Γιάννης Παρασκευάς: ψηφίζουμε με αίσθημα ευθύνης

Η ΨΗΦΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟ­ΡΕΥ­ΜΑ, ΟΥΤΕ ΕΝΕ­ΧΥ­ΡΟ ΓΙΑ ΡΟΥ­ΣΦΕ­ΤΙΑ

Τρι­πλές εκλο­γές σε λίγες ημέ­ρες και το εν­δια­φέ­ρον των πο­λι­τών μη­δα­μι­νό μέχρι ανύ­παρ­κτο. Ερ­μη­νεί­ες και δι­καιο­λο­γί­ες υπάρ­χουν, εκεί όμως που θα πρέ­πει να εστιά­σου­με την προ­σο­χή μας είναι στις γε­νε­σιουρ­γές αι­τί­ες του φαι­νο­μέ­νου.

Η τε­λευ­ταία δε­κα­ε­τία ήταν η πε­ρί­ο­δος μιας συ­νει­δη­τής και στο­χευ­μέ­νης προ­σπά­θειας δια­φό­ρων κύ­κλων απα­ξί­ω­σης του πο­λι­τι­κού Συ­στή­μα­τος της Πο­λι­τι­κής και των Πο­λι­τι­κών.

Κα­νέ­νας δεν δίνει άφεση αμαρ­τιών σε όλους και σε όλα που έδω­σαν αυτό το δι­καί­ω­μα και κου­βά­λη­σαν νερό στο μύλο σε αυ­τούς που επε­δί­ω­καν την πο­λι­τι­κή και Κοι­νω­νι­κή απο­διάρ­θρω­ση και την εξα­το­μί­κευ­ση.

Σε ένα Σύ­στη­μα Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Δη­μο­κρα­τί­ας βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση εύ­ρυθ­μης λει­τουρ­γί­ας του είναι η ύπαρ­ξη και λει­τουρ­γία Κομ­μά­των αρχών με σα­φείς και ξε­κά­θα­ρες Κοι­νω­νι­κές αντι­στοι­χή­σεις.

Η έλ­λει­ψη αυτών των δε­δο­μέ­νων μας φέρ­νει τα ση­με­ρι­νά απο­τε­λέ­σμα­τα, την εμ­φά­νι­ση πα­ρα­τά­ξε­ων και κι­νή­σε­ων που διεκ­δι­κούν τη ψήφο του κό­σμου χωρίς πο­λι­τι­κές ανα­φο­ρές και χωρίς Αξια­κό Σύ­στη­μα.

Προ­κα­λεί ιλα­ρό­τη­τα η επι­μο­νή σχε­δόν όλων των Πα­ρα­τά­ξε­ων να αυ­το­α­να­γο­ρεύ­ο­νται ως Ανε­ξάρ­τη­τες, οι επι­κε­φα­λείς να αρ­νού­νται το πο­λι­τι­κό τους πα­ρελ­θόν, να γί­νο­νται δια­πρύ­σιοι κή­ρυ­κες της Κοι­νω­νι­κής συ­ναί­νε­σης, να δια­κη­ρύτ­τουν την ανυ­παρ­ξία δια­χω­ρι­στι­κών γραμ­μών σε μια έωλη προ­σπά­θεια ανοί­κειας και ανού­σιας ψη­φο­θη­ρί­ας, ψα­ρεύ­ουν όλοι σε θολά νερά.

Η αδια­φο­ρία των πο­λι­τών γεν­νιέ­ται από τη βε­βαιό­τη­τα τους ότι δεν έχει κα­νέ­να νόημα η όποια επι­λο­γή και από το γε­γο­νός ότι πι­στεύ­ουν πως από το όποιο απο­τέ­λε­σμα δεν προσ­δο­κούν ούτε την προ­ο­πτι­κή ούτε την κα­τα­στρο­φή.

Όπως έχει δια­μορ­φω­θεί η πο­λι­τι­κή συ­γκυ­ρία είναι σχε­δόν δε­δο­μέ­νο ότι η επο­μέ­νη των εκλο­γών με οποί­ους και αν είναι οι νι­κη­τές θα είναι επα­νά­λη­ψη του χθες.

