ΙΣΡ: Θρηνούμε σήμερα τον εκλεκτό φίλο μας, τον υπέροχο άνθρωπο, κλαίμε το φως που έσβησε για μας.

Ο Ια­τρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου με βαθιά θλίψη ανα­κοι­νώ­νει τον αιφ­νί­διο θά­να­το του συ­να­δέλ­φου, φίλου και Αντι­πρό­ε­δρου του Πει­θαρ­χι­κού Συμ­βου­λί­ου του Σι­σα­μω­τού Γε­ωρ­γί­ου Γυ­ναι­κο­λό­γου-Μαιευ­τή­ρα, Συ­ντο­νι­στή Διευ­θυ­ντή της Γυ­ναι­κο­λο­γι­κής Μαιευ­τι­κής Κλι­νι­κής του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μείο Ρόδου.

Ο Γιώρ­γος έφυγε απρό­σμε­να από τη ζωή σε ηλι­κία 64 ετών, το από­γευ­μα του Σαβ­βά­του 12.9.2015, στη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή Αφά­ντου Ρόδου.

Η Διοί­κη­ση του Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου εκ­φρά­ζει με με­γά­λη θλίψη τα Θερμά Συλ­λυ­πη­τή­ρια της στη οι­κο­γέ­νεια του και στους οι­κεί­ους του.

Ο Γιώρ­γος Σι­σα­μω­τός, μαιευ­τή­ρας γυ­ναι­κο­λό­γος, υπήρ­ξε ένας από τους συ­νε­χι­στές των με­γά­λων ια­τρών μαιευ­τή­ρων γυ­ναι­κο­λό­γων που υπη­ρέ­τη­σαν με με­γά­λο ζήλο και αυ­τα­πάρ­νη­ση το λει­τούρ­γη­μα της ια­τρι­κής δια­κο­νί­ας στο νησί μας, δί­νο­ντας ζωή σε χι­λιά­δες παι­διά που γεν­νή­θη­καν και σή­με­ρα θρη­νούν και αυτά για το θά­να­το του, αφού ο αεί­μνη­στος Γιώρ­γος ήταν αυτός που τους έδωσε την πρώτη τους ανα­πνοή στη ζωής τους .

Αεί­μνη­στε φίλε, συ­νά­δελ­φε, ιατρέ Γιώρ­γο,

Ο αιφ­νί­διος χαμός σου, απο­τέ­λε­σε κυ­ριο­λε­κτι­κά «κε­ραυ­νόν εν αι­θρία» και προ­κά­λε­σε βα­θύ­τα­τη λύπη σε όλους τους ια­τρούς και στην κοι­νω­νία της Ρόδου.

Όλοι οι ια­τροί που εί­χα­με την ευ­τυ­χία να σε γνω­ρί­σου­με και να σε αγα­πή­σου­με μέσα από τις τά­ξεις του Συλ­λό­γου μας, τον οποίο υπη­ρε­τού­σες και από τη θέση του Αντι­πρό­ε­δρου του Πει­θαρ­χι­κού Συμ­βου­λί­ου για την τριε­τία 2014-2017, θη­τεία που δυ­στυ­χώς δεν ολο­κλή­ρω­σες αφή­νο­ντας μας έτσι δυ­σα­να­πλή­ρω­το κενό.

Συ­νά­δελ­φε και φίλε Γιώρ­γο, ήσουν πά­ντο­τε για εμάς τους φί­λους σου, ένα άρι­στο πα­ρά­δειγ­μα προς μί­μη­ση, στους πε­ρισ­σο­τέ­ρους το­μείς της δρά­σης σου.

Ήσουν έντι­μος και δί­καιος υπο­στη­ρι­κτής του δι­καί­ου μετά πά­θους, ήσουν ει­λι­κρι­νής σε όλους, πι­στός στο όρκο του Ιπ­πο­κρά­τη.

Αγω­νί­στη­κες στη ζωή σου ως άξιος αγω­νι­στής και απέρ­χε­σαι του κό­σμου τού­του με βα­θειά την ανά­μνη­ση των αρε­τών σου, με­τα­ξύ των συ­ναν­θρώ­πων σου.

Ήσουν συ­μπα­θής, σε­μνός, ακού­ρα­στος ερ­γά­της και απο­λάμ­βα­νες της αγά­πης και της εκτι­μή­σε­ως όλων των μελών και των φίλων του Συλ­λό­γου μας.

Σε διέ­κρι­νε η ευ­γέ­νεια, το ήθος και η επι­μέ­λεια αλλά και η επι­δει­κνυό­με­νη κα­λο­σύ­νη και προ­σή­νεια στους σκο­πούς που επι­τε­λού­σα­με όλοι.

