Αντιδράσεις για τη λειτουργία βιοτεχνίας επεξεργασίας και συντήρησης ψαριών στη Φιλέρημο

Με από­φα­ση, που έλαβε κατά πλειο­ψη­φία σε συ­νε­δρί­α­σή της η δη­μο­τι­κή ενό­τη­τα Ια­λυ­σού, πα­ρέ­χε­ται η σύμ­φω­νη γνώμη της υπέρ αι­τή­μα­τος δια­μαρ­τυ­ρί­ας κα­τοί­κων πα­ρό­δου της οδού Φι­λε­ρή­μου, δια­τυ­πώ­νο­ντας αρ­νη­τι­κή άποψη για την ανέ­γερ­ση – λει­τουρ­γία και ανά­πτυ­ξη δρα­στη­ριό­τη­τας εγκα­τά­στα­σης βιο­τε­χνί­ας επε­ξερ­γα­σί­ας και συ­ντή­ρη­σης ψα­ριών από ανώ­νυ­μη εται­ρεία στην πε­ριο­χή.

‏Η από­φα­ση θα δια­βι­βα­στεί στη Δ/νση Τε­χνι­κών Έργων & Υπο­δο­μών Δήμου Ρόδου, στην Δ/νση Πο­λε­ο­δο­μι­κού σχε­δια­σμού Δήμου Ρόδου, στην Επι­τρο­πή Ποιό­τη­τας Ζωής και στον πρό­ε­δρο του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου για τις δικές τους ενέρ­γειες στο πλαί­σιο των αρ­μο­διο­τή­των τους, καθώς και στο γρα­φείο του δη­μάρ­χου Ρόδου κ. Αντώ­νη Κα­μπου­ρά­κη και του αντι­δη­μάρ­χου Τε­χνι­κών Έργων και Υπο­δο­μών Δήμου Ρόδου κ. Αθη­νό­δω­ρου Κων­στα­ντί­νου.

‏Η θέση της δη­μο­τι­κής κοι­νό­τη­τας είναι ότι το ευ­κταίο και το πλέον ευοί­ω­νο για τον τόπο σε­νά­ριο είναι η συ­γκέ­ντρω­ση των οχλου­σών χρή­σε­ων (και ανα­λό­γως βε­βαί­ως της δια­βάθ­μι­σης της όχλη­σης) σε χώ­ρους υπο­δο­χής που ήδη έχουν δια­μορ­φω­θεί και λει­τουρ­γούν σ’ αυτές υφι­στά­με­νες ομοει­δείς δρα­στη­ριό­τη­τες ώστε να μην πα­ρου­σιά­ζο­νται φαι­νό­με­να ασυμ­βα­τό­τη­τας γει­το­νι­κών χρή­σε­ων.

‏Οπως το­νί­στη­κε, από την επι­σκό­πη­ση των εγ­γρά­φων αδειο­δό­τη­σης δεν φαί­νε­ται να λαμ­βά­νο­νται υπόψη ο ιδιαί­τε­ρος χα­ρα­κτή­ρας της πε­ριο­χής της Φι­λε­ρή­μου (ο λόφος Φι­λε­ρή­μου έχει κρι­θεί ιστο­ρι­κός τόπος και ιδιαί­τε­ρου φυ­σι­κού κάλ­λους με την Υ.Α. Φ21/8596/822/10-7-1974) και οι επι­πτώ­σεις της αδειο­δο­τη­θεί­σας βιο­τε­χνί­ας.

Η ιστο­ρι­κό­τη­τα, το ιδιαί­τε­ρο φυ­σι­κό κάλ­λος και το αρ­χαιο­λο­γι­κό εν­δια­φέ­ρον της πε­ριο­χής, όπως το­νί­στη­κε, απαι­τούν μία όλως στο­χευ­μέ­νη προ­σέγ­γι­ση ως προς τις επι­πτώ­σεις που θα είναι πέρα και πάνω από γε­νι­κές ει­ση­γή­σεις και γε­νι­κά πρό­τυ­πα.

