Το έργο που δεν μετριέται σε ευρώ αλλά σε ταξίδια που δεν θα ξαναγίνουν

Ο δια­γω­νι­σμός των 10,8 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ για το Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κό Κέ­ντρο Δω­δε­κα­νή­σου στο Νο­σο­κο­μείο Ρόδου δεν είναι άλλη μια προ­κή­ρυ­ξη δη­μό­σιου έργου. Είναι η αρχή του τέ­λους για μια από τις πιο σιω­πη­λές αδι­κί­ες του νη­σιω­τι­κού χώρου: το γε­γο­νός ότι ένας καρ­κι­νο­πα­θής από τη Ρόδο, την Κάρ­πα­θο ή τη Λέρο έπρε­πε μέχρι σή­με­ρα να ξε­ρι­ζω­θεί για εβδο­μά­δες ή μήνες από το σπίτι του, να πλη­ρώ­σει ει­σι­τή­ρια και δια­μο­νή και να δώσει τη μάχη της ζωής του μα­κριά από τους αν­θρώ­πους του, επει­δή το κρά­τος δεν είχε φρο­ντί­σει να υπάρ­χει γραμ­μι­κός επι­τα­χυ­ντής νο­τί­ως του Αι­γαί­ου. Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου προ­κή­ρυ­ξε τη σύμ­βα­ση ως ενιαίο σύ­νο­λο κτη­ρί­ου και εξο­πλι­σμού, με προ­σφο­ρές έως τις 14 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026, χρη­μα­το­δό­τη­ση δια­σφα­λι­σμέ­νη με απο­φά­σεις δέ­σμευ­σης πί­στω­σης ήδη από τον Ιού­λιο και προ­θε­σμία εκτέ­λε­σης 24 μηνών με πριμ τα­χύ­τε­ρης ολο­κλή­ρω­σης.

Τα καλά νέα όμως κρί­νο­νται στην πράξη. Οι διε­θνείς δια­γω­νι­σμοί αυτού του με­γέ­θους έχουν ιστο­ρι­κό εν­στά­σε­ων, εκ­πτώ­σε­ων και κα­θυ­στε­ρή­σε­ων και τα Δω­δε­κά­νη­σα έχουν δει αρ­κε­τές εμ­βλη­μα­τι­κές εξαγ­γε­λί­ες να πα­λιώ­νουν στα χαρ­τιά. Αν το χρο­νο­διά­γραμ­μα κρα­τή­σει, μέσα σε μια διε­τία από την υπο­γρα­φή το νο­σο­κο­μείο «Αν­δρέ­ας Πα­παν­δρέ­ου» θα γίνει κέ­ντρο ανα­φο­ράς για την ογκο­λο­γι­κή πε­ρί­θαλ­ψη ολό­κλη­ρου του συ­μπλέγ­μα­τος. Αν όχι, ο λο­γα­ρια­σμός δεν θα με­τρη­θεί σε χρήμα αλλά σε αν­θρώ­πους που δεν πρό­λα­βαν.

Αυτό το έργο δεν έχει πε­ρι­θώ­ριο να γίνει άλλη μια ιστο­ρία κα­θυ­στέ­ρη­σης, γιατί εδώ ο χρό­νος δεν κο­στί­ζει, πο­νά­ει.