Ανέλαβε συγκεκριμένες δεσμεύσεις ο υποψήφιος δήμαρχος Δ. Κρητικός στην προεκλογική του ομιλία

Πλή­θος κό­σμου συ­γκε­ντρώ­θη­κε σή­με­ρα στην αί­θου­σα του Δη­μο­τι­κού Θε­ά­τρου Ρόδου για να πα­ρα­κο­λου­θή­σει την κε­ντρι­κή προ­ε­κλο­γι­κή ομι­λία του επι­κε­φα­λής της δη­μο­τι­κής πα­ρά­τα­ξης «Ρόδος Αξιών», ια­τρού κ. Δη­μή­τρη Κρη­τι­κού.

Ο κ. Κρη­τι­κός ξε­κί­νη­σε την ομι­λία του με μια σύ­ντο­μη ιστο­ρία, που μπο­ρού­σε, όπως είπε να είναι στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα του κα­θε­νός:

«Είναι ένα βράδυ του φθι­νο­πώ­ρου που μας πέ­ρα­σε. Μια άλλη του­ρι­στι­κή σεζόν, οδεύ­ει προς το τέλος της. Το βράδυ εκεί­νο, οδη­γώ­ντας προς το γρα­φείο ενός καλού μου φίλου για μια συ­νά­ντη­ση, περνώ από τους πιο κε­ντρι­κούς και πο­λυ­σύ­χνα­στους δρό­μους της πόλης μας. Η ει­κό­να της Ρόδου, της πόλης που αν­δρώ­θη­κα και τόσο αγαπώ, με πλη­γώ­νει. Εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­να σχε­δόν πάρκα, αμυ­δρός φω­τι­σμός, εκτε­θει­μέ­νοι οι λίγοι πεζοί σε ανα­σφα­λή πε­ζο­δρό­μια, κάδοι σκου­πι­διών που χά­σκουν ανοι­κτοί. Κα­κο­συ­ντη­ρη­μέ­νοι δρό­μοι γε­μά­τοι από κιν­δύ­νους. Καμία πρό­βλε­ψη για τα ΑΜΕΑ, καμία ει­δι­κή λω­ρί­δα για δί­τρο­χα. Οι πε­ζό­δρο­μοι σχε­δόν ανύ­παρ­κτοι. Στο μυαλό μου πε­ρι­στρέ­φο­νται πολ­λές σκέ­ψεις. Με κα­τα­κλύ­ζουν ερω­τη­μα­τι­κά και με πιά­νει μια θλίψη. Γιατί αυτή η Ρόδος; Αυτή μας αξί­ζει; Πού είναι η αίγλη και το κύρος που είχε κά­πο­τε; Τι φταί­ει για όλα αυτά; Καθώς στο μυαλό μου έρ­χο­νται η μια μετά την άλλη οι ει­κό­νες από τα τα­ξί­δια που έχω κάνει σε άλλες πό­λεις, σε πολλά μέρη του κό­σμου, και σχε­δόν θλί­βο­μαι για την ει­κό­να που αντι­κρί­ζω, ένα συμ­βάν που γί­νε­ται μπρο­στά μου, κάνει ακόμα χει­ρό­τε­ρα τα πράγ­μα­τα. Λίγα μέτρα πιο κάτω, ένα νεαρό παιδί, είναι σω­ρια­σμέ­νο στο δρόμο. Το μη­χα­νά­κι που οδη­γού­σε, γλί­στρη­σε στη φρε­σκο­βρεγ­μέ­νη από το ψι­λό­βρο­χο άσφαλ­το. Το παλ­λη­κά­ρι, χτύ­πη­σε στο κρά­σπε­δο και στρώ­θη­κε ανά­σκε­λα στο οδό­στρω­μα. Πολ­λοί πε­ρα­στι­κοί, σο­κα­ρι­σμέ­νοι, έτρε­ξαν γύρω του. Το μη­χα­νά­κι πε­τά­χτη­κε πολλά μέτρα πιο κάτω και μια μη­τέ­ρα που κρα­τού­σε το παιδί της στο πε­ζο­δρό­μιο, μόλις που …τη γλύ­τω­σαν. Κα­τέ­βη­κα από το αυ­το­κί­νη­τό μου και προ­σφέρ­θη­κα σαν για­τρός να φρο­ντί­σω τον νεαρό,. Λίγα λεπτά μετά, το ασθε­νο­φό­ρο έφτα­σε και τον πα­ρέ­λα­βε….»

