Οικουμενικός Πατριάρχης: Να μας φυλάει ο Θεός όλους μας από την μάστιγα των πυρκαγιών

Στις κα­τα­στρο­φι­κές πυρ­κα­γιές που ξέ­σπα­σαν τις τε­λευ­ταί­ες ώρες στην Ελ­λά­δα και την Τουρ­κία ανα­φέρ­θη­κε ο Οι­κου­με­νι­κός Πα­τριάρ­χης.

«Θέλω να εκ­φρά­σω την λύπη ασφα­λώς όλων μας για τις με­γά­λες πυρ­κα­γιές που ξέ­σπα­σαν στην Εύ­βοια κυ­ρί­ως και σε άλλα δια­με­ρί­σμα­τα της Ελ­λά­δος, και εδώ στην Τουρ­κία, στην Προι­κόν­νη­σο, στο Εσκί Σεχίρ, και να ευ­χη­θώ να μας φυ­λά­γει ο Θεός όλους μας από την μά­στι­γα των πυρ­κα­γιών», ανέ­φε­ρε ο κκ Βαρ­θο­λο­μαί­ος ο οποί­ος χο­ρο­στά­τη­σε στον εσπε­ρι­νό της εορ­τής της Κοι­μή­σε­ως της Θε­ο­τό­κου στον φε­ρώ­νυ­μο Ναό του χω­ριού του στην Ίμβρο, και στον οποίο πα­ρέ­στη­σαν ο Μη­τρο­πο­λί­της Μύρων Χρυ­σό­στο­μος, η Γε­νι­κή Πρό­ξε­νος της Ελ­λά­δος στην Κων­στα­ντι­νού­πο­λη Γε­ωρ­γία Σουλ­τα­νο­πού­λου, η Πρό­ξε­νος κυρία Δανάη Βα­σι­λά­κη, ο Πρέ­σβης της Ελ­λά­δος στο Βιετ­νάμ Ιω­άν­νης Ρα­πτά­κης, ο Πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Ιμ­βρί­ων Αθη­νών Στυ­λια­νός Πού­λα­δος, και τα μέλη του ΔΣ, ο Πρό­ε­δρος της Ιμ­βρια­κής Ένω­σης Μα­κε­δο­νί­ας-Θρά­κης Παύ­λος Στα­μα­τί­δης, και μέλη του ΔΣ, η Πρό­ε­δρος της ΕΣΗΕΑ Μαρία Αντω­νιά­δου, πλή­θος κα­τοί­κων των Αγίων Θε­ο­δώ­ρων και Ιμ­βρί­ων που ζουν στην Ελ­λά­δα και σε άλλες χώρες.

Ο Πα­τριάρ­χης Βαρ­θο­λο­μαί­ος ανα­φέρ­θη­κε στο πρό­σω­πο της Πα­να­γί­ας και στην ιδιαί­τε­ρη τιμή που της απο­δί­δουν οι πι­στοί, «διότι την πι­στεύ­ου­με και την θε­ω­ρού­με Μη­τέ­ρα του Θεού, Μη­τέ­ρα της Εκ­κλη­σί­ας, Μη­τέ­ρα του κό­σμου, Μη­τέ­ρα του κα­θε­νός από εμάς».

Το πρωί της Τε­τάρ­της, ο Πα­να­γιώ­τα­τος τέ­λε­σε, στον Μη­τρο­πο­λι­τι­κό Ναό Κοι­μή­σε­ως της Θε­ο­τό­κου, όπου το 1961 χει­ρο­το­νή­θη­κε διά­κο­νος, στην πρω­τεύ­ου­σα της νήσου, Πα­να­γία, Τρι­σά­γιο υπέρ ανα­παύ­σε­ως των ψυχών του Γέ­ρο­ντός του, τότε Ίμ­βρου και Τε­νέ­δου Με­λί­τω­νος, του συ­ντα­ξιώ­του του, Κυ­ρίλ­λου, απο­θα­νό­ντος ως Γορ­τύ­νης και Αρ­κα­δί­ας και των πα­ρα­στά­ντων στην χει­ρο­το­νία του, με­τέ­πει­τα Μη­τρο­πο­λι­τών Σερ­ρών και Νι­γρί­της Μα­ξί­μου και Με­τρών και Αθύ­ρων Θε­ο­κλή­του.

