Γ. Ξηραδάκης: «Η υπερφορολόγηση έφερε καταστροφικά αποτελέσματα»

Κύριε Ξηρα­δάκη πώς προ­έ­κυψε η υπο­ψη­φιό­τητά σας στο ευρω­ψη­φο­δέλ­τιο της Ν.Δ.; Τι προσ­δο­κάτε από την συμ­με­τοχή σας στην μάχη των Ευρω­ε­κλο­γών;

Είμαι ο θαλασ­σι­νός εκπρό­σω­πος του Ευρω­ψη­φο­δελ­τίου. Ως καπε­τά­νιος αλλά και ως ναυ­τι­λια­κός οικο­νο­μο­λό­γος γνωρίζω καλά ότι η θαλάσ­σια οικο­νο­μία μπορεί να είναι μια διέ­ξο­δος στην ανεργία. Με εμπει­ρία 30 ετών στο χώρο της θάλασ­σας από διά­φο­ρες θέσεις ευθύνης, στοχεύω μέσα από την Ευρω­βουλή να δουλέψω για την πλήρη απορ­ρό­φηση των ευρω­παϊ­κών προ­γραμ­μά­των και για τη δημιουρ­γία ίσων ευκαι­ριών για όλους τους Έλληνες.

Δεν είναι επι­δί­ωξή μου να πάω στην ευρω­βουλή ούτε για επαγ­γελ­μα­τική κατα­ξί­ωση ούτε για απο­κα­τά­σταση. Στόχος μου είναι να προ­σελ­κύσω το ενδια­φέ­ρον επεν­δυ­τών, στρα­τη­γι­κών εταίρων μέσα από το κέντρο απο­φά­σεων της Ε.Ε. Γιατί η Ελλάδα χρειά­ζε­ται ανά­πτυξη και δουλειά για όλους.

Ασχο­λεί­στε με την ελλη­νική ναυ­τι­λία. Θα ήθελα να μας δώσετε μια εικόνα για την κατά­σταση που επι­κρα­τεί με δεδο­μένο ότι η ελλη­νική ναυ­τι­λία περνάει μια πολύ μεγάλη κρίση εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Τι θα έπρεπε να γίνει για να βελ­τιω­θεί η κατά­σταση και να απο­κτή­σει και πάλι την δυνα­μική της;

Η σύγ­χρονη ναυ­τι­λία είναι μια βιο­μη­χα­νία εντά­σεως κεφα­λαίων με έντονες και από­το­μες δια­κυ­μάν­σεις των οικο­νο­μι­κών της κύκλων οι οποίοι την καθι­στούν επεν­δυ­τικό κλάδο υψηλού κιν­δύ­νου. Οι κρίσεις στη ναυ­τι­λία είναι ένα συνη­θι­σμένο φαι­νό­μενο στο οποίο οι Έλληνες έχουν αντε­πε­ξέλ­θει επι­τυ­χώς. Επι­πλέον η δυνα­μική της Ελλη­νι­κής ναυ­τι­λίας ουδόλως έχει χαθεί αφού απο­τε­λεί τη μεγα­λύ­τερη παγκό­σμια δύναμη ελέγ­χο­ντας το 19% της παγκό­σμιας αγοράς.

Δεν πρέπει να παρα­βλέ­πουμε όμως το γεγονός ότι η γιγά­ντωση της Ελλη­νι­κής ναυ­τι­λίας πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε με τη στήριξη κατά βάση των διεθνών τρα­πε­ζών οι οποίες ανέ­πτυ­ξαν σημα­ντικά χαρ­το­φυ­λά­κια στην εν λόγω αγορά. Οι ανα­κα­τα­τά­ξεις στο διεθνές (ειδικά στο ευρω­παϊκό) χρη­μα­το­πι­στω­τικό περι­βάλ­λον -με κυρί­αρ­χες τάσεις τον υψηλό βαθμό δια­κρά­τη­σης ρευ­στό­τη­τας, τη συγκρα­τη­μένη χορή­γηση νέων πιστώ­σεων, την επι­λε­κτική απο­μό­χλευση, την ενί­σχυση της κεφα­λαια­κής επάρ­κειας και την προ­ε­τοι­μα­σία για προ­σαρ­μογή σε ακόμη αυστη­ρό­τε­ρους κανόνες ανα­φο­ρικά με τη ρευ­στό­τητα και την επάρ­κεια/ποιό­τητα κεφαλαίων- δημιουρ­γούν ένα σκηνικό πολύ­πλοκο και απαι­τη­τικό, σε αντι­δια­στολή με το ευνοϊκό περι­βάλ­λον της προη­γού­με­νης δεκα­ε­τίας.