Ο κ. Κρη­τι­κός τό­νι­σε ότι και αυτό το πε­ρι­στα­τι­κό τον έκανε να ανα­ρω­τιέ­ται πώς μπο­ρούν να αλ­λά­ξουν όλα αυτά; Που είναι οι άν­θρω­ποι εκεί­νοι που θέ­λουν και μπο­ρούν να κά­νουν τον τόπο αν­θρώ­πι­νο, φω­τει­νό, κα­θα­ρό, πο­λι­τι­σμέ­νο, ασφα­λή;

Την 26η Σε­πτεμ­βρί­ου στο γρα­φείο ενός φίλου συ­γκε­ντρώ­θη­κε μια ομάδα αν­θρώ­πων που δεν γνω­ρί­ζο­νταν όλοι με­τα­ξύ τους και αντήλ­λα­ξαν προ­βλη­μα­τι­σμούς και ιδέες για την ποιό­τη­τα της ζωής στο νησί…

«Κα­νέ­νας από τους πα­ρευ­ρι­σκό­με­νους δεν βρέ­θη­κε εκεί για να κερ­δί­σει κάτι. Κα­νέ­νας δεν ανήκε σε κα­νέ­να κόμμα, κα­νέ­ναν πο­λι­τι­κό χώρο. Δεν εκ­προ­σω­πού­σε τα συμ­φέ­ρο­ντα κα­μιάς επι­χεί­ρη­σης, κα­μιάς οι­κο­γέ­νειας, κα­νε­νός συν­δι­κα­λι­στι­κού φορέα. Στην συ­νά­ντη­ση αυτή, ήρθαν όλοι, γιατί νοιά­ζο­νταν. Γιατί πι­κραί­νο­νται για όσα βλέ­πουν γύρω τους και βιώ­νουν.Γιατί νιώ­θουν το πο­τή­ρι να είναι έτοι­μο να ξε­χει­λί­σει. Γιατί έχουν απο­γοη­τευ­τεί από τις αγκυ­λώ­σεις και τις στρε­βλώ­σεις της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας που βιώ­νου­με όλοι.

Γιατί έχουν αγα­να­κτή­σει από υπο­σχέ­σεις. Από τις πα­ρεμ­βά­σεις των κομ­μά­των. Από τις εξυ­πη­ρε­τή­σεις συμ­φε­ρό­ντων των λίγων. Από την ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα των υπη­ρε­σιών και τη γρα­φειο­κρα­τεία. Από την αδρά­νεια, την απρα­ξία και τον ωχα­δερ­φι­σμό. Από τις αι­τί­ες δη­λα­δή που μας έχουν οδη­γή­σει σή­με­ρα, να εί­μα­στε όλοι συν­δια­χει­ρι­στές μιας μί­ζε­ρης και Ρόδου. Μιας με­τριό­τη­τας αντί του πλού­του που της αξί­ζει. Ενός συμ­βι­βα­σμού αντί μιας ακ­μά­ζου­σας προ­ό­δου. Αυτή είναι οι πάλαι ποτέ ναυαρ­χί­δα του του­ρι­σμού; Αυτό είναι το πο­λυ­τρα­γου­δι­σμέ­νο στο­λί­δι του Αι­γαί­ου; Ο λα­μπρός, ιστο­ρι­κός τόπος που γνώ­ρι­σε δόξες και θαυ­μα­σμό από την αρ­χαιό­τη­τα μέχρι και πρό­σφα­τα;» τό­νι­σε χει­ρο­κρο­τού­με­νος.

Εξή­γη­σε ότι τότε γεν­νή­θη­κε η ιδέα της δη­μιουρ­γί­ας μιας ανε­ξάρ­τη­της ενω­τι­κής πα­ρά­τα­ξης για να κα­τέλ­θει στις Δη­μο­τι­κές εκλο­γές…

«Η ΡΟΔΟΣ Αξιών δη­μιουρ­γή­θη­κε από εκλε­κτούς πο­λί­τες, για πο­λί­τες. Οι­κο­δο­μή­θη­κε από τη βάση προς την κο­ρυ­φή. Δεν δη­μιουρ­γή­θη­κε από πο­λι­τι­κούς για την πο­λι­τι­κή. Και που θα βρε­θούν κι άλλοι άν­θρω­ποι, με τους ίδιους προ­βλη­μα­τι­σμούς, με τις ίδιες ανη­συ­χί­ες και με την ίδια διά­θε­ση να δώ­σουν από το έλ­λειμ­μα του χρό­νου τους» πρό­σθε­σε ο κ. Κρη­τι­κός προ­σθέ­το­ντας ότι «εί­μα­στε πολ­λοί πε­ρισ­σό­τε­ροι από όσο πι­στεύ­ουν».

