Ανδρομάχη Γερολύμου: «Η κόρη μου δεν σκότωσε τη μάνα μου!»

• Παρέμ­βαση της μητέρας των δύο κατη­γο­ρού­με­νων για ανθρω­πο­κτο­νία και ληστεία που είχε ως απο­τέ­λε­σμα τον θάνατο της γιαγιάς τους
• Η πολύ­κροτη υπόθεση θα έχει συνέ­χεια ενώπιον της Τακτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου με την υποβολή νέας αίτησης απο­φυ­λά­κι­σης

Στη Διεύ­θυνση Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευνών της Γενικής Αστυ­νο­μι­κής Διεύ­θυν­σης Αττικής παρα­μέ­νουν ανα­ξιο­ποί­ητα τα στοι­χεία που συγκέ­ντρω­σαν αστυ­νο­μι­κοί της Σήμαν­σης της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λείας Ρόδου από την οικία της 69χρονης χήρας Ουρα­νίας Γερό­λυ­μου του Ευαγ­γέ­λου, θύματος του ιδια­ζό­ντως ειδε­χθούς φόνου, που απο­δί­δε­ται στα δύο εγγόνια της.

Αρμο­δίως έχει ζητηθεί η άμεση και κατά προ­τε­ραιό­τητα εξέτασή τους προ­κει­μέ­νου να δοθούν απα­ντή­σεις σε καίρια ερω­τή­ματα που ακόμη δεν έχουν απα­ντη­θεί, ελλεί­ψει ομο­λο­γίας από τους δύο κατη­γο­ρού­με­νους και συγκε­κρι­μένα την 29χρονη Αικα­τε­ρίνη Βιδάλη του Μιχαήλ και τον ετε­ρο­θαλή αδελφό της Κυριάκο Μαρ­κό­πουλο του Τσα­μπί­κου, 26 ετών.

Οι δύο εγγονοί, όπως απε­κά­λυψε η «δημο­κρα­τική», φέρο­νται να δολο­φό­νη­σαν από κοινού την 3η Νοεμ­βρίου 2014 την γιαγιά τους στην οικία της για μια… τηλε­ό­ραση.

Θυμί­ζουμε ότι ακόμη δεν έχει βρεθεί το θλον όργανο που χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε από τον δράστη της δολο­φο­νίας, ενώ η εκδοχή που έδωσε ο εγγονός, ότι η γιαγιά του έπεσε και χτύπησε στο πρόσωπο όταν την έσπρωξε η αδελφή του δεν φέρεται να ευστα­θεί.

Τούτο διότι από την ιατρο­δι­κα­στική εξέταση και τη νεκρο­ψία νεκρο­τομή δια­πι­στώ­θηκε ότι η 69χρονη κτυ­πή­θηκε με ασύλ­λη­πτη βιαιό­τητα, με απο­τέ­λε­σμα να έχει πολ­το­ποι­η­θεί σχεδόν το πρόσωπό της και όλα τα οστά της περιο­χής, να έχει υποστεί θλα­στικά τραύ­ματα του δέρ­μα­τος στην περιοχή του σώματος της κάτω γνάθου, κατάγ­ματα και κακώ­σεις και στα πλευρά, τραύ­ματα στην καρδιά, στο ήπαρ και στο στομάχι.

Παρέμ­βαση στην υπόθεση, που ανα­μέ­νε­ται να έχει σύντομα συνέ­χεια ενώπιον της Τακτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου μετά την απόφαση της 29χρονης να προ­σφύ­γει εκ νέου κατά του εντάλ­μα­τος προ­σω­ρι­νής της κρά­τη­σης, έκανε χθες, με γραπτή δήλωση της στη «δημο­κρα­τική», η κόρη του θύματος και μητέρα των κατη­γο­ρού­με­νων.

Η κ. Ανδρο­μάχη Γερο­λύ­μου, υπε­ρα­μύ­νε­ται της αθω­ό­τη­τας της κόρης της, ενώ κρατά σαφείς απο­στά­σεις από το γιό της.

