αντλη­θεί από άλλη ιστο­σε­λίδα αγγε­λιών, όπου άλλοι πωλητές εξέ­θε­ταν τα οχήματά τους. Εδώ ο μηχα­νι­σμός της εξα­πά­τη­σης δεν στη­ρί­ζε­ται σε τεχνική παρα­βί­αση συστή­μα­τος, αλλά στην κατα­σκευή αξιο­πι­στίας, εικόνες, λεπτο­μέ­ρειες, υπο­σχέ­σεις παρά­δο­σης και μια πει­στική εξήγηση για την άμεση απο­στολή χρη­μά­των.

Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε την έφεση ως ανυ­πο­στή­ρι­κτη, με απο­τέ­λε­σμα να παρα­μεί­νει η πρω­τό­δικη ποινή.

Ανα­βο­λές στο Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου λόγω ωραρίου

Πέρα από τις υπο­θέ­σεις που εκδι­κά­στη­καν στο Εφετείο, 2 δικο­γρα­φίες για απάτες στο Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου ανα­βλή­θη­καν λόγω ωραρίου. Η εικόνα αυτή είναι γνώριμη στα δικα­στή­ρια, ειδικά όταν οι υπο­θέ­σεις είναι ογκώ­δεις, περι­λαμ­βά­νουν συμ­βο­λαιο­γρα­φικά έγγραφα, τρα­πε­ζι­κές κινή­σεις, ηλε­κτρο­νι­κές επι­κοι­νω­νίες και χρειά­ζο­νται χρόνο για να εξε­τα­στούν χωρίς βιασύνη.

Η πρώτη υπόθεση ανα­βλή­θηκε για τις 24.06.2026 και περι­λαμ­βά­νει κατη­γο­ρία για απάτη και υπε­ξαί­ρεση από εντο­λο­δόχο. Η ουσία της δικο­γρα­φίας, όπως περι­γρά­φε­ται, κινεί­ται γύρω από ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό πώλησης ακι­νή­του στη Ρόδο έναντι 55.000 ευρώ και την εμπλοκή εντο­λο­δό­χου που ενερ­γούσε με πλη­ρε­ξού­σιο. Κατά το κατη­γο­ρη­τή­ριο, φέρεται ότι ζητή­θηκε και εισπρά­χθηκε επι­πλέον ποσό 6.000 ευρώ με παρα­σιώ­πηση κρί­σι­μου γεγο­νό­τος που αφο­ρούσε στην πραγ­μα­τική κατά­σταση της πωλή­τριας, ενώ η κατα­βολή έγινε σε τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό που απο­δί­δε­ται στην κατη­γο­ρού­μενη.

Στη συνέ­χεια, κατά την ίδια περι­γραφή, το συνο­λικό ποσό 11.000 ευρώ που είχε κατα­βλη­θεί στο πλαίσιο της συναλ­λα­γής δεν επι­στρά­φηκε, παρά την εξώδικη όχληση, στοι­χείο που στη­ρί­ζει την απο­δι­δό­μενη υπε­ξαί­ρεση υπό την ιδιό­τητα εντο­λο­δό­χου. Πρό­κει­ται για υπόθεση όπου το δικα­στή­ριο καλεί­ται να ξεχω­ρί­σει τι ήταν εντολή και τι υπέρ­βαση εντολής, τι γνώριζε ποιος και πότε, και πώς ένα γεγονός που δεν απο­κα­λύ­φθηκε εγκαί­ρως επη­ρέ­ασε την οικο­νο­μική απόφαση του παθό­ντος.

Η δεύτερη υπόθεση ανα­βλή­θηκε για τις 25.09.2026 και αφορά απάτη με υπο­λο­γι­στή με ζημία ιδιαί­τερα μεγάλη, καθώς και απλή συνέρ­γεια σε απάτη με υπο­λο­γι­στή. Το πραγ­μα­τικό πλαίσιο που περι­γρά­φε­ται στη δικο­γρα­φία τοπο­θε­τεί­ται στη Ρόδο στις 07.06.2022 και περι­λαμ­βά­νει σενάριο τηλε­φω­νι­κής προ­σέγ­γι­σης με προ­σποί­ηση ιδιό­τη­τας που στόχευε σε κράτηση σε ξενο­δο­χείο, απο­στολή μηνύ­μα­τος με υπερ­σύν­δε­σμο που παρέ­πε­μπε σε περι­βάλ­λον όμοιο με τρα­πε­ζική σελίδα και από­σπαση κωδικών e banking εται­ρίας. Στη συνέ­χεια, σύμφωνα με τα στοι­χεία, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν ηλε­κτρο­νι­κές μετα­φο­ρές χρη­μά­των συνο­λι­κού ύψους 35.000 ευρώ προς λογα­ρια­σμούς δια­φο­ρε­τι­κών προ­σώ­πων, με επί μέρους ποσά 5.000 ευρώ, 5.000 ευρώ, 18.000 ευρώ και 7.000 ευρώ.

Η υπόθεση αυτή, όπως σκια­γρα­φεί­ται, έχει τη χαρα­κτη­ρι­στική δομή επι­θέ­σεων κοι­νω­νι­κής μηχα­νι­κής, όπου το τεχνικό εργα­λείο δεν είναι απα­ραί­τητα η παρα­βί­αση, αλλά η εξα­πά­τηση που οδηγεί το θύμα να παρα­δώ­σει μόνο του τα κλειδιά πρό­σβα­σης.

Στη Ρόδο, το δικα­στικό απο­τύ­πωμα των υπο­θέ­σεων αυτών δείχνει ότι η απάτη δεν είναι ένα ενιαίο έγκλημα με μία μόνο μέθοδο.

Μπορεί να ξεκινά από μια κάρτα που χρη­σι­μο­ποιεί­ται σαν να ήταν νόμιμη, μπορεί να ξεκινά από μια αγγελία που μοιάζει αληθινή, μπορεί να ξεκινά από ένα μήνυμα που οδηγεί σε μια σελίδα που μοιάζει με τράπεζα. Το κρίσιμο όμως είναι πάντα το ίδιο, αν η αλυσίδα των πράξεων απο­δει­κνύ­ε­ται καθαρά και αν η πρόθεση για παρά­νομο όφελος απο­τυ­πώ­νε­ται χωρίς κενά, γιατί εκεί τελικά κλείνει ή ανοίγει η πόρτα της δικα­στι­κής κρίσης.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.