Η απου­σία πο­λι­τι­κών προ­ταγ­μα­των απο­νευ­ρώ­νει τις εκλο­γι­κές δια­δι­κα­σί­ες, τους αφαι­ρεί την δυ­να­μι­κή τους και τις κα­θι­στά μέσο επι­λο­γής καλών, μέ­τριων η κακών δια­χει­ρι­στών της ση­με­ρι­νής μί­ζε­ρης κα­τά­στα­σης.

Οι νέοι μας πο­λι­τι­κοί δια­χει­ρι­στές των το­πι­κών υπο­θέ­σε­ων είναι υπο­κει­με­νι­κά και αντι­κει­με­νι­κά εκ των πραγ­μά­των εγκλω­βι­σμέ­νοι στη μέγ­γε­νη της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης και στο έλ­λειμ­μα εκ μέ­ρους των υπερ­βα­τι­κών ορα­μα­τι­κών στο­χεύ­σε­ων.

Στα το­πι­κά ψη­φο­δέλ­τια, Α και Β Βαθ­μού υπάρ­χει ένας πολύ με­γά­λος αριθ­μός υπο­ψη­φί­ων Συμ­βού­λων, η μόνη δια­δι­κα­σία βελ­τί­ω­σης των συν­θη­κών λει­τουρ­γί­ας των θε­σμών και δια­μόρ­φω­σης προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων για την ανά­δει­ξη της νέας πο­λι­τι­κής γε­νιάς είναι η σο­βα­ρή και υπεύ­θυ­νη επι­λο­γή Συμ­βού­λων.

Η ΨΗΦΟΣ δεν είναι μέσο εκ­πλή­ρω­σης υπο­χρε­ώ­σε­ων.

Η ΨΗΦΟΣ δεν χα­ρί­ζε­ται αβα­σά­νι­στα σε συγ­γε­νείς φί­λους και κου­μπά­ρους.

Η ΨΗΦΟΣ δεν δί­νε­ται στη προ­ο­πτι­κή κά­ποιας μι­κρο­ε­ξυ­πη­ρέ­τη­σης.

Η ΨΗΦΟΣ δεν είναι μέσο συν­διαλ­λα­γής.

Η ΨΗΦΟΣ δεν είναι βρα­βείο για καλ­λι­στεία.

Η ΨΗΦΟΣ δεν είναι μέσο επι­βρά­βευ­σης των καλών αν­θρώ­πων, κάτι τέ­τοιοι μας πήραν στο λαιμό τους.

Η ΨΗΦΟΣ είναι το ύψι­στο Δη­μο­κρα­τι­κό δι­καί­ω­μα του Πο­λί­τη.

Χρέος όλων μας είναι η σωστή και υπεύ­θυ­νη χρήση αυτού του δι­καιώ­μα­τος.

Ευ­θύ­νη όλων μας είναι η επι­λο­γή αυτών που θα κο­σμούν με τη πα­ρου­σία τους τα Συλ­λο­γι­κά Όρ­γα­να, αυτών που έχουν τις δυ­να­τό­τη­τες προ­σφο­ράς, αυτών για τους οποί­ους το Δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον είναι πάνω από το ατο­μι­κό, αυτών που δεν θα πε­ρι­γε­λά­με μετά την εκλο­γή τους, αυτών που είναι άρι­στοι και ικα­νοί και όχι αρε­στοί, αυτών που το πα­ρελ­θόν τους εμπνέ­ει εμπι­στο­σύ­νη και όχι αυτών που η μέχρι σή­με­ρα πα­ρου­σία τους απο­τε­λού­σε “ΥΒΡΗ”

Το απο­τέ­λε­σμα αυτών των εκλο­γι­κών ανα­με­τρή­σε­ων ίσως προ­σφέ­ρει την ευ­και­ρία για την

ανα­ζή­τη­ση και την αρχή των προ­σπα­θειών για την ΑΛ­ΛΑ­ΓΗ του Πο­λι­τι­κού μας Συ­στή­μα­τος σε όλα τα επί­πε­δα, αυτό έχει ανά­γκη ο τόπος, αυτό είναι η μόνη μας ελ­πί­δα.

ΠΑ­ΡΑ­ΣΚΕΥΑΣ ΓΙΑΝ­ΝΗΣ