Δημήτρης Γάκης: «Ούτε μια σταγόνα νερό χαμένη»

Για την κατάλ­ληλα σχε­δια­σμένη και απο­τε­λε­σμα­τική δια­χεί­ριση των υδα­τι­κών πόρων στα ευαί­σθητα νησιω­τικά οικο­συ­στή­ματα της χώρας, μίλησε ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Δημή­τρης Γάκης στη συνε­δρί­αση των Επι­τρο­πών υδα­τι­κών πόρων και νησιω­τι­κών και ορεινών περιο­χών της Βουλής, τη Δευτέρα 9 Ιουλίου.

Ο βου­λευ­τής, ανα­φέρ­θηκε διε­ξο­δικά στα ιδιαί­τερα περι­βαλ­λο­ντικά και υδρο­λο­γικά ζητή­ματα της Δωδε­κα­νή­σου και τόνισε την ανάγκη εξει­δί­κευ­σης των μελετών και σχεδίων δράσης για την αντι­με­τώ­πιση της ξηρα­σίας και της λει­ψυ­δρίας, την επάρ­κεια σε ποιο­τικό νερό, για κάθε νησί ξεχω­ρι­στά. Δεν μπορεί να μιλή­σουμε για τα ίδια προ­βλή­ματα σε όλο το σύμπλεγμα της Δωδε­κα­νή­σου. Δεν είναι το ίδιο πρό­βλημα για το νερό που αντι­με­τω­πί­ζει η Μεγίστη με την Πάτμο ή την Τήλο», είπε ο Δημή­τρης Γάκης.

Ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου ανα­φέρ­θηκε επίσης στο φαι­νό­μενο της ερη­μο­ποί­η­σης, που όπως σημεί­ωσε έρχεται αργά, σταθερά και μπορεί να έχει κατα­στρο­φι­κές συνέ­πειες στην περιοχή μας. «Η κλι­μα­τική αλλαγή, η ερη­μο­ποί­ηση, πρέπει να αντι­με­τω­πι­στούν στα πρώϊμα στάδια για να μην βρε­θούμε ξαφνικά απρο­ε­τοί­μα­στοι και βιώ­σουμε τις σημα­ντι­κές περι­βαλ­λο­ντι­κές επι­πτώ­σεις που προ­κα­λούν οι πλημ­μύ­ρες που επι­μέ­νουν σε ορι­σμέ­νες περιο­χές, ή η ξηρασία και η λει­ψυ­δρία, φαι­νό­μενα που καθι­στούν την κοι­νω­νία μας πιο ευάλωτη και με ανυ­πο­λό­γι­στο κόστος ζημιών», τόνισε. Σε αυτήν την κατεύ­θυνση νομίζω ότι θα πρέπει έχουμε ένα στόχο που να εκφρά­ζε­ται με ένα σύνθημα που θα πρέπει να το κάνουμε βίωμα: «ούτε μια σταγόνα νερό χαμένη». Στο πλαίσιο αυτό, συνέ­χισε ο Δημή­τρης Γάκης, για να πετύ­χουμε το βέλ­τι­στο απο­τέ­λε­σμα στα νησιά μας, θα πρέπει, α) να επα­να­φέ­ρουμε τη λύση των υδα­το­δε­ξα­με­νών και β) να προ­χω­ρή­σουμε στην κατα­σκευή δευ­τε­ρευό­ντων «παράλ­λη­λων» δικτύων, κυρίως για τους βιο­λο­γι­κούς καθα­ρι­σμούς.

Ο Δημή­τρης Γάκης ανα­φέρ­θηκε στη Ρόδο και στα ειδικά ζητή­ματα υδα­τι­κής επάρ­κειας και λει­τουρ­γίας του δικτύου δια­χεί­ρι­σης υδα­τι­κών πόρων του νησιού με έμφαση στα ειδικά ζητή­ματα της Νότιας Ρόδου. «Το νερό, που έρχεται από το φράγμα Γαδουρά, το οποίο λει­τουρ­γεί κατά την άποψή μας ήδη ικα­νο­ποι­η­τικά, δεν τρο­φο­δο­τεί το νότιο τμήμα του νησιού το οποίο ανα­πτύσ­σε­ται ραγδαία. Αυτό έχει σαν απο­τέ­λε­σμα, εκεί, να κατα­σκευά­ζο­νται αφα­λα­τώ­σεις από τους ίδιους τους επεν­δυ­τές, πάντα μέσα στο πλαίσιο των ανα­γκαίων περι­βαλ­λο­ντι­κών όρων και εγκρί­σεων, χωρίς όμως να υπάρχει ένα τέτοιο δίκτυο που να δίνει τη δυνα­τό­τητα της επι­στρο­φής του νερού από το βιο­λο­γικό καθα­ρι­σμό…». Τέλος, ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου υπο­γράμ­μισε την ανάγκη έργων για την ενί­σχυση του υδρο­φό­ρου ορί­ζο­ντα, π.χ. με είτε με μικρά φράγ­ματα είτε με μεγάλα φράγ­ματα, θέτο­ντας εκτός από την αύξηση των υδα­τι­κών υδά­τι­νων πόρων και το ζήτημα της αντι­πλημ­μυ­ρι­κής προ­στα­σίας (ιδιαί­τερα μετά τις τελευ­ταίες κατα­στρο­φι­κές δασικές πυρ­κα­γιές που έπληξαν το νησί) και της ενί­σχυ­σης των υδα­τι­κών πόρων που θα χρη­σι­μο­ποιού­νται στις αγρο­τι­κές καλ­λιέρ­γειες του νησιού.

Ο Δημή­τρης Γάκης, ανα­φέρ­θηκε επίσης στην ανάγκη μείωσης της «υπερ­κα­τα­νά­λω­σης» νερού από τα ξενο­δο­χεία τους καλο­και­ρι­νούς μήνες με την δημιουρ­γία κινή­τρων – αντι­κι­νή­τρων και περι­βαλ­λο­ντικά κατάλ­λη­λων επι­λο­γών (π.χ. μεσο­γεια­κοί κήποι αντί για τερά­στιες εκτά­σεις με γκαζόν) για τη βέλ­τι­στη χρήση των δια­θέ­σι­μων υδα­τι­κών πόρων των νησιών.