Απέρ­χε­σαι από τον πρό­σκαι­ρο τούτο κόσμο, με τη συ­νεί­δη­ση ήσυχη, ότι εκ­πλή­ρω­σες, το κα­θή­κον σου προς την οι­κο­γέ­νειά σου και την κοι­νω­νία.

Ήσουν ο φι­λο­μα­θής, ο άρι­στος μα­θη­τής, ο φοι­τη­τής και ια­τρός, ο διε­ρευ­νη­τι­κός, και ο δη­μο­κρα­τι­κός δά­σκα­λος, ο ανι­διο­τε­λής, και ο φι­λι­κός, οπα­δός του δια­λό­γου, της συ­ναί­νε­σης, της αλ­λη­λο­κα­τα­νό­η­σης, με ένα ανή­συ­χο χα­ρα­κτή­ρα και ένα ανέ­ντα­κτο πνεύ­μα που πάντα σε διέ­κρι­νε.

Ήσουν άο­κνος στην ερ­γα­σία σου και πέ­ρα­σες σχε­δόν όλη σου την επαγ­γελ­μα­τι­κή ζωή μέσα στο Νο­σο­κο­μείο που αγα­πού­σες με πάθος και το είχες κάνει δεύ­τε­ρο σπίτι σου.

Εμείς οι συ­νά­δελ­φοι σου

Θρη­νού­με σή­με­ρα τον εκλε­κτό φίλο μας, τον υπέ­ρο­χο άν­θρω­πο, τον ακά­μα­το και τι­μιό­τα­το ερ­γά­τη ιατρό του Συλ­λό­γου μας.

Κλαί­με το φως που έσβη­σε για μας.

Κλαί­με τον ήλιο που χά­θη­κε για μας.

Ο Γιώρ­γος Σι­σα­μω­τός, του Ιω­άν­νη και της Μα­ρί­ας, γεν­νή­θη­κε στο Κα­με­ρούν της Αφρι­κής στις 7 Ιου­λί­ου του 1950.

Πα­ρα­κο­λού­θη­σε το Δη­μο­τι­κό σχο­λείο στη Ρόδο, στην Παι­δα­γω­γι­κή Ακα­δη­μία στο Νιο­χώ­ρι, ενώ φοί­τη­σε τις τρεις πρώ­τες τά­ξεις του Γυ­μνα­σί­ου και του Λυ­κεί­ου στο Βε­νε­τό­κλειο της Ρόδου. Μετά την ολο­κλή­ρω­ση της τότε βα­σι­κής εκ­παί­δευ­σης του, ει­σά­γε­ται στο Πα­νε­πι­στή­μιο της Αθή­νας, στην Ια­τρι­κή Σχολή το 1968.

Απο­κτά το πτυ­χίο του στις 18.11.1975 και ξε­κι­νά την επαγ­γελ­μα­τι­κή του δρα­στη­ριό­τη­τα στην Αθήνα, ενώ σε λίγο καιρό υπη­ρε­τεί τη θη­τεία του ως αγρο­τι­κός ια­τρός στο χωριό Έμπω­να της Ρόδου από τις 19.3.1976. Στη συ­νέ­χεια ανα­χω­ρεί και πάλι για την Αθήνα με σκοπό να ολο­κλη­ρώ­σει την ει­δι­κό­τη­τα του στις 11.5.1984. Ανοί­γει ιδιω­τι­κό ια­τρείο και διο­ρί­ζε­ται στο ΙΚΑ Ρόδου, όπου θα πα­ρα­μεί­νει για πολύ λίγο καιρό, αφού το Νο­σο­κο­μείο είναι το ια­τρι­κό του πάθος και διο­ρί­ζε­ται στο τέλος του 1984, στο νε­ο­σύ­στα­το ΕΣΥ στο οποίο υπη­ρε­τού­σε μέχρι το θά­να­το του από τη θέση του Συ­ντο­νι­στή Διευ­θυ­ντή της Μαιευ­τι­κής Γυ­ναι­κο­λο­γι­κής Κλι­νι­κής.

Ο Γιώρ­γος Σι­σα­μω­τός ήταν νυμ­φευ­μέ­νος με τη Μαρία Μα­ρου­λά­κη και είχε ένα κο­ρί­τσι, τη Μαρία πτυ­χιού­χο Οι­κο­νο­μι­κών Επι­στη­μών.

Αιώ­νια του η Μνήμη

Ο Πρό­ε­δρος του Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου

Χρή­στος Απ. Μα­ντάς