Επιασε πάτο ο χρυσός ως εμπόρευμα στις βιτρίνες των τοπικών καταστημάτων στη Ρόδο

Ο χρυσός ως εμπό­ρευμα βρί­σκε­ται στη χαμη­λό­τερη δυνατή θέση, με τις πωλή­σεις του να σημειώ­νουν αλλε­πάλ­ληλα αρνη­τικά ρεκόρ. Η Ρόδος, ως μια από τις πιο ισχυρές περιο­χές της Ελλάδας στο εμπόριο χρυσών κοσμη­μά­των, φέτος κλυ­δω­νί­στηκε ολό­κληρη από την αδια­φο­ρία με την οποία αντι­με­τώ­πι­σαν οι του­ρί­στες τα προ­σφε­ρό­μενα εμπο­ρεύ­ματα.

Το τέλος της του­ρι­στι­κής περιό­δου άφησε μια έντονα πικρή γεύση στη συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των χρυ­σο­χόων της Ρόδου. Οι εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες κόσμου που βρέ­θη­καν για παρα­θε­ρι­σμό στο νησί στά­θη­καν παγερά  αδιά­φο­ροι μπροστά στις βιτρί­νες των κοσμη­μα­το­πω­λείων. «Είμαι χρυ­σο­χόος από το 1973 και τέτοια κατά­σταση δεν την έχω δει ποτέ μου», δήλωσε προς τη “δημο­κρα­τική” ο χρυ­σο­χόος Αντώνης Πρε­λο­ρέν­τζος. «Εφτασα πια να είμαι συντα­ξιού­χος και να παρα­τηρώ το εμπόριο, διότι αυτό έκανα όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό που συμ­βαί­νει σήμερα στην αγορά του νησιού είναι πρω­το­φα­νές. Υπάρ­χουν χρυ­σο­χο­εία στη Ρόδο με εμπο­ρεύ­ματα που δεν μπορεί να το φαντα­στεί ο ανθρώ­πι­νος νους κι όμως αυτά τα μαγαζιά όλο το καλο­καίρι δεν δού­λε­ψαν».

Σύμφωνα με τους χρυ­σο­χό­ους της Ρόδου, οι πελάτες που τελικώς έκαναν αγορές ήταν εκείνοι που προ­ερ­χό­ντου­σαν από τα σκάφη ανα­ψυ­χής. Εκείνοι που έφτασαν στο νησί με θαλα­μη­γούς και αν σε κάποια βιτρίνα εντό­πι­ζαν κάτι που τους αρέσει, τότε το αγό­ρα­ζαν χωρίς δεύτερη σκέψη. Βέβαια, όπως περιε­γράφη προς τη “δημο­κρα­τική”, «οι πελάτες αυτής της κατη­γο­ρίας έχουν τα πάντα. Σε κοσμή­ματα έχουν αγο­ρά­σει τα πάντα και τελικά είναι δύσκολο να βρουν κάτι που πραγ­μα­τικά να τους κινήσει το ενδια­φέ­ρον».

Ολοι οι υπό­λοι­ποι του­ρί­στες, εκείνοι που διέ­με­ναν σε ξενο­δο­χεία, αλλά ακόμα και οι πελάτες των κρουα­ζιε­ρό­πλοιων, αδια­φό­ρη­σαν πλήρως για το χρυσό κόσμημα της Ρόδου. Μάλιστα, απο­τε­λεί φαι­νό­μενο των τελευ­ταίων τριών ετών να αδια­φο­ρούν οι επι­βά­τες των κρουα­ζιε­ρό­πλοιων για ροδί­τικα κοσμή­ματα. Οι επαγ­γελ­μα­τίες της αγοράς το απο­δί­δουν τόσο στη διεθνή οικο­νο­μική κρίση, όσο και στο γεγονός ότι η κρουα­ζιέρα έπαψε να είναι ακριβή κι έτσι έδωσε την ευκαι­ρία και στα χαμη­λό­τερα εισο­δη­μα­τικά στρώ­ματα να κάνουν ένα ονει­ρικό ταξίδι με μια πλωτή πολι­τεία.

