‘Εφυγε από τη ζωή ο ο “Γέροντας της Αγάπης” Αμφιλόχιος

Η Ρόδος πεν­θεί. Έφυγε από τη ζωή ο Αμ­φι­λό­χιος ο “Γέ­ρο­ντας της Αγά­πης”, ο οποί­ος είχε υπο­στεί εγκε­φα­λι­κό επει­σό­διο κατά τη διάρ­κεια πα­ρα­μο­νής του στο Αγα­θο­νή­σι. Με­γά­λος πνευ­μα­τι­κός και σύγ­χρο­νος Άγιος της επο­χής μας ο Μη­τρο­πο­λί­της πρώην Νέας Ζη­λαν­δί­ας και με­τέ­πει­τα Γάνου και Χώρας έχει πλού­σιο και συ­γκι­νη­τι­κό βιο­γρα­φι­κό.

Γρά­φει ο Χρή­στος Μυ­στι­λιά­δης

Ο κατά κό­σμος Αδα­μά­ντιος Τσού­κος γεν­νή­θη­κε το 1938 στην Λάρδο της Ρόδου,  όπου αν­δρώ­θη­κε και μορ­φώ­θη­κε. Το όνομα Αμ­φι­λό­χιος το πήρε από τον άγιο γέ­ρο­ντά του, που προ­σφά­τως αγιο­κα­τα­τά­χθη­κε, τον Αμ­φι­λό­χιο Μακρή της Πά­τμου.

Τα έργα του στην Πάτμο, στην Πα­τμιά­δα Σχολή το Σπή­λαιο της Απο­κά­λυ­ψης, στη Ρόδο, στην Κρήτη, στα Δω­δε­κά­νη­σα, στην Ιε­ρα­πο­στο­λή της Αφρι­κα­νι­κής Γης, στην Νέα Ζη­λαν­δία, στα Νησιά Φίτζι κα­θι­στούν τον πο­λυ­σέ­βα­στο Άγιο Γέ­ρο­ντα Αμ­φι­λό­χιο Τσού­κο αντά­ξιο ανά­στη­μα και συ­νε­χι­στή του έργου του Αγίου Αμ­φι­λο­χί­ου της Πά­τμου.

Το 1959 ενε­γρά­φη στη Θε­ο­λο­γι­κή Σχολή της Χάλ­κης. Στις 8 Δε­κεμ­βρί­ου του 1962 εκάρη μο­να­χός στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριά­δος της Θε­ο­λο­γι­κής Σχο­λής της Χάλ­κης και την επο­μέ­νη χει­ρο­το­νή­θη­κε Διά­κο­νος από τον τότε Σχο­λάρ­χη, Μη­τρο­πο­λί­τη Σταυ­ρου­πό­λε­ως Μά­ξι­μο. Από τον ίδιο Μη­τρο­πο­λί­τη χει­ρο­το­νή­θη­κε Πρε­σβύ­τε­ρος στις 14 Ιου­λί­ου 1963. Το ίδιο έτος έλαβε και το πτυ­χίο της Θε­ο­λο­γί­ας, υπο­βάλ­λο­ντας δια­τρι­βή με θέμα «Η δογ­μα­τι­κή δι­δα­σκα­λία του Κο­ρα­νί­ου». Στη Θε­ο­λο­γι­κή Σχολή της Χάλ­κης πα­ρέ­μει­νε για ακόμη ένα έτος με εντο­λή του τότε Οι­κου­με­νι­κού Πα­τριάρ­χη Αθη­να­γό­ρα.

Από το έτος 1964 έως το έτος 1968 βρέ­θη­κε στην Πάτμο, κοντά στον Γέ­ρο­ντα Αμ­φι­λό­χιο Μακρή δια­κο­νώ­ντας την Ιερά Μονή του Ευαγ­γε­λι­σμού. Το 1969 διο­ρί­στη­κε Κα­θη­γη­τής στην Πα­τμιά­δα Εκ­κλη­σια­στι­κή Σχολή, ενώ το 1972 με­τέ­βη στην Αφρι­κή όπου ερ­γά­στη­κε ως ιε­ρα­πό­στο­λος στην Κένυα, στην Ταν­ζα­νία και στο Ζαΐρ.

Το έτος 1974 έλαβε το οφί­κιο του Αρ­χι­μαν­δρί­τη από τον Πα­τριάρ­χη Αλε­ξαν­δρεί­ας Νι­κό­λαο στον Ιερό Ναό του Ευαγ­γε­λι­σμού της Θε­ο­τό­κου, στο Λου­μπού­μπα­σι του Ζαΐρ. Στη μα­κρι­νή Ζη­λαν­δία και στα νησιά Φίτζι αντί­κρι­σε φτωχά χωριά και αν­θρώ­πους που δι­ψού­σαν να μά­θουν για την ορ­θο­δο­ξία.

