Προς τα ποινικά δικαστήρια οδεύει η υπόθεση της «Τράπεζας της Ανατολής»

Και ποινική διά­σταση προ­σλαμ­βά­νει η ένδικη διαφορά μεταξύ του κ. Ελευ­θε­ρίου Ρήνου, κατοί­κου Ρόδου και της Εθνικής Τρά­πε­ζας της Ελλάδος για την δια­βό­ητη πλέον υπόθεση των μετοχών της «Τρά­πε­ζας της Ανα­το­λής».

Ο κ. Ρήνος, κάτοχος μετοχών της «Τρά­πε­ζας της Ανα­το­λής», που έχει πρω­το­στα­τή­σει στην διεκ­δί­κηση του αντί­τι­μου των μετο­χι­κών τίτλων μετά την εκκα­θά­ριση της τρά­πε­ζας, έχει ήδη απευ­θυν­θεί σε γνωστή δικα­στική γρα­φο­λόγο της Αμε­ρι­κής και υπο­στη­ρί­ζει, με την επί­κληση συγκε­κρι­μέ­νων στοι­χείων, ότι στα πλαίσια των πολι­τι­κών δικών, που προη­γή­θη­καν, έγινε χρήση πλαστών εγγρά­φων για την εξα­πά­τηση δικα­στών!

Η Εθνική Τράπεζα υπο­στη­ρί­ζει, συγκε­κρι­μένα, ότι ολο­κλή­ρωσε την εκκα­θά­ριση της Τρά­πε­ζας της Ανα­το­λής την 28η Δεκεμ­βρίου 1936.

Σύμφωνα με τα έγγραφα, ο αντι­πρό­σω­πος της τρά­πε­ζας γνω­στο­ποί­ησε στους ειδι­κούς εκκα­θα­ρι­στές τη λήξη του έργου τους την 23η Δεκεμ­βρίου 1936, χωρίς η ολο­κλή­ρωση των συναλ­λα­γών της εκκα­θά­ρι­σης να προ­κύ­πτει από τα πρα­κτικά τους.

Η Εθνική Τράπεζα, όπως δια­τεί­νε­ται ο κ. Ρήνος, για να απο­δεί­ξει ότι η εκκα­θά­ριση δεν είχε κέρδος, αλλά αντί­θετα άφησε «άνοιγμα», έκανε χρήση ανυ­πό­γρα­φων λογι­στι­κών κατα­στά­σεων, οι οποίες πιστο­ποι­ή­θη­καν ως αντί­γραφα εκ του πρω­το­τύ­που.

Παράλ­ληλα, δικη­γό­ροι της τρά­πε­ζας κάλεσαν τους αντι­δί­κους τους στην υπόθεση της Τρά­πε­ζας της Ανα­το­λής, να λάβουν έναν κατά­λογο εγγρά­φων.

Ανάμεσα στα εν λόγω έγγραφα του κατα­λό­γου, βρί­σκε­ται και η λογι­στική κατά­σταση με τίτλο «Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, Κατά­στα­σις του Λογι­στι­κού της Εκκα­θα­ρί­σεως της Τρα­πέ­ζης της Ανα­το­λής την 30 Ιουνίου 1936».

Πρό­κει­ται, όπως υπο­στη­ρί­ζει ο κ. Ρήνος, για τη μονα­δική ενυ­πό­γραφη λογι­στική κατά­σταση, που έχει εμφα­νί­σει η Εθνική Τράπεζα μέχρι σήμερα.

Όπως τονίζει ο κ. Ρήνος, η ρευ­στο­ποί­ηση του ακι­νή­του του κεντρι­κού κατα­στή­μα­τος της Τρά­πε­ζας της Ανα­το­λής στην Αθήνα, απέφερε στην εκκα­θά­ριση 15 εκα­τομ­μύ­ρια δραχμές με ημε­ρο­μη­νία εγγρα­φής στον αλλη­λό­χρεο λογα­ρια­σμό 30/6/1936, ώστε να συμπε­ρι­λη­φθεί στο συγκε­κρι­μένο εξα­μη­νιαίο ισο­λο­γι­σμό. Αντί­στοιχα το ακίνητο του κατα­στή­μα­τος Θεσ­σα­λο­νί­κης απέφερε 3.5 εκα­τομ­μύ­ρια δραχμές.

Ενώ, λοιπόν, το σύνολο της ρευ­στο­ποί­η­σης των ακι­νή­των στη συγκε­κρι­μένη λογι­στική κατά­σταση θα έπρεπε να είναι του­λά­χι­στον 18.5 εκα­τομ­μύ­ρια δραχμές, η σχετική μερίδα 8 «Ακίνητα και εγκα­τα­στά­σεις» είναι μόλις 10.001.386,90 δραχμές, δεί­χνο­ντας, όπως υπο­στη­ρί­ζει ο κ. Ρήνος, ότι κάτι δεν πάει καλά και σε αυτόν τον ισο­λο­γι­σμό, όπως και στον επόμενο της 28ης Δεκεμ­βρίου 1936.

Εκτός από το λογι­στικό κομμάτι, στην παρα­πάνω λογι­στική κατά­σταση υπάρχει και το υπό διε­ρεύ­νηση θέμα της υπο­γρα­φής του τότε Διοι­κητή της Εθνικής Τρά­πε­ζας Ιωάννη Δρο­σό­που­λου.

Ο κ. Ρήνος δια­τεί­νε­ται συγκε­κρι­μένα ότι η υπο­γραφή αυτή είναι πραγ­μα­τικά «περί­εργη», γιατί πολύ απλά δεν θα έπρεπε να υπάρχει!

Ο Ιωάννης Δρο­σό­που­λος, ως διοι­κη­τής της Εθνικής Τρά­πε­ζας, δια­τη­ρούσε αλλη­λο­γρα­φία με αρκε­τούς πολι­τι­κούς παρά­γο­ντες της εποχής του. Τέτοια ήταν και η ανταλ­λαγή επι­στο­λών με τον Ελευ­θέ­ριο Βενι­ζέλο, τον τότε πρω­θυ­πουργό της χώρας, αν και ήταν γνωστή η πολύ κακή άποψη του Βενι­ζέ­λου, αλλά και του Τσου­δε­ρού για τον Δρο­σό­πουλο.

Στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών «Ελευ­θέ­ριος Κ. Βενι­ζέ­λος» υπάρχει πληθώρα τέτοιων επι­στο­λών, όλες υπο­γε­γραμ­μέ­νες από τον Ι. Δρο­σό­πουλο, ενώ επι­πλέον κάποιες είναι χει­ρό­γρα­φες.

Ο κ. Ρήνος ερεύ­νησε λοιπόν, αν η συγκε­κρι­μένη υπο­γραφή στη λογι­στική κατά­σταση του Ιουνίου 1936 τέθηκε από τον Ι. Δρο­σό­πουλο ή αν είναι παρά­ταιρη, δηλαδή αν την έβαλε κάποιος άλλος, οπότε το έγγραφο που χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε από την Εθνική Τράπεζα και τηρεί­ται στο Ιστο­ρικό Αρχείο της είναι πλαστό.

Συγκέ­ντρωσε έτσι σημα­ντικό αριθμό υπο­γρα­φών (βλέπε φώτο), στις οποίες η πάνω αρι­στερά είναι η υπο­γραφή στον προ­α­να­φε­ρό­μενο ισο­λο­γι­σμό και οι υπό­λοι­πες προ­έρ­χο­νται από τις προ­σω­πι­κές επι­στο­λές του Δρο­σό­που­λου προς τον τότε πρω­θυ­πουργό.

Από την γρα­φο­λο­γική εξέταση που διε­νήρ­γησε για λογα­ρια­σμό του η γρα­φο­λό­γος προ­έ­κυψε, όπως υπο­στη­ρί­ζει, πως η επίμαχη υπο­γραφή είναι πλαστή.

Τονίζει μάλιστα ότι η γρα­φο­λό­γος κ. Emily J. Will, έχει κλείσει πλέον των 30 ετών στο συγκε­κρι­μένο χώρο, με πλήρες βιο­γρα­φικό και συμ­με­τοχή σε δικα­στι­κές δια­μά­χες σε όλες σχεδόν τις αμε­ρι­κα­νι­κές πολι­τείες, αλλά και διεθνώς.

Η κ. Will έχει συμ­με­τά­σχει σε γνωστές υπο­θέ­σεις, ενώ κατα­λυ­τική ήταν η πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη της και στο σκάν­δαλο του τηλε­ο­πτι­κού σταθμού CBS με τις πλαστές επι­στο­λές που δήθεν προ­έρ­χο­νταν από την Εθνική Φρουρά των ΗΠΑ και ενέ­πλε­καν τον George W. Bush.