ΔΕΗ: Φεύγουν οι μισοί! Αύξηση-σοκ στα τιμολόγια

Του Χάρη Φλου­δό­που­λου

Μια ΔΕΗ με το μισό προ­σω­πι­κό σε σχέση με σή­με­ρα, αυ­ξή­σεις-“φωτιά” στα τι­μο­λό­για και ανε­λέ­η­το “κυ­νή­γι” για τις ανε­ξό­φλη­τες οφει­λές προς την εται­ρεία, προ­βλέ­πει η πρό­τα­ση της McKinsey προ­κει­μέ­νου η δη­μό­σια επι­χεί­ρη­ση να οδη­γη­θεί σε πλήρη ανα­διάρ­θρω­ση και να κα­τα­στεί βιώ­σι­μη.

Έπει­τα από μία τριε­τία διαρ­κούς απα­ξί­ω­σης, κατά την οποία έγι­ναν αλ­λε­πάλ­λη­λα λάθη, κα­τα­στρο­φι­κές επι­λο­γές και υπήρ­ξε εμ­μο­νή σε πο­λι­τι­κές που οδή­γη­σαν τη ΔΕΗ αντι­μέ­τω­πη με πραγ­μα­τι­κό κίν­δυ­νο κα­τάρ­ρευ­σης, το επι­χει­ρη­σια­κό πλάνο πε­ρι­λαμ­βά­νει δύ­σκο­λες πο­λι­τι­κά και κοι­νω­νι­κά επι­λο­γές, συ­ντα­γές λι­τό­τη­τας αλλά και υπερ­φι­λό­δο­ξους στό­χους.

Η στό­χευ­ση των μέ­τρων

Η ΔΕΗ έδωσε στη δη­μο­σιό­τη­τα ένα γε­νι­κό πε­ρί­γραμ­μα του επι­χει­ρη­σια­κού πλά­νου, ωστό­σο στα όσα δη­μο­σιο­ποι­ή­θη­καν δεν πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται εξει­δι­κεύ­σεις των μέ­τρων. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες του “Κε­φα­λαί­ου”, υπάρ­χει συ­γκε­κρι­μέ­νος οδι­κός χάρ­της μέ­τρων που η διοί­κη­ση της ΔΕΗ απέ­φυ­γε να δη­μο­σιο­ποι­ή­σει, καθώς προ­βλέ­πο­νται πο­λι­τι­κά και κοι­νω­νι­κά ευαί­σθη­τες απο­φά­σεις, όπως η δρα­στι­κή μεί­ω­ση του προ­σω­πι­κού και οι ση­μα­ντι­κές αυ­ξή­σεις στις τιμές του ρεύ­μα­τος.

Ο σύμ­βου­λος προ­τεί­νει κάτι εξαι­ρε­τι­κά απλό, αλλά δύ­σκο­λα υλο­ποι­ή­σι­μο, σε σχέση με την ανα­διάρ­θρω­ση της επι­χεί­ρη­σης: καθώς η μνη­μο­νια­κή υπο­χρέ­ω­ση που έχει ανα­λά­βει η κυ­βέρ­νη­ση είναι να μειω­θεί στο 50% το με­ρί­διο της ΔΕΗ στην αγορά (θυ­μί­ζου­με ότι το προη­γού­με­νο σχέ­διο προ­έ­βλε­πε την πώ­λη­ση του 30% των μο­νά­δων και την πα­ρα­χώ­ρη­ση του 30% του προ­σω­πι­κού στην υπό πώ­λη­ση εται­ρεία), προ­τεί­νε­ται η ΔΕΗ μέχρι το 2022 να έχει μεί­νει με το μισό προ­σω­πι­κό σε σχέση με σή­με­ρα.

Οι ενέρ­γειες που αφο­ρούν τους ερ­γα­ζο­μέ­νους, σύμ­φω­να με στοι­χεία που έχει στη διά­θε­σή του το “Κ”, είναι οι εξής:

– Σή­με­ρα το προ­σω­πι­κό της ΔΕΗ είναι 10.600 υπάλ­λη­λοι, ενώ ακόμα 1.500 υπάλ­λη­λοι είναι έκτα­κτο προ­σω­πι­κό.

