Μόνιμη η μερική απασχόληση

Αυ­ξή­θη­κε η μι­σθω­τή απα­σχό­λη­ση στον ιδιω­τι­κό τομέα το 2017, καθώς κα­τα­γρά­φη­καν 143.545 πε­ρισ­σό­τε­ρες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας σε σχέση με το 2016 σύμ­φω­να με στοι­χεία του συ­στή­μα­τος «Ερ­γά­νη». Ωστό­σο, είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι το 54,87% των προ­σλή­ψε­ων αφο­ρού­σαν ευ­έ­λι­κτες μορ­φές απα­σχό­λη­σης, ενώ η δεινή αυτή κα­τά­στα­ση φαί­νε­ται να απο­τυ­πώ­νε­ται και κατά τον τε­λευ­ταίο μήνα του έτους, με το αντί­στοι­χο πο­σο­στό να δια­μορ­φώ­νε­ται στο 57,39%.

Οι πα­ρά­γο­ντες που συ­ντεί­νουν στην κυ­ριαρ­χία των ευ­έ­λι­κτων μορ­φών απα­σχό­λη­σης, και δη της με­ρι­κής απα­σχό­λη­σης, είναι η αύ­ξη­ση των ερ­γο­δο­τι­κών ει­σφο­ρών, η οποία ανε­βά­ζει το κό­στος των επι­χει­ρή­σε­ων και δρα ανα­σταλ­τι­κά στην πρό­σλη­ψη ερ­γα­ζο­μέ­νων πλή­ρους απα­σχό­λη­σης. Επί­σης, το υψηλό πο­σο­στό ανερ­γί­ας στρέ­φει πολ­λούς ερ­γα­ζό­με­νους σε θέ­σεις με­ρι­κής απα­σχό­λη­σης, εφό­σον αδυ­να­τούν να βρουν κα­λύ­τε­ρης ποιό­τη­τας ερ­γα­σία.

Οπως επι­ση­μαί­νει έρευ­να της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος, η με­ρι­κή απα­σχό­λη­ση τεί­νει να με­τα­τρα­πεί από με­σο­πρό­θε­σμη λύση για τον πε­ριο­ρι­σμό της ανερ­γί­ας σε ένα από τα βα­σι­κό­τε­ρα προ­βλή­μα­τα της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας. Μά­λι­στα, το πο­σο­στό της ακού­σιας με­ρι­κής απα­σχό­λη­σης, δη­λα­δή των ερ­γα­ζο­μέ­νων που ανα­γκά­ζο­νται να ερ­γα­σθούν με ευ­έ­λι­κτες μορ­φές ερ­γα­σί­ας, αυ­ξή­θη­κε από 46% το 2000 σε 71,6% το 2015 και είναι ένα από τα με­γα­λύ­τε­ρα στην Ε.Ε. Συ­νε­πώς, σύμ­φω­να με την έρευ­να, η πρα­κτι­κή αυτή επι­δρά δυ­σμε­νώς στα δη­μό­σια οι­κο­νο­μι­κά, στη βιω­σι­μό­τη­τα του ασφα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος πε­ριο­ρί­ζο­ντας αυ­το­μά­τως και τα δη­μό­σια έσοδα.

Τον Δε­κέμ­βριο το ισο­ζύ­γιο προ­σλή­ψε­ων-απο­λύ­σε­ων ήταν θε­τι­κό κατά 15.315 θέ­σεις ερ­γα­σί­ας ένα­ντι 11.132 το ίδιο διά­στη­μα πέ­ρυ­σι, σύμ­φω­να με στοι­χεία του συ­στή­μα­τος «Ερ­γά­νη». Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, οι προ­σλή­ψεις ανήλ­θαν στις 172.064, ήταν δη­λα­δή 16.928 πε­ρισ­σό­τε­ρες σε σχέση με τον Δε­κέμ­βριο του 2016, όπου ο αριθ­μός τους ανήλ­θε στις 155.136. Στον αντί­πο­δα, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν 156.749 απο­χω­ρή­σεις, δη­λα­δή 12.745 πε­ρισ­σό­τε­ρες σε σχέση με τις 144.004 που ση­μειώ­θη­καν ένα χρόνο νω­ρί­τε­ρα. Το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο όμως εύ­ρη­μα από τα στοι­χεία του συ­στή­μα­τος «Ερ­γά­νη» είναι ότι οι ευ­έ­λι­κτες μορ­φές απα­σχό­λη­σης απο­τέ­λε­σαν ανα­πό­σπα­στο κομ­μά­τι της αγο­ράς ερ­γα­σί­ας και τον Δε­κέμ­βριο του 2017. Ετσι, από το σύ­νο­λο των προ­σλή­ψε­ων, με με­ρι­κή απα­σχό­λη­ση ήταν το 41,78% ή 71.893 θέ­σεις ερ­γα­σί­ας, ενώ το 15,61% ή 26.859 θέ­σεις αφο­ρού­σαν εκ πε­ρι­τρο­πής ερ­γα­σία. Εν τω με­τα­ξύ, από τη μι­σθω­τή απα­σχό­λη­ση, 60.006 άτομα απο­χώ­ρη­σαν οι­κειο­θε­λώς, 31.679 απο­λύ­θη­καν, ενώ για 65.064 άτομα η σύμ­βα­ση ερ­γα­σί­ας έληξε. Ως εκ τού­του, τον πε­ρα­σμέ­νο Δε­κέμ­βριο δια­πι­στώ­θη­κε ότι το 57,39% των νέων προ­σλή­ψε­ων αφο­ρού­σε ευ­έ­λι­κτες μορ­φές ερ­γα­σί­ας.

Την υψη­λό­τε­ρη επί­δο­ση από το 2001 μέχρι σή­με­ρα ση­μεί­ω­σε το ισο­ζύ­γιο προ­σλή­ψε­ων-απο­λύ­σε­ων το 12μηνο Ια­νουα­ρί­ου-Δε­κεμ­βρί­ου του 2017, καθώς κα­τα­γρά­φη­καν 143.545 πε­ρισ­σό­τε­ρες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας, αριθ­μός υψη­λό­τε­ρος κατά 7.285 θέ­σεις σε σχέση με 136.260 που ση­μειώ­θη­καν το ίδιο διά­στη­μα το 2016. Σύμ­φω­να με στοι­χεία του συ­στή­μα­τος «Ερ­γά­νη», είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι από τις νέες προ­σλή­ψεις του τε­λευ­ταί­ου δω­δε­κα­μή­νου, που ανέρ­χο­νται συ­νο­λι­κά στα 2.400.398 θέ­σεις, οι 1.316.980 ήτοι το 54,87% του συ­νό­λου, αφο­ρού­σε ευ­έ­λι­κτες μορ­φές απα­σχό­λη­σης, ενώ η πλή­ρης απα­σχό­λη­ση πε­ριο­ρί­στη­κε στο 45,13%. Υπό αυτό το πρί­σμα, η θε­τι­κή επί­δο­ση που κα­τα­γρά­φη­κε στο ισο­ζύ­γιο ροών απα­σχό­λη­σης και θε­ω­ρεί­ται η υψη­λό­τε­ρη από το 2001, δεν μπο­ρεί σε καμία πε­ρί­πτω­ση να ανα­τρέ­ψει τη δεινή ει­κό­να της αγο­ράς ερ­γα­σί­ας.

Κα­θη­με­ρι­νή