Η δεύτερη μέρα των εχθροπραξιών για το νερό ανοίγει νέο μέτωπο στο Εθνικό Θέατρο της Ρόδου

• Μετά τις δια­κο­πές υδρο­δό­τη­σης σε ΔΟΥ-Ζέφυρος, Διοι­κη­τή­ριο, Σφαγεία και Μετα­φο­ρών, η ΔΕΥΑΡ επι­χεί­ρησε διακοπή και στο εργο­τά­ξιο του θεάτρου, ενώ ο κ. Χρήστος Ευστρα­τίου ζήτησε απο­σα­φή­νιση του ρόλου του κ. Αλέ­ξαν­δρου Κολιάδη και παραί­τηση του κ. Σωτήρη Βαγια­νού, την ώρα που οι υπάλ­λη­λοι της Περι­φέ­ρειας μιλούν για υγεία και ασφά­λεια και κατα­τί­θε­ται ερώτηση λογο­δο­σίας από τον κ. Νίκο Γερο­νι­κόλα • Ανα­γκα­στική εκτέ­λεση 965.480,62 ευρώ κατά της ΔΕΥΑΡ φέρνει ένταση στα γραφεία της επι­χεί­ρη­σης και μηνύ­σεις

Η εικόνα της Ρόδου στη δεύτερη μέρα της σύγκρου­σης γύρω από τη στρό­φιγγα της ΔΕΥΑΡ δεν θύμιζε απλώς μια έντονη διοι­κη­τική δια­φω­νία. Θύμιζε κατά­σταση πίεσης, με την υδρο­δό­τηση να περνά από την τεχνική δια­χεί­ριση στο κέντρο μιας πολι­τι­κής και θεσμι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης που αγγίζει δημό­σιες υπη­ρε­σίες, κρί­σι­μες εγκα­τα­στά­σεις και πλέον ένα εμβλη­μα­τικό μνημείο πολι­τι­σμού.

Η εξέλιξη των γεγο­νό­των, όπως περι­γρά­φε­ται από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και εμπλε­κό­με­νους φορείς, δείχνει ότι το πεδίο της αντι­πα­ρά­θε­σης δεν περιο­ρί­ζε­ται σε λογα­ρια­σμούς και αρμο­διό­τη­τες, αλλά ακουμπά τη λει­τουρ­γία υπη­ρε­σιών, την υγιεινή χώρων εργα­σίας και εξυ­πη­ρέ­τη­σης πολιτών, ακόμη και την απρό­σκο­πτη πρόοδο ενός έργου που εκτε­λεί­ται στο Εθνικό Θέατρο Ρόδου.

Τι προη­γή­θηκε στις 12 Μαρτίου 2026 και γιατί χαρα­κτη­ρί­στηκε κρίσιμη η πρώτη μέρα

Στις 12 Μαρτίου 2026 η ΔΕΥΑ Ρόδου προ­χώ­ρησε σε διακοπή υδρο­δό­τη­σης στο κτη­ριακό συγκρό­τημα της περιο­χής Ζέφυρος, όπου στε­γά­ζο­νται δημό­σιες υπη­ρε­σίες, μεταξύ των οποίων και η ΔΟΥ Ρόδου. Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου περιέ­γραψε κιν­δύ­νους για τη δημόσια υγεία και ζητή­ματα ασφά­λειας, ειδικά ως προς την αντι­με­τώ­πιση έκτα­κτων περι­στα­τι­κών όπως μια ενδε­χό­μενη πυρ­κα­γιά, λόγω της απου­σίας νερού σε χώρους με καθη­με­ρινή παρου­σία εργα­ζο­μέ­νων και πολιτών.

Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος μετέβη στην κ. Αλε­ξάν­δρα Γκα­μη­λιάρη, συνο­δευό­με­νος από τον προϊ­στά­μενο των νομικών υπη­ρε­σιών κ. Γιώργο Μαυ­ρομ­μάτη. Από την πλευρά της Περι­φέ­ρειας έγινε αναφορά σε θεσμι­κές ενέρ­γειες, αίτημα άμεσης επα­να­σύν­δε­σης και προ­α­ναγ­γε­λία μηνυ­τή­ριας ανα­φο­ράς.

