Ο Φίλιππος Τριομμάτης κέρδισε την «μάχη» με την Alpha Bank

Mε από­φα­ση, που εξέ­δω­σε την Δευ­τέ­ρα το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την ει­δι­κή δια­δι­κα­σία ερ­γα­τι­κών δια­φο­ρών, έγινε δεκτή εν μέρει η αγωγή, που άσκη­σε κατά της Alpha Bank o κ. Φί­λιπ­πος Τριομ­μά­της, Συ­μπα­ρα­στά­της του Πο­λί­τη και της Επι­χεί­ρη­σης για το Νότιο Αι­γαίο.

Ο κ. Τριομ­μά­της, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», βρέ­θη­κε μετά την εκλο­γή του αντι­μέ­τω­πος με κα­ταγ­γε­λία της σύμ­βα­σής του από την τρά­πε­ζα.

Για το ίδιο θέμα δια­μαρ­τυ­ρή­θη­κε με επι­στο­λή του προς τον πρό­ε­δρο της τρά­πε­ζας ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γ. Χα­τζη­μάρ­κος.

Πα­ρέμ­βα­ση έγινε στην υπό­θε­ση και από το Υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να ο κ. Τριομ­μά­της, εκ­προ­σω­πού­με­νος από τους δι­κη­γό­ρους κ.κ. Μαρ­γα­ρί­τα Καρ­πα­θά­κη και Αι­κα­τε­ρί­νη Κού­ρου εστρά­φη κατά της τρά­πε­ζας, που εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τους δι­κη­γό­ρους κκ. Ιω­άν­νη Μο­λιώ­τη και Γε­ώρ­γιο Μαυ­ρο­μά­τη και κα­τόρ­θω­σε να ανα­γνω­ρι­στεί η ακυ­ρό­τη­τα τής κα­ταγ­γε­λί­ας της σύμ­βα­σής του, να υπο­χρε­ω­θεί η τρά­πε­ζα να τον δια­τη­ρή­σει στο ερ­γα­τι­κό της δυ­να­μι­κό με ενερ­γή σύμ­βα­ση εξαρ­τη­μέ­νης ερ­γα­σί­ας αο­ρί­στου χρό­νου και σε ει­δι­κό κα­θε­στώς άδειας ανευ απο­δο­χών και να του κα­τα­βά­λει χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 3.000 ευρώ.

Με την ίδια από­φα­ση απει­λεί­ται κατά της τρά­πε­ζας χρη­μα­τι­κή ποινή 100 ευρώ για κάθε ημέρα πα­ρα­βί­α­σης του δια­τα­κτι­κού της.

Ο κ. Τριομ­μά­της τύγ­χα­νε διευ­θύ­νων υπάλ­λη­λος της τρά­πε­ζας συν­δε­ό­με­νος με με σύμ­βα­ση εξαρ­τη­μέ­νης ερ­γα­σί­ας αο­ρί­στου χρό­νου από τις 21.01.2014 και ορ­γα­νι­κή θέση στο ανταλ­λα­κτή­ριο της ενα­γο­μέ­νης στο Μαν­δρά­κι Νι­σύ­ρου. Από εκεί απο­σπά­σθη­κε στο κα­τά­στη­μα της στην πόλη της Ρόδου.

Τυγ­χά­νει ενερ­γό μέλος της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης πρώ­του και δευ­τέ­ρου βαθ­μού (δήμος – πε­ρι­φέ­ρεια), ιδιό­τη­τα που είναι γνω­στή στο Νότιο Αι­γαίο. Στο πλαί­σιο της ενερ­γούς αυτής του δρά­σης γνω­στο­ποί­η­σε στην τρά­πε­ζα στις 27.02.2015 το εν­δε­χό­με­νο, το οποίο ση­μειω­τέ­ον του είχε γνω­στο­ποι­η­θεί σε βαθμό υψη­λής πι­θα­νό­τη­τας, να υπο­βά­λει αί­τη­ση για τη θέση του πε­ρι­φε­ρεια­κού συ­μπα­ρα­στά­τη του πο­λί­τη. Ακο­λού­θως στις 31.03.2015 πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε συ­νε­δρί­α­ση του πε­ρι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λί­ου, οπότε και εκλέ­χθη­κε ο ενά­γων για τη θέση αυτή.

Την εκλο­γή του αυτή γνω­στο­ποί­η­σε στην ενα­γό­με­νη την 21η.04.2015 με ταυ­τό­χρο­νο αί­τη­μά του για τη θέση του σε κα­θε­στώς ει­δι­κής άδειας άνευ απο­δο­χών, λο­γι­ζό­με­νης όμως ως χρό­νου πραγ­μα­τι­κής υπη­ρε­σί­ας με όλες τις έν­νο­μες και ου­σια­στι­κές συ­νέ­πειες αυτής.

Ωστό­σο η τρά­πε­ζα τού διε­μή­νυ­σε στις 21.04.2015 ότι τον θε­ω­ρεί από την 31.03.2015 αδι­καιο­λο­γή­τως από­ντα και κα­τήγ­γει­λε τη με­τα­ξύ τους σύμ­βα­ση ερ­γα­σί­ας στις 03.06.2015 λόγω αδι­καιο­λό­γη­της απου­σί­ας του.

Η τρά­πε­ζα ισχυ­ρί­ζε­ται ότι τον Ιού­νιο του έτους 2014, μετά την συγ­χώ­νευ­ση της Τρα­πέ­ζης με την πρώην Εμπο­ρι­κή Τρά­πε­ζα, κα­ταρ­τί­σθη­κε, νέος Ορ­γα­νι­σμός Προ­σω­πι­κού, ο οποί­ος έκτο­τε (και συ­γκε­κρι­μέ­να, από 2.6.2014) ισχύ­ει και δε­σμεύ­ει την Τρά­πε­ζα και το σύ­νο­λο του προ­σω­πι­κού της.

Σύμ­φω­να με τη διά­τα­ξη του άρ­θρου 29 του Ορ­γα­νι­σμού Προ­σω­πι­κού, την οποία και γνώ­ρι­ζε ο ενά­γων, έχουν προ­βλε­φθεί, πέραν της κα­ταγ­γε­λί­ας της συμ­βά­σε­ως ερ­γα­σί­ας (για την οποία υφί­στα­ται ξε­χω­ρι­στή, πρό­βλε­ψη), ει­δι­κοί και ορι­σμέ­νοι μόνο τρό­ποι λύ­σε­ως της συμ­βά­σε­ως ερ­γα­σί­ας των υπαλ­λή­λων της Τρα­πέ­ζης. Επι­πλέ­ον, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι στις 24.2.2015, δίχως ο ενά­γων να είχε προ­βεί σε οποια­δή­πο­τε γνω­στο­ποί­η­ση των σχε­τι­κών προ­θέ­σε­ών του, δη­μο­σιεύ­τη­κε στον το­πι­κό τύπο της Ρόδου η εί­δη­ση ότι αυτός ήταν επί των επι­κρα­τέ­στε­ρων υπο­ψη­φί­ων για τη θέση του Συ­μπα­ρα­στά­τη του Πο­λί­τη και της Επι­χεί­ρη­σης για την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου. Λαμ­βά­νο­ντας γνώση του εν λόγω δη­μο­σιεύ­μα­τος, ο Θ. Απο­στο­λί­δης, διευ­θυ­ντής του Κα­τα­στή­μα­τος Κω ρώ­τη­σε σχε­τι­κώς τον ενά­γο­ντα, ο οποί­ος δή­λω­σε ότι η εν λόγω θέση του προ­σφέρ­θη­κε τι­μη­τι­κά, αλλά ο ίδιος δεν εν­δια­φέ­ρε­ται για αυτήν. Υπο­στή­ρι­ξε ακόμη ότι στις 6.2.2015 είχε δια­κο­πεί η προ­σω­ρι­νή από­σπα­ση του ενά­γο­ντος, καθώς κα­τέ­στη απο­λύ­τως ανα­γκαία η επά­νο­δός του και η άσκη­ση διευ­θυ­ντι­κών κα­θη­κό­ντων στο κα­τά­στη­μα όπου ήταν το­πο­θε­τη­μέ­νος, στη Νι­σύ­ρο και ότι μετά την ως άνω δια­κο­πή της απο­σπά­σε­ώς του και την υπη­ρε­σια­κή επά­νο­δό του στη Νί­συ­ρο, αρ­χι­κώς έλαβε κα­νο­νι­κή και αναρ­ρω­τι­κή άδεια και εν συ­νε­χεία ανα­κί­νη­σε το πρώ­τον το θέμα της συμ­με­το­χής του στη Πε­ρι­φε­ρεια­κή Αυ­το­διοί­κη­ση, με απο­τέ­λε­σμα να μην ανα­λά­βει ποτέ εκ νέου τα κα­θή­κο­ντά του στο Ανταλ­λα­κτή­ριο – Κα­τά­στη­μα Νι­σύ­ρου.

Πε­ραι­τέ­ρω, η τρά­πε­ζα ισχυ­ρί­στη­κε ότι στις 27.2.2015 και χωρίς ως τότε να έχει υπάρ­ξει κά­ποια σχε­τι­κή εκ μέ­ρους του ενη­μέ­ρω­ση, γνω­στο­ποί­η­σε στην Τρά­πε­ζα την πι­θα­νό­τη­τα και μόνο να θέσει υπο­ψη­φιό­τη­τα, δεν ανέ­φε­ρε ότι θα κα­τα­λά­βει με βε­βαιό­τη­τα τη θέση, ούτε το ότι θα αι­τη­θεί λόγω της πι­θα­νής εκλο­γής του άδεια άνευ απο­δο­χών, ώστε, ο ισχυ­ρι­σμός του ότι δήθεν, η Τρά­πε­ζα όφει­λε μετά την επι­στο­λή του αυτή να αντι­τα­χθεί ή να δια­τυ­πώ­σει την πρό­θε­σή της να μη του χο­ρη­γή­σει την άδεια άνευ απο­δο­χών είναι έωλος.

Εν συ­νε­χεία, στις 2.4.2015 με νέα του επι­στο­λή γνω­στο­ποί­η­σε στην Τρά­πε­ζα ότι εξε­λέ­γη στη θέση του Πε­ρι­φε­ρεια­κού Συ­μπα­ρα­στά­τη και έθεσε θέμα λήψης αδεί­ας άνευ απο­δο­χών και κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της ενα­γό­με­νης, κατά πα­ρά­βα­ση των σχε­τι­κών εγκυ­κλί­ων της.

Σε συ­νέ­χεια της ως άνω επι­στο­λής του ενά­γο­ντος, η τρά­πε­ζα, με την από 21.04.2015 επι­στο­λή της κα­τέ­στη­σε σαφές στον ενά­γο­ντα ότι δεν απο­δε­χό­ταν ως δι­καιο­λο­γη­μέ­νη την αποχή από την ερ­γα­σία του, γιατί αφε­νός μεν αντι­τί­θε­το στις δια­δι­κα­σί­ες της Τρα­πέ­ζης περί χο­ρή­γη­σης αδειών στους υπαλ­λή­λους της, αφε­τέ­ρου γιατί δεν ενέ­πι­πτε στις σχε­τι­κές νο­μο­θε­τι­κές δια­τά­ξεις για τη χο­ρή­γη­σή της.

Πα­ράλ­λη­λα, η Τρά­πε­ζα επε­σή­μα­νε ότι η αποχή αυτή προ­κα­λεί ση­μα­ντι­κή αρ­ρυθ­μία στη λει­τουρ­γία του Κα­τα­στή­μα­τος Νι­σύ­ρου και απο­τε­λεί αιφ­νί­δια με­τα­βο­λή των ερ­γα­σια­κών δε­δο­μέ­νων του αντι­δί­κου, επί των οποί­ων βα­σί­στη­κε αρ­χι­κά η πρό­σλη­ψή του.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι η 02-06-2015 κα­ταγ­γε­λία, της σύμ­βα­σης εξαρ­τη­μέ­νης ερ­γα­σί­ας του κ. Τριομ­μά­τη στην οποία προ­έ­βη η τρά­πε­ζα τυγ­χά­νει αδι­καιο­λό­γη­τη, και άρα άκυρη, λόγω του ότι η απου­σία του ενά­γο­ντος είναι νό­μι­μη. Επί­σης, έκρι­νε ότι οφεί­λει να κα­τα­βά­λει στον ενά­γο­ντα ως χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση για την ηθική του βλάβη από την προ­σβο­λή της ηθι­κής υπό­στα­σής του ως ερ­γα­ζό­με­νου προ­σώ­που και πο­λί­τη, που απώ­λε­σε την ερ­γα­σια­κή του θέση εξ αφορ­μής της εκλο­γής του σε αι­ρε­τή θέση της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης, το ποσό των 3.000 ευρώ.