– Εντός του 2018, 1.300 άτομα θα απο­χω­ρή­σουν, στο πλαί­σιο της απο­ε­πέν­δυ­σης των λι­γνι­τών, ενώ, εάν πε­ρι­λη­φθούν και οι συμ­βα­σιού­χοι, ο αριθ­μός ανε­βαί­νει πάνω από 1.500 άτομα.

– Εντός του 2019, πάνω από 500 άτομα θα απο­χω­ρή­σουν εξαι­τί­ας της από­συρ­σης των μο­νά­δων σε Καρ­διά και Αμύ­νταιο.

– Σειρά θα πά­ρουν πε­ρί­που 1.000 συμ­βα­σιού­χοι, των οποί­ων οι συμ­βά­σεις δεν θα ανα­νε­ω­θούν, καθώς η εσω­τε­ρι­κή ανα­διάρ­θρω­ση των υπο­στη­ρι­κτι­κών λει­τουρ­γιών θα φέρει συγ­χω­νεύ­σεις και οι­κο­νο­μί­ες κλί­μα­κας.

– 900 υπάλ­λη­λοι οδη­γού­νται σε συ­ντα­ξιο­δό­τη­ση.

– Ο κύ­κλος κλεί­νει με ένα ευρύ πρό­γραμ­μα πα­ρο­χής κι­νή­τρων για όσους βρί­σκο­νται κοντά στη συ­ντα­ξιο­δό­τη­ση, που εκτι­μά­ται ότι μπο­ρεί να μειώ­σει κατά πε­ρί­που 3.000 άτομα το προ­σω­πι­κό.

Η εθε­λού­σια θα συν­δυα­στεί και με προ­σλή­ψεις με ανα­λο­γία 3 προς 1, δη­λα­δή για κάθε τρία άτομα που απο­χω­ρούν θα γίνει μία πρό­σλη­ψη. Στό­χος είναι μέσα στην επό­με­νη πε­ντα­ε­τία να έχουν απο­χω­ρή­σει από τη ΔΕΗ πάνω από 6.000 άτομα, ενώ θα υπάρ­ξουν και προ­σλή­ψεις πε­ρί­που 1.000 νέων υπαλ­λή­λων.

Μια εν­δια­φέ­ρου­σα λε­πτο­μέ­ρεια των προ­τά­σε­ων είναι ότι ο σύμ­βου­λος θε­ω­ρεί πως θα πρέ­πει το προ­σω­πι­κό των μο­νά­δων που θα που­λη­θούν, εάν δεν με­τα­κι­νη­θεί στις νέες εται­ρεί­ες που θα πε­ρά­σουν σε ιδιώ­τη, να απο­χω­ρή­σει επί­σης από τη ΔΕΗ μέσα στην επό­με­νη 5ετία.

Πρα­κτι­κά, δη­λα­δή, η θε­ρα­πεία-σοκ που θα εφαρ­μο­στεί είναι, καθώς η ΔΕΗ θα χάσει το 50% του τζί­ρου της, να μειώ­σει κατά 50% και το προ­σω­πι­κό της.

Τι θα γίνει με τους λο­γα­ρια­σμούς

Και εάν στο σκέ­λος των εξοι­κο­νο­μή­σε­ων ο σύμ­βου­λος θε­ω­ρεί ότι η ΔΕΗ, για να είναι βιώ­σι­μη, θα πρέ­πει σε 5 χρό­νια να μεί­νει με το 50% του προ­σω­πι­κού της, στο σκέ­λος των εσό­δων προ­τεί­νο­νται επί­σης εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λες απο­φά­σεις, που θα προ­κα­λέ­σουν κοι­νω­νι­κές αλλά και πο­λι­τι­κές αντι­δρά­σεις.

