Φυλάκιση 20 μηνών σε γιατρό για ανθρωποκτονία από αμέλεια

Ποινή φυ­λά­κι­σης 20 μηνών με 3ετή ανα­στο­λή επέ­βα­λε το από­γευ­μα της Πα­ρα­σκευ­ής το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου σε ιατρό, που κρί­θη­κε ένο­χος με το ελα­φρυ­ντι­κό του πρό­τε­ρου έντι­μου βίου, αν­θρω­πο­κτο­νί­ας από αμέ­λεια, ενός πα­τέ­ρα δύο παι­διών, µετά την υπο­βο­λή του σε λα­πα­ρο­σκο­πι­κή επέµβαση στο στοµάχι.

Στον ιατρό έχει επι­βλη­θεί εξάλ­λου πει­θαρ­χι­κή ποινή 6μηνης παύ­σε­ως ασκή­σε­ως του ια­τρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος διότι όπως κρί­θη­κε επέ­δει­ξε αμέ­λεια στα κα­θή­κο­ντά του.

Ο εκλι­πών, που είχε δη­μιουρ­γή­σει δικό του ερ­γο­στά­σιο επε­ξερ­γα­σί­ας µαρµάρων στο νησί, υπήρ­ξε ιδιαί­τε­ρα δρα­στή­ριος επι­χει­ρηµατικά και ένας καλός οι­κο­γε­νειάρ­χης µε σχέ­δια και όνει­ρα για το µέλλον, έχασε άδικα τη ζωή του σε ηλι­κία 60 ετών.

Υπήρ­ξε υπέρ­βα­ρος και αντιµετώ­πι­ζε προ­βλήµατα στην υγεία του, έχο­ντας προ­βλήµατα σακ­χα­ρώ­δους δια­βή­τη και στε­φα­νιαί­ας νόσου και πριν από 4 έτη είχε πραγµατο­ποι­ή­σει λα­πα­ρο­σκο­πι­κή επέµβαση για την το­πο­θέ­τη­ση γα­στρι­κού δα­κτυ­λί­ου σε κλι­νι­κή των Αθη­νών.

Τον Φε­βρουά­ριο του 2011 απο­φά­σι­σε να προ­χω­ρή­σει σε επέµβαση αφαί­ρε­σης του δα­κτυ­λί­ου και ο ια­τρός στον οποίο απευ­θύν­θη­κε του πρό­τει­νε να πραγµατο­ποι­ή­σει ταυ­τό­χρο­να λα­πα­ρο­σκο­πι­κή-γα­στρο­πλα­στι­κή επέµβαση, γνω­στή και ως “µανίκι”.

Αφού διε­νερ­γή­θη­καν όλες οι προ­βλε­πόµενες προ­εγ­χει­ρη­τι­κές εξε­τά­σεις υπο­βλή­θη­κε στην επέµβαση την 2α Μαρ­τί­ου 2011 και όπως δια­τεί­νο­νται οι οι­κεί­οι του, ο ια­τρός τους ενηµέρωσε µε το πέρας αυτής ότι υπήρ­χε µια µικρή τρυ­πί­τσα δια­φυ­γής στο στοµάχι του, µετά την αφαί­ρε­ση του δα­κτυ­λί­ου, διότι είχε προ­κα­λέ­σει συµφύ­σεις. Φέ­ρε­ται σύµφωνα µε την αγωγή να είχε διευ­κρι­νί­σει ότι δεν είχε ράψει την “τρυ­πί­τσα” δια­φυ­γής γιατί το στοµάχι ήταν λεπτό και αδύ­να­το.

Στην πο­ρεία ο 60χρο­νος αντιµετώ­πι­ζε πό­νους και όπως δια­τεί­νο­νται οι συγ­γε­νείς του, ο ια­τρός εµφα­νι­ζό­ταν κα­θη­συ­χα­στι­κός. Ανέ­βα­σε πυ­ρε­τό, δεν µπο­ρού­σε να κοιµηθεί και αι­σθα­νό­ταν κα­τα­βε­βληµένος.