Η παρέμ­βαση οδήγησε σε εισαγ­γε­λική παραγ­γε­λία, με έγγραφο προς τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΡ, για άμεση απο­κα­τά­σταση της υδρο­δό­τη­σης στο κτήριο της περιο­χής Ζέφυρος. Στο σκε­πτικό της εισαγ­γε­λι­κής ενέρ­γειας απο­τυ­πώ­θηκε ότι η διακοπή προ­κά­λεσε δια­τά­ραξη της λει­τουρ­γίας των υπη­ρε­σιών του Δημο­σίου και ότι πιθα­νο­λο­γεί­ται σοβαρός κίν­δυ­νος για την υγεία των εργα­ζο­μέ­νων.

Παράλ­ληλα, η Περι­φέ­ρεια υπο­στή­ριξε ότι η διακοπή δεν αφο­ρούσε μόνο στο κτήριο της ΔΟΥ, καθώς η υδρο­δό­τηση, όπως ανα­φέ­ρε­ται, επη­ρε­ά­στηκε και στο Διοι­κη­τή­ριο της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, στα Σφαγεία και στην υπη­ρε­σία Μετα­φο­ρών.

Η δεύτερη μέρα ανοίγει νέο μέτωπο στο Εθνικό Θέατρο

Στη δεύτερη μέρα της αντι­πα­ρά­θε­σης, η ένταση μετα­φέρ­θηκε και στο εργο­τά­ξιο του Εθνικού Θεάτρου της Ρόδου. Υπάλ­λη­λοι της ΔΕΥΑΡ πήγαν να προ­χω­ρή­σουν σε διακοπή της παροχής νερού στο κτήριο, κίνηση που θα είχε ως απο­τέ­λε­σμα να επη­ρε­α­στούν οι εργα­σίες που εκτε­λού­νται στο μνημείο για την απο­κα­τά­στασή του. Στο εργο­τά­ξιο υπήρξε αντί­δραση των εργα­ζο­μέ­νων, καθώς, όπως τους ειπώ­θηκε, το κτήριο δεν ανήκει στην Περι­φέ­ρεια αλλά στον Δήμο Ρόδου. Η Περι­φέ­ρεια και όσοι κατα­γρά­φουν τη συγκε­κρι­μένη εξέλιξη ερμη­νεύ­ουν την προ­σπά­θεια δια­κο­πής ως ενέρ­γεια που στο­χεύει να δημιουρ­γή­σει προ­σκόμ­ματα σε έργα στα οποία εμπλέ­κε­ται η Περι­φέ­ρεια. Ιδιαί­τερη σημασία απο­δί­δε­ται και στο θεσμικό πλαίσιο του έργου: επι­ση­μαί­νε­ται ότι η απο­κα­τά­σταση του Εθνικού Θεάτρου γίνεται σε εκτέ­λεση προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης με το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού, στην οποία έτερος είναι και ο Δήμος Ρόδου. Η σύμπραξη αυτή προ­στί­θε­ται ως κρίσιμο στοι­χείο, καθώς το έργο δεν εμφα­νί­ζε­ται ως μονο­με­ρής πρω­το­βου­λία ενός φορέα, αλλά ως οργα­νω­μένη θεσμική συνερ­γα­σία με σαφές αντι­κεί­μενο.

Το έργο υλο­ποιεί­ται με τη μέθοδο «μελέτη κατα­σκευή», με στόχο την επι­τά­χυνση και την ενιαία ευθύνη. Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου είναι φορέας υλο­ποί­η­σης, με το αντι­κεί­μενο να περι­λαμ­βά­νει ολο­κλή­ρωση μελετών εφαρ­μο­γής και εκτέ­λεση οικο­δο­μι­κών και ηλε­κτρο­μη­χα­νο­λο­γι­κών εργα­σιών, ώστε το μνημείο να επα­να­λει­τουρ­γή­σει ως σύγ­χρονο πολι­τι­στικό κέντρο, με χώρους θεάτρου, χορού, μου­σι­κής, εκθέ­σεων, πολ­λα­πλών χρήσεων, πωλη­τή­ριο και χώρο ανα­ψυ­χής.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η κατα­γραφή ότι επι­χει­ρή­θηκε διακοπή νερού στο εργο­τά­ξιο αποκτά πρό­σθετη βαρύ­τητα, καθώς αγγίζει πρα­κτικά τη συνέ­χεια εργα­σιών σε ένα έργο με χρη­μα­το­δό­τηση και θεσμι­κές δεσμεύ­σεις.

