Α-τυπος και υπογραμμός: Η νησιωτικότητα στο απόσπασμα

Το ένα χτύπημα μετά το άλλο δέχο­νται τα νησιά μας το τελευ­ταίο διά­στημα και όπως φαί­νε­ται, έπεται συνέ­χεια.

Η κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ ήταν μόνο η αρχή, με αμφι­λε­γό­μενα απο­τε­λέ­σματα ως προς την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητά της, για τα έσοδα του κράτους. Το αρμόδιο υπουρ­γείο αρνεί­ται να δώσει επίσημα στοι­χεία στους τοπι­κούς φορείς για τα έσοδα που απο­κό­μισε από την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ σε πρώτη φάση σε Ρόδο, Σαντο­ρίνη, Μύκονο, Νάξο, Πάρο και Σκιάθο γιατί αφενός μεν θα απο­κα­λυ­φθεί η αστοχία του μέτρου σε όλο της το μεγα­λείο λόγω των περιο­ρι­σμέ­νων εσόδων και αφε­τέ­ρου αυτή η αστοχία, θα πυρο­δο­τή­σει αντι­δρά­σεις στα υπό­λοιπα νησιά που περι­μέ­νουν τη σειρά τους για το… από­σπα­σμα.

Ένα λοιπόν το κρα­τού­μενο. Από εκεί και πέρα, μετράμε αντί­στροφα για την αύξηση του ανώ­τα­του συντε­λε­στή ΦΠΑ από το 23% στο 24% που εκτός όλων των άλλων αυξή­σεων σε προ­ϊ­ό­ντα και υπη­ρε­σίες, οι νησιώ­τες θα έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν και τις αυξή­σεις των τιμών στα εισι­τή­ρια πλοίων και αερο­πλά­νων. Την ίδια ώρα η κυβέρ­νηση ετοι­μά­ζει ακόμα ένα χτύπημα κατά των νησιών∙ την δρα­στική μείωση των επι­δο­τού­με­νων αερο­πο­ρι­κών δρο­μο­λο­γίων στις λεγό­με­νες άγονες γραμμές.

Για τα Δωδε­κά­νησα, η λίστα με τα χτυ­πή­ματα δεν σταματά εδώ, αλίμονο. Εχουμε και συνέ­χεια.  Από την 1η Ιουνίου αυξά­νε­ται ο ειδικός φόρος κατα­νά­λω­σης στην μπύρα ενώ καταρ­γεί­ται το ειδικό καθε­στώς έκπτω­σης 50%, στις εται­ρείες οινο­πνευ­μα­τω­δών που εδρεύ­ουν στα Δωδε­κά­νησα.

Σε όλα βέβαια τα παρα­πάνω, θα πρέπει να συνυ­πο­λο­γι­στεί και το κόστος μετα­φο­ράς προ­ϊ­ό­ντων από την ηπει­ρω­τική Ελλάδα και στη συνέ­χεια σε αυτό να προ­στε­θεί και το κόστος μετα­φο­ράς από τα νησιά-δορυφόρους στα μικρό­τερα νησιά.

Η οικο­νο­μική παρά­με­τρος, είναι μία μόνο πτυχή των προ­βλη­μά­των που βαρύ­νουν τους νησιώ­τες. Για την ποιό­τητα της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς τους λόγω των αμέ­τρη­των προ­βλη­μά­των, θα χρεια­στούν ανα­λύ­σεις επί ανα­λύ­σεων, δυστυ­χώς μάθαμε να ζούμε με αυτά.

Ελλάδα δύο ταχυ­τή­των… Τα νησιά, ανήκουν στην δεύτερη.

Το άρθρο 1 παρ. 4 του Συντάγ­μα­τος ότι «ο κοινός νομο­θέ­της και η Διοί­κηση, όταν δρουν κανο­νι­στικά, υπο­χρε­ού­νται να λαμ­βά­νουν υπόψη τις ιδιαί­τε­ρες συν­θή­κες των νησιω­τι­κών και ορεινών περιο­χών, μερι­μνώ­ντας για την ανά­πτυξή τους» φαντά­ζει πλέον μόνον ως ανέκ­δοτο στα μάτια και τα αφτιά των νησιω­τών, που βλέπουν τη ζωή τους να ανα­τρέ­πε­ται και να χει­ρο­τε­ρεύει μέρα με τη μέρα.

Προ­φα­νώς στην Ελλάδα του 2016, οι νησιώ­τες πρέπει να τιμω­ρη­θούν αυστηρά για την επιλογή τους να παρα­μεί­νουν στον τόπο τους και να μην ρίξουν μαύρη πέτρα, όπως τόσοι και τόσοι άλλοι.

Η Ρόδος πλη­ρώ­νει κι αυτή το δικό της τίμημα. Πρέπει να τιμω­ρη­θεί για τα χρόνια που υπήρξε «κοσμο­πο­λί­τικο νησί», ήρθε ο λογα­ρια­σμός. Τώρα, μόνο κοσμο­πο­λί­τικη δεν είναι. Η εικόνα έχει αλλάξει άρδην, τώρα από κοσμο­πο­λί­τικη έγινε προ­ο­ρι­σμός μαζικού του­ρι­σμού με τους του­ρί­στες να παίρ­νουν δύο καλα­μά­κια για ένα ανα­ψυ­κτικό και μια χωριά­τικη σαλάτα για τέσσερα άτομα.

Στα μάτια του κρα­τι­κού εισπρά­κτορα, η Ρόδος παρα­μέ­νει οικο­νο­μικά εύρωστη μα η άλλοτε παχιά αγελάδα είναι ένα βήμα πριν ψοφήσει. Και όσο τα χτυ­πή­ματα με τον βούρ­δουλα συνε­χί­ζο­νται, το μόνο που μπορεί να επι­τευ­χθεί είναι να ψοφήσει πιο γρήγορα.

Στην Ελλάδα της κρίσης δεν ξέρω αν είναι δύσκο­λοι καιροί για πρί­γκι­πες, αλλά δύσκο­λοι καιροί για νησιώ­τες είναι σίγουρα.