ΕΥΘΥΤΑ – Επιστολή, προς τους ‘Έλληνες Ευρωβουλευτές με αίτημα την “Αναγνώριση των Θυμάτων Τροχαίων ως Θύματα Εγκληματικότητας”

Ρόδος, 10 Μαρτίου 2023

Τα 28 Μέλη της Ευρω­παϊ­κής Ομο­σπον­δίας Θυμάτων Οδικών Τρο­χαίων ( F.E,V.R), της οποίας η ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ-Παρατηρητήριο Οδικής Ασφά­λειας είναι ενεργό μέλος της, απέ­στει­λαν επι­στο­λές προς όλους τους Βου­λευ­τές των χωρών του ΕΚ, εν όψει της συζή­τη­σης στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο μιας μεταρ­ρύθ­μι­σης του Νόμου 2012/29/ΕΕ του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου και του Συμ­βου­λίου, της 25ης Οκτω­βρίου 2012, ζητώ­ντας την υπο­γραφή τους, ώστε οι Ευρω­παίοι βου­λευ­τές των χωρών της Ε.Ε να υπο­στη­ρί­ξουν τα θύματα και να ανα­γνω­ρί­σουν ρητά σε αυτήν την ομάδα την εξίσωση των θυμάτων τρο­χαίων δυστυ­χη­μά­των με τα υπό­λοιπα θύματα βίαιων πράξεων, απο­φεύ­γο­ντας τη δημιουρ­γία κατη­γο­ριών θυμάτων.

Τα θύματα τρο­χαίων είναι θύματα βίαιων πράξεων που εμπί­πτουν στην εγκλη­μα­τική σφαίρα. Η οδική βία προ­κα­λεί θανά­τους και τραυ­μα­τι­σμούς με ισόβιες συνέ­πειες. Ως εκ τούτου θα πρέπει να προ­στα­τεύ­ο­νται από τον νόμο για τα δικαιώ­ματα των θυμάτων.

Αυτή η τρο­πο­ποί­ηση είναι μια ευκαι­ρία να ανα­γνω­ρι­στεί ρητά αυτή η ομάδα που αξίζει την προ­στα­σία που θα θεσπί­σει ο νόμος και να εξι­σω­θούν τα θύματα τρο­χαίων με τα υπό­λοιπα θύματα βίαιων πράξεων.

Η μη ανα­γνώ­ριση της απώ­λειας και της ταλαι­πω­ρίας που υπέ­στη­σαν τα θύματα τρο­χαίων από την κοι­νω­νία, την Κοι­νό­τητα και το δικα­στικό σύστημα, μπορεί να οδη­γή­σει σε δευ­τε­ρο­γενή θυμα­το­ποί­ηση, τονί­ζο­ντας και παρα­τεί­νο­ντας την απελ­πι­σία και τον πόνο τους.

Ελπί­ζουμε να λάβετε υπόψη το αίτημά μας και με την παρέμ­βασή σας και της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής σας ομάδας να ψηφί­σετε για την προ­στα­σία των θυμάτων οδικής βίας.

Για να εξη­γή­σουμε την πρότασή μας, κατα­θέ­σαμε με περισ­σό­τε­ρες λεπτο­μέ­ρειες τα επι­χει­ρή­ματά μας, καθώς και την σχετική απά­ντηση του κ. DIDIER REYNDERS Επι­τρό­που Δικαιο­σύ­νης που έχει απο­στεί­λει προς τον Πρόεδρο της F.E.V.R

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΣΕΩΝ ΜΑΣ

1.Τα θύματα τρο­χαίων είναι επίσης θύματα εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας.