Οι δημό­σιες δηλώ­σεις του κ. Χρήστου Ευστρα­τίου και το αίτημα προς τον κ. Αλέ­ξαν­δρο Κολιάδη

Τη δεύτερη μέρα, δημόσια πολι­τική διά­σταση πήρε και η παρέμ­βαση του κ. Χρήστου Ευστρα­τίου. Μιλώ­ντας στον RV και στην κ. Ρένα Παυλάκη, ζήτησε απο­σα­φή­νιση του ρόλου του κ. Αλέ­ξαν­δρου Κολιάδη, θέτο­ντας το ερώτημα αν γνώριζε ή όχι την ενέρ­γεια της ΔΕΥΑΡ και αν έδωσε συγκα­τά­θεση.

Στη δήλωσή του ανέφερε ότι, αν η διακοπή του νερού έγινε αυθαί­ρετα, τότε ο κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης θα πρέπει να παύσει άμεσα τον κ. Σωτήρη Βαγιανό, σημειώ­νο­ντας ότι «θα έπρεπε να τον έχει παραι­τή­σει χθες». Παράλ­ληλα, σύμφωνα με το περιε­χό­μενο των δηλώ­σεων, υπο­στή­ριξε ότι η ενέρ­γεια ενέχει ποι­νι­κές ευθύνες, επειδή θέτει σε κίνδυνο εργα­ζο­μέ­νους και πολίτες και μάλιστα χωρίς προη­γού­μενη ενη­μέ­ρωση, ενώ δια­τύ­πωσε τη φράση «οι δημό­σιες υπη­ρε­σίες δεν είναι μπι­τσό­μπαρο», ανα­φε­ρό­με­νος στον κ. Σωτήρη Βαγιανό.

Η ανα­κοί­νωση των υπαλ­λή­λων της Περι­φέ­ρειας

Στο ίδιο 24ωρο κατα­γρά­φηκε και η παρέμ­βαση του Συλ­λό­γου Υπαλ­λή­λων της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, που στρέ­φε­ται κατά της ΔΕΥΑΡ. Το κεντρικό μήνυμα της ανα­κοί­νω­σης συνο­ψί­ζε­ται στη φράση «η ασφά­λεια και η υγεία δεν απο­τε­λούν πεδίο δια­πραγ­μά­τευ­σης», ενώ επι­ση­μαί­νε­ται ότι η ολική διακοπή υδρο­δό­τη­σης έγινε χωρίς καμία απο­λύ­τως προη­γού­μενη ενη­μέ­ρωση ή ειδο­ποί­ηση. Στην ανα­κοί­νωση ανα­φέ­ρο­νται συγκε­κρι­μέ­νες προ­ε­κτά­σεις της δια­κο­πής: ότι η έλλειψη νερού σε χώρους με εκα­το­ντά­δες εργα­ζό­με­νους και συναλ­λασ­σό­με­νους πολίτες καθιστά αδύνατη την τήρηση βασικών κανόνων υγιει­νής, ότι η υδρο­δό­τηση συν­δέ­ε­ται με πρω­τό­κολλα πυρα­σφά­λειας και λει­τουρ­γεί ως πρώτη γραμμή άμυνας σε περί­πτωση πυρ­κα­γιάς, και ότι οι εργα­ζό­με­νοι δεν είναι δυνατόν να καλού­νται να λει­τουρ­γούν σε συν­θή­κες που προ­σβάλ­λουν την ασφά­λεια και την αξιο­πρέ­πειά τους. Το κείμενο υπο­γρά­φε­ται για το ΔΣ από την κ. Ευανθία Μαντι­κού και τον κ. Γιώργο Περάκη.