Η κα­τά­στα­σή του επι­δει­νώ­θη­κε στα­δια­κά και την 12η Μαρ­τί­ου 2011 του χο­ρη­γή­θη­καν παυ­σί­πο­να και στη συ­νέ­χεια µορ­φί­νη.

Την 13η Μαρ­τί­ου 2011 πραγµατο­ποι­ή­θη­κε χει­ρουρ­γείο για να κλει­στεί η τρύπα στο στοµάχι του, αλλά κατά τη διάρ­κεια του ραψίµατος της τοµής φέ­ρε­ται να υπέ­στη ισχαιµικό επει­σό­διο µε απο­τέ­λεσµα να δια­κο­πεί η επέµβαση.

Ο ια­τρός φέ­ρε­ται να είχε πει σε οι­κεί­ους του ότι η όλη “βλάβη” οφεί­λε­το σε έναν µύκητα προ­ερ­χόµενο από τον φά­ρυγ­γά του. Η κα­τά­στα­σή του δεν βελ­τιώ­θη­κε και υπέ­στη καρ­δια­κό επει­σό­διο στην εντα­τι­κή µονάδα, όπου νο­ση­λευό­ταν. Το από­γευµα της 16ης Μαρ­τί­ου 2011 έπεσε σε βυ­θιό­τη­τα και κα­τέ­λη­ξε την επόµενη ηµέρα.

Σύµφωνα µε έκ­θε­ση ια­τρο­δι­κα­στή, ο θά­να­τός του επήλ­θε συ­νε­πεία πε­ρι­το­νί­τι­δας – σηψαιµίας, που απο­δό­θη­κε στην οπή που υπήρ­χε στο στοµάχι του.

Στο κα­τη­γο­ρη­τή­ριο που αντι­με­τώ­πι­σε ο ια­τρός ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Κα­τη­γο­ρεί­ται ως υπαί­τιος του ότι στη Ρόδο στους κά­τω­θι ανα­φε­ρό­με­νους χρό­νους από έλ­λει­ψη της προ­σο­χής, την οποία όφει­λε κατά τις πε­ρι­στά­σεις και μπο­ρού­σε να κα­τα­βά­λει δεν προ­έ­βλε­ψε το αξιό­ποι­νο απο­τέ­λε­σμα της πρά­ξης του και επέ­φε­ρε το θά­να­το του Αγό­ρου Ιω­άν­νη. Ει­δι­κό­τε­ρα, ενώ ήταν ο θε­ρά­πων και χει­ρούρ­γος ια­τρός του Αγό­ρου Ιω­άν­νη και ενώ τον ι χει­ρούρ­γη­σε στις 02.3.2011 και εντό­πι­σε κατά τη διάρ­κεια του χει­ρουρ­γεί­ου ότι υπήρ­χε δια­φυ­γή από το στο­μά­χι, από αμέ­λεια δεν εκτί­μη­σε ορθά τις συ­νέ­πειες  της υπάρ­ξε­ως της δια­φυ­γής αυτής και θε­ώ­ρη­σε ότι αυτή ήταν ικανή αν επου­λω­θεί και να κλεί­σει μόνη της και έτσι δεν προ­σπά­θη­σε κατά τη διάρ­κεια του χει­ρουρ­γεί­ου να την κλεί­σει ως ήταν ια­τρι­κώς ορθόν σύμ­φω­να με τους κα­νό­νες της ια­τρι­κής επι­στή­μης, στη συ­νέ­χεια δε, αφαί­ρε­σε πρό­ω­ρα το Levin (στις 03.03.2011) το οποίο θα άδεια­ζε το στο­μά­χι  μη επι­τρέ­πο­ντας να δια­φύ­γουν ου­σί­ες και κά­νο­ντας ευ­κο­λό­τε­ρη την επού­λω­ση της δια­φυ­γής, επέ­τρε­ψε (στις 05.03.2011) πρό­ω­ρα τη σί­τι­ση του ασθε­νή από το στόμα, του έδωσε πρό­ω­ρα εξι­τή­ριο (στις 06.03.2011) και ενώ ο ασθε­νής ήταν εμπύ­ρε­τος και εξα­κο­λου­θού­σε να απο­βάλ­λει υγρά από την πα­ρο­χέ­τευ­ση, πραγ­μα­το­ποί­η­σε ταυ­τό­χρο­να (κατά το ίδιο χει­ρουρ­γείο) αφαί­ρε­ση γα­στρι­κού δα­κτυ­λί­ου και λα­πα­ρο­σκο­πι­κή γα­στρο­πλα­στι­κή επέμ­βα­ση (μα­νί­κι) ενώ θα έπρε­πε να είχε κάνει δύο ξε­χω­ρι­στά δια­δο­χι­κά χει­ρουρ­γεία, δεν προ­έ­βη, μετά την επα­νε­ξέ­τα­ση του ασθε­νούς στις 11.3.2011 σε αξο­νι­κή το­μο­γρα­φία άνω και κάτω κοι­λί­ας ή σε υπέ­ρη­χο άνω και κάτω κοι­λί­ας οι οποί­οι 9α ήταν πιο εξει­δι­κευ­μέ­νοι και ακρι­βείς τρό­ποι για τη διά­γνω­ση της απόρ­ρι­ψης λόγω σύ­γκλη­σης ή για την επι­βε­βαί­ω­ση μιας πι­θα­νής δια­φυ­γής παρά μόνο αρ­κέ­στη­κε στην διε­νέρ­γεια ακτι­νο­γρα­φί­ας σε όρθια θέση, δεν επα­νει­σή­γα­γε εγκαί­ρως τον ασθε­νή στην κλι­νι­κή όπου τον χει­ρούρ­γη­σε παρά το γε­γο­νός ότι είχε από τις 08.03.2011 – 11.03.2011 πολλά ανη­συ­χη­τι­κά συμ­πτώ­μα­τα (πυ­ρε­τό, αδυ­να­μία, αφυ­δά­τω­ση) και ο ασθε­νής είχε ενη­με­ρώ­σει τον κα­τη­γο­ρού­με­νο περί αυτών παρά μόνο τον επα­νει­σή­γα­γε στις 11.3.2011, συ­νέ­χι­ζε να τον σι­τί­ζει στις 12.3.2011 από το στόμα παρά τα συμ­πτώ­μα­τα που είχε κατά την ει­σα­γω­γή, δεν τον χει­ρούρ­γη­σε άμεσα μετά από την επα­νει­σα­γω­γή του αλλά ανέ­μει­νε δύο μέρες, ήτοι μέχρι τις 13.3.2011 χά­νο­ντας έτσι πο­λύ­τι­μο χρόνο.