Στην Ευρώπη μόνο λίγα θύματα τρο­χαίων προ­στα­τεύ­ο­νται από τον νόμο για τα δικαιώ­ματα των θυμάτων. Για παρά­δειγμα, στην Ισπανία λιγό­τερο από το 2% όσων έχουν υπο­βλη­θεί σε ποινική δίκη. Ένας από τους λόγους είναι η μη ανα­γνώ­ριση των θυμάτων τρο­χαίων ως θύματα εγκλη­μα­τιών, παρόλο που στις περισ­σό­τε­ρες περι­πτώ­σεις είναι απο­τέ­λε­σμα επι­θέ­σεων κατά της Οδικής Ασφά­λειας, απο­τέ­λε­σμα απε­ρί­σκε­πτης, ασυ­νεί­δη­της και παρά­νο­μης συμπε­ρι­φο­ράς .

2.Δεν πρέπει να υπάρ­χουν κατη­γο­ρίες θυμάτων.

Τα θύματα πρέπει να τυγ­χά­νουν ίσης μετα­χεί­ρι­σης, ανε­ξάρ­τητα από τον ποινικό λόγο για τον οποίο έχουν υποστεί βλάβη. Εάν ένα άτομο σκο­τω­θεί ή τραυ­μα­τι­στεί σοβαρά, δεν θα πρέπει να έχει σημασία αν προ­κλή­θηκε από τρο­μο­κρα­τική ενέρ­γεια, πυρο­βο­λι­σμό, αγώνα ή τροχαίο. Ο συναι­σθη­μα­τι­κός αντί­κτυ­πος στις οικο­γέ­νειες είναι επίσης ο ίδιος, ανε­ξάρ­τητα από την αιτία των τραυ­μα­τι­σμών.

3. Δεν είναι ατυ­χή­ματα, είναι οδική βία.

Γνω­ρί­ζουμε ότι η πλειο­νό­τητα των τρο­χαίων μπορούν να απο­φευ­χθούν και ότι πολλά είναι απο­τέ­λε­σμα απε­ρι­σκε­ψίας, όπως υπερ­βο­λική ταχύ­τητα, υψηλά επίπεδα αλκοόλ στο αίμα, από­σπαση προ­σο­χής κ.λπ. συμπε­ρι­φο­ρές που προ­βλέ­πο­νται στον Ποινικό Κώδικα ορι­σμέ­νων ευρω­παϊ­κών χωρών.

Επι­πλέον, τα στοι­χεία δεί­χνουν ότι δεν πρό­κει­ται για μεμο­νω­μένα γεγο­νότα. Βλέ­πουμε, για παρά­δειγμα,ότι εκτι­μά­ται ότι 19.800 άνθρω­ποι σκο­τώ­θη­καν σε τροχαία δυστυ­χή­ματα το 2021 στην Ευρώπη και 20.000 άνθρω­ποι τραυ­μα­τί­στη­καν σοβαρά στους δρόμους της ΕΕ27 το 2019 σύμφωνα με την έκθεση PIN του ETSC, επο­μέ­νως είναι ένα δομικό πρό­βλημα και το συμπέ­ρα­σμά μας είναι ότι υπάρχει πολλή επι­θε­τι­κό­τητα κατά την κυκλο­φο­ρία.

Αυτά τα δεδο­μένα μας επι­τρέ­πουν να μιλάμε σθεναρά για την οδική βία. Μια βία που δεν ανα­γνω­ρί­ζε­ται από την κοι­νω­νία και που απαιτεί από τις Κυβερ­νή­σεις μια ολο­κλη­ρω­μένη δράση όσον αφορά την πρόληψη, την προ­στα­σία και την σεβασμό στα θύματα.