Ο σύμ­βου­λος, πέρα από τις προ­τά­σεις που αφο­ρούν το μάρ­κε­τινγκ, τα νέα προ­ϊ­ό­ντα κ.λπ., που θα φέ­ρουν επι­πλέ­ον έσοδα μα­κρο­πρό­θε­σμα, προ­τεί­νει την ανα­θε­ώ­ρη­ση της τι­μο­λο­για­κής πο­λι­τι­κής της εται­ρεί­ας, με στόχο να αυ­ξη­θούν κατά 100 εκατ. ευρώ τα λει­τουρ­γι­κά κέρδη EBITDA της εται­ρεί­ας. Αν και δεν ανα­φέ­ρε­ται ρητά, η πιο προ­φα­νής λύση, με δε­δο­μέ­νο ότι ο πο­λι­τι­κός προϊ­στά­με­νος της ΔΕΗ έχει απο­κλεί­σει την επι­βο­λή αυ­ξή­σε­ων, του­λά­χι­στον μέχρι τις εκλο­γές, το πιο πι­θα­νό σε­νά­ριο είναι ότι θα μειω­θεί η έκ­πτω­ση συ­νέ­πειας 15%, η οποία, σύμ­φω­να με πα­λαιό­τε­ρους υπο­λο­γι­σμούς, είχε κο­στί­σει στη ΔΕΗ πε­ρί­που 170 εκατ. ευρώ. Ωστό­σο, μέχρι το 2022 είναι σαφές ότι ο σύμ­βου­λος θε­ω­ρεί πως η τι­μο­λο­για­κή πο­λι­τι­κή πρέ­πει να αλ­λά­ξει, προς όφε­λος της λει­τουρ­γι­κής κερ­δο­φο­ρί­ας της επι­χεί­ρη­σης. Αυτό ση­μαί­νει ότι σε πρώτη φάση θα πρέ­πει να εξα­σφα­λι­στούν από τα τι­μο­λό­για ρεύ­μα­τος 70-100 εκατ. ευρώ.

Εκτός, όμως, από τις αυ­ξή­σεις στα τι­μο­λό­για, ακόμα ένα κε­φά­λαιο αφορά τις ανε­ξό­φλη­τες οφει­λές, που –κατά δή­λω­ση της ΔΕΗ– έχουν πέσει κάτω από τα 2,5 δισ. ευρώ. Εδώ, λοι­πόν, ο σύμ­βου­λος φαί­νε­ται ότι προ­τεί­νει να εξα­ντλη­θεί κάθε πε­ρι­θώ­ριο και να εντα­θούν οι προ­σπά­θειες σε όλα τα επί­πε­δα, θε­ω­ρώ­ντας ότι μπο­ρούν να ει­σπρα­χθεί πε­ρί­που 1 δισ. από το σύ­νο­λο των ανε­ξό­φλη­των οφει­λών πε­λα­τών.

Τέλος, το πλάνο πε­ρι­λαμ­βά­νει στό­χους πρα­κτι­κά ανέ­φι­κτους με βάση την ιστο­ρία αλλά και τον τρόπο που δου­λεύ­ει η ΔΕΗ, όπως την προ­σθή­κη 2.000 MW έως 2.500 MW ΑΠΕ μέχρι το 2035.

Αντι­δρούν οι ερ­γα­ζό­με­νοι

Πηγές των ερ­γα­ζο­μέ­νων της ΔΕΗ χα­ρα­κτη­ρί­ζουν το πλάνο που έχει εκ­πο­νη­θεί από τον σύμ­βου­λο μη εφαρ­μό­σι­μο, έως και αστείο, ιδιαί­τε­ρα στο σκέ­λος της εθε­λου­σί­ας. Ταυ­τό­χρο­να, επι­ση­μαί­νουν ότι θα επι­βα­ρυν­θεί η ΔΕΗ με τα όποια κί­νη­τρα δο­θούν σε ερ­γα­ζο­μέ­νους που θα απο­χω­ρή­σουν σε λίγα χρό­νια και πα­ράλ­λη­λα θα δη­μιουρ­γη­θούν λει­τουρ­γι­κά κενά, καθώς οι προ­σλή­ψεις μέσω ΑΣΕΠ κα­θυ­στε­ρούν ση­μα­ντι­κά. Η εται­ρεία δεν θα μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει, ενώ θε­ω­ρούν ότι σκό­πι­μα η διοί­κη­ση δεν απο­κά­λυ­ψε επί­ση­μα στο δ.σ., αλλά και στους ερ­γα­ζο­μέ­νους, κρί­σι­μες πα­ρα­μέ­τρους του επι­χει­ρη­σια­κού πλά­νου.

