Σφοδρή αντιδικία μεταξύ μετόχων γνωστής ξενοδοχειακής εταιρείας

Με απόφαση, που εξέδωσε χθες το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, ανε­βλήθη η πρόοδος δίκης επί αγωγής που άσκησε ανώνυμη ξενο­δο­χειακή εται­ρεία, που εδρεύει στα Κολύ­μπια κατά 5 κατοί­κων της Ρόδου, μετόχων της και όρισε προ­θε­σμία έξι μηνών, προ­κει­μέ­νου, με πρω­το­βου­λία του επι­με­λέ­στε­ρου των δια­δί­κων, να διο­ρι­σθεί, στη θέση του νομίμου εκπρο­σώ­που της ενά­γου­σας, προ­σω­ρι­νός – ειδικός εκπρό­σω­πος αυτής, ο οποίος θα την εκπρο­σω­πή­σει στην ανοι­γείσα δίκη.

Η ενά­γουσα εξέθεσε ότι οι ενα­γό­με­νοι με τις ειδι­κό­τερα ανα­φε­ρό­με­νες πράξεις και παρα­λεί­ψεις τους κατά την ενά­σκηση των ανα­τε­θει­μέ­νων σε αυτούς καθη­κό­ντων διοί­κη­σης της εται­ρείας κακο­δια­χεί­ρι­σης εν γένει της περιου­σίας και των υπο­θέ­σεων αυτής της προ­κά­λε­σαν οικο­νο­μική ζημία την οποία πρέπει να υπο­χρε­ω­θούν να απο­κα­τα­στή­σουν.

Ισχυ­ρί­στηκε συγκε­κρι­μένα ότι ο πρώτος των ενα­γό­με­νων αφού πλα­στο­γρά­φησε πρα­κτικό ΔΣ περί σύγκλη­σης γενικής συνέ­λευ­σης, πλα­στο­γρά­φησε το από 30-6-2004 πρα­κτικό της γενικής συνέ­λευ­σης ως προς την υπο­γραφή του έτερου μετόχου του 50% του κεφα­λαίου, προ­βαί­νο­ντας εν συνε­χεία σε αύξηση του μετο­χι­κού κεφα­λαίου της, στην οποία συμ­με­τείχε μόνον ο ίδιος, απε­μπο­λί­ζο­ντας τον ανωτέρω, ενώ παράλ­ληλα πιστο­ποί­ησε ψευδώς την κατα­βολή του μετο­χι­κού κεφα­λαίου, πλα­στο­γρα­φώ­ντας και άλλο πρα­κτικό ΔΣ.

Υπο­στή­ριξε ακόμη ότι ενώ στα λογι­στικά βιβλία της εται­ρείας, όπως δια­πι­στώ­θηκε κατόπιν έκτα­κτου δια­χει­ρι­στι­κού ελέγχου που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε μετά την έκδοση σχε­τι­κής δικα­στι­κής από­φα­σης, το ταμείο της εται­ρείας ανερ­χό­ταν σε 1.374.952 ευρώ, το εν λόγω ποσό ιδιο­ποι­ή­θη­καν οι ενα­γό­με­νοι, δοθέ­ντος ότι αφενός μεν δεν ευρέθη ούτε στο χρη­μα­το­κι­βώ­τιο της εται­ρείας ούτε και σε τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό, αφε­τέ­ρου δε δεν χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε ούτε για την απο­πλη­ρωμή δανεια­κών υπο­χρε­ώ­σεων της ίδιας, ούτε για την εξό­φληση οφειλών της σε προ­μη­θευ­τές.

Δια­τεί­νε­ται ακόμη ότι ο πρώτος των ενα­γο­μέ­νων τηρούσε παρά­τυπα σε τρα­πε­ζικό ίδρυμα εται­ρικό τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό, ο οποίος δεν εμφα­νι­ζό­ταν στα λογι­στικά βιβλία της εται­ρείας, στον οποίο εισέρ­ρεαν χρη­μα­τικά ποσά από συναλ­λα­γές της εται­ρείας, τα οποία εν συνε­χεία ιδιο­ποιείτο ο ίδιος κατα­βάλ­λο­ντάς τα κατά κόρον κατά τη συμ­με­τοχή του στις παρά­νο­μες αυξή­σεις μετο­χι­κού κεφα­λαίου της εται­ρείας ως ατομική του περιου­σία.

Επι­πλέον υπο­στή­ριξε ότι άπαντες οι ενα­γό­με­νοι γνώ­ρι­ζαν και συγκά­λυ­πταν την ανωτέρω αδι­κο­πρα­κτική συμπε­ρι­φορά του πρώτου ενα­γο­μέ­νου.