Τα στοι­χεία που κατα­γρά­φο­νται στις στα­τι­στι­κές δεν είναι ποτέ αληθινά. Από τη μια πλευρά, λόγω των δια­φο­ρε­τι­κών εθνικών ορισμών του «σοβαρού τραυ­μα­τι­σμού», μαζί με τα δια­φο­ρε­τικά επίπεδα υπο­δη­λώ­σεων. Και από την άλλη, αφού δεν δίνουν την πραγ­μα­τική διά­σταση του προ­βλή­μα­τος. Γνω­ρί­ζουμε ότι περίπου 4 άτομα από το περι­βάλ­λον του θύματος τρο­χαίου που έχει κατα­λή­ξει στον θάνατο ή τον τραυ­μα­τι­σμό με συνέ­πειες για τη ζωή, θα δουν τη ζωή τους να επη­ρε­ά­ζε­ται σημα­ντικά. Το εύρος των συνε­πειών των τρο­χαίων είναι ακόμη μεγα­λύ­τερο από αυτό που ανα­γνω­ρί­ζε­ται επίσημα, επο­μέ­νως δεν είναι ένα μικρό ή ασή­μα­ντο πρό­βλημα.

4.Το να κάνετε τα θύματα αόρατα μπορεί να τα επα­να­τραυ­μα­τί­σετε.

Η απο­τυ­χία ανα­γνώ­ρι­σης της απώ­λειας και της ταλαι­πω­ρίας που υπέ­στη­σαν τα θύματα τρο­χαίων από την κοι­νω­νία, τα κράτη και το δικα­στικό σύστημα μπορεί να οδη­γή­σει σε δευ­τε­ρο­γενή θυμα­το­ποί­ηση, τονί­ζο­ντας και παρα­τεί­νο­ντας την απελ­πι­σία και τον πόνο τους.

Μετά από μια τραυ­μα­τική εμπει­ρία, όπως ένα τροχαίο, είναι απα­ραί­τητο να δια­σφα­λι­στεί μια ολο­κλη­ρω­μένη και επαρκής φρο­ντίδα μετά τη σύγκρουση που περι­λαμ­βά­νει:

– διε­ρεύ­νηση σύγκρου­σης με ελά­χι­στα εγγυ­η­μένα πρότυπα

– ποινική και αστική δικαιο­σύνη για τα θύματα και εφαρ­μογή του νόμου για τα δικαιώ­ματα των θυμάτων

– επαρκή ιατρική, ψυχο­λο­γική και κοι­νω­νική φρο­ντίδα

Όλα αυτά θα είναι δυνατά, εάν υπάρξει ανα­γνώ­ριση από τους θεσμούς και τη δικαιο­σύνη.

5. Η νέα οδηγία και το καθε­στώς του θύματος πρέπει επίσης να προ­στα­τεύ­ουν τα θύματα τρο­χαίων.

Τα τροχαία είναι βίαιες πράξεις, ενώπιον των οποίων τα θύματα δεν μπορούν και δεν πρέπει να γυρί­σουν την πλάτη τους, πρέπει να υπάρξει απά­ντηση από τους θεσμούς και την κοι­νω­νία συνο­λικά και ο Νόμος για τα Δικαιώ­ματα των Θυμάτων απο­τε­λεί μέρος αυτής της απά­ντη­σης, καθώς και η δικαιο­σύνη.

Η ανθε­κτι­κό­τητα είναι η ικα­νό­τητα του ανθρώ­που να αντι­με­τω­πί­ζει τραυ­μα­τι­κές εμπει­ρίες και να αντλεί όφελος από αυτές, που νοείται ως ζωτικής σημα­σίας μάθηση. Κάθε άνθρω­πος έχει το δικαί­ωμα να ανα­κτή­σει την ποιό­τητα της ζωής του μετά από ένα τραυ­μα­τικό γεγονός, όπως ένα τροχαίο ατύχημα.

Γνω­ρί­ζουμε ότι τα ανθρώ­πινα όντα είναι ικανά να αντι­στα­θούν και να «ανα­γεν­νη­θούν» μπροστά στις αντι­ξο­ό­τη­τες της ζωής, αλλά τόσο η κοι­νω­νία όσο και

Η Πολι­τεία πρέπει να προ­σφέ­ρει όλες τις εγγυ­ή­σεις για να υλο­ποι­η­θούν τα παρα­πάνω.