Πώς εκτο­ξεύ­θη­καν οι λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές – Από το “Δεν πλη­ρώ­νω”, στη “μικρή ΔΕΗ”

Πώς φτά­σα­με στο ση­μείο σή­με­ρα η ΔΕΗ να χρειά­ζε­ται να μεί­νει με το μισό προ­σω­πι­κό, αλλά και να αυ­ξή­σει τι­μο­λό­για και να εξα­ντλή­σει κάθε πε­ρι­θώ­ριο, για να μπο­ρέ­σει να έχει μέλ­λον και να απο­φύ­γει την ορι­στι­κή κα­τάρ­ρευ­ση;

Εδώ, βε­βαί­ως, υπάρ­χουν ευ­θύ­νες με ονο­μα­τε­πώ­νυ­μο, από τις κα­τα­στρο­φι­κές επι­λο­γές που έγι­ναν τα τε­λευ­ταία χρό­νια και οδή­γη­σαν τη ΔΕΗ σε αυ­στη­ρό μνη­μό­νιο. Η αρχή έγινε το 2012, όταν για λό­γους ει­σπρα­ξι­μό­τη­τας η τότε κυ­βέρ­νη­ση θε­ώ­ρη­σε ότι το ΕΕ­ΤΗ­ΔΕ, το πε­ρί­φη­μο “χα­ρά­τσι” για τα ακί­νη­τα, θα έπρε­πε να μπει στους λο­γα­ρια­σμούς της ΔΕΗ. Τότε ξε­κί­νη­σε από διά­φο­ρα κι­νή­μα­τα το πε­ρί­φη­μο “Δεν πλη­ρώ­νω” και για τους λο­γα­ρια­σμούς της ΔΕΗ, με την ανοχή, αν όχι και την πα­ρό­τρυν­ση, της τότε αντι­πο­λί­τευ­σης. Λόγω, όμως, των συν­θη­κών, απα­γο­ρεύ­τη­κε στη ΔΕΗ να κάνει απο­κο­πές με­τρη­τών και για πρώτη φορά οι ανε­ξό­φλη­τες οφει­λές ξε­πέ­ρα­σαν το 1 δισ.

Έκρη­ξη οφει­λών

Και ενώ μέχρι ενός ση­μεί­ου η κα­τά­στα­ση είχε πα­ρα­μεί­νει ελεγ­χό­με­νη έως στά­σι­μη μέχρι το κα­λο­καί­ρι του 2014, η άνο­δος στην εξου­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έφερε την έκρη­ξη του κι­νή­μα­τος “Δεν πλη­ρώ­νω” και την εκτί­να­ξη των λη­ξι­πρό­θε­σμων οφει­λών πάνω από τα 3 δισ. ευρώ. Κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο έπαι­ξε η από­φα­ση της διοί­κη­σης, έπει­τα από πίεση της κυ­βέρ­νη­σης, να μην κόβει το ρεύμα σε απλή­ρω­τους λο­γα­ρια­σμούς κάτω των 1.000 ευρώ αδια­κρί­τως.

Το δεύ­τε­ρο ση­μείο κα­μπής για τη ΔΕΗ ήταν η αλ­λα­γή του σχε­δια­σμού για τη λε­γό­με­νη “μικρή ΔΕΗ” και την πώ­λη­ση του 30% των μο­νά­δων (και υδροη­λε­κτρι­κών), που αντι­κα­τα­στά­θη­κε από την πώ­λη­ση του 40% των λι­γνι­τών μαζί με την υπο­χρέ­ω­ση για απώ­λεια του 50% του με­ρι­δί­ου αγο­ράς στη λια­νι­κή. Εδώ η ιδε­ο­λο­γι­κή εμ­μο­νή της κυ­βέρ­νη­σης έφερε ως απο­τέ­λε­σμα οι πιέ­σεις για άνοιγ­μα της αγο­ράς ηλε­κτρι­σμού να με­του­σιω­θούν στο χει­ρό­τε­ρο δυ­να­τό σε­νά­ριο για την εται­ρεία, αφού, με το μο­ντέ­λο που τε­λι­κώς επε­λέ­γη, οδη­γού­μα­στε σε βίαιο σπά­σι­μο της εται­ρεί­ας με τα λι­γό­τε­ρα δυ­να­τά οφέλη. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κές είναι οι δη­μο­πρα­σί­ες ΝΟΜΕ, μέσω των οποί­ων η εται­ρεία ανα­γκά­ζε­ται να πουλά σε με­τα­βλη­τό κό­στος λι­γνι­τι­κή και υδροη­λε­κτρι­κή ενέρ­γεια, με απώ­λειες αρ­κε­τών δε­κά­δων εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ. Αντί, λοι­πόν, η ΔΕΗ να ει­σπρά­ξει 1,5 δισ. για την απώ­λεια του 30%, πλέον η συ­ζή­τη­ση είναι για με­ρι­κές δε­κά­δες ή εκα­το­ντά­δες εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ που θα ει­σπρά­ξει από την πώ­λη­ση του 40% των λι­γνι­τών της.