Η πολι­τική λογο­δο­σία και η ερώτηση του κ. Νίκου Γερο­νι­κόλα

Παράλ­ληλα, στη δημόσια συζή­τηση εισέρ­χε­ται και η διά­σταση της οικο­νο­μι­κής εικόνας της ΔΕΥΑΡ σε σχέση με τον Δήμο Ρόδου. Ο επι­κε­φα­λής της ελάσ­σο­νος μειο­ψη­φίας στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο, κ. Νίκος Γερο­νι­κό­λας, κατέ­θεσε ερώτηση για τη 2η Ειδική Συνε­δρί­αση Λογο­δο­σίας της δημο­τι­κής αρχής, ζητώ­ντας να απο­σα­φη­νι­στεί ποιο είναι το πραγ­μα­τικό οικο­νο­μικό βάρος που έχει ήδη μετα­φερ­θεί στον Δήμο, με δεδο­μένο ότι ο Δήμος έχει ρόλο εγγυητή σε σημα­ντι­κές οικο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις της δημο­τι­κής επι­χεί­ρη­σης. Στο πλαίσιο της ερώ­τη­σης ζητεί­ται να παρου­σια­στούν συγκε­κρι­μένα στοι­χεία για το ποσό που έχει κατα­βά­λει ο Δήμος ως εγγυ­η­τής για δάνεια της ΔΕΥΑΡ προς το Ταμείο Παρα­κα­τα­θη­κών και Δανείων, αν υπήρξαν παρα­κρα­τή­σεις από ΚΑΠ, με ακριβή ποσά, χρο­νι­κές περιό­δους και διοι­κη­τι­κές απο­φά­σεις. Ζητού­νται επίσης τα ποσά που έχουν κατα­βλη­θεί από τον Δήμο στο πλαίσιο προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης για τη λει­τουρ­γία του φράγ­μα­τος Γαδουρά, με αναφορά στις απο­φά­σεις που τα ενέ­κρι­ναν. Επι­πλέον, γίνεται αναφορά σε δια­θέ­σιμα οικο­νο­μικά στοι­χεία κατά τα οποία οι υπο­χρε­ώ­σεις της ΔΕΥΑΡ προς τη ΔΕΗ φέρο­νται να ανέρ­χο­νταν περίπου σε 22.000.000 ευρώ στις 31 Δεκεμ­βρίου 2025, με αίτημα να διευ­κρι­νι­στεί το σημε­ρινό ύψος, ποιο μέρος είναι ληξι­πρό­θε­σμο, ποιο βρί­σκε­ται σε ρύθμιση, αν η ρύθμιση ισχύει ή έχει χαθεί, και αν υπάρχει όχληση προς τις οικο­νο­μι­κές υπη­ρε­σίες του Δήμου. Τέλος, ζητεί­ται να απο­τυ­πω­θούν οι ενέρ­γειες της δημο­τι­κής αρχής για να ανα­ζη­τη­θούν και να επι­στρα­φούν στον Δήμο τα ποσά που κατα­βλή­θη­καν ως εγγυ­η­τής και αν έχουν χρη­σι­μο­ποι­η­θεί όλα τα δια­θέ­σιμα μέσα για τη δια­σφά­λιση των κατα­βο­λών.

Οι πλη­ρω­μές της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου στις 12 Μαρτίου 2026 και το οικο­νο­μικό απο­τύ­πωμα της δεύ­τε­ρης μέρας

Στη δεύτερη μέρα της έντασης, η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, προ­χώ­ρησε σε πλη­ρω­μές ύψους 53.908,54 για 12 παροχές στη ΔΕΥΑΡ. Η κίνηση αυτή παρου­σιά­ζε­ται ως προ­σπά­θεια κάλυψης οικο­νο­μι­κών εκκρε­μο­τή­των, εντός ενός περι­βάλ­λο­ντος όπου η διακοπή υδρο­δό­τη­σης περι­γρά­φηκε ως αιφ­νι­δια­στική και με άμεσες επι­πτώ­σεις στη λει­τουρ­γία υπη­ρε­σιών. Η οφειλή για το κτήριο του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου στο οποίο στε­γά­ζο­νται η ΔΟΥ Ρόδου και άλλες υπη­ρε­σίες άσχετες με την Περι­φέ­ρεια ανέρ­χε­ται στο ποσό των 54.148,28 ευρώ και χθες δεν εξο­φλή­θηκε.

Ανα­γκα­στική εκτέ­λεση 965.480,62 ευρώ κατά της ΔΕΥΑΡ φέρνει ένταση στα γραφεία της επι­χεί­ρη­σης και μηνύ­σεις

Η χθεσινή εξέλιξη στη Ρόδο σημα­το­δό­τησε μια καθαρή κλι­μά­κωση σε μια οικο­νο­μική και θεσμική αντι­πα­ρά­θεση που έχει ήδη βαρύ απο­τύ­πωμα στην τοπική δημόσια ζωή. Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, παρήγ­γειλε σε δικα­στική επι­με­λή­τρια την ανα­γκα­στική εκτέ­λεση ληξι­πρό­θε­σμων χρεών της ΔΕΥΑΡ ύψους 965.480,62 ευρώ.

