Κραυγή αγωνίας των ξενοδόχων: I can’t breathe!

H «μαύρη τρύπα» της ρευ­στό­τη­τας απειλεί να κατα­πιεί κόπους και θυσίες μιας ζωής. Ή θα κάνουμε μια τολμηρή παρά­καμψη, με ενί­σχυση δηλαδή της ρευ­στό­τη­τας, ή θα πέσουμε μέσα στη «μαύρη τρύπα» και θα μας κατα­πιεί, δηλώνει ο πρό­ε­δρος της ΠΟΞ.

«Κραυγή» αγωνίας αλλά και αγώνα εξέ­πεμψε η Ετήσια Τακτική Γενική Συνέ­λευση της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Ξενο­δό­χων που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στο Συνε­δριακό Κέντρο «Ι. Βελ­λί­δης» της Θεσ­σα­λο­νί­κης, με συμ­με­τοχή Προ­έ­δρων και Αντι­προ­σώ­πων – ξενο­δό­χων Ενώσεων από ολό­κληρη την Ελλάδα, παρου­σία του Προ­έ­δρου του ΞΕΕ Αλέ­ξαν­δρου Βασι­λι­κού. Στη συζή­τηση παρεμ­βαί­νει μέσω skype ο Πρό­ε­δρος του ΣΕΤΕ κ. Γιάννης Ρέτσος.

Στην αρχή της ομιλίας του, ο Πρό­ε­δρος της ΠΟΞ κ. Γρη­γό­ρης Τάσιος περιέ­γραψε την «ωμή πραγ­μα­τι­κό­τητα» που αντι­με­τω­πί­ζουν σήμερα οι χιλιά­δες ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις που παλεύ­ουν για την επι­βί­ωσή τους μέσα στο «τσου­νάμι» των συνε­πειών της παν­δη­μίας. Επι­χει­ρή­σεις που «έδωσαν μάχη με μεγάλες απώ­λειες», για να υπο­στη­ρί­ξουν το «άνοιγμα» του του­ρι­σμού και που «έβαλαν τα δυνατά τους για να προ­στα­τέ­ψουν πάνω απ’ όλα την υγεία και την υγειο­νο­μική αξιο­πι­στία της χώρας», εξα­σφα­λί­ζο­ντας το δικαί­ωμα της ελπίδας για την επόμενη σεζόν.

«H “μαύρη τρύπα” της ρευ­στό­τη­τας απειλεί να κατα­πιεί κόπους και θυσίες μιας ζωής», τόνισε στη συνέ­χεια και πρό­σθεσε: «Ή θα κάνουμε μια τολμηρή παρά­καμψη με by pass, με ενί­σχυση δηλαδή της ρευ­στό­τη­τας, ή θα πέσουμε μέσα στη “μαύρη τρύπα” και θα μας κατα­πιεί. Δεν υπάρχει άλλο ενδε­χό­μενο από αυτά τα δύο. Κι αυτό πρέπει να το έχει καλά στο μυαλό της η κυβέρ­νηση και κυρίως οι συναρ­μό­διοι υπουρ­γοί, γιατί είναι η δική τους πολι­τική βούληση και οι δικές τους απο­φά­σεις που θα καθο­ρί­σουν αν ζούμε τον επίλογο του ελλη­νι­κού ξενο­δο­χείου ή τον πρόλογο νέων επι­τυ­χιών για το ξενο­δο­χείο και τον του­ρι­σμό».

Να σημειω­θεί ότι η Γενική Συνέ­λευση πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε σύμφωνα με τα υγειο­νο­μικά πρω­τό­κολλα, ενώ θα ακο­λου­θού­σαν οι Αρχαι­ρε­σίες για την εκλογή του νέου Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου. Στο τέλος της Γενικής Συνέ­λευ­σης, το απερ­χό­μενο Δ.Σ. βρά­βευσε για την πολυετή προ­σφορά τους στην Ομο­σπον­δία, δύο αξιό­λογα στελέχη της με σημα­ντική συνει­σφορά στο επι­χει­ρείν και στον συν­δι­κα­λι­σμό των ξενο­δό­χων. Πρό­κει­ται για τους κ.κ. Αρι­στο­τέλη Θωμό­πουλο από τη Θεσ­σα­λο­νίκη και Σακελ­λά­ριο Σου­λού­νια από τη Ρόδο.

Ακο­λου­θεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας του κ. Τάσιου:

«Αγα­πη­τοί Συνά­δελ­φοι,

Σας καλω­σο­ρίζω στην ετήσια τακτική μας συνέ­λευση, η οποία και συνιστά την κορυ­φαία δημο­κρα­τική δια­δι­κα­σία μέσα στην Ομο­σπον­δία μας. Με το χέρι στην καρδιά και με όλη μου την ειλι­κρί­νεια αλλά και τον σεβασμό προς όλους σας, θέλω να τονίσω πως το ελλη­νικό ξενο­δο­χείο είναι στο πιο κομβικό σημείο της σύγ­χρο­νης ιστο­ρίας του. Γι’ αυτό και η σημε­ρινή Γενική Συνέ­λευση του κλάδου είναι φωνή αγωνίας αλλά και αγώνα!

