• Πρώην αιρετοί τεχνοκράτες και βουλευτές επιμένουν στην υλοποίηση της Μεσογειακής Χάραξης σε αντίθεση με τον Δήμο Ρόδου που παραμένει θεατής χωρίς ουσιαστικές πρωτοβουλίες
Η υπόθεση της Νέας Εισόδου Πόλεως Ρόδου- της λεγόμενης Μεσογειακής Χάραξης- εξελίσσεται πλέον σε ένα ακόμη παράδειγμα μεγάλου έργου που εξαγγέλθηκε επανειλημμένα, αλλά παραμένει εγκλωβισμένο στην αδράνεια και την αβεβαιότητα. Παρά τις δεσμεύσεις που διατυπώθηκαν από τον ίδιο τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τις δημόσιες ανακοινώσεις του πρώην υπουργού Υποδομών Κώστα Καραμανλή για εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και άμεση δημοπράτηση, το έργο σήμερα δεν εμφανίζεται σε κανένα ενεργό χρηματοδοτικό εργαλείο, ούτε στο Ταμείο Ανάκαμψης ούτε στο νέο κυβερνητικό σχεδιασμό μεγάλων υποδομών.
Νέα ερώτηση Κόνσολα στον υπουργό Μεταφορών
Την ίδια ώρα, ο βουλευτής Μάνος Κόνσολας συνεχίζει να επιμένει δημόσια και θεσμικά (νέα ερώτηση στον υπουργό Μεταφορών Χ. Δήμα) για την ανάγκη υλοποίησης του έργου, παρότι είναι κυβερνητικός βουλευτής, επισημαίνοντας ότι η Ρόδος δεν μπορεί να παραμένει σε καθεστώς αναμονής επ’ αόριστον. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Βασίλης Υψηλάντης κάνει λόγο για διαχρονική υποχρέωση της Πολιτείας απέναντι στη Ρόδο, ενώ ο Γιώργος Νικητιάδης έχει αναδείξει επανειλημμένα τη σύνδεση του έργου με τη βιώσιμη ανάπτυξη, την αποσυμφόρηση της πόλης και την ασφάλεια κατοίκων και επισκεπτών. Αντίθετα, ο Δήμος Ρόδου παραμένει ουσιαστικά απών από κάθε σοβαρή διεκδίκηση. Παρά τις κατά καιρούς δηλώσεις και συναντήσεις, δεν υπήρξε ούτε μια οργανωμένη και επίμονη θεσμική παρέμβαση προς τα αρμόδια υπουργεία. Ακόμη και η επιστολή που -σύμφωνα με πληροφορίες – επρόκειτο να αποσταλεί για την ολοκλήρωση των μελετών, ουδέποτε εστάλη. Η επιστολή πρότεινε τεχνικές διορθώσεις για να μειωθεί το κόστος του έργου, κάνοντας οικονομία στον κρατικό κορβανά, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση σπαταλά δις ευρώ σε οδικά έργα.
Η επιστολή του δήμου Ρόδου που έμεινε στο συρτάρι…
«Η νέα μελέτη της «Μεσογειακής χάραξης» που ανατέθηκε το 2008, παραδόθηκε το 2014 αφενός όχι ολοκληρωμένη και αφετέρου με πολλά προβλήματα και προβλέψεις που εκτινάζουν αδικαιολόγητα στα ύψη τον προϋπολογισμό του έργου. Η μελέτη αυτή είναι εξωπραγματική: προβλέπει τρεις τεράστιες κοιλαδογέφυρες συνολικού μήκους 528 μ. με πλάτος 25 μ!, με ό,τι συνεπάγεται για το περιβάλλον, περιττούς παράπλευρους δρόμους 14,6 χλμ με πλάτος 9μ!, ΛΕΑ (πρόσθετες λωρίδες -2,5μ και στις 2 πλευρές του δρόμου) που δε χρειάζονται και τέλος είναι μη λειτουργικοί. Αντί να φτάνει στον περιμετρικό, διακόπτεται στην περιοχή του νέου Νοσοκομείου, απέναντι από οικοδομικό τετράγωνο του σχεδίου πόλης. Υπάρχει εναλλακτική και αξιόπιστη λύση που ξεπερνά τα προβλήματα αυτά:
-Καταρχάς η νέα πρόταση διατηρεί τη χάραξη του βασικού άξονα που κατατέθηκε στο πεδινό τμήμα της (για 8.5 χλμ ) από κόμβο Μαριτσών μέχρι τους Τρεις.
-Εξυπηρετεί και τις αναφερθείσες παράκτιες τουριστικές ζώνες Ιξιάς, Ιαλυσού, Ρόδου.
-Δεν απαιτεί κοιλαδογέφυρες, με την επιστροφή στη αρχική χάραξη της
μελέτης (περιόδου τέλους του 80’) και τις σχετικές με τον άξονα αυτό προβλέψεις του σχεδίου πόλης, λύση που σέβεται και το περιβάλλον.
-Καταλήγει, πράγμα πολύ σημαντικό, στην περιμετρική οδό της Ρόδου.
