Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου: «Τι ακριβώς περιμένει η Ευρώπη για να απαντήσει αποτελεσματικά πλέον στην τουρκική προκλητικότητα;»

Την επι­θε­τι­κό­τη­τα της Τουρ­κί­ας, ως ευ­ρω­παϊ­κό ζή­τη­μα, ανέ­δει­ξε από το βήμα της Ολο­μέ­λειας του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου η Εκ­πρό­σω­πος Τύπου της Ευ­ρω­ο­μά­δας της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, Ευ­ρω­βου­λευ­τής, κα Άννα-Μισέλ Αση­μα­κο­πού­λου.

Η κα Αση­μα­κο­πού­λου τό­νι­σε ότι «οι βομ­βαρ­δι­σμοί στη Συρία, αλλά και στην κουρ­δι­κή πε­ρι­φέ­ρεια του Ιράκ απο­δει­κνύ­ουν πε­ρί­τρα­να πως η επι­θε­τι­κό­τη­τα της Τουρ­κί­ας απο­τε­λεί ένα ευ­ρω­παϊ­κό πρό­βλη­μα». Πρό­σθε­σε δε ότι «εί­μα­στε εμείς, οι Έλ­λη­νες και οι Ελ­λη­νί­δες, που έχου­με κα­θη­με­ρι­νά να αντι­με­τω­πί­σου­με την αστα­θή και απρό­βλε­πτη συ­μπε­ρι­φο­ρά ενός γεί­το­να, που δυ­στυ­χώς απέ­χει πα­ρα­σάγ­γας από τις ευ­ρω­παϊ­κές αξίες και αγνο­εί συ­στη­μα­τι­κά τις επι­τα­γές του Διε­θνούς Δι­καί­ου».

Η Ελ­λη­νί­δα Ευ­ρω­βου­λευ­τής υπο­γράμ­μι­σε, επί­σης, το γε­γο­νός ότι τους τε­λευ­ταί­ους μήνες οι δη­λώ­σεις της τουρ­κι­κής ηγε­σί­ας αρ­κούν, για να αντι­λη­φθεί κα­νείς ότι «η Τουρ­κία έχει επι­λέ­ξει συ­νει­δη­τά να δρα, ως κρά­τος τα­ρα­ξί­ας. Ο κ. Ερ­ντο­γάν έχει εξα­πο­λύ­σει ουκ ολί­γες απει­λές ενα­ντί­ον της πα­τρί­δας μου, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας επα­νει­λημ­μέ­να τον στίχο «θα έρ­θου­με νύχτα» από το ομώ­νυ­μο τρα­γού­δι που συν­δέ­θη­κε με τις μαύ­ρες μέρες της ει­σβο­λής στην Κύπρο». Χα­ρα­κτή­ρι­σε δε αυτές τις δη­λώ­σεις ως ένα ψήγμα από την εμπρη­στι­κή ρη­το­ρι­κή που εκ­φρά­ζει σε κάθε ευ­και­ρία, «κου­νώ­ντας το δά­χτυ­λο στην Ελ­λά­δα, ακόμα και για ζη­τή­μα­τα όπως το Με­τα­να­στευ­τι­κό, όπου είναι η Τουρ­κία αυτή που δεν τηρεί τα συμ­φω­νη­μέ­να σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο».

Ανα­φε­ρό­με­νη στις δη­λώ­σεις του Τούρ­κου Προ­έ­δρου, κατά τη δο­κι­μή του τουρ­κι­κού βαλ­λι­στι­κού πυ­ραύ­λου Tayfun, η κα Αση­μα­κο­πού­λου είπε ότι «φαί­νε­ται ότι όσο πλη­σιά­ζουν οι εκλο­γές οι λε­ο­ντα­ρι­σμοί του Τούρ­κου Προ­έ­δρου θα αυ­ξά­νο­νται. Η ανοχή της Ευ­ρώ­πης, όμως, είναι αυτή που θα έπρε­πε να έχει ήδη εξα­ντλη­θεί».