Η δυσκο­λία εξεύ­ρε­σης κεφα­λαίων ταυ­τό­χρονα με τη μείωση της ανά­πτυ­ξης του παγκο­σμίου εμπο­ρίου και το παρα­τε­τα­μένο χαμηλό επίπεδο κλυ­δω­νί­ζουν την Ελλη­νική ναυ­τι­λία, δυσχε­ραί­νο­ντας έτσι κάθε επεν­δυ­τική προ­σπά­θεια των εται­ρειών αυτών. Οι συν­θή­κες πιστω­τι­κής ασφυ­ξίας που δημιουρ­γού­νται στις μικρές και μεσαίες ναυ­τι­λια­κές εται­ρείες απο­τε­λούν θανά­σιμο κίνδυνο για τη ραχο­κο­κα­λιά της Ελλη­νι­κής ναυ­τι­λίας.

Ο στόχος λοιπόν πρέπει να είναι η εξο­μά­λυνση του τρα­πε­ζι­κού τομέα και η πίστη στη δια­τή­ρηση του επι­τυ­χη­μέ­νου μοντέ­λου δια­χεί­ρι­σης της Ελλη­νι­κής ναυ­τι­λια­κής εται­ρείας.

Παρά τη ζοφερή αυτή εικόνα πιστεύω ακρά­δα­ντα ότι η Ελλη­νική ναυ­τι­λία θα συνε­χί­σει την επι­τυ­χη­μένη πορεία της εκμε­ταλ­λευό­μενη το μονα­δικό της χαρα­κτη­ρι­στικό που είναι η προ­σαρ­μο­στι­κό­τητά της και ευε­λι­ξία της.

Γνω­ρί­ζετε καλά ότι οι αυξή­σεις στην φορο­λο­γία έχουν «γονα­τί­σει» την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα αλλά και τις επεν­δύ­σεις που πρέπει να γίνουν στην χώρα. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Η υπερ­φο­ρο­λό­γηση των επι­χει­ρή­σεων και των πολιτών έφερε κατα­στρο­φικά απο­τε­λέ­σματα. ‘Οπως τονί­ζε­ται στην έκθεση του ΟΑΣΑ, η Ελλάδα βρί­σκε­ται στην πρώτη δεκάδα της λίστας των χωρών με την υψη­λό­τερη φορο­λο­γία στις επι­χει­ρή­σεις. Στη λίστα περι­λαμ­βά­νο­νται οι φορο­λο­γι­κοί συντε­λε­στές 76 χωρών, για το διά­στημα 2000-2018, με την Ελλάδα να «σκαρ­φα­λώ­νει» στην κορυφή λόγω της αύξησης στη φορο­λο­γία επι­χει­ρή­σεων από 24% σε 29%.

Πέραν όμως της αύξησης της φορο­λο­γίας, αυτό που απο­τε­λεί «βαρίδι» είναι η αστά­θεια του φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος και είναι ίσως το σημα­ντι­κό­τερο αντι­κί­νη­τρο για να επεν­δύ­σει κάποιος στην Ελλάδα. Είναι πιθανόν ο καθο­ρι­στι­κός λόγος που οι επεν­δυ­τές απο­χω­ρούν, μεγάλες εται­ρείες μετα­φέ­ρουν την έδρα τους στο εξω­τε­ρικό, ενώ άλλες οδη­γού­νται στη διακοπή εργα­σιών. Ενδει­κτικό παρά­δειγμα είναι η έρευνα του Οργα­νι­σμού Έρευνας και Ανά­λυ­σης, ΔιαΝΕΟσις, που ανα­φέ­ρει ότι στις ΗΠΑ από την ίδρυσή τους έχουν ψηφι­στεί 10 φορο­λο­γικά νομο­σχέ­δια, ενώ στην Ελλάδα από το 1975 έχουν ψηφι­στεί 250.