Η Περι­φέ­ρεια ενερ­γο­ποί­ησε έναν μηχα­νι­σμό ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης, όταν οι οφειλές έχουν κατα­στεί ληξι­πρό­θε­σμες και δεν έχει υπάρξει απο­τε­λε­σμα­τική διευ­θέ­τηση. Το ποσό ενι­σχύει το επι­χεί­ρημα ότι πρό­κει­ται για σοβαρή οικο­νο­μική εκκρε­μό­τητα, που δεν μπορεί να παρα­μέ­νει στο περι­θώ­ριο ή να αντι­με­τω­πί­ζε­ται με καθυ­στε­ρή­σεις, όταν από τη μία πλευρά βρί­σκε­ται ένας δημό­σιος φορέας που καλεί­ται να λει­τουρ­γεί με κανόνες δημο­σιο­νο­μι­κής τάξης.

Η Περι­φέ­ρεια, παραγ­γέλ­λο­ντας την εκτέ­λεση, ουσια­στικά έθεσε την υπόθεση στο πλαίσιο της εφαρ­μο­γής των δια­δι­κα­σιών και όχι της δια­πραγ­μά­τευ­σης μέσω δημό­σιων αντι­πα­ρα­θέ­σεων.

Η δικα­στική επι­με­λή­τρια μετέβη στα γραφεία της ΔΕΥΑΡ με αστυ­νο­μική φύλαξη για την εκτέ­λεση. Η παρου­σία αστυ­νο­μι­κής δύναμης ήταν ανα­γκαία για την τήρηση της τάξης και της ασφά­λειας.

Υπήρξε άρνηση για την παρά­δοση του ταμείου και το σκηνικό οξύν­θηκε. Η εκτέ­λεση δεν προ­σέ­κρουσε σε τυπικό εμπόδιο, αλλά σε άρνηση συνερ­γα­σίας, η οποία, οδήγησε στην υποβολή μήνυσης για παρε­μπό­διση εκτέ­λε­σης και απεί­θεια.

Μετά τα γεγο­νότα, ο πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑΡ κ. Σωτήρης Βαγια­νός μετέβη στο ΑΤ Ρόδου μαζί με τον νομικό του σύμ­βουλο κ. Νίκο Μου­τσάκη, ενώ παρούσα ήταν και η νομική σύμ­βου­λος της ΔΕΥΑΡ. Εκεί ο κ. Βαγια­νός έδωσε εξη­γή­σεις ως μηνυό­με­νος.

Έξω από το ΑΤ Ρόδου συγκε­ντρώ­θη­καν υπάλ­λη­λοι της επι­χεί­ρη­σης προς υπο­στή­ριξη του κ. Βαγια­νού. Ο κ. Βαγια­νός γνω­στο­ποί­ησε ότι προ­τί­θε­ται να υπο­βά­λει μήνυση για παρά­βαση καθή­κο­ντος κατά της δικα­στι­κής επι­με­λή­τριας, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η εκτέ­λεση δεν έγινε ορθώς. Η τοπο­θέ­τηση αυτή εισάγει μια προ­σπά­θεια μετα­τό­πι­σης της συζή­τη­σης από το σκέλος της οφειλής στο σκέλος της δια­δι­κα­σίας. Από την πλευρά της Περι­φέ­ρειας, αυτό μπορεί να ερμη­νευ­θεί ως αντι­πα­ρά­θεση που δεν απαντά στο κεντρικό ερώτημα της ληξι­πρό­θε­σμης οφειλής, αλλά επι­χει­ρεί να αμφι­σβη­τή­σει τον τρόπο εκτέ­λε­σης, με νομικά μέσα που θα κριθούν από τις αρμό­διες αρχές. Την ίδια στιγμή, η δικα­στική επι­με­λή­τρια βρι­σκό­ταν στην Υπο­διεύ­θυνση Ασφα­λείας Ρόδου μαζί με τους δικη­γό­ρους κ.κ. Γιώργο Μαυ­ρομ­μάτη και Έλλη Βελιάδη, ανα­μέ­νο­ντας τις εξε­λί­ξεις στο πλαίσιο του αυτο­φώ­ρου, αλλά και την ενδε­χό­μενη γνω­στο­ποί­ηση μήνυσης εις βάρος της. Παράλ­ληλα, ανα­φέρ­θηκε ότι εξε­τά­ζε­ται η προ­ο­πτική μήνυσης εις βάρος του κ. Βαγια­νού για ψευδή κατα­μή­νυση.

Το πώς θα απο­τι­μη­θούν τα επι­μέ­ρους περι­στα­τικά, η ένταση, η άρνηση παρά­δο­σης ταμείου και οι αλλη­λο­μη­νύ­σεις, θα εξαρ­τη­θεί από τις κατα­θέ­σεις και τις αξιο­λο­γή­σεις των αρμό­διων αρχών.