Τέλος, ανα­ρω­τή­θη­κε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά: «Τι ακρι­βώς πε­ρι­μέ­νου­με για να απα­ντή­σου­με απο­τε­λε­σμα­τι­κά πλέον στην τουρ­κι­κή προ­κλη­τι­κό­τη­τα;»

Ευ­χα­ρι­στώ Κύριε Πρό­ε­δρε, Κυρία Επί­τρο­πε,

Οι βομ­βαρ­δι­σμοί στη Συρία, αλλά και στην κουρ­δι­κή πε­ρι­φέ­ρεια του Ιράκ απο­δει­κνύ­ουν πε­ρί­τρα­να πως η επι­θε­τι­κό­τη­τα της Τουρ­κί­ας απο­τε­λεί ένα ευ­ρω­παϊ­κό πρό­βλη­μα.

Βέ­βαια, εί­μα­στε εμείς, οι Έλ­λη­νες και οι Ελ­λη­νί­δες, που έχου­με κα­θη­με­ρι­νά να αντι­με­τω­πί­σου­με την αστα­θή και απρό­βλε­πτη συ­μπε­ρι­φο­ρά ενός γεί­το­να, που δυ­στυ­χώς απέ­χει πα­ρα­σάγ­γας από τις ευ­ρω­παϊ­κές αξίες και αγνο­εί συ­στη­μα­τι­κά τις επι­τα­γές του Διε­θνούς Δι­καί­ου.

Μόνο τους τε­λευ­ταί­ους μήνες, οι δη­λώ­σεις της τουρ­κι­κής ηγε­σί­ας αρ­κούν, για να αντι­λη­φθεί κα­νείς ότι η Τουρ­κία έχει επι­λέ­ξει συ­νει­δη­τά να δρα, ως κρά­τος τα­ρα­ξί­ας.

Ο κ. Ερ­ντο­γάν έχει εξα­πο­λύ­σει ουκ ολί­γες απει­λές ενα­ντί­ον της πα­τρί­δας μου, της Ελ­λά­δας, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας επα­νει­λημ­μέ­να τον στίχο «θα έρ­θου­με νύχτα», από το ομώ­νυ­μο τρα­γού­δι που συν­δέ­θη­κε με τις μαύ­ρες μέρες της ει­σβο­λής στην Κύπρο.

Αλλά αυτό είναι απλά ένα ψήγμα από την εμπρη­στι­κή ρη­το­ρι­κή που εκ­φρά­ζει σε κάθε ευ­και­ρία, κου­νώ­ντας το δά­χτυ­λο στην Ελ­λά­δα, ακόμα και για ζη­τή­μα­τα όπως το Με­τα­να­στευ­τι­κό, όπου είναι η Τουρ­κία αυτή που δεν τηρεί τα συμ­φω­νη­μέ­να σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο.

Προ­χθές, μά­λι­στα, κατά τη δο­κι­μή του βαλ­λι­στι­κού πυ­ραύ­λου Tayfun, δή­λω­σε: «Στην Ελ­λά­δα, λένε ότι ο πύ­ραυ­λος θα χτυ­πή­σει την Αθήνα. Φυ­σι­κά και θα χτυ­πή­σει, αν δεν κά­τσε­τε ήρεμα». Τι άλλο θα ακού­σου­με.

Φαί­νε­ται ότι όσο πλη­σιά­ζουν οι εκλο­γές οι λε­ο­ντα­ρι­σμοί του Τούρ­κου Προ­έ­δρου θα αυ­ξά­νο­νται. Η ανοχή της Ευ­ρώ­πης, όμως, είναι αυτή που θα έπρε­πε να έχει ήδη εξα­ντλη­θεί.

Και, ανα­ρω­τιέ­μαι κυ­ρί­ες και κύ­ριοι συ­νά­δελ­φοι: «Τι ακρι­βώς πε­ρι­μέ­νου­με για να απα­ντή­σου­με απο­τε­λε­σμα­τι­κά πλέον στην τουρ­κι­κή προ­κλη­τι­κό­τη­τα;»

Ευ­χα­ρι­στώ