Το ίδιο ισχύ­ει και με τον ΑΔΜΗΕ, με τη ΔΕΗ να πουλά το 100% και να απο­ζη­μιώ­νε­ται μόνο για το 49% σε μια δια­δι­κα­σία-τρα­γέ­λα­φο. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι η ΔΕΗ τώρα επι­χει­ρεί να απαλ­λα­γεί από την υπο­χρέ­ω­ση να κα­τα­βά­λει τον φόρο με­τα­βί­βα­σης, ακόμα και για το πο­σο­στό (51%) που δεν ει­σέ­πρα­ξε τί­μη­μα από την εκ­χώ­ρη­ση του δια­χει­ρι­στή.

Ενέ­σεις ρευ­στού

Η οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση της ΔΕΗ επι­δει­νώ­θη­κε και από άλλες επι­λο­γές, όπως τη χρέ­ω­ση προ­μη­θευ­τή, που επι­βά­ρυ­νε με 300 εκατ. ευρώ τα απο­τε­λέ­σμα­τα της πε­ρυ­σι­νής χρο­νιάς, την ίδια στιγ­μή που, όπως επι­ση­μαί­νει και ο ίδιος ο σύμ­βου­λος, ο συν­δυα­σμός χρέ­ους, κερ­δο­φο­ρί­ας και πω­λή­σε­ων δεν είναι με­σο­πρό­θε­σμα βιώ­σι­μος και θα πρέ­πει η εται­ρεία επει­γό­ντως να βελ­τιώ­σει τη σχέση κα­θα­ρού χρέ­ους – EBITDA.

Από τα τέλη του 2017, πά­ντως, υπάρ­χουν ενέ­σεις ρευ­στό­τη­τας κυ­ρί­ως με την απο­πλη­ρω­μή των ανε­ξό­φλη­των οφει­λών, ενώ και η συμ­φω­νία για ανα­χρη­μα­το­δό­τη­ση του με­γά­λου κοι­νο­πρα­κτι­κού δα­νεί­ου, έστω και με όρους που δεν ικα­νο­ποί­η­σαν την αγορά (επι­τό­κιο 5,8% και απο­πλη­ρω­μές 200 εκατ. ευρώ στην επό­με­νη διε­τία) βελ­τιώ­νουν το πε­ρι­βάλ­λον για τον δα­νει­σμό της εται­ρεί­ας. Πά­ντως, ακόμα και σή­με­ρα η Standard & Poor’s δια­τη­ρεί την αξιο­λό­γη­ση “CCC”, έχο­ντας δη­λώ­σει ότι θα ανα­βαθ­μί­σει το rating μόλις ξε­κα­θα­ρι­στεί πλή­ρως το τοπίο για την ανα­χρη­μα­το­δό­τη­ση όλων των υπο­χρε­ώ­σε­ων που λή­γουν το 2019.

Οι απώ­λειες, το σορ­τά­ρι­σμα και οι ανη­συ­χί­ες των επεν­δυ­τών

Τέσ­σε­ρα μόλις χρό­νια έχουν πε­ρά­σει από όταν η με­το­χή της ΔΕΗ συ­γκα­τα­λε­γό­ταν στις επεν­δυ­τι­κές προ­τά­σεις των πε­ρισ­σό­τε­ρων οίκων που πα­ρα­κο­λου­θούν την εγ­χώ­ρια κε­φα­λαια­γο­ρά. Έκτο­τε, ωστό­σο, άλ­λα­ξαν πολλά με απο­τέ­λε­σμα σή­με­ρα η πλή­ρης ανα­διάρ­θρω­ση της εται­ρεί­ας να είναι ένας από τους βα­σι­κούς όρους που θέ­τουν τόσο οι οίκοι αξιο­λό­γη­σης για το rating της ΔΕΗ όσο και οι ανα­λυ­τές για ανα­βάθ­μι­ση των συ­στά­σε­ών τους για τη με­το­χή της. Άλ­λω­στε, η πο­ρεία της εται­ρεί­ας τα τε­λευ­ταία χρό­νια οδή­γη­σε στην απώ­λεια της εμπι­στο­σύ­νης των επεν­δυ­τών, όταν δεν έχει πε­ρά­σει με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα από τότε που σο­βα­ρά διε­θνή funds με μα­κρο­πρό­θε­σμες το­πο­θε­τή­σεις, όπως το Silchester, το­πο­θε­τού­νταν με ισχυ­ρά πο­σο­στά (13,8%) στη με­το­χή. Πλέον, η Silchester έχει εγκλω­βι­στεί, καθώς το­πο­θε­τή­θη­κε σε πολύ υψη­λό­τε­ρα επί­πε­δα, και οι μόνοι διε­θνείς επεν­δυ­τές που ακου­μπούν τη με­το­χή είναι υπο­τι­μη­τι­κοί κερ­δο­σκό­ποι όπως η Lansdowne, που πήρε ση­μα­ντι­κές θέ­σεις short ήδη από πέ­ρυ­σι το φθι­νό­πω­ρο.