Ανα­φε­ρό­με­νος στο πρό­γραμ­μα της πα­ρα­τά­ξε­ως τό­νι­σε πως είναι «ρε­α­λι­στι­κό, προ­σαρ­μο­σμέ­νο στα πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες του νη­σιού» ενώ ανα­φέρ­θη­κε επι­γραμ­μα­τι­κά στους βα­σι­κούς πυ­λώ­νες του.

Ένα από τα κύρια ζη­τή­μα­τα, είναι η διοι­κη­τι­κή λει­τουρ­γεία του Δήμου, όπως είπε ο κ. Κρη­τι­κός και δε­σμεύ­τη­κε για άμεση απο­κέ­ντρω­ση του με σύ­στη­μα διοί­κη­σης που ανα­βαθ­μί­ζει τον ρόλο των το­πι­κών κοι­νο­τή­των με­τα­φέ­ρο­ντας σε αυτές αρ­μο­διό­τη­τες και πό­ρους για τις κα­θη­με­ρι­νές ανά­γκες τους.

Χω­ρί­ζει τον Δήμο σε 4 επι­μέ­ρους δη­μο­τι­κά δια­με­ρί­σμα­τα δί­νο­ντάς τους και τα ιστο­ρι­κά τους ονό­μα­τα (Ρόδου, Ια­λυ­σού, Κα­μεί­ρου, Λίν­δου) το­πο­θε­τώ­ντας ταυ­τό­χρο­να χω­ρι­κό αντι­δή­μαρ­χο – επί­κου­ρο δη­μάρ­χου σε κα­θέ­να από αυτά.

Δεύ­τε­ρη δέ­σμευ­σή του είναι η αξιο­ποί­η­ση των νέων τε­χνο­λο­γιών και της ηλε­κτρο­νι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης. Εξει­δι­κεύ­ο­ντας μί­λη­σε για ει­δι­κά δια­μορ­φω­μέ­νες ηλε­κτρο­νι­κές πλατ­φόρ­μες για την ικα­νο­ποί­η­ση των αι­τη­μά­των των πο­λι­τών, για δυ­να­τό­τη­τα ηλε­κτρο­νι­κής αξιο­λό­γη­σης των πα­ρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών, για δη­μιουρ­γία ηλε­κτρο­νι­κών κέ­ντρων επι­χει­ρή­σε­ων για την άμεση πα­ρέμ­βα­ση και τις ενέρ­γειες όπου απαι­τού­νται, για την κα­θιέ­ρω­ση της κάρ­τας Δη­μό­τη, τον εκ­συγ­χρο­νι­σμός των Τ.Π.Ε, την δια­χεί­ρι­ση κυ­κλο­φο­ρί­ας με χρήση αυ­τό­μα­των ηλε­κτρο­νι­κών μέσων πλη­ρο­φό­ρη­σης και αυ­τορ­ρύθ­μι­σης και την δη­μιουρ­γία e- ΚΕΠ.

Δε­σμεύ­τη­κε να λάβει μέ­ρι­μνα για την οδική ασφά­λεια και το κυ­κλο­φο­ρια­κό, με πλή­ρης εμ­φα­νή σή­μαν­ση, επαρ­κή φω­τι­σμό, δια­γραμ­μί­σεις, συ­ντή­ρη­ση του οδι­κού δι­κτύ­ου, κα­τα­σκευή ει­δι­κών συ­γκοι­νω­νια­κών κυ­κλι­κών κόμ­βων, συ­ντο­νι­σμό των φα­να­ριών οδι­κής κυ­κλο­φο­ρί­ας με αυ­τορ­ρύθ­μι­ση, το­πο­θέ­τη­ση προ­στα­τευ­τι­κών κι­γκλι­δω­μά­των στις άκρες των πε­ζο­δρο­μί­ων και στη δη­μιουρ­γία διό­δων για πε­ζούς μέσα από τα πάρκα. Δε­σμεύ­τη­κε για τμη­μα­τι­κή επα­να­κα­τα­σκευή δρό­μων και πε­ζο­δρο­μί­ων με σε­βα­σμό στα ΑΜΕΑ και τη δη­μιουρ­γία κοι­νού συ­ντο­νι­στι­κού όρ­γα­νου με συ­ναρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες και φο­ρείς για την οδική ασφά­λεια: Δήμος, τρο­χαία, ΕΥ­ΘΥ­ΤΑ, επαγ­γελ­μα­τί­ες αυ­το­κι­νη­τι­στές κ.α.