Ζητάμε από τον Νόμο, να υπο­στη­ρί­ξει τα Δικαιώ­ματα των Θυμάτων και να προ­στα­τεύ­σει τα θύματα καθώς επίσης και ένα σημα­ντικό βήμα θα ήταν η μετα­φορά του Νόμου στο εθνικό δίκαιο, ώστε να συμπε­ρι­λη­φθούν ως ομάδα που μπορεί να καλυ­φθεί.

Τελειώ­νο­ντας, ο κ. DIDIER REYNDERS, Επί­τρο­πος Δικαιο­σύ­νης, στην επι­στολή του προς τον Πρόεδρο της Ευρω­παϊ­κής Ομο­σπον­δίας Θυμάτων (F.E.V.R) ανα­φέ­ρει ότι:

Τα θύματα εγκλη­μα­τι­κών πράξεων που δια­πράτ­το­νται στο πλαίσιο της οδικής κυκλο­φο­ρίας, πρέπει πράγ­ματι να είναι ικανά να στη­ρί­ζο­νται στο γεγονός ότι τα δικαιώ­ματά τους είναι ανα­γνω­ρι­σμένα και αντι­με­τω­πί­ζο­νται με σεβασμό, αξιο­πρέ­πεια, με έναν μετρη­μένο και επαγ­γελ­μα­τικό και τρόπο που δεν εισάγει δια­κρί­σεις.

Σύμφωνα με τους κανόνες της ΕΕ για δικαιώ­ματα των θυμάτων, θύματα εγκλη­μά­των που δια­πράτ­το­νται στο πλαίσιο της οδικής κυκλο­φο­ρίας θα πρέπει να μπορούν να βασί­ζο­νται στα δικαιώ­ματά τους, για πρό­σβαση σε πλη­ρο­φο­ρίες, για υπο­στή­ριξη και προ­στα­σία σύμφωνα με τις ατο­μι­κές τους ανάγκες και σε ένα σύνολο δια­δι­κα­στι­κών δικαιω­μά­των.

Αυτό είναι το σκε­πτικό πίσω από τον νόμο για τα δικαιώ­ματα των θυμάτων που εγκρί­θηκε το 2012 και αυτή είναι και η λογική πίσω από την πλέον πρό­σφατη Στρα­τη­γική της ΕΕ για τα δικαιώ­ματα των θυμάτων (2020-2025) που εφαρ­μό­στη­καν τον Ιούνιο του 2020.

Πράγ­ματι, η στρα­τη­γική δίνει παρα­δείγ­ματα ορι­σμέ­νων θυμάτων εγκλη­μα­τι­κών πράξεων, όπως παιδιά θύματα, θύματα τρο­μο­κρα­τίας ή θύματα ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας ως πιο ευάλωτα θύματα που μπορεί να χρειά­ζο­νται ειδική υπο­στή­ριξη και προ­στα­σία λόγω της φύσης του εγκλή­μα­τος ή των συν­θη­κών στις οποίες έγινε το έγκλημα. Ωστόσο, η στρα­τη­γική της ΕΕ για τα δικαιώ­ματα των θυμάτων ισχύει για όλα τα θύματα κάθε εγκλή­μα­τος. Ο κύριος στόχος της στρα­τη­γι­κής της ΕΕ για τα δικαιώ­ματα των θυμάτων είναι να δια­σφα­λί­σει ότι όλα τα θύματα εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας ανε­ξάρ­τητα από το πού στην ΕΕ και σε ποιες συν­θή­κες έλαβε χώρα το έγκλημα, μπορούν να βασι­στούν πλήρως στα δικά τους δικαιώ­ματα. Αυτό ισχύει χωρίς αμφι­βο­λία για τα θύματα εγκλη­μά­των που σχε­τί­ζο­νται με την οδική κυκλο­φο­ρία.

Μαζί μπο­ρούμε να βελ­τιώ­σουμε την οδική ασφά­λεια.

Μαζί μπο­ρούμε να σώσουμε ζωές!