Που­θε­νά δεν ανα­φέ­ρε­ται σε αυτές τεκ­μη­ριω­μέ­νη και ανα­λυ­τι­κή κρίση σχε­τι­κά με την ομαλή εν­σω­μά­τω­σή της, υπό συ­ζή­τη­ση, οχλού­σας χρή­σης στην πε­ριο­χή Φι­λε­ρή­μου ώστε να απο­φευ­χθεί η υπο­βάθ­μι­ση του φυ­σι­κού και του οι­κι­στι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος.

‏Επι­πλέ­ον κατά τη γνώμη της το­πι­κής κοι­νό­τη­τας η γειτ­νί­α­ση του ακι­νή­του (με­ρί­δα 300Α44 γαιών Τρια­ντών) που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί η βιο­τε­χνι­κή χρήση με τα κα­θο­ρι­σθέ­ντα όρια της αρ­χαιο­λο­γι­κής ζώνης Ακρο­πό­λε­ως Ια­λυ­σού και τα όρια της αδό­μη­της αρ­χαιο­λο­γι­κής ζώνης Α, απο­λύ­του προ­στα­σί­ας του Αρ­χαιο­λο­γι­κού Χώρου Φι­λε­ρή­μου, απαι­τεί γνω­μο­δό­τη­ση – ει­σή­γη­ση της Εφο­ρεί­ας Αρ­χαιο­τή­των Δω­δε­κα­νή­σου, προς απο­τρο­πή υπο­βάθ­μι­σης – αλ­λοί­ω­σης του αρ­χαιο­λο­γι­κού χα­ρα­κτή­ρα της πε­ριο­χής.

‏Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη το πα­σί­δη­λο γε­γο­νός ότι η πε­ριο­χή της Φι­λε­ρή­μου και με ενέρ­γειες της οι­κο­γέ­νειας των μελών της εται­ρεί­ας που κα­τέ­χει ιδιο­κτη­σία με­γά­λων εκτά­σε­ων στην εν λόγω πε­ριο­χή, έχει ευ­τυ­χώς εν τοις πράγ­μα­σι κα­τα­στεί «αμι­γούς κα­τοι­κί­ας» του­ρι­σμού και ανα­ψυ­χής υπερ­το­πι­κού χα­ρα­κτή­ρα τα δε άκτι­στα ακί­νη­τα έχουν γε­ωρ­γι­κή χρήση.

‏Κατά συ­νέ­πεια, όπως κρί­θη­κε, η πραγ­μα­το­ποί­η­ση και η πλή­ρης ανά­πτυ­ξη της δρα­στη­ριό­τη­τας της επέν­δυ­σης της εται­ρεί­ας είναι εντε­λώς ασύμ­βα­τη με την απο­λύ­τως δια­δε­δο­μέ­νη οι­κι­στι­κή χρήση της ευ­ρύ­τε­ρης πε­ριο­χής και ως εκ τού­του θα επι­φέ­ρει υπο­βάθ­μι­ση του φυ­σι­κού και οι­κι­στι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος και των ιδιο­χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών της πε­ριο­χής ως εγ­γύ­τα­τα γειτ­νιά­ζου­σας στο λόφο Φι­λε­ρή­μου (ιστο­ρι­κός τόπος ιδιαί­τε­ρου φυ­σι­κού κάλ­λους) και στα όρια της αρ­χαιο­λο­γι­κής ζώνης Ακρο­πό­λε­ως Ια­λυ­σού, την υπο­βάθ­μι­ση του μι­κρο­κλί­μα­τος της πε­ριο­χής το οποίο δεν «τα­λαι­πω­ρεί­ται» από οχλού­σες (έστω χα­μη­λής όχλη­σης) χρή­σεις και την επι­δεί­νω­ση των συν­θη­κών δια­βί­ω­σης των κα­τοί­κων και των επι­σκε­πτών.

‏