Συ­νε­πεία των ανω­τέ­ρω ενερ­γειών και πα­ρα­λεί­ψε­ων του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου κατά πα­ρά­βα­ση των γε­νι­κώς ανα­γνω­ρι­σμέ­νων κα­νό­νων της ια­τρι­κής επι­στή­μης, λόγω της δια­φυ­γής στο­μά­χου, πα­ρου­σιά­στη­κε πε­ρι­το­νί­τι­δα και γε­νι­κευ­μέ­νη ση­ψαι­μία, η οποία οδή­γη­σε στο θά­να­το του ασθε­νή στις 17.03.2011».

Ο ίδιος απο­λο­γού­με­νος υπο­στή­ρι­ξε ότι ο θά­να­τος επήλ­θε συ­νέ­πεια απρό­βλε­πτης επι­πλο­κής το­νί­ζο­ντας ότι προ­έ­βη σε όλες τις εν­δε­δειγ­μέ­νες ια­τρι­κές ενέρ­γειες κατά τη διάρ­κεια του χει­ρουρ­γεί­ου αλλά και με­τεγ­χει­ρη­τι­κά.

Ση­μειώ­νε­ται ότι κατά την διάρ­κεια του δεύ­τε­ρου χει­ρουρ­γεί­ου ο ασθε­νής υπέ­στη ισχαι­μι­κό επει­σό­διο.

Την πο­λι­τι­κή αγωγή εκ­προ­σώ­πη­σαν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Τσα­μπί­κα Δουβή και Αλέ­ξαν­δρος Αν­δρου­τσό­που­λος και την υπε­ρά­σπι­ση ο δι­κη­γό­ρος κ. Πα­να­γιώ­της Γκού­σκος.