Στη δήλωση της ανα­φέ­ρει τα εξής:

«Είμαι η μητέρα της Κατε­ρί­νας Βιδάλη, που κατη­γο­ρεί­ται για το θάνατο της γιαγιάς της και μητέρας μου Ουρα­νίας Γερο­λύ­μου.

Η είδηση του τρα­γι­κού θανάτου της μητέρας μου με στε­νο­χώ­ρησε απί­στευτα, ακόμα περισ­σό­τερο όμως έχω σοκα­ρι­στεί από το γεγονός ότι κατη­γο­ρούν την κόρη μου ότι σκότωσε τη γιαγιά της.

Την Κατε­ρίνα την έχω μεγα­λώ­σει από μωρό παιδί και ξέρω ότι δεν μπορεί να βλάψει ούτε μυρ­μή­γκι. Αυτό που λέω δεν είναι υπερ­βολή. Η κόρη μου ήταν πάντα πολύ ευαί­σθητη και καλό­καρδη, το καμάρι της οικο­γέ­νειας.

Εκτός από αυτά, ήταν και καλή με τα μαθή­ματά της και έχει περάσει δεύτερη στη Φιλο­σο­φική στην Κρήτη.

Πάντα όλοι μου μιλού­σαν με τα καλύ­τερα λόγια για εκείνη, ήμουν περή­φανη. Στον ελεύ­θερό της χρόνο διάβαζε φιλο­σο­φία, λογο­τε­χνία και ποίηση. Δε μεγά­λωσε με ανέσεις και πολυ­τέ­λειες, είχαμε προ­βλή­ματα στο σπίτι, αλλά η Κατε­ρίνα ποτέ δε δημιουρ­γούσε προ­βλή­ματα, ζούσε με τα λίγα που είχαμε.

Είναι ένα πολύ ιδιαί­τερο κορίτσι. Δεν μπορώ να πιστέψω με κανένα τρόπο ότι συμ­με­τείχε με οποιον­δή­ποτε τρόπο σε προ­σπά­θεια να σκο­τώ­σει τη γιαγιά της. Δε θα μιλού­σαμε για την Κατε­ρίνα μου, αλλά για ένα άλλο άτομο. Το δικα­στή­ριο κάνει λάθος, θα πρέπει να το ψάξουν περισ­σό­τερο και να δουν ότι είναι αθώα.

Το παιδί μου καθη­με­ρινά πεθαί­νει στη φυλακή, είναι χάλια ψυχο­λο­γικά και δεν έχει ούτε ένα ευρώ να πάρει κάρτα να μου μιλήσει στο τηλέ­φωνο. Ελπίζω ότι αυτά θα τα δουν οι δικα­στές και θα κατα­λά­βουν το λάθος που κάνουν, έχω εμπι­στο­σύνη στην ελλη­νική δικαιο­σύνη. Την Κατε­ρίνα τη χρειά­ζο­μαι δίπλα μου σε αυτή τη δύσκολη στιγμή για την οικο­γέ­νειά μας».

Θυμί­ζουμε ότι από την έρευνα έχει δια­πι­στω­θεί ότι ο δράστης φρό­ντισε να καθα­ρί­σει τον τόπο του εγκλή­μα­τος, με απο­τέ­λε­σμα να έχουν χαθεί σημα­ντικά στοι­χεία που θα μπο­ρού­σαν να οδη­γή­σουν στη δια­λεύ­κανση της υπό­θε­σης.

Θυμί­ζουμε ότι βρέ­θη­καν μέσα σε τασάκι, κάτω από καναπέ απο­τσί­γαρα εκ των οποίων το ένα από τσιγάρο μάρκας Prince που κάπνιζε και ο εγγονός.

Ο ίδιος αρνή­θηκε ότι του ανήκει και ισχυ­ρί­ζε­ται ότι τόσο η γιαγιά του, όσο και η αδελφή του κάπνι­ζαν την ίδια μάρκα τσιγάρα.