-Δεν αναστατώνει, ούτε καταστρέφει εκατοντάδες ιδιοκτησίες με τους παράπλευρους δρόμους, που μπορούν να αναπληρωθούν με κάτω διαβάσεις όπως έγινε, και λειτουργεί άψογα, στο ήδη υλοποιημένο τμήμα 2,7 χλμ, από τον κόμβο Μαριτσών μέχρι τον παραλιακό δρόμο (στη Βάρη),που κατασκευάσθηκε από τη Νομαρχία Δωδ/σου, περιορίζοντας δραστικά τις απαλλοτριώσεις. Το πλάτος του δρόμου, από τα -40μ. με τους παράπλευρους, περιορίζεται στα 17-18μ., όπως είναι ο υπάρχον, οι προδιαγραφές του οποίου μπορούν να εφαρμοστούν στην ανάπτυξη ολόκληρου του νέου δικτύου. Επίσης όλοι οι κόμβοι, υφιστάμενοι και προτεινόμενοι, αντί με φωτεινή σηματοδότηση, διαμορφώνονται με κυκλικές νησίδες, που εξασφαλίζουν ασφαλέστερες και ταχύτερες διελεύσεις, και χωρίς προβλήματα λειτουργίας. Το αποτέλεσμα των πιο πάνω ρυθμίσεων, θα είναι η σημαντικότατη συμπίεση του κόστους, που αναμένεται να διαμορφωθεί κάτω από το ήμισυ του σημερινού προϋπολογισμού. Παράλληλα εξασφαλίζουν την οργανωμένη και ορθολογική αντιμετώπιση των κυκλοφοριακών ζητημάτων του βορείου τριγώνου της Ρόδου, όπως απαιτούν οι αναπτυξιακές προοπτικές της περιοχής» αναφερόταν στην επιστολή που είχε συντάξει ο ειδικός σύμβουλος του δημάρχου Μανώλης Σαββής που ουδέποτε βρήκε τον δρόμο προς το …ταχυδρομείο μα ούτε καν ως email!
Επιμένουν πρώην αιρετοί και τεχνοκράτες
Με αφορμή μάλιστα και το Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας (ΣΒΑΚ), ομάδα τεχνοκρατών και πρώην αιρετών (Πάνος Βενέρης, Στάθης Κουσουρνάς, Μανώλης Σαββής, Γιάννης Παπαχριστοδούλου, Γιάννης Σταυλάς) κατέθεσαν τις απόψεις τους εμμένοντας στην αναγκαιότητα της Μεσογειακής Χάραξης. «Στην παρουσίαση της 9.3.26, πλέον των παραπάνω αναγραφόμενων, έγινε αναφορά σε ένα πλέγμα σχεδιαζόμενων μονοδρομήσεων και άλλων ειδικών παρεμβάσεων μεταξύ των οποίων η λεγόμενη «νέα είσοδος πόλεως Ρόδου – μεσογειακή χάραξη» και ο «περιμετρικός δακτύλιος πόλεως Ρόδου». Αναφέρθηκε ότι η οδός Ευρώπης (η οποία επί της ουσίας αποτελεί περιμετρικό δρόμο του θεσμοθετημένου σχεδίου πόλεως) θα αντικαταστήσει το Ν.Α. σκέλος της περιμετρικής οδού της πόλεως Ρόδου (από την περιοχή «Καρακόνερο» μέχρι τη Ε.Ο. Ρόδου Λίνδου), δίχως παράλληλα να διευκρινίζεται τι θα γίνει με τα υπόλοιπα σκέλη. Παράλληλα, σε προφορικό επίπεδο, εμμέσως πλην σαφώς υποβαθμίστηκε η αναγκαιότητα κατασκευής της μεσογειακής χάραξης (νέα είσοδος πόλεως Ρόδου από αεροδρόμιο έως Νοσοκομείο), ως έργο «κοστοβόρο», στερούμενου επαρκούς «ωρίμανσης» αλλά και αντιστρατευόμενου εν πολλοίς τη φιλοσοφία της μελέτης μέσω της οποίας επιχειρείται η κατά το δυνατόν ελαχιστοποίηση της χρήσης του αυτοκινήτου. Στο σημείο αυτό οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι: Ο σχεδιαζόμενος νέος δρόμος, η λεγόμενη «μεσογειακή χάραξη» που θα ενώνει το αεροδρόμιο από το ύψος της Παστίδας μέχρι το ύψος του νέου νοσοκομείου (με αντίστοιχους κόμβους εξόδου -εισόδου από και προς τα υφιστάμενα οικιστικά σύνολα), μαζί με τη σχεδιαζόμενη περιμετρική οδό πόλεως Ρόδου, είναι έργα εξαιρετικά σημαντικά για το σύνολο του νησιού, αλληλοσυνδεόμενα, τα οποία ξεκίνησαν να μελετώνται εδώ και 4 δεκαετίες και ακόμα συζητάμε για την αναγκαιότητά τους.