Ακο­λού­θως πραγ­μα­το­ποί­η­σε εθι­μο­τυ­πι­κές επι­σκέ­ψεις στον Έπαρ­χο και τον Δή­μαρ­χο του νη­σιού, στους οποί­ους ευ­χή­θη­κε τα δέ­ο­ντα για την εορτή των θυ­σιών των Μου­σουλ­μά­νων.

Την προ­τρο­πή προς την Ιμ­βρια­κή νε­ο­λαία να εν­στερ­νι­σθεί και να φυ­λάσ­σει «ως κόρην οφθαλ­μού τας πα­τρώ­ας πα­ρα­δό­σεις και τας ανε­κτι­μή­τους αξίας, αι οποί­αι συ­γκρο­τούν την ταυ­τό­τη­τά μας και έσω­σαν το Γένος μας», απηύ­θυ­νε ο Οι­κου­με­νι­κός Πα­τριάρ­χης Βαρ­θο­λο­μαί­ος, στην ομι­λία του, το από­γευ­μα της Τε­τάρ­της, κατά τη διάρ­κεια ει­δι­κής εκ­δή­λω­σης που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στο χωριό του, τους Αγί­ους Θε­ο­δώ­ρους Ίμ­βρου, για την πα­ρου­σί­α­ση του Λευ­κώ­μα­τος «ΙΜ­ΒΡΟΣ – Τα­ξί­δι στον χρόνο, μέσα από τις γεύ­σεις και τις πα­ρα­δό­σεις», που επι­με­λή­θη­κε η κυρία Δέ­σποι­να Πορ­το­κά­λη και εκ­δό­θη­κε από το Σύλ­λο­γο Ιμ­βρί­ων Αθη­νών.

«Κάθε πρω­το­βου­λία, η οποία συμ­βάλ­λει εις την διά­σω­σιν, καλ­λιέρ­γειαν και προ­βο­λήν του πο­λι­τι­σμού της Ίμ­βρου, είναι πο­λύ­τι­μη και αξιέ­παι­νη και μας χα­ρο­ποιεί ιδιαι­τέ­ρως. Ο,τι επε­βί­ω­σε τό­σους αιώ­νας, ο,τι έσωσε τους κα­τοί­κους της πα­τρί­δος μας ως κανών ζωής, δεν επι­τρέ­πε­ται να χαθή σή­με­ρα, εις την επο­χήν των δι­καιω­μά­των του αν­θρώ­που και των αγώ­νων διά την πο­λι­τι­σμι­κήν ιδιο­προ­σω­πί­αν», επι­σή­μα­νε ο Ίμ­βριος Οι­κου­με­νι­κός Πα­τριάρ­χης και πρό­σθε­σε:

«Δο­ξά­ζο­μεν εκ βα­θέ­ων τον Θεόν της αγά­πης. Το απα­ρά­δε­κτον «Πρό­γραμ­μα δια­λύ­σε­ως» του 1964 προ­ξέ­νη­σεν ανεί­πω­τα δεινά, αλλά δεν διέ­λυ­σε το ήθος και το ηθι­κόν των Ιμ­βρί­ων. Αντι­θέ­τως, η πρω­τό­γνω­ρη δο­κι­μα­σία έγινε γυ­μνα­σία, πηγή δυ­να­μι­σμού, διά να δια­τη­ρή­σω­μεν την ταυ­τό­τη­τά μας. Ευ­γνω­μο­νού­μεν όσους έμει­ναν εις την χει­μα­ζο­μέ­νην Ίμ­βρον όλα τα πέ­τρι­να χρό­νια. Χωρίς αυ­τούς δεν θα υπήρ­χαν σή­με­ρα τα χωριά μας, δεν θα διε­σώ­ζε­το η ιδική μας Ίμ­βρος. Ούτε, βέ­βαια, η ξε­νι­τιά αλ­λοί­ω­σε την ψυχήν και την γνη­σιό­τη­τά μας. Όπου και να ευ­ρέ­θη­σαν οι Ίμ­βριοι, «κρά­τη­σαν μέσα τους την Ίμβρο», την κρά­τη­σαν εν­σω­μα­τω­μέ­νην εις τον τρό­πον ζωής τους εις ξέ­νους τό­πους.

Και ιδού! Σή­με­ρα ζώμεν μίαν ανο­δι­κήν πο­ρεί­αν. Εί­με­θα δε βέ­βαιοι ότι η πρό­ο­δος θα συ­νε­χι­σθή. Ο Πα­τριάρ­χης σας αγω­νί­ζε­ται δι’ αυτό και προ­σεύ­χε­ται αδια­λεί­πτως, να σκέπη και να ευ­λο­γή ο αγα­θο­δό­της Θεός την γε­νέ­τει­ράν μας. Τα σχο­λεία μας λει­τουρ­γούν, και διά πρώ­την φοράν εις την ιστο­ρί­αν της νήσου, έχο­μεν το Λύ­κειόν μας. Αι πύλαι των ναών είναι ανοι­κταί. Έχο­μεν πολλά ανα­και­νι­σμέ­να εξωκ­κλή­σια και τα δύο αγιο­ρει­τι­κά με­τό­χια των Αγίων Κων­στα­ντί­νου και Ελέ­νης και των Τα­ξιαρ­χών με το στορ­γι­κόν εν­δια­φέ­ρον του ποι­με­νάρ­χου μας. Αρ­κε­τοί συ­μπα­τριώ­ται μας επι­στρέ­φουν δι᾿ εγκα­τά­στα­σιν εις την αλη­σμό­νη­τον πα­τρί­δα. Εις το εξω­τε­ρι­κόν, οι Ίμ­βριοι προ­κό­πτουν με την ερ­γα­τι­κό­τη­τα, την ευ­φυί­αν και το ήθος τους. Ο Πα­τριάρ­χης σας είναι υπε­ρή­φα­νος δι’ όλους σας!»

Και αυ­πευ­θυ­νό­με­νος προς την Ιμ­βρια­κή νε­ο­λαία ο Πα­να­γιώ­τα­τος επι­σή­μα­νε: «Αδυ­να­τού­μεν να ολο­κλη­ρώ­σω­μεν αυτόν τον σύ­ντο­μον χαι­ρε­τι­σμόν, χωρίς να απευ­θυν­θώ­μεν προς την νέαν γε­νε­άν της Ίμ­βρου, πρό­σω­πον προς πρό­σω­πον…

Σας πα­ρα­κα­λού­με να σκέ­πτε­σθε και να επι­σκέ­πτε­σθε την Ίμ­βρον, να ανοί­γε­τε τα σπί­τια των προ­γό­νων σας, διά να αγάλ­λω­νται οι ζώ­ντες και να σκιρ­τούν αι ψυχαί των εκλι­πό­ντων. Διά να συ­νε­χί­ση να κτυπά η κα­μπά­να. Διά να ακού­ε­ται η πα­τρο­γο­νι­κή λαλιά των Ιμ­βρί­ων. Σας προ­σκα­λού­με να στη­ρί­ζε­τε την λει­τουρ­γί­αν των σχο­λεί­ων μας, η οποία εδη­μιούρ­γη­σε νέας ελ­πί­δας και προ­ο­πτι­κάς δι’ ένα κα­λύ­τε­ρον μέλ­λον διά την Ίμ­βρον. Επί­σης, να συμ­με­τέ­χε­τε εις το έργον των Συλ­λό­γων και των Σω­μα­τεί­ων μας. Και να θέ­τε­τε πά­ντο­τε το ερώ­τη­μα: «Αν δεν εν­δια­φερ­θού­με και δεν αγω­νι­σθού­με ημείς διά την Ίμ­βρον, άραγε ποίος άλλος θα το πράξη;».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