Για πρώτη φορά χωρίς αστυνομική ενίσχυση η Ρόδος στην αρχή της τουριστικής σεζόν!

• Μόλις 105 δόκιμοι και 11 αστυ­νο­μι­κοί για ένα νησί που «βου­λιά­ζει» κάθε χρόνο από του­ρί­στες • Εξα­ντλή­θη­καν τα χρήματα των απο­σπά­σεων για τις ανάγκες της Αττικής! • Καμία επίσημη απά­ντηση για το πότε και αν θα έρθουν ενι­σχύ­σεις

Η του­ρι­στική σεζόν ξεκί­νησε, αλλά η Ρόδος μπαίνει στο καλο­καίρι χωρίς την απα­ραί­τητη αστυ­νο­μική ενί­σχυση!

Για πρώτη φορά, βρι­σκό­μα­στε στα μέσα Απρι­λίου και καμία υπη­ρε­σία –εκτός από την Υπη­ρε­σία Ελέγχου Δια­βα­τη­ρίων στο του­ρι­στικό λιμάνι – δεν έχει ενι­σχυ­θεί με απο­σπα­σμέ­νους αστυ­νο­μι­κούς, παρά το γεγονός ότι το νησί ανα­μέ­νε­ται να υπο­δε­χθεί μεγάλο αριθμό επι­σκε­πτών.

Η μονα­δική ενί­σχυση μέχρι σήμερα αφορά στο του­ρι­στικό λιμάνι, με την τοπο­θέ­τηση 11 αστυ­νο­μι­κών. Καμία άλλη υπη­ρε­σία της ΕΛ.ΑΣ. στη Ρόδο δεν έχει λάβει ενί­σχυση, ενώ το υπάρχον προ­σω­πικό προ­σπα­θεί να αντε­πε­ξέλ­θει στις διαρκώς αυξα­νό­με­νες απαι­τή­σεις με ελά­χι­στα μέσα.

Μέχρι στιγμής υπάρχει πρό­βλεψη μόνο για 105 δόκι­μους αστυ­νο­μι­κούς που θα κατα­νε­μη­θούν ως εξής:

80 δόκιμοι στο αερο­δρό­μιο Ρόδου, απο­κλει­στικά για υπη­ρε­σία εντός των εγκα­τα­στά­σεων

-5 στο ΑΤ Ιαλυσού

-5 στο Τμήμα Ρόδου

-5 στο ΑΤ Αρχαγ­γέ­λου

-5 στο ΑΤ Γεν­να­δίου

-5 στο Τμήμα Τρο­χαίας Ρόδου

Ωστόσο, οι δόκιμοι δεν επαρ­κούν για να καλύ­ψουν τις ανάγκες αστυ­νό­μευ­σης ενός νησιού που κάθε καλο­καίρι αυξά­νε­ται κατα­κό­ρυφα ο πλη­θυ­σμός του.

Από τον Μάιο μέχρι και τον Οκτώ­βριο, η Ρόδος δεν είναι μία πόλη των 120.000 μόνιμων κατοί­κων – γίνεται ένας τόπος με πλη­θυ­σμό που ξεπερνά τις 250.000 ημε­ρη­σίως, αν συνυ­πο­λο­γι­στούν οι του­ρί­στες, το εποχικό προ­σω­πικό, και οι μετα­κι­νή­σεις από κοντινά νησιά.

Αυτό σημαί­νει αυξη­μέ­νες ανάγκες σε περι­πο­λίες, ελέγ­χους, τροχαία, διε­νέρ­γεια προ­α­να­κρί­σεων και άμεση αντα­πό­κριση στα περι­στα­τικά. Όλα αυτά όμως καλού­νται να γίνουν από ένα ήδη ελλιπές δυνα­μικό, που δεν επαρκεί ούτε για τις βασικές ανάγκες του χειμώνα.

Στην πράξη, η ευθύνη για τη δια­χεί­ριση της ασφά­λειας ενός από τους σημα­ντι­κό­τε­ρους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς της χώρας πέφτει στους ώμους του υπάρ­χο­ντος προ­σω­πι­κού, το οποίο όχι μόνο δεν επαρκεί αριθ­μη­τικά, αλλά καλεί­ται και να καλύψει ανάγκες πολ­λα­πλά­σιες από τις δυνα­τό­τη­τές του.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ένωσης Αστυ­νο­μι­κών Υπαλ­λή­λων νότιας Δωδε­κα­νή­σου, Μανώλη Ανδρου­λάκη, η κατά­σταση οφεί­λε­ται σε λαν­θα­σμέ­νες προ­τε­ραιό­τη­τες από την πλευρά του Υπουρ­γείου:

«Ο υπουρ­γός Προ­στα­σίας του Πολίτη εκδίδει απο­σπά­σεις όλο τον χρόνο για την Αθήνα. Αυτό έχει εξα­ντλή­σει τα δια­θέ­σιμα κον­δύ­λια. Τώρα που υπάρχει η ανάγκη στα νησιά, δεν υπάρ­χουν τα χρήματα για να γίνουν απο­σπά­σεις. Δεν έχει ξανα­συμ­βεί να φτά­νουμε στον Μάιο χωρίς να γνω­ρί­ζουμε αν –ή πότε– θα έρθουν αστυ­νο­μι­κοί στη Ρόδο. Δεν υπάρχει κανένα σαφές χρο­νο­διά­γραμμα. Το βάρος πέφτει στο υπάρχον μόνιμο προ­σω­πικό, που ήδη προ­σπα­θεί να αντα­πο­κρι­θεί χωρίς ενι­σχύ­σεις».

Όπως έκανε γνωστό ο κ. Μ. Ανδρου­λά­κης, έχει κατα­τε­θεί αίτημα από το Υπουρ­γείο για εύρεση επι­πλέον κον­δυ­λίων, ώστε να κατα­στεί δυνατή η μετα­κί­νηση αστυ­νο­μι­κών προς τα νησιά. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη απά­ντηση. Ο χρόνος μετρά αντί­στροφα και η του­ρι­στική περί­ο­δος έχει ήδη ξεκι­νή­σει με σημα­ντικό αριθμό αφίξεων.

Η ασφά­λεια ενός τόσο σημα­ντι­κού του­ρι­στι­κού προ­ο­ρι­σμού δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται με προ­χει­ρό­τητα. Κάθε καλο­καίρι, η παρου­σία της Αστυ­νο­μίας είναι βασική συνθήκη για την εύρυθμη λει­τουρ­γία των πάντων: από την του­ρι­στική εμπει­ρία μέχρι τη δημόσια τάξη και την κοι­νω­νική συνοχή.

Η τοπική κοι­νω­νία –και κυρίως οι επαγ­γελ­μα­τίες του του­ρι­σμού– παρα­κο­λου­θούν με αυξα­νό­μενη ανη­συ­χία την εξέλιξη της κατά­στα­σης. Οι αριθμοί των του­ρι­στών ανα­μέ­νε­ται να ξεπε­ρά­σουν κάθε προη­γού­μενο, και η έλλειψη επαρ­κούς αστυ­νο­μι­κής παρου­σίας γεννά εύλογα ερω­τή­ματα για την πρόληψη και την αντι­με­τώ­πιση περι­στα­τι­κών σε μία περίοδο αυξη­μέ­νης πίεσης.

Η εικόνα του νησιού ως ένας ασφαλής και οργα­νω­μέ­νος προ­ο­ρι­σμός δεν είναι απλώς μία ανάγκη: είναι και προ­ϋ­πό­θεση για την επι­τυ­χη­μένη του­ρι­στική του πορεία.