Έχουν στο μεταξύ συνταχθεί και για τα δυο έργα, μελέτες επί μελετών. Όσον αφορά στον περιμετρικό δακτύλιο, σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό το έργο θα ολοκληρώνονταν σε τέσσερις φάσεις εκ των οποίων έχει κατασκευαστεί μόνο η μία (λιμάνι Ακαντιάς-Καρακόνερο). Το υπόλοιπο τμήμα έχει επί της ουσίας εγκαταλειφθεί. Επισημαίνουμε ότι δίχως την ολοκλήρωσή του (έστω και με αναθεώρηση -επικαιροποίηση μέρους της χάραξής του) με παράλληλη πρόβλεψη συναρμογής με την μεσογειακή χάραξη, το έργο δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες για τις οποίες σχεδιάστηκε με αντίκτυπο στο σύνολο του νησιού. Εξ’ άλλου, ας μη ξεχνάμε ότι σχεδόν όλες οι μεγάλες πόλεις της χώρας διαθέτουν περιμετρικό δακτύλιο για πολλούς λόγους. Η Ρόδος, θα έπρεπε να διαθέτει για ένα λόγο παραπάνω. Την ιδιαιτερότητα της χωροταξικής της υπόστασης. Όσον αφορά στη μεσογειακή χάραξη, επισημαίνουμε ότι πόλη της Ρόδου έχει στην ουσία επεκταθεί γραμμικά καθ’ όλο το μήκος της επαρχιακής οδού από τα Κρητικά μέχρι και την Κρεμαστή, δημιουργώντας ένα ενιαίο οικιστικό σύνολο το οποίο εξυπηρετείται σχεδόν αποκλειστικά από αυτή με αποτέλεσμα τον κυκλοφοριακό υπερκορεσμό της. Η ήδη βεβαρυμμένη αυτή αρτηρία, επιβαρύνεται ακόμη περισσότερο από τις ροές από και προς το αεροδρόμιο με κορύφωση στους θερινούς μήνες. Οι παρεμβάσεις που γίνονται αυτή τη στιγμή στο υπ’ όψη επαρχιακό δίκτυο, βελτιώνουν μεν την λειτουργικότητά του, δεν επιλύουν όμως το πρόβλημα της κυκλοφοριακής συμφόρησης. Παραμένει επομένως αδήριτη η αναγκαιότητα κατασκευής ενός νέου δρόμου που θα παρακάμπτει τα οικιστικά σύνολα (Κρεμαστή, Ιαλυσός, Ιξιά, Κρητικά) αλλά και θα διασυνδέεται με αυτά, θα είναι ταχείας κυκλοφορίας και θα συναρμόζεται με την περιμετρική οδό. Αυτή είναι η μεσογειακή χάραξη». Στο ίδιο μήκος κύματος πρόσφατα σε συνέντευξη στη «δ» και ο συγκοινωνιολόγος Νικολός Φαρμακίδης. «Η πόλη της Ρόδου δεν μπορεί πλέον να λειτουργήσει χωρίς νέους οδικούς άξονες που θα καλύπτουν τις ανάγκες ενός περιφερειακού δακτυλίου και μιας σύγχρονης Μεσογειακής Χάραξης. Το έργο δεν μπορεί να παραμένει άλλο ένα «παγωμένο» σχέδιο σε συρτάρια υπουργείων και υπηρεσιών. Η Ρόδος δεν αντέχει άλλη αναμονή, άλλες υποσχέσεις και άλλες εξαγγελίες χωρίς αντίκρισμα. Αυτό που απαιτείται πλέον είναι σαφής πολιτική βούληση, χρηματοδότηση, χρονοδιάγραμμα και ουσιαστική διεκδίκηση από όλους τους θεσμικούς φορείς του τόπου». Στην πράξη, η δημοτική αρχή εμφανίζεται να αποδέχεται σιωπηρά να καθορίζουν άλλοι τη μοίρα του νησιού και το μέλλον των βασικών του υποδομών. Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Η Ρόδος, που υποδέχεται εκατομμύρια επισκέπτες και συνεισφέρει καθοριστικά στα τουριστικά έσοδα της χώρας, αδυνατεί να εξασφαλίσει περίπου 70 εκατομμύρια ευρώ για ένα έργο ζωτικής σημασίας, την ώρα που η κυβέρνηση δαπανά δισεκατομμύρια ευρώ για μεγάλους οδικούς άξονες σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Η αντίθεση αυτή προκαλεί εύλογα ερωτήματα για τις πραγματικές προτεραιότητες του κεντρικού κράτους απέναντι στη Ρόδο και τα Δωδεκάνησα. Και όμως, η ανάγκη για τη Μεσογειακή Χάραξη δεν αμφισβητείται από κανέναν σοβαρό επιστημονικό ή τεχνικό φορέα. Η αποφόρτιση της σημερινής εισόδου της πόλης, η μείωση των τροχαίων ατυχημάτων, η καλύτερη σύνδεση λιμανιού -αεροδρομίου- τουριστικών περιοχών και η δημιουργία ενός σύγχρονου οδικού δικτύου αποτελούν προϋποθέσεις για τη λειτουργία μιας ευρωπαϊκής τουριστικής πρωτεύουσας.
