Α-τυπος και υπογραμμός: Οικοδομή στην άμμο

Σε λίγες ημέ­ρες ολο­κλη­ρώ­νε­ται ακόμα μια σχο­λι­κή χρο­νιά, που και φέτος κύ­λη­σε με αρ­κε­τά προ­βλή­μα­τα.

Στην Ελ­λά­δα της κρί­σης, τα προ­βλή­μα­τα στη δη­μό­σια και δω­ρε­άν (;) Παι­δεία, είναι ου­σια­στι­κά ίδια με αυτά και προ κρί­σης επο­χών. Κενά δα­σκά­λων, ελ­λεί­ψεις κα­θη­γη­τών σε συ­γκε­κρι­μέ­νες ει­δι­κό­τη­τες, προ­βλη­μα­τι­κά κτή­ρια και όπως είναι λο­γι­κό –αν και δεν έχει καμία σχέση με την λο­γι­κή- στα μικρά νησιά τα προ­βλή­μα­τα, είναι πάντα με­γα­λύ­τε­ρα.

Καμία ου­σια­στι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση δεν έγινε στον τομέα της Παι­δεί­ας. Ο κάθε υπουρ­γός έρ­χε­ται εφαρ­μό­ζει ένα δικό του σχέ­διο και φεύ­γει, χωρίς πλάνο και χωρίς προ­γραμ­μα­τι­σμό. Τα προ­βλή­μα­τα πα­ρα­μέ­νουν τα ίδια.

Οι προ­τά­σεις του πρω­θυ­πουρ­γού για τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στην παι­δεία, με κύ­ριους άξο­νες την ενί­σχυ­ση των δη­μο­τι­κών σχο­λεί­ων, την ανα­βάθ­μι­ση του Λυ­κεί­ου, την κα­τάρ­γη­ση των πα­νελ­λα­δι­κών εξε­τά­σε­ων, την ενί­σχυ­ση των ΑΕΙ και ΤΕΙ με πό­ρους και θε­σμι­κές αλ­λα­γές και την επέν­δυ­ση στην έρευ­να και στην τε­χνο­γνω­σία εξαγ­γέλ­θη­καν άρον άρον. Τόσο βια­στι­κά και τόσο πρό­χει­ρα, που μόνο ανα­στά­τω­ση και σύγ­χυ­ση προ­κά­λε­σαν, χωρίς να αφή­νουν ελ­πί­δα ότι θα αλ­λά­ξει κάτι προς το κα­λύ­τε­ρο.

Τα παι­διά φοι­τούν σε «κλου­βιά», γυ­μνά­ζο­νται σε ακα­τάλ­λη­λους έως επι­κίν­δυ­νους χώ­ρους, μα­θαί­νουν από νωρίς να πα­πα­γα­λί­ζουν, δεν ανα­πτύσ­σουν καμία άλλη δρα­στη­ριό­τη­τα εντός του σχο­λεί­ου και όλη τους τη σχο­λι­κή δια­δρο­μή, προ­ε­τοι­μά­ζο­νται για τις πα­νελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις.

Το εκ­παι­δευ­τι­κό μας σύ­στη­μα υστε­ρεί σε σχέση με αυτά άλλων χωρών αλλά κα­νείς μέχρι σή­με­ρα από όσους έχουν θη­τεύ­σει στο Υπουρ­γείο Παι­δεί­ας, δεν προ­σπά­θη­σε ή δεν τόλ­μη­σε να το εκ­συγ­χρο­νί­σει.

Ακόμα και τα νέα σχο­λι­κά κτή­ρια, είναι προ­σαρ­μο­σμέ­να στο ελ­λη­νι­κό εκ­παι­δευ­τι­κό σύ­στη­μα, αν και θα έπρε­πε να ισχύ­ει το ακρι­βώς αντί­θε­το.

Σε άλλες χώρες, τις ανε­πτυγ­μέ­νες, επεν­δύ­ουν στην Παι­δεία, στην μά­θη­ση, στην μόρ­φω­ση, στην εκ­παί­δευ­ση. Εμείς επι­μέ­νου­με ανα­χρο­νι­στι­κά. Τα σχο­λεία μας δεν έχουν καν υπο­λο­γι­στές στις τά­ξεις και τα laptop ή notebook οι μα­θη­τές τα χρη­σι­μο­ποιούν για παι­χνί­δια ή για τα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης, ενώ θα μπο­ρού­σαν να απο­τε­λέ­σουν ένα ολο­κλη­ρω­μέ­νο ερ­γα­λείο εκ­παί­δευ­σης.

Η Ελ­λά­δα, με βάση έρευ­να που έγινε τον Αύ­γου­στο του 2014, με πρω­το­βου­λία του Βρε­τα­νι­κού εκ­δο­τι­κού οίκου Pearson,  βρί­σκε­ται στην τε­λευ­ταία θέση όλων των Ευ­ρω­παϊ­κών χωρών, στα θέ­μα­τα παι­δεί­ας και ανά­πτυ­ξης του εκ­παι­δευ­τι­κού της συ­στή­μα­τος, ενώ σε έρευ­να που έγινε σε 40 χώρες πα­γκο­σμί­ως κα­τέ­χει την 37η θέση και βρί­σκε­ται στην ίδια «ομάδα» με χώρες όπως η Ιν­δο­νη­σία, το Με­ξι­κό και η Βρα­ζι­λία…

Θυ­μά­μαι ακόμα την πρώτη φορά που επι­σκέ­φθη­κα σχο­λείο στην Γερ­μα­νία, πε­ρί­που δύο δε­κα­ε­τί­ες πίσω. Αυτά που είδα τότε σε εκεί­νο το σχο­λείο, ακόμα κι αν εφαρ­μό­ζο­νταν στην Ελ­λά­δα σή­με­ρα, θα ήταν πρω­το­πο­ρια­κά σε σχέση με το εκ­παι­δευ­τι­κό μας σύ­στη­μα, το οποίο έχει πα­ρα­μεί­νει στά­σι­μο εδώ και χρό­νια.

Στην εποχή της τε­χνο­λο­γί­ας, εμείς ακόμα χρη­σι­μο­ποιού­με πί­να­κα, κι­μω­λί­ες και σφουγ­γά­ρι για να δώ­σου­με στα παι­διά μας βά­σεις και εχέγ­γυα να δη­μιουρ­γή­σουν ένα κα­λύ­τε­ρο αύριο.

Σύμ­φω­να με τον ΟΟΣΑ «οι κακές πο­λι­τι­κές και πρα­κτι­κές στην Παι­δεία αφή­νουν πολ­λές χώρες σε μία μό­νι­μη κα­τά­στα­ση οι­κο­νο­μι­κής ύφε­σης». Οπως ση­μειώ­νε­ται, η βελ­τί­ω­ση της Παι­δεί­ας θα πα­ρεί­χε «μα­κρο­πρό­θε­σμα οι­κο­νο­μι­κά οφέλη που θα είναι φαι­νο­με­νι­κά». Για πα­ρά­δειγ­μα, αν όλα τα παι­διά στην Ελ­λά­δα λά­βουν τη βα­σι­κή εκ­παί­δευ­ση, τότε το ΑΕΠ της εκτι­μά­ται ότι θα αυ­ξη­θεί 285%.

Κι όπως είπε ο Αδα­μά­ντιος Κο­ρα­ής, «πο­λι­τεία που δεν έχει σαν βάση της την παι­δεία, είναι οι­κο­δο­μή πάνω στην άμμο»…