Πιστεύω στη δύναμη της ιδιω­τι­κής οικο­νο­μίας και στην προ­σέλ­κυση κεφα­λαίων. Η Νέα Δημο­κρα­τία έχει εκπο­νή­σει ένα τεκ­μη­ριω­μένο και κοστο­λο­γη­μένο ανα­πτυ­ξιακό σχέδιο για τη χώρα μας το οποίο συμπε­ρι­λαμ­βά­νει μείωση της γρα­φειο­κρα­τίας, μείωση της φορο­λο­γίας, στήριξη δια­φο­ρε­τι­κών κλάδων. Μόνο έτσι είναι δυνατόν να δημιουρ­γη­θούν οι εύφορες προ­ϋ­πο­θέ­σεις κατάλ­λη­λου επεν­δυ­τι­κού κλί­μα­τος στη χώρα μας.

Η Ευρώπη αλλά και η Ελλάδα, χρειά­ζο­νται ένα δια­φο­ρε­τικό μοντέλο ανά­πτυ­ξης. Θα ήθελα να μου ανα­πτύ­ξετε την σκέψη και την πρότασή σας.

Το όραμά μου είναι η δημιουρ­γία μιας Ελλάδας που θα στη­ρί­ζε­ται στην επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα και την και­νο­το­μία η οποία θα δημιουρ­γεί νέες θέσεις εργα­σίας προ­κει­μέ­νου να αντα­γω­νί­ζε­ται επι­χει­ρη­μα­τικά στο διεθνές περι­βάλ­λον στη­ρι­ζό­μενη περισ­σό­τερο στις δικές της δυνά­μεις. Αξιο­ποιώ­ντας τις δεξιό­τη­τες των παρα­γω­γι­κών της συντε­λε­στών χωρίς περιο­ρι­σμούς αλλά και ενι­σχύ­ο­ντας τις δεξιό­τη­τες του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού της χωρίς κοι­νω­νι­κούς απο­κλει­σμούς. Πρέπει να ξεφύ­γουμε από τη σύγ­χρονη, κατα­σκευα­σμένη σε ένα μεγάλο βαθμό νοο­τρο­πία να ανα­ζη­τούμε τον εργο­δότη μας στη ελλη­νικό δημόσιο και να επα­νέλ­θουμε στην πραγ­μα­τική δύναμη του Έλληνα να δημιουρ­γή­σει και να παράξει. Ζούμε σε μία χώρα που ως παρά­κτια θα χρη­σι­μο­ποι­ή­σει το συγκρι­τικό της πλε­ο­νέ­κτημα που προ­κύ­πτει από τη γεω­γρα­φική της θέση και τις γεω­πο­λι­τι­κές και γεω­στρα­τη­γι­κές εξε­λί­ξεις στον πλανήτη. Έχουμε γίνει χώρα εισόδου των προ­ϊ­ό­ντων που έχει ανάγκη η Ευρώπη, όπως τον προη­γού­μενο αιώνα ήταν οι χώρες της Δυτικής Ευρώπης, και παράλ­ληλα έχουμε και την ισχυ­ρό­τερη ναυ­τι­λία στον πλανήτη. Τα δύο αυτά συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα μπορούν να φέρουν μεγάλες επεν­δύ­σεις, να δημιουρ­γή­σουν εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες θέσεις εργα­σίας στο δια­με­τα­κο­μι­στικό κλάδο, στη δημιουρ­γία κέντρων μετα­ποί­η­σης και στο βιο­τε­χνικό περι­βάλ­λον που δημιουρ­γεί­ται. Εδώ βρί­σκε­ται η λύση των μεγάλων προ­βλη­μά­των της χώρας μας και βεβαίως απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση γι’ αυτό απο­τε­λεί ο σεβα­σμός στο περι­βάλ­λον, στην ιστορία και στις δυνα­τό­τη­τες της φυλής μας. Σαν Έλληνες το έχουμε επι­τυ­χώς ανα­δεί­ξει σε διεθνές επίπεδο στο χώρο της θαλάσ­σιας οικο­νο­μίας κι αυτό μπο­ρούμε να το κάνουμε και στη στεριά με σεβασμό προς όλους.