Έχουμε μπροστά μας ένα μονό­δρομο. Δύσβατο αλλά απο­φα­σι­στι­κής σημα­σίας για τις ζωές μας, τις οικο­γέ­νειές μας, τις επι­χει­ρή­σεις μας και τους ανθρώ­πους που είναι δίπλα μας. Κι αυτό που λέω, ξέρετε καλά πως δεν έχει ίχνος υπερ­βο­λής. Ούτε τα λέμε για να προ­κα­λέ­σουμε απλά εντυ­πώ­σεις. Είναι η περι­γραφή της ωμής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Όλοι μας, κάθε ξενο­δό­χος, σε κάθε περιοχή της πατρί­δας μας, ζει το προ­σω­πικό του θρίλερ.

Με το “τσου­νάμι” των συνε­πειών της παν­δη­μίας βρε­θή­καμε από τη μια στιγμή στην άλλη με το κεφάλι κάτω από το νερό και να προ­σπα­θούμε να πάρουμε ανάσα με το καλα­μάκι. Λέγαμε πως μόνο στις ταινίες γίνο­νται αυτά αλλά η ζωή τελικά απο­δει­κνύ­ε­ται πιο περι­πε­τειώ­δης, μέσα στις πρω­το­φα­νείς συν­θή­κες που δια­μορ­φώ­θη­καν και που κανείς δεν θα μπο­ρούσε ένα χρόνο πριν να προ­βλέ­ψει.

Μέσα σε αυτές τις συν­θή­κες, που έπληξαν με αδια­νό­ητο τρόπο τα ταξίδια, τις μετα­φο­ρές, την ψυχα­γω­γία και τον παγκό­σμιο του­ρι­σμό, ο κλάδος έδωσε και πάλι ό,τι καλύ­τερο μπο­ρούσε. Αξιο­ποι­ή­σαμε το μεγάλο συγκρι­τικό πλε­ο­νέ­κτημα της χώρας που αρί­στευσε στην υγειο­νο­μική δια­χεί­ριση του πρώτου κύματος της παν­δη­μίας και δώσαμε τη μάχη με μεγάλες απώ­λειες. Σύμφωνα με τα στοι­χεία του ΙΤΕΠ, 6.027 ξενο­δο­χεία άνοιξαν μέσα σε πρω­το­φα­νείς συν­θή­κες και 4.000 δεν τα κατά­φε­ραν. Βάλαμε τα δυνατά μας, προ­στα­τεύ­σαμε πάνω απ’ όλα την υγεία και την υγειο­νο­μική αξιο­πι­στία της χώρας και εξα­σφα­λί­σαμε το δικαί­ωμα να ελπί­ζουμε για την επόμενη σεζόν. Αλλά πρέπει να είμαστε σαφείς και καθαροί, γιατί οι καλοί λογα­ρια­σμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Οι ξενο­δό­χοι έχασαν, δεν κέρ­δι­σαν στη φετινή σεζόν.

Σε συν­θή­κες μηδε­νι­κής ρευ­στό­τη­τας κάθε ξενο­δο­χείο φωνάζει “Ι can’t breathe”. H “μαύρη τρύπα” της ρευ­στό­τη­τας απειλεί να κατα­πιεί κόπους και θυσίες μιας ζωής. ‘Η θα κάνουμε μια τολμηρή παρά­καμψη με by pass, με ενί­σχυση δηλαδή της ρευ­στό­τη­τας ή θα πέσουμε μέσα στη “μαύρη τρύπα” και θα μας κατα­πιεί. Δεν υπάρχει άλλο ενδε­χό­μενο από αυτά τα δύο. Κι αυτό πρέπει να το έχει καλά στο μυαλό της η κυβέρ­νηση και κυρίως οι συναρ­μό­διοι υπουρ­γοί, γιατί είναι η δική τους πολι­τική βούληση και οι δικές τους απο­φά­σεις που θα καθο­ρί­σουν αν ζούμε τον επίλογο του ελλη­νι­κού ξενο­δο­χείου ή τον πρόλογο νέων επι­τυ­χιών για το ξενο­δο­χείο και τον του­ρι­σμό.

Οι ξενο­δό­χοι δεν μπορεί να είναι καλοί μόνον σαν παχιές αγε­λά­δες για άρμεγμα εσόδων και εισφο­ρών. Έρχεται και η στιγμή των “ισχνών αγε­λά­δων” κι αν δεν υπάρξει άμεση, τολμηρή και απο­τε­λε­σμα­τική αντα­πό­κριση δεν θα υπάρχει καν αγελάδα!

Η ΠΟΞ από την πρώτη στιγμή αυτής της περι­πέ­τειας, σε διαρκή ανοιχτή γραμμή με τις τοπικές Ενώσεις και σε στενή συνερ­γα­σία και με τους άλλους του­ρι­στι­κούς φορείς, τον ΣΕΤΕ και το ΞΕΕ, έκανε εποι­κο­δο­μη­τι­κές και ρεα­λι­στι­κές προ­τά­σεις. Κάποιες έγιναν απο­δε­κτές, κάποιες γίνο­νται σήμερα, κάποιες οπωσ­δή­ποτε πρέπει να ξεκι­νή­σουν από αύριο το πρωί να υλο­ποιού­νται.

Λάμπρος Καρα­γε­ώρ­γος