Ότι αγο­ρά­στηκε με χρήματα της εται­ρι­κής περιου­σίας πολυ­τε­λές αυτο­κί­νητο δια τρα­πε­ζι­κού δανει­σμού, η χρήση του οποίου, ωστόσο, δεν έγινε για την εξυ­πη­ρέ­τηση των αναγκών της εται­ρείας, αλλά παρα­χω­ρή­θηκε παρά­τυπα στον πέμπτο ενα­γό­μενο, ενώ η συντή­ρηση και η λει­τουρ­γία του οχή­μα­τος πραγ­μα­το­ποιείτο από εται­ρικά κον­δύ­λια, με απο­τέ­λε­σμα να ζημιω­θεί η εται­ρική περιου­σία.

Ισχυ­ρί­στηκε παρα­πέρα ότι κατά τα έτη 2008-2015 στα λογι­στικά βιβλία της εται­ρείας εμφα­νί­ζε­ται εγγραφή στη στήλη «χρε­ώ­στες διά­φο­ροι» ποσό 63000 ευρώ, καθώς και παρα­στα­στικό από­δειξη από την οποία προ­κύ­πτει ότι άλλος μέτοχος έλαβε από την εται­ρεία το ανωτέρω ποσό δίχως να το επι­στρέ­φει, γεγονός που κατα­δει­κνύει ότι υπε­ξαι­ρέ­θηκε από τους ενα­γό­με­νους, δοθέ­ντος ότι ουδέ­ποτε έλαβε το εν λόγω ποσό.

Υπο­στή­ρι­ξαν ακόμη ότι η ενά­γουσα εκμί­σθωνε χώρο εντός του ακι­νή­του του ξενο­δο­χείου στην τρίτη ενα­γό­μενη, αφενός μεν χωρίς να έχει λάβει χώρα σχετική απόφαση της γενικής συνέ­λευ­σης του νομικού προ­σώ­που, αφε­τέ­ρου δε έναντι ευτε­λούς ποσού, αντί του πραγ­μα­τικά οφει­λό­με­νου κι ότι επι­πλέον, στην επι­χεί­ρηση σούπερ μάρκετ της δεύ­τε­ρης ενα­γό­με­νης απα­σχο­λείτο εργα­ζό­μενη της εται­ρίας, η οποία ελάμ­βανε επί επτά έτη τις απο­δο­χές της από την ενά­γουσα δίχως να παρέχει, εντού­τοις, τις υπη­ρε­σίες της σ’ αυτή.

Δια­τεί­νε­ται ακόμη η ενά­γουσα ότι ο πρώτος ενα­γό­με­νος προ­έ­βαινε συστη­μα­τικά σε εξό­φληση ατο­μι­κών του οφειλών με χρη­μα­τικά ποσά της εται­ρι­κής περιου­σίας, κάνο­ντας χρήση πλαστής σφρα­γί­δας και πλα­στο­γρα­φώ­ντας την υπο­γραφή του πορέ­δρου της.

Ότι η εται­ρική περιου­σία επι­βα­ρύν­θηκε με δανεια­κές υπο­χρέ­ω­σεις συνο­λι­κού ποσού 164.148,44 ευρώ.

Ζήτησε δε οι ενα­γό­με­νοι να της κατα­βά­λουν αλλη­λεγ­γύως και εις ολό­κλη­ρον έκαστος το ποσό των 3.561.462,76 ευρώ.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι εγεί­ρε­ται ζήτημα ανα­φο­ρικά με τη νόμιμη εκπρο­σώ­πηση της ενά­γου­σας εται­ρείας λόγω της δια­πι­στού­με­νης από το Δικα­στή­ριο εμπλο­κής μελών του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου στη δίκη, η οποία δημιουρ­γεί, εξαι­τίας της ισχυρής θέσης τους, κατά­σταση σύγκρου­σης συμ­φε­ρό­ντων και στα υπό­λοιπα μέλη, ώστε να καθί­στα­ται δυσχε­ρής η απο­τε­λε­σμα­τική εκπρο­σώ­πηση της εται­ρίας.

Ενόψει, της προ­σω­πι­κής αντι­δι­κίας των δύο εκ των πέντε μελών της προ­σω­ρι­νής διοί­κη­σης της ενά­γου­σας με τους ίδιους τους ενα­γό­με­νους, αλλά και των αλλε­πάλ­λη­λων διο­ρι­σμών προ­σω­ρι­νών διοι­κή­σεων της ενά­γου­σας, το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι συντρέ­χει στην προ­κει­μένη περί­πτωση, ανάγκη διο­ρι­σμού ειδικού – προ­σω­ρι­νού εκπρο­σώ­που από το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο, κατά τη δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δικαιο­δο­σίας, στον οποίο πρέπει να ανα­τε­θεί η εξουσία διε­ξα­γω­γής της υπό κρίση δίκης μεταξύ του νομικού προ­σώ­που και του μέλους του.