Ο Γέ­ρο­ντας Αμ­φι­λό­χιος με τους πι­στούς του ακό­λου­θους και συ­νερ­γά­τες, έχτι­σαν ναούς, μο­να­στή­ρια, ορ­φα­νο­τρο­φεία, χει­ρο­τό­νη­σαν, ιε­ρείς κα­θο­δή­γη­σαν, πνευ­μα­τι­κά και έτσι βα­φτί­στη­καν εκα­το­ντά­δες παι­διά και ενή­λι­κες Χρι­στια­νοί Ορ­θό­δο­ξοι. Δίχως με­γά­λους ναούς, κα­τα­σκευα­σμέ­νους από ξύλο, παρά μόνο με το ιερό Ευαγ­γέ­λιο και μέσα από λι­τούς τρό­πους διέ­δω­σαν το αλη­θι­νό νόημα της Εκ­κλη­σί­ας μας στην άλλη άκρη του κό­σμου.

Το έτος 1978 επέ­στρε­ψε στην Πα­τμιά­δα σχολή, όπου και δί­δα­ξε έως το 1989. Τότε ο Μη­τρο­πο­λί­της Ρόδου Από­στο­λος τον κά­λε­σε στη Ρόδο, όπου και διο­ρί­στη­κε Ιε­ρο­κή­ρυ­κας της Ιεράς Μη­τρο­πό­λε­ως Ρόδου.

Στις 22 Μαΐου 1990 εν­θρο­νί­στη­κε Ηγού­με­νος της Ιεράς Μονής Θάρρι.

Στις 9 Ιου­λί­ου 2005 χει­ρο­το­νή­θη­κε τι­του­λά­ριος Επί­σκο­πος Ερυ­θρών, Βοη­θός Επί­σκο­πος της Μη­τρο­πό­λε­ως Ρόδου.

Στις 13 Οκτω­βρί­ου 2005 εξε­λέ­γη Μη­τρο­πο­λί­της Νέας Ζη­λαν­δί­ας.

Στις 30 Μαΐου 2018 εξε­λέ­γη Μη­τρο­πο­λί­της Γάνου και Χώρας.

Εκα­το­ντά­δες τα πνευ­μα­τι­κά του παι­διά ανά την υφή­λιο. Επάν­δρω­σε και στε­λέ­χω­σε την ιστο­ρι­κή Μονή του Αρ­χαγ­γέ­λου Μι­χα­ήλ και των Αγίων Ισα­πο­στό­λων Κων/νου και Ελέ­νης στο Θάρρι.Δη­μιούρ­γη­σε με ικανό αριθ­μό μο­να­ζου­σών την γυ­ναι­κεία Ιερά Μονή Πα­να­γί­ας Υψε­νής στην γε­νέ­τει­ρα του Λάρδο. Πρώ­τος ανέ­δει­ξε, έγρα­ψε και πρό­βαλ­λε την ζωή του Οσίου Με­λε­τί­ου της Υψε­νής Λάρ­δου σύγ­χρο­νου Αγίου της Εκ­κλη­σί­ας μας.

Ανα­στή­λω­σε την Ιερά Μονή Ευαγ­γε­λι­στή Ιω­άν­νη του Αρ­τα­μί­τη. Την ιστο­ρι­κή Πα­να­γιάς Σκια­δε­νής. Δη­μιούρ­γη­σε πρό­τυ­πο Τη­λε­ο­πτι­κού Σταθ­μού το «Θάρρι» που επά­ξια το διευ­θύ­νει το πνευ­μα­τι­κό του παιδί, ο αγα­πη­τός Αρ­χι­μαν­δρί­της και Ηγού­με­νος της Ιεράς Μονής Θάρρι π. Νε­κτά­ριος Πό­κιας. Ίδρυ­σε Χρι­στια­νι­κό Ορ­θό­δο­ξο Βι­βλιο­πω­λείο της Ι. Μονής Θάρρι στους χώ­ρους των με­γά­λων ευ­ερ­γε­τών Μι­χα­ήλ, Ελευ­θε­ρί­ου και Μαί­ρης Κα­βά­σι­λα.

Τα­πει­νός, αξιο­πρε­πής, ανε­ξί­κα­κος και πα­ρη­γο­ρη­τι­κός είχε μια πο­ρεία που ήταν ένας συ­νε­χής αγώ­νας ανι­διο­τε­λούς προ­σφο­ράς και  ατε­λεί­ω­της αγά­πης στην εκ­κλη­σία του και στον συ­νάν­θρω­πο.

« Έφυγε» αφή­νο­ντας πίσω του  έμ­ψυ­χο πνευ­μα­τι­κό έργο, ναούς και με­γά­λη προ­σφο­ρά.