Αναστολή πλειστηριασμού σε ακίνητο φιλέτο στη Σύμη μετά από κρίση για ανεπανόρθωτη βλάβη και πιθανολόγηση ευδοκίμησης έφεσης

Μια από­φα­ση που φω­τί­ζει κρί­σι­μες πα­ρα­μέ­τρους των ανα­στο­λών σε δια­δι­κα­σί­ες ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης εκ­δό­θη­κε στη Ρόδο, λίγες ημέ­ρες πριν από προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νο ηλε­κτρο­νι­κό πλει­στη­ρια­σμό ακι­νή­του στη Σύμη.

Το Μο­νο­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου, με από­φα­ση 60/2026, έκανε δεκτή αί­τη­ση ανα­στο­λής που είχε εν­σω­μα­τω­θεί σε δι­κό­γρα­φο έφε­σης, στα­μα­τώ­ντας προ­σω­ρι­νά την εκτέ­λε­ση έως την έκ­δο­ση από­φα­σης επί της έφε­σης κατά απορ­ρι­πτι­κής πρω­το­βάθ­μιας κρί­σης.

Η υπό­θε­ση αφορά ανα­γκα­στι­κή εκτέ­λε­ση που κι­νή­θη­κε για απαί­τη­ση από δά­νειο, στη βάση δια­τα­γής πλη­ρω­μής και με­τα­γε­νέ­στε­ρης κα­τά­σχε­σης. Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία της δι­κο­γρα­φί­ας, είχε συ­ντα­χθεί έκ­θε­ση ανα­γκα­στι­κής κα­τά­σχε­σης ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας στις 29 Ιου­λί­ου 2025 και είχε προσ­διο­ρι­στεί ηλε­κτρο­νι­κός πλει­στη­ρια­σμός για 18 Μαρ­τί­ου 2026. Το ακί­νη­το, όπως πε­ρι­γρά­φε­ται στην από­φα­ση, είναι τριώ­ρο­φη οι­κο­δο­μή στη Σύμη, στην πε­ριο­χή «Για­λός».

Ο αιτών, ημε­δα­πός, άσκη­σε ανα­κο­πή κατ’ άρθρο 933 ΚΠολΔ στο Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, η οποία απορ­ρί­φθη­κε με ορι­στι­κή από­φα­ση 116/2026. Πριν από την επί­δο­ση της πρω­το­βάθ­μιας από­φα­σης, άσκη­σε έφεση στις 10 Μαρ­τί­ου 2026 ενώ­πιον του αρ­μό­διου δευ­τε­ρο­βάθ­μιου δι­κα­στη­ρί­ου και, εντός του ίδιου δι­κο­γρά­φου, ζή­τη­σε ανα­στο­λή της εκτέ­λε­σης, επι­κα­λού­με­νος ανε­πα­νόρ­θω­τη βλάβη. Η συ­ζή­τη­ση πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε δη­μό­σια στις 11 Μαρ­τί­ου 2026 και η από­φα­ση δη­μο­σιεύ­θη­κε στις 12 Μαρ­τί­ου 2026 στη Ρόδο.

Οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, η αλ­λη­λο­γρα­φία και το κρί­σι­μο ση­μείο της πι­θα­νο­λό­γη­σης

Στο ου­σια­στι­κό μέρος, το δι­κα­στή­ριο πε­ρι­γρά­φει σειρά επα­φών και ανταλ­λα­γών, με αφε­τη­ρία τον Απρί­λιο 2024, για προ­σπά­θεια ρύθ­μι­σης της οφει­λής, τόσο μέσω εξω­δι­κα­στι­κού μη­χα­νι­σμού όσο και μέσω απευ­θεί­ας δια­πραγ­μά­τευ­σης. Στο σκε­πτι­κό απο­τυ­πώ­νο­νται προ­τά­σεις μη­νιαί­ων κα­τα­βο­λών 1.200 ευρώ και 1.600 ευρώ σε πρώ­ι­μη φάση, καθώς και με­τα­γε­νέ­στε­ρη πρό­τα­ση για 2.000 ευρώ μη­νιαί­ως, που συν­δέ­ε­ται με εξώ­δι­κη πρό­σκλη­ση της 16ης Ιου­νί­ου 2025 και αλ­λη­λο­γρα­φία που ακο­λού­θη­σε. Το δι­κα­στή­ριο δίνει βάρος στο ό,τι, ενώ υπήρ­χε σε εξέ­λι­ξη δια­δι­κα­σία αξιο­λό­γη­σης της τε­λευ­ταί­ας πρό­τα­σης, είχε ήδη δοθεί εντο­λή για κα­τά­σχε­ση στις 14 Ιου­λί­ου 2025 και η κα­τά­σχε­ση συ­ντά­χθη­κε στις 29 Ιου­λί­ου 2025, πριν από το χρο­νι­κό ορό­ση­μο που, κατά το σκε­πτι­κό, είχε τεθεί σε επι­κοι­νω­νί­ες για πλήρη απά­ντη­ση έως 12 Σε­πτεμ­βρί­ου 2025. Πα­ράλ­λη­λα, γί­νε­ται ανα­φο­ρά ότι συ­γκε­κρι­μέ­να έγ­γρα­φα αυτής της φάσης είχαν προ­σκο­μι­στεί και επι­κλη­θεί στο πρω­το­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο, χωρίς, κατά την κρίση του εφε­τεί­ου, να σχο­λια­στούν στην εκ­κα­λού­με­νη από­φα­ση.

Με βάση αυτά, το δι­κα­στή­ριο πι­θα­νο­λο­γεί ότι του­λά­χι­στον ένας λόγος έφε­σης θα ευ­δο­κι­μή­σει, ει­δι­κά ως προς σκέ­λος που αφορά στην εκτί­μη­ση απο­δει­κτι­κών μέσων και τη δια­μόρ­φω­ση εύ­λο­γης πε­ποί­θη­σης του αι­τού­ντος ότι δεν θα κι­νη­θεί εκτέ­λε­ση πριν ολο­κλη­ρω­θεί η αξιο­λό­γη­ση της πρό­τα­σης ρύθ­μι­σης. Στο ίδιο πλαί­σιο ση­μειώ­νε­ται ότι, αν η έφεση γίνει δεκτή, είναι πι­θα­νό να ακυ­ρω­θούν οι προ­σβαλ­λό­με­νες πρά­ξεις εκτέ­λε­σης.

Με το δια­τα­κτι­κό της από­φα­σης, ο πλει­στη­ρια­σμός που είχε ορι­στεί να διε­νερ­γη­θεί στις 18 Μαρ­τί­ου 2026 ανα­στέλ­λε­ται έως την έκ­δο­ση από­φα­σης επί της έφε­σης που στρέ­φε­ται κατά της 116/2026 από­φα­σης του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε το δι­κη­γο­ρι­κό γρα­φείο Μηνάς Τσέρ­κης και Συ­νερ­γά­τες.