Από την άλλη η εγγονή δια­ψεύ­δει ότι βρέθηκε στον τόπο του εγκλή­μα­τος υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ένα γοβάκι της, το ζεύγος του οποίου βρέθηκε στην οικία της, είχε αφεθεί εκεί από την ίδια όταν έμενε με τη γιαγιά της και ότι το χρη­σι­μο­ποιούσε για να σκο­τώ­νει κατσα­ρί­δες.

Εχει βρεθεί εξάλλου και ένα παντε­λόνι της με στίγ­ματα, που εξε­τά­ζε­ται αν προ­έρ­χο­νται από αίμα.

Επι­πλέον, στην οικία της 69χρονης βρέθηκε μπου­γάδα έξω από πλυ­ντή­ριο στην οποία υπήρχαν μακριές μαύρες τρίχες που δεν ανήκουν στο θύμα.

Η 29χρονη, προ­σω­ρινά κρα­τού­μενη στις Δικα­στι­κές Φυλακές Θήβας, δια του πλη­ρε­ξου­σίου δικη­γό­ρου της κ. Φώτη Ρωμαίου, έχει ήδη κινήσει τις δια­δι­κα­σίες για την υποβολή και νέας αιτή­σεως αντι­κα­τά­στα­σης της προ­σω­ρι­νής της κρά­τη­σης με περιο­ρι­στι­κούς όρους.

Δια­τεί­νε­ται ότι δεν προ­κύ­πτει από πουθενά κανένα ενο­χο­ποι­η­τικό στοι­χείο εις βάρος της και ότι οι κατη­γο­ρίες που της απαγ­γέλ­θη­καν στη­ρί­ζο­νται απο­κλει­στικά στην ψευ­δέ­στατη «ενο­χο­ποι­η­τική» κατά­θεση του αδερφού της, της οποίας μονα­δική σκο­πι­μό­τητα είναι να μετα­κυ­λή­σει σε εκείνην την ευθύνη για τον τραγικό θάνατο της γιαγιάς της.

Επι­κα­λεί­ται τρεις κατα­θέ­σεις από τις οποίες, όπως υπο­στη­ρί­ζει, προ­κύ­πτει ότι ο αδελφός της ήδη από το από­γευμα της 3ης-11-2014, λίγο μετά τις 17.00 μιλούσε σε γνω­στούς και φίλους του για την ύπαρξη μίας τηλε­ό­ρα­σης, την οποία και επι­θυ­μούσε να πωλήσει. Υπο­στη­ρί­ζει ότι κατα­φα­νέ­στατα ψεύ­δε­ται ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι πλη­ρο­φο­ρή­θηκε από εκείνην μετά τις 21.00 για πρώτη φορά ότι είχε σε προ­γε­νέ­στερο χρόνο δήθεν αφαι­ρέ­σει την τηλε­ό­ραση της γιαγιάς της, ενώ υπάρ­χουν τρεις μαρ­τυ­ρίες και η μία μάλιστα ένορκη, ότι εκείνος συζη­τούσε για την κλα­πείσα τηλε­ό­ραση ήδη από το από­γευμα της 3ης Νοεμ­βρίου 2014 και λίγο μετά τις 17.00.

Σύμφωνα με την κατά­θεση του αδερφού της, η ίδια λίγο μετά τις 21.00 τον ενη­μέ­ρωσε ότι είχε αφήσει λιπό­θυμη τη γιαγιά τους από «μια σπρωξιά» και ότι εν συνε­χεία αφαί­ρεσε την τηλε­ό­ρασή της. Σχο­λιά­ζο­ντας αυτή την κατά­θεση, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι, εάν η γιαγιά της ήταν απλά λιπό­θυμη, τότε σε μετα­γε­νέ­στερο στάδιο, όταν θα ξανα­έ­βρι­σκε τις αισθή­σεις της, θα ερχόταν σε εκείνη να της ζητήσει το λόγο γιατί την χτύπησε και θα είχε παρα­τη­ρή­σει ότι έκλεψε την τηλε­ό­ρασή της.