Αλλά και η Standard & Poor’s, που δια­τη­ρεί αξιο­λό­γη­ση “CCC” για την πι­στο­λη­πτι­κή ικα­νό­τη­τα της ΔΕΗ, ζητά αφε­νός ικα­νο­ποι­η­τι­κή διευ­θέ­τη­ση των άμε­σων δα­νεια­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων της εται­ρεί­ας και αφε­τέ­ρου σκλη­ρές απο­φά­σεις για μεί­ω­ση προ­σω­πι­κού, δα­πα­νών και ενί­σχυ­ση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας για να βελ­τιώ­σει το rating της εται­ρεί­ας.

Από το 2014 και την κε­φα­λαιο­ποί­η­ση των 2,4 δισ. ευρώ, που αντι­κα­τό­πτρι­ζε τη θε­τι­κή προ­ο­πτι­κή της ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης, πλέον η ΔΕΗ απο­τι­μά­ται μόλις στα 437 εκατ. ευρώ. Σε αυτά, βέ­βαια, θα πρέ­πει να υπο­λο­γι­στούν και τα 400 εκατ. ευρώ κε­φα­λαιο­ποί­η­σης του ΑΔΜΗΕ Συµµετο­χών, ο οποί­ος απο­σχί­στη­κε το 2017 από τη ΔΕΗ και µετο­χο­ποι­ή­θη­κε, µε τους µετό­χους της ΔΕΗ να λαµβά­νουν µία µετοχή του ΑΔΜΗΕ για καθεµία µετοχή που κα­τεί­χαν. Πιο ανα­λυ­τι­κά, από τα υψηλά των 12,15 ευρώ (κε­φα­λαιο­ποί­η­ση 2,8 δισ. ευρώ), η µετοχή της Επι­χεί­ρη­σης σήµερα έχει υπο­χω­ρή­σει στα 1,86 ευρώ. Εάν προ­στε­θεί και η κε­φα­λαιο­ποί­η­ση του ΑΔΜΗΕ (400 εκατ. ευρώ), τότε η συ­γκρί­σιµη κε­φα­λαιο­ποί­η­ση φτά­νει τα 837 εκατ. ευρώ. Δη­λα­δή έχει χαθεί το 70% της αξίας από τα υψηλά της µετο­χής της ΔΕΗ.

Η μεί­ω­ση της κε­φα­λαιο­ποί­η­σης της ΔΕΗ ακο­λού­θη­σε αυτήν του τζί­ρου της. Το 2014 ο κύ­κλος ερ­γα­σιών της ΔΕΗ ήταν 5,863 δισ. ευρώ και η λει­τουρ­γι­κή κερ­δο­φο­ρία EBITDA ξε­περ­νού­σε το 1 δισ. (1,022 δισ. ευρώ). Μέσα στο διά­στη­μα αυτό, με απο­κο­ρύ­φω­μα το 2017, η ΔΕΗ απώ­λε­σε πω­λή­σεις της τάξης των 900 εκατ. ευρώ. Η τε­λευ­ταία φορά που ο τζί­ρος της ΔΕΗ έπεσε κάτω από το όριο των 5 δισ. ευρώ ήταν πριν από 12 χρό­νια, το 2006.

*Ανα­δη­μο­σί­ευ­ση από το “Κε­φά­λαιο” που κυ­κλο­φο­ρεί