Ιδιαί­τε­ρη μέ­ρι­μνα λαμ­βά­νει το πρό­γραμ­μα του στον πο­λε­ο­δο­μι­κό σχε­δια­σμό.

Οραμα της πα­ρά­τα­ξης είναι η δη­μιουρ­γία ενός Πάρ­κου δρά­σης, Πο­λι­τι­σμού και Φωτός. Στό­χος είναι η ενο­ποί­η­ση του πα­λιού νο­σο­κο­μεί­ου δια μέσω του κήπου της Ρο­δια­κης έπαυ­λης, του κήπου της του­ρι­στι­κής και του πάρ­κου μπρο­στά από το γη­ρο­κο­μείο με το Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου. Σε όλη αυτήν την δια­δρο­μή θα ανα­πτύ­ξει χώ­ρους ανα­ψυ­χής, πε­ρι­πά­του, δια­βά­σμα­τος και ψυ­χα­γω­γί­ας. Προ­τεί­νει πα­ρα­πέ­ρα να γίνει σχε­δια­σμός των Του­ρι­στι­κών Πε­ριο­χών, ανά­λο­γα με τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τές της κα­θε­μιάς. Ανά­δει­ξη των πο­λι­τι­στι­κών και πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών δια­δρο­μών του νη­σιού, ανά­πτυ­ξη νέων του­ρι­στι­κών προ­ϊ­ό­ντων και συ­γκε­κρι­μέ­να υπο­δο­μές για του­ρι­σμό κοι­νω­νι­κών εκ­δη­λώ­σε­ων, θρη­σκευ­τι­κό, εκ­παι­δευ­τι­κό, συ­νε­δρια­κό, πο­λι­τι­στι­κό, αθλη­τι­κό, ια­τρι­κό (κυ­ρί­ως απο­κα­τά­στα­σης ασθε­νών), σχε­δια­σμέ­νο με νέα δε­δο­μέ­να.

Για το πε­ρι­βάλ­λον ο κ. Κρη­τι­κός τό­νι­σε ότι η πρώτη του δου­λειά θα είναι η άμεση εφαρ­μο­γή σχε­δί­ου δια­χεί­ρι­σης απο­βλή­των Απολ­λώ­νων και Λα­έρ­μων, λόγω γειτ­νί­α­σής του με το φράγ­μα Γα­δου­ρά. Άμεση και πλή­ρης κα­τα­γρα­φή των οι­κιών, των επι­χει­ρή­σε­ων, που είναι δια­συν­δε­δε­μέ­νες ή όχι με απο­χε­τευ­τι­κό. Κα­τα­γρα­φή όλων των ΒΙΟΚΑ και απο­τί­μη­ση της ποιό­τη­τας λει­τουρ­γεί­ας τους. Ανα­ζή­τη­ση αμοι­βαία απο­δε­κτού τρό­που δια­σύν­δε­σης όσων νοι­κο­κυ­ριών και επι­χει­ρή­σε­ων δεν είναι συν­δε­δε­μέ­νες με απο­χε­τευ­τι­κό.

Σε ό,τι αφορά την υδρο­δό­τη­ση, δή­λω­σε υπερ της κα­τα­σκευ­ής και εκ­με­τάλ­λευ­σης μο­νά­δων αφα­λά­τω­σης και για πλήρη ανα­θε­ώ­ρη­ση του ση­με­ρι­νού μο­ντέ­λου δια­χεί­ρι­σης των απορ­ριμ­μά­των μέσω της στα­δια­κής απε­ξάρ­τη­σης από τους πλα­στι­κούς κά­δους.