Χαρα­κτη­ρί­ζει παντε­λώς ψευδή, κατα­σκευα­σμένη και αντί­θετη σε κάθε κανόνα λογικής η κατά­θεση του αδερφού της που την φέρει πρίν απο­χω­ρή­σει από το σπίτι της γιαγιάς της –πριν τις 21.00, δηλαδή, έκανε άνω κάτω τα ρούχα στη ντου­λάπα της, θέλο­ντας να δημιουρ­γή­σει ένα σκηνικό βίαιας δια­μά­χης και φονικού, ενώ η γιαγιά της ήταν μονάχα λιπό­θυμη και ότι εκείνος ενδια­φέρ­θηκε να πωλήσει την κλα­πείσα τηλε­ό­ραση από εκείνην για να την καλύψει.

Δια­τεί­νε­ται ακόμη ότι ο αδελφός της έχει ομο­λο­γή­σει ότι χρεια­ζό­ταν χρήματα και ως εκ τούτου είχε οικο­νο­μικό κίνητρο.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι η σχέση της με τη γιαγιά της υπήρξε ανέ­κα­θεν άριστη, εκείνη είναι ο άνθρω­πος που την μεγά­λωσε και στάθηκε στο πλευρό της σε ολό­κληρη τη ζωή της, τα τελευ­ταία δε έτη που έμεναν σε απέ­να­ντι κατοι­κίες την επι­σκε­πτό­ταν του­λά­χι­στον 2-3 φορές τη μέρα.

Τονίζει ακόμη ότι εργα­ζό­ταν 2-3 μέρες την εβδο­μάδα ως καθα­ρί­στρια, απο­κο­μί­ζο­ντας 25 € τη μέρα περίπου και δεν ζητούσε χρήματα από τη γιαγιά της η οποία την συνέ­δραμε ούτως ή άλλως.

Σημειώ­νει παρα­πέρα ότι η σωμα­τική της διά­πλαση είναι τέτοια, και συγκε­κρι­μένα είναι λεπτο­κα­μω­μένη και αδύνατη, ώστε θα την ήταν αδύνατο να προ­κα­λέ­σει το θάνατο της γιαγιάς της ενώ τονίζει ότι ο θάνατος επήλθε μεταξύ 21.00 της 3-11-2014 και 03.00 π.μ. της 4-11-2014, δηλαδή μετά το χρονικό διά­στημα που δήθεν εκμυ­στη­ρεύ­τηκε στον αδερφό της ότι πήγε στο σπίτι της γιαγιάς της.

Στο χρονικό διά­στημα που η γιαγιά της δολο­φο­νή­θηκε, εκείνη, όπως λέει, βρι­σκό­ταν συνέ­χεια στο σπίτι της.

Ο νομικός της συμπα­ρα­στά­της κ. Φώτης Ρωμαίος, εξέθεσε μάλιστα ότι το αδίκημα της ανθρω­πο­κτο­νίας εκ προ­θέ­σεως, από τη φύση του ως έγκλημα τελού­μενο εκ δόλου καθιστά νομικά αδύνατη τη στοι­χειο­θέ­τηση και της αντι­κει­με­νι­κής υπο­στά­σεως του εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος δια­κρι­νό­με­νου εγκλή­μα­τος της θανα­τη­φό­ρας ληστείας.

Η παρα­πάνω προ­σέγ­γιση, όπως τονίζει, δεν μπορεί να ευστα­θεί νομικά, διότι το ποινικό δίκαιο, ως κατε­ξο­χήν δίκαιο που διέπει τις ανθρώ­πι­νες πράξεις και την υπαι­τιό­τητα επ’ αυτών, δεν μπορεί να απο­ξε­νώ­νει την εγκλη­μα­τική πράξη από το εγκλη­μα­τικό απο­τέ­λε­σμα.

Δεν είναι δυνατό να απο­δο­θεί κατη­γο­ρία για απλή ληστεία, παρα­βλέ­πο­ντας κατ’ αυτό τον τρόπο ότι η ασκη­θείσα παρά­νομη βία είχε ως απο­τέ­λε­σμα ένα θάνατο.