«Ο χρυσός έκανε έναν κύκλο. Βρέθηκε στο απόγειο του στις δεκα­ε­τίες του ’70, του ’80 και του ’90. Οσοι είχαν μυαλό τότε μπό­ρε­σαν και έκαναν περιου­σίες. Εκμε­ταλ­λεύ­τη­καν τη φθηνή δραχμή, τη δύναμη του δολα­ρίου, τους οικο­νο­μικά άνετους του­ρί­στες, το φθηνό χρυσό σε σύγκριση με άλλες χώρες του κόσμου και έτσι δού­λε­ψαν καλά», περιέ­γραψε ο κ. Πρε­λο­ρέν­τζος. «Όλα αυτά τώρα έχουν αλλάξει και η επί­πτωση έχει χτυ­πή­σει πρώτα τα χρυ­σο­χο­εία».

Σε ερώτηση εάν η κατά­σταση αυτή θα ανα­τρα­πεί ο κ. Πρε­λο­ρέν­τζος εξέ­φρασε την εκτί­μηση ότι «ίσως μετά από τρία ή πέντε χρόνια τα πράγ­ματα να αλλά­ξουν. Όλα αλλά­ζουν σήμερα και οι αλλαγές είναι τόσο μεγάλες που εμείς είμαστε πολύ μικροί για να τις αντι­λη­φθούμε. Μπορεί η αγορά να βελ­τιω­θεί, μπορεί όμως και όχι. Είναι ακόμα πολύ δύσκολο να πούμε, γιατί δεν ξέρουμε τι μας επι­φυ­λάσ­σει το Αύριο».

Οι Ελληνες αγο­ρα­στές επίσης έχουν αρχίσει να απο­στρέ­φο­νται το χρυσό κόσμημα. Οι αγορές στις οποίες προ­χω­ρούν είναι εκείνες που αφορούν στην κάλυψη κάποιων υπο­χρε­ώ­σεων που επι­βάλ­λει η παρά­δοση. Χρυσές βέρες για γάμους, κάποιο κόσμημα για τη βάπτιση ενός βρέφους και τίποτε άλλο.

Στη δια­μόρ­φωση του συγκε­κρι­μέ­νου κλί­μα­τος συνέ­βαλε καθο­ρι­στικά η οικο­νο­μική κρίση της χώρας. Δεν είναι μόνο η έλλειψη χρή­μα­τος που δεν επι­τρέ­πει την αγορά χρυσών κοσμη­μά­των. Εκείνο που έχει καταρ­ρα­κώ­σει τον κλάδο ολό­κληρο είναι τα εκα­το­ντά­δες ενε­χυ­ρο­δα­νει­στή­ρια, που λει­τουρ­γούν και ως κέντρα αγοράς χρυσών κοσμη­μά­των. Σε αυτά έχουν κατα­φύ­γει εκα­τομ­μύ­ρια Ελληνες προ­κει­μέ­νου να εκποι­ή­σουν ό,τι έχουν και δεν έχουν και να καλύ­ψουν τις ανάγκες επι­βί­ω­σης. Στα κέντρα – κατα­στή­ματα αυτά, όπως ξανά­γραψε η “δημο­κρα­τική”, η αγορά του χρυσού γίνεται με γνώμονα το βάρος του κι όχι την αξία του ως κόσμημα. Ετσι, όσοι βρέ­θη­καν στη θέση να κάνουν τέτοιου είδους συναλ­λα­γές, βρέ­θη­καν ενώπιον της δυσά­ρε­στης έκπλη­ξης να πρέπει να εισπρά­ξουν μόλις μερικές δεκάδες ευρώ, για κοσμή­ματα που αγό­ρα­σαν έναντι εκα­το­ντά­δων ευρώ.

Εχει υπο­λο­γι­στεί ότι ο κάθε ένας που εκποί­ησε χρυσά κοσμή­ματα, εισέ­πραξε περίπου το 1/3 ή ακόμα και το 1/4 των χρη­μά­των που αρχικώς είχε δια­θέ­σει για την αγορά των κοσμη­μά­των αυτών. Από μόνη της η τερά­στια αυτή διαφορά στις τιμές (που οφεί­λε­ται σε πολλούς παρά­γο­ντες) έχει προ­κα­λέ­σει καχυ­πο­ψία και δια­μόρ­φωσε αρνη­τικό κλίμα και για τους ίδιους τους χρυ­σο­χό­ους.

Ιδια εικόνα

και για το ασήμι

Το ασήμι ως εμπό­ρευμα έχει γνω­ρί­σει μεγάλη άνθιση. Ακόμα και μέχρι το έτος 2013, το ασήμι απο­τε­λούσε ένα εμπό­ρευμα εγγύηση για τον Ρόδιο έμπορο, καθώς η αδιαμ­φι­σβή­τητή αξία του, σε συνάρ­τηση με το χαμηλό του κόστος (έναντι του χρυσού), δια­μόρ­φω­ναν τις καλύ­τε­ρες προ­ϋ­πο­θέ­σεις στην αγορά.

Ακόμα κι αυτό στη φετινή σεζόν φαί­νε­ται πως άλλαξε. Το ασήμι ως εμπό­ρευμα, ακόμα και ως περί­τε­χνο κόσμημα, δεν κινή­θηκε, όπως τα προη­γού­μενα χρόνια. Οι έμποροι του είδους απο­δί­δουν το φαι­νό­μενο κυρίως στην οικο­νο­μική αδυ­να­μία των του­ρι­στών, αλλά και στη μεγάλη μείωση του θαλάσ­σιου του­ρι­σμού. Ο περιο­ρι­σμός στις προ­σεγ­γί­σεις των κρουα­ζιε­ρό­πλοιων συνέ­βαλε τα μέγιστα ώστε ο συγκε­κρι­μέ­νος κλάδος να πληγεί βαρύ­τατα.

Οι προ­ο­πτι­κές

Η φετινή του­ρι­στική σεζόν έχει πια τελειώ­σει ορι­στικά. Απαντες προ­χω­ρούν σε οικο­νο­μικό απο­λο­γι­σμό και προ­σπα­θούν τώρα πια να κανο­νί­σουν την τακτο­ποί­ηση όλων των εκκρε­μο­τή­των που έμειναν από το καλο­καίρι.

Το δύσκολο, ωστόσο είναι ο προ­γραμ­μα­τι­σμός για την επόμενη του­ρι­στική περίοδο. Τα δεδο­μένα, όπως αρχί­ζουν να δια­μορ­φώ­νο­νται, έχουν ακριβώς τα ίδια χαρα­κτη­ρι­στικά με εκείνα που υπήρχαν στο τέλος της σεζόν του 2013. Υπήρχαν δηλαδή μηνύ­ματα για μια σεζόν γεμάτη κόσμο και ο προ­γραμ­μα­τι­σμός της κρουα­ζιέ­ρας παρου­σί­αζε σημα­ντική μείωση. Οι τότε εκτι­μή­σεις έγιναν πραγ­μα­τι­κό­τητα στο 2014. Και η κρουα­ζιέρα βού­λιαξε, όπως και το νησί βού­λιαξε από κόσμο. Όμως τα κατα­στή­ματα (κυρίως τα χρυ­σο­χο­εία) δεν δού­λε­ψαν.

Ετσι, επειδή υπάρχει το προη­γού­μενο, οι χρυ­σο­χόοι και εν γένει οι έμποροι είναι εξαι­ρε­τικά προ­βλη­μα­τι­σμέ­νοι. Εάν τελικά τα οικο­νο­μικά απο­τε­λέ­σματα του 2015 είναι όμοια με εκείνα του 2014, τότε τα προ­βλή­ματα που θα προ­κύ­ψουν για τερά­στιο αριθμό εμπόρων θα είναι απί­στευ­της σφο­δρό­τη­τας.