Τα αόρατα παιδιά

Κι ενώ γύρω τριγύρω εξα­ντλεί­ται ο διά­λο­γος σε θέματα εκπαί­δευ­σης για το πως θα διδά­σκε­ται η Ιστορία, υπάρ­χουν και τα αόρατα παιδιά. Τα παιδιά με ανα­πη­ρία. Εκείνα που μένουν χωρίς εξει­δι­κευ­μένη υπο­στή­ριξη κατά τη φοίτηση στα γενικά σχολεία. Αλλά ακόμα και όσοι μαθητές λαμ­βά­νουν παράλ­ληλη υπο­στή­ριξη από εκπαι­δευ­τικό ειδικής αγωγής και εκπαί­δευ­σης, αυτή είναι σε πολλές περι­πτώ­σεις ανε­παρ­κής και για μόνο λίγες ώρες της εβδο­μά­δας. Από τους 90.743 μαθητές σύμφωνα με το Παρα­τη­ρη­τή­ριο της Εθνικής Συνο­μο­σπον­δίας Ατόμων με Ανα­πη­ρία, με ανα­πη­ρία ή και ειδικές εκπαι­δευ­τι­κές ανάγκες το  57,3% των μαθητών με ανα­πη­ρία στα γενικά σχολεία δεν λαμ­βά­νει εξει­δι­κευ­μένη υπο­στή­ριξη από εκπαι­δευ­τικό ειδικής αγωγής. κατά το πέρασμα από το δημο­τικό στο γυμνά­σιο και εντέλει στο λύκειο, όπου πάνω από το 90% των μαθητών με ανα­πη­ρία φοιτά υπο­στη­ρι­ζό­μενο μόνο από τους εκπαι­δευ­τι­κούς της τάξης. Ψιλά γράμ­ματα αυτά… Εδώ κοτζάμ Κατελ­λό­ριζο ψάχνει δάσκαλο για τα… κανο­νικά παιδοά (το ακρι­τικό, το σημα­ντικό γεω­πο­λι­τικά, εθνικά, το στο­χο­ποι­η­μένο από τον γείτονα και άλλα βαρύ­γδουπα των πολι­τι­κών) τα